Την ώρα που η μισή Ελλάδα αποχαυνωμένη περιμένει τη λύση απ’ το Eurogroup, η άλλη μισή είναι αποσβολωμένη από τις σφαλιάρες που συνοδεύουν τα νέα μέτρα, σε συνδυασμο με τα προηγούμενα.
Στη Forthnet μειώνουν κατά 35% τους ήδη μικρούς μισθούς.Οι εργαζόμενοι αντιδρούν και
προχωρούν σε απεργία, ενώ εργοδοσία στέλνει τους ρουφιάνους της να απειλήσουν τους απεργούς.
Στα ΙΚΕΑ προχωρούν σε…ατομικές συμβάσεις με πολύ μεγάλες μειώσεις μισθών επίσης.
Κι εκεί τα ίδια: αντιδρούν οι εργαζόμενοι, εκβιάζουν οι εργοδότες.
Η Citibank κλείνει 16 καταστήματα στη χώρα μας και επομένως οι εργαζόμενοι σ’ αυτά είναι πλέον στον αέρα.
Τα Costa coffee κλείνουν και οι εργαζόμενοι σ’ αυτά ετοιμάζοντια να κάνουν παρέα στα εκατομμύρια των ανέργων.
Στη Wind γίνονται αθρόες απολύσεις και μειώσεις μισθών.
Στους Δήμους οι υπάλληλοι είναι στον αέρα της διαθεσιμότητας-απόλυσης.
Στις περισσότερες εταιρείες του “υγιούς” ιδιωτικού τομέα υπάρχει η ίδια κατάσταση.
Εργοδότες που εκμεταλλεύονται φυσικά τους νέους εργασιακούς νόμους και προχωρούν σε απολύσεις κατά το δοκούν και φυσικά χρησιμοποιούν πλέον άφοβα την απειλή της απόλυσης για να επιτύχουν στον εκβιασμό της μείωσης των μισθών.
Αυτή είναι η ανάπτυξή τους που μας έχουν ζαλίσει τα τέτοια.
Αυτός είναι ο “υγιής” ιδιωτικός τομέας που αγιοποιείται σε σύγκριση με το “κακό Δημόσιο”.
Αυτό είναι το συμπέρασμα του “σωθήκαμε”!
Περίπου 2.000 εργαζόμενοι χάνουν καθημερινά τη δουλειά τους.
Κι όσοι εξακολουθούν (προς το παρόν) να εργάζονται, αγοραστική τους δύναμη έχει μειωθεί σχεδόν κατά 50%.
Μόνο μέσα στο 2012 (χωρίς να υπολογίζουμε τις μειώσεις του 2010-11) η μέση μείωση του μισθού είναι 15%, ενώ ταυτόχρονα η μέση αύξηση της φορολογίας είναι 37%!!!
Οι εργαζόμενοι βιώνουν τις συνέπειες των μέτρων που ελήφθησαν για μια δόση, που δεν έχει έρθει! (στα τέτοια μας που δεν έχει έρθει βέβαια, αφού όλα τα φράγκα πάνε στους τραπεζίτες, αλλά κουβέντα να γίνεται…)
Κάθε μέρα λοιπόν ανατρέπεται πλήρως η ζωή επιπλέον 2.000 συμπολιτών μας, ενώ σφίγγει η θηλειά στο λαιμό και των υπολοίπων που χειμάζονται από τους υπέρογκους φόρους, τη μείωση των μισθών και την αύξηση των τίμών.
Και ταυτόχρονα ένα πολύ μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας έχει κολλήσει τα μούτρα της στην τηλεόραση, κρεμάμενη από τα χείλη του Γιούνκερ και του Μπαρόζο που θα δώσουν… λύση και θα μας δώσουν τη δόση να σωθούμε.
Αυτός ο α’ πληθυντικός είναι το πρόβλημα:
“θα πάρουΜΕ τη δόση
θα ΜΑΣ μειώσουν το χρέος”
Αγαπητοί εν αποχαύνωση συμπολίτες, ο α’ πληθυντικός ισχύει μόνο για τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών, τις αυξήσεις φόρων και τιμών.
Στη δόση και το χρέος υπάρχει μόνο γ’ πληθυντικός:
θα πάρΟΥΝ τη δόση (οι τραπεζίτες)
θα ΤΟΥΣ μειώσουν το χρέος (αυτών που το δημιούργησαν)
‘Ολα θα γίνουν όπως πρέπει για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των γνωστών-αγνώστων: βιομήχανοι, τραπεζίτες, πολυεθνικές, αγορές, διεθνείς οργανισμοί.
Αν τους συμφέρει η μείωση του χρέους, θα το μειώσουν.
Αν τους συμφέρει να δώσουν τη δόση, θα τη δώσουν.
Όταν κάποτε θα τους συμφέρει να μην τη δώσουν, εκείνη τη φορά δε θα τη δώσουν.
Τώρα όμως και δόση θα δώσουν και επιμήκυνση θα δώσουν και ό,τι χρειάζεται για να μη διαλυθεί το πρόγραμμά τους για την επέλαση των αγορών στις ζωές μας.
Η πολιτική, οικονομική και δημοσιογραφική ελίτ θα πανηγυρίζουν για τις νέες μεγάλες νίκες.
Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη μαζί μου θα εξακολουθείς να βλέπεις τη ζωή σου να διαλύεται σε α’ πληθυντικό.
Σωτηρία σε γ’ πληθυντικό.
Διάλυση σε α’ πληθυντικό.
Από Μαζεστίξ στο toixo-toixo
