Του Δημήτρη Μάρδα
Καθηγητής, Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ
Η φωτογραφία που βλέπετε δεν προέρχεται από μια αφρικανική χώρα. Είναι το Μικρό Αμφιθέατρο
της Σχολής Νομικών Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ. Έχει να καθαριστεί από τα τέλη του Σεπτεμβρίου. Ο λόγος είναι γνωστός: Οι εργαζόμενοι στο συνεργείο καθαρισμού του παν/μίου (οι ονομαζόμενοι εργολαβικοί) κυρίως, απεργούν για διάφορες αιτίες, που παρουσιάστηκαν σε προηγούμενο κείμενο. (Βλ. google «Μάρδας, η καθαριότητα που ζέχνει;»)
Δεν έφτανε το γεγονός της επιβάρυνσης του εν λόγω Αμφιθεάτρου από χαρτιά, πλαστικά ποτήρια κλπ.! Έτσι, χθες Τρίτη ένα συνονθύλευμα από αναρχοαυτόνομους φοιτητές και από ορισμένους εργαζόμενους (εργολαβικούς) αποφάσισαν να συνεδριάσουν για να αποφασίσουν… δημοκρατικά ό,τι ήθελαν!.
Τα όσα βλέπετε στη φωτογραφία είναι το αποτέλεσμα της εν λόγω… διαβούλευσης. Μπύρες σε κουτάκια και μπουκάλια σκόρπια, άδεια ή ακόμη γεμάτα, μισοδαγκωμένα μήλα, ποτήρια πλαστικά, καφέδες, αποτσίγαρα στο πάτωμα, σκουπίδια άλλα πεταγμένα δεξιά και αριστερά άλλα σε σακούλες… επιμελώς μαζεμένα και αφημένα όμως εκεί! Ένα έδρανο ξεχαρβαλωμένο… και στο βάθος ένα κουτί ειδικά φτιαγμένο, που έπαιζε μάλλον το ρόλο μιας… επαναστατικής κάλπης. Το πρωί και πριν τη φωτογραφία, ο χώρος συμμαζεύτηκε από φοιτητές, πριν την έναρξη του μαθήματος.
Όλο αυτό το θέατρο του… δημοκρατικού μένους εξελίσσεται την ώρα όπου κατά τη Συνέλευση μερίδας εργαζομένων τη Δευτέρα 26 Νοεμβρίου, 200 περίπου άτομα ζητούν με τις υπογραφές τους να σταματήσει η απεργία και να επιστρέψουν όλοι στις δουλειές τους.
Μαζί με αυτό, πληθαίνουν οι φωνές για αυτονόμηση των εργαζομένων από την γνωστή ομάδα των συνδικαλιστών, (με κύριο πρωταγωνιστή τον νεοεκλεγέντα στο Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης κο Σ. Κωνσταντινίδη) που επιδιώκει με διάφορα τεχνάσματα είτε να αποτρέπει ψηφοφορίες αντίθετες των απόψεών της είτε να χειραγωγεί, όσους μπορεί, από τους υπολοίπους.
Να σημειωθεί ότι την Παρασκευή στις 23 Νοεμβρίου έγινε μια Γενική Συνέλευση όλων εργαζομένων. Εκεί αφού διαπίστωσε το Δ.Σ. του Συλλόγου (βλ Κωνσταντινίδης) ότι χάνει το παιγνίδι της πλειοψηφίας, αποχώρησε αφήνοντας έκθετους τους πάντες.
Καθώς τα όσα προαναφέρθηκαν (ο τραγέλαφος των… δημοκρατικών διαδικασιών) δεν αποτελούν εικονική πραγματικότητα, τότε οι νοικοκύρηδες οπαδοί των παραπάνω… επαναστατικών μεθόδων, που συγκεντρώθηκαν στο Αμφιθέατρο της φωτογραφίας, εκπροσωπούν τον Σοσιαλισμό ή τη βαρβαρότητα. Με το μυαλό τους ίσως βιώνουν την αυταπάτη ότι είναι όχι απλά Σοσιαλιστές αλλά και μάλιστα ριζοσπάστες του είδους!
