Μέγα ζήτημα ἔχει ἀνακύψει, λόγῳ τῆς ἐξάπλωσης τοῦ κορωνοϊοῦ, μέ τή Θεία Κοινωνία τῶν πιστῶν.
Ἄθεοι πολιτικοί διαρρηγνύουν τά ἱμάτιά τους καί καταγγέλλουν τήν Κυβέρνηση, ὅτι: «Ἐμεῖς στόν ΣΥΡΙΖΑ, ἀναβάλαμε ἐκδηλώσεις πού μαζεύουν κόσμο νά μή ἔχουμε συνωστισμό καί δέν τολμᾶτε νά βάλετε τόν ΕΟΔΥ νά πεῖ, ναί μεταδίδεται (ὁ κορωνοϊός) ἀπό τό κουτάλι, σταματήσαμε τό καρναβάλι καί δέν μποροῦμε νά σταματήσουμε συγκεντρώσεις στίς ἐκκλησίες.»
Σέ αὐτό τό καί «ἐπιστήμονες» δημοσιογράφοι μᾶς ἐνημερώνουν ὅτι: «Ἡ ἐπιστήμη εἶναι σαφής: οἱ κορωνοϊοί ἀνιχνεύονται στό σάλιο καί μπορεῖ νά μεταδοθοῦν μέ αὐτό. Πολλά νοσήματα πού μεταδίδονται μέ σταγονίδια μεταδίδονται ἐπίσης μέσῳ τῶν βλεννογόνων. Δέν χρειάζεται λοιπόν πολύ μυαλό γιά νά συμπεράνει κανείς ὅτι ἡ μετάληψη ἀποτελεῖ αὐτή τή χρονική περίοδο μιά πρακτική ὑψηλοῦ κινδύνου, τόσο γι’ αὐτούς πού τή λαμβάνουν ὅσο καί γιά ἐκείνους πού ἔρχονται σέ ἐπαφή μαζί τους.»
Βέβαια οἱ ἄνθρωποι πού πιστεύουν γνωρίζουν ὅτι ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ΖΩΗ, ὁ ἰατρός τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν. Ἡ Θεία Κοινωνία μεταδίδει τή ΖΩΗ καί ὄχι ἀσθένειες.
Θέλουμε ὅμως νά ἐνημερώσουμε καί τούς ἀνθρώπους πού δέν πιστεύουν ὅτι, οἱ Ὀρθόδοξοι κληρικοί μας κοινωνοῦν ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια λεπρούς, φυματικούς, φορεῖς τοῦ AIDS, δηλαδή κατεξοχήν ἀνθρώπους μέ μεταδιδόμενα νοσήματα, χωρίς νά πάθουν τίποτα. Οἱ ἱερεῖς μας κοινωνοῦν ἀσθενεῖς καί ἑτοιμοθάνατους σέ νοσοκομεῖα. Ἀλλά ἀκόμα καί στούς Ἱερούς Ναούς κανείς ἱερέας δέν ζητάει πιστοποιητικό ὑγείας, γιά νά κοινωνήσει τόν πιστό.
Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ὑπάρχουν ἕνα σωρό χαρακτηριστικά παραδείγματα, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἄνθιμος τῆς Χίου, ὁ ὁποῖος ὅταν ἐπέστρεψε στή Χίο, ἐπέλεξε νά ζήσει στό Λεπροκομεῖο καί νά ὑπηρετήσει τούς λεπρούς. Ἀκόμη, ὁ ἱερομόναχος Χρύσανθος Κουτσουλογιαννάκης ἦταν ἡ παρηγοριά τῶν λεπρῶν στή Σπιναλόγκα γιά δέκα ὁλόκληρα χρόνια. Συγκλονιστικές εἶναι οἱ μαρτυρίες ἀνθρώπων πού τόν γνώρισαν ἀπό κοντά.
«Τήν ἄλλη μέρα πήγαμε στήν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονα. Παρακολουθήσαμε ὅλοι, ἄντρες, γυναῖκες καί παιδιά, μέ κατάνυξη τή Θεία Λειτουργία, πού τελοῦσε μέ δωρική ἁπλότητα καί ἀπροσμέτρητη εὐσέβεια. Τήν Κυριακή αὐτή δέν μεταλάβαμε. Δέν εἴχαμε ἐνημερωθεῖ ἔγκαιρα γιά τήν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας καί δέν εἴχαμε νηστέψει. Στό τέλος τῆς Λειτουργίας πήραμε ἀπό τό χέρι του ἀντίδωρο. Καί παίρνοντας τό ἀντίδωρο, τοῦ φιλούσαμε ὅλοι τό χέρι! Ἦταν κάτι πού τό ἐπιδίωξε ὁ ἴδιος. Καθώς ἔδινε τό ἀντίδωρο, πλησίαζε τό χέρι του στό στόμα μας. Ὅλων μας τά μάτια βούρκωσαν ἀπό συγκίνηση. Πρίν ἔρθει ἐκεῖνος, τό ἀντίδωρο τό παίρναμε ἀπό ἕνα καλαμόπλεκτο πανέρι πού τοποθετοῦσε ὁ νεωκόρος στό παγκάρι. Τήν ἑπόμενη Κυριακή πήγαμε σχεδόν ὅλοι στήν ἐκκλησία. Ἡ ἐκκλησία ἦταν κατάμεστη, τό ἴδιο καί τό προαύλιό της. Τή μέρα αὐτή μεταλάβαμε ὅλοι. Στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας εἴδαμε τόν ἱερέα μας νά πίνει ὅ,τι εἶχε ἀπομείνει στό Ἅγιο Ποτήριο ἀπό τή μετάληψή μας! Ἀνοίξαμε ὅλοι τά μάτια μας ἀπό ἔκπληξη. Νομίζαμε ὅτι ὀνειρευόμαστε. Χοντρά καί καυτά δάκρυα ἀνάβλυσαν ἀπό τά μάτια μας…».
Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιμανδρίτη Χαραλάμπους Βασιλόπουλου «Βενέδικτος Πετράκης, ὁ φλογερὸς ἱεροκήρυξ» παραθέτουμε καὶ τὸ ἑξῆς:
«Στὰ Ἰωάννινα, κοντὰ στὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων τοῦ Κάστρου μέσα στὸ κάστρο τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ, ἦταν τὸ μικρὸ Φθισιατρεῖο μὲ τοὺς ἑτοιμοθάνατους φυματικούς. Στὰ χρονιὰ 1938 – 1940 μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία, ὁ Πατέρας Βενέδικτος Πετράκης πήγαινε κάθε Τετάρτη κι ὅποτε ἄλλοτε χρειαζόταν καὶ κοινωνοῦσε τοὺς ἀρρώστους. Μία μέρα κοινώνησε καὶ ἕνα φυματικὸ ἑτοιμοθάνατο. Ἐκεῖνος ἀμέσως, μόλις ἐκοινώνησε, ἔκαμε αἱμόπτυση. Ὁ Πατέρας Βενέδικτος μὲ τὴν Ἁγία Λαβίδα μάζεψε τὴν αἱμόπτυση, ποὺ εἶχε καὶ τὴν Θεία Κοινωνία μέσα καὶ τὴν ἔφαγε. Οἱ γιατροὶ ποὺ τὸ εἶδαν τρόμαξαν καὶ φώναξαν: – Μά! Εἶναι στὰ καλά του αὐτὸς ὁ παπὰς ἢ τρελάθηκε;! Πάει αὐτός…! Θὰ τοῦ ἔλθει ἀμέσως καλπάζουσα! Τόση δυστυχῶς πίστη εἶχαν ἐκεῖνοι. Ποῦ νὰ εἶχαν τὴν πίστη τοῦ Πατρὸς Βενέδικτου. Ὁ Πατέρας Βενέδικτος δὲν τοὺς ἔδωσε σημασία καὶ φυσικὰ δὲν ἔπαθε τίποτα. Ἐγνώριζε ὅτι στὴν Θεία Κοινωνία εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Θεὸς ποὺ εἶναι «πῦρ καταναλίσκον».
Ἀφοῦ ὁ «δημοσιογράφος» ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ἐπιστήμη εἶναι σαφής, γιατί δέν κάνει τόν κόπο νά μᾶς ἐξηγήσει τά παραπάνω περιστατικά; Πολύ ἁπλά δέν μπορεῖ νά τά ἐξηγήσει, γιατί «Ὅπου Θεός βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις»!
