US President Donald Trump (L) and first lady Melania Trump (R) walk on the South Lawn of the White House as they arrive to the White House after a trip to Europe, in Washington DC., USA, 07 June 2019. EPA, OLIVER CONTRERAS / POOL
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είναι μία πολύ προβληματική περίπτωση ηγέτη. Δεν κομίζω γλαύκα εις Αθήνας, οι πάντες γνωρίζουν αυτό το γεγονός. Η αρνητική στάση του στο θέμα της πανδημίας, που σαρώνει όλο τον κόσμο, είναι το τελευταίο επεισόδιο στα πολλά στην ταραγμένη προεδρική θητεία του.
Αντί να πάρει τα αναγκαία μέτρα, σκέφτεται το πολιτικό κόστος ενόψει και των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου. Και δεν το λένε μόνο οι αντίπαλοί του. Είναι διάχυτη η ανησυχία στην κυβέρνηση και στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Ευτυχώς για τους Αμερικανούς πολίτες έχουν δραστηριοποιηθεί οι κυβερνήτες και οι δήμαρχοι, αν και πιστεύεται ότι τις επόμενες ημέρες θα αναγκαστεί να παραδεχθεί ότι ο κορονοϊός δεν είναι ένα απλό …κρύωμα.
Λέγονται πολλά και ακούγονται περισσότερα στην Ουάσιγκτον… Φαίνεται ότι η έλξη του για τους αυταρχικούς ηγέτες, δεν είναι αυτό που φαίνεται… Είναι κάτι πολύ «βαθύ» και πιο επικίνδυνο, που αφορά τόσο την Ελλάδα όσο και την Κύπρο.
Βεβαίως, δεν συμμερίζομαι τους ισχυρισμούς των Δημοκρατικών ότι ο κ. Τραμπ είναι εργαλείο του προέδρου της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, επειδή δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία ικανά να στηρίξουν την κατηγορία. Όμως μπορεί να παρουσιαστούν μέχρι την πραγματοποίηση των προεδρικών εκλογών, τον ερχόμενο Νοέμβριο.
Στη βάση των υποθέσεων που γίνονται, υποστηρίχθηκε ότι ο κ. Τραμπ μέσω συνεργατών του διατηρεί κανάλι επικοινωνίας με τον κ. Πούτιν. Αυτός είναι ο πρώτος ισχυρισμός.
Διότι υπάρχουν και άλλοι που σε ιδιωτικές συζητήσεις προσφέρουν μία πολύ πιο πειστική υπόθεση: ότι η όποια συνεργασία υπάρχει, αυτή γίνεται μέσω του προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. Είναι πιο λογικός αυτός ο ισχυρισμός διότι ο Αμερικανός πρόεδρος συνομιλεί συχνά με τον Τούρκο ηγέτη, ενώ σχέση διατηρούν και οι γαμπροί τους, ο άχρωμος και «άγευστος» Τζάρεντ Κούσνερ με τον Μπεράτ Αλμπαϊράκ, τον πολυπράγμονα υπουργό Οικονομικών της Τουρκίας, που είναι αναμεμειγμένος σε πολλά οικονομικά σκάνδαλα.
Ο Αλμπαϊράκ έχει ανάμειξη και σε δύο υποθέσεις, με τις οποίες έπρεπε να ασχοληθεί η αμερικανική δικαιοσύνη, αλλά φαίνεται ότι η παρέμβαση του κ. Τραμπ την απέτρεψε:
Η μία είναι η απόπειρα απαγωγής του Ιμάμη Γκιουλέν, έναντι χρηματισμού-«αμοιβής» 15 εκατομμυρίων δολαρίων, από τον Μάικλ Φλιν, πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, και συνεργάτη του Αμερικανού προέδρου.
Σ’ αυτόν τον «κύριο», που δεν τίμησε την στρατιωτική στολή του, ετοιμάζεται να δώσει χάρη ο κ. Τραμπ. Γιατί; Προφανώς επειδή τον φοβάται. Διότι αν μιλήσει θα κάψει και τον Αμερικανό πρόεδρο και τον Ταγίπ Ερντογάν. Ως σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου και ως «πληρωμένη πιστόλι» του Τούρκου προέδρου, ο Φλίν γνωρίζει τα πάντα γύρω από την ανάρμοστη σχέση του Τραμπ, του Ερντογάν, αλλά και του Πούτιν.
Και η δεύτερη είναι η παραβίαση του αμερικανικού εμπάργκο εναντίον του Ιράν, στο οποίο συμμετείχε και η τράπεζα HalkBank. Ο γαμπρός του Ερντογάν ήταν ο εγκέφαλος της παραβίασης του εμπάργκο. Αντί, λοιπόν, να έχει ασκηθεί δίωξη εναντίον του, είναι συνομιλητής του γαμπρού του κ. Τραμπ. Ανεπίτρεπτα πράγματα.
Εάν, λοιπόν, ο «μεταξύ» του κ. Τραμπ και του κ. Πούτιν είναι ο Ταγίπ Ερντογάν εξηγούνται πάρα πολλά πράγματα. Και βασικά λύνεται και το σταυρόλεξο των προσωπικών, και όχι μόνο, σχέσεων των προέδρων της Αμερικής και της Τουρκίας. Όποιος έχει άλλη θεωρία ας την καταθέσει. Άλλωστε, εάν ισχύει η κατηγορία, ότι δηλαδή ο κ. Τραμπ είναι εργαλείο του Ρώσου προέδρου, η συνεννόηση μέσω του Ερντογάν είναι ο πιο ασφαλής τρόπος.
Η αμερικανική προεδρία έχει «λερωθεί», ίσως ανεπανόρθωτα, στη διάρκεια των προηγούμενων τριών ετών. Ο κ. Τραμπ παραβίασε τους αμερικανικούς νόμους σε πολλές περιπτώσεις, με πιο κραυγαλέα αυτής της Τουρκίας.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έκανε παρεμβάσεις, που δεν επιτρέπουν οι νόμοι, στα υπουργεία Δικαιοσύνης και Εξωτερικών για να διασώσει την Τουρκία, για να διασώσει βασικά τα στελέχη της HalkBank, που αναμείχθηκαν στην παραβίαση του εμπάργκο στο Ιράν και για να σταματήσει η δίωξη των φρουρών του Ερντογάν που είχαν ξυλοκοπήσει Κούρδους και Αρμένιους διαδηλωτές.
Είναι απαράδεκτη, χωρίς αμφιβολία, η στάση του και ίσως να δίνει μία απάντηση στους ισχυρισμούς ότι οι όποιες διευθετήσεις μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Μόσχας γίνονται μέσω του Τούρκου προέδρου…
Ενώ διανύουμε την τέταρτη χρονιά της Προεδρίας του, αναρωτήθηκαν πολλοί άνθρωποι, τι θα θυμούνται οι πολίτες από τον πρόεδρο Τραμπ. Όχι πολλά πράγματα…
Σε ότι αφορά τους Έλληνες, και επειδή ψηφίζουν πολλοί Ελληνοαμερικανοί, ελπίζω να θυμούνται ότι έδωσε γη και ύδωρ στην κατοχική δύναμη Τουρκία και δεν τερμάτισε μία δια παντός την επιθετικότητά της στο Αιγαίο, στην Κύπρο και στον Έβρο. Μπορούσε… Και το χειρότερο όλων πρόδωσε τους Κούρδους της Συρίας, που πρόσφεραν 11 χιλιάδες μέλη τους στον πόλεμο της Αμερικής εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Η προδοσία στο αποκορύφωμα της.
Η υπόθεση της πανδημίας είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη χώρα και τον πλανήτη. Το ανησυχητικό είναι ότι στην πραγματικότητα τρέχει πίσω από τις εξελίξεις. Εάν είχε κινηθεί πριν από μερικές ημέρες, όπως τον παρακαλούσαν οι συνεργάτες του, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.
