Οι επαγγελματίες του ιατρικού κλάδου παίρνουν έναν ασθενή με μόλυνση από κοροναϊό στο Μπορντό της Γαλλίας.
Ο Πρόεδρος της Γαλλίας επέκτεινε το εθνικό καθεστώς αυτο-απομόνωσης και καραντίνας έως τις 11 Μαΐου – τέσσερις επιπλέον εβδομάδες στις τέσσερις εβδομάδες που έχουν ήδη μείνει πίσω. Αυτή η απόφαση του Champs Elysees δεν ήταν απροσδόκητη. Το ερώτημα αφορούσε μόνο το χρονικό πλαίσιο – ένα ή ενάμισι μήνα – θα ήταν και αν θα περιμένουμε νέους περιορισμούς ή, αντιστρόφως, οποιαδήποτε χαλάρωση.
Οι νέες δηλώσεις του Εμμανουήλ Μακρόν και άλλων ευρωπαίων αξιωματούχων αφήνουν χωρίς αμφιβολία ότι οι πολίτες πιέζονται συνεχώς να συνειδητοποιήσουν τις συστημικές αλλαγές που πραγματοποιούνται και να επανασχεδιάσουν τη ζωή τους σύμφωνα με αυτές.
Το προηγούμενο Σάββατο, ο Πρόεδρος της Γαλλίας δήλωσε ότι τα σύνορα Σένγκεν θα μπορούσαν να κλείσουν ακόμη και μέχρι τον Σεπτέμβριο Μέχρι στιγμής, η απαγόρευση των προαιρετικών ταξιδιών στην ΕΕ ισχύει μέχρι τις 15 Μαΐου, αλλά φαίνεται ότι η επέκταση είναι αναπόφευκτη. Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen, προειδοποίησε τους πολίτες να μην σκέφτονται καν να κάνουν σχέδια για ταξίδια στην Ευρώπη για τις καλοκαιρινές διακοπές, κάτι που επανέλαβε επίσης ο Macron.
Ωστόσο, μια άλλη δήλωση της επικεφαλής της ΕΕ ήταν ακόμα πιο καταθλιπτική: ένα αυστηρό καθεστώς αυτοαπομόνωσης για τους ηλικιωμένους μπορεί να παραταθεί μέχρι το τέλος του έτους (δηλαδή, για οκτώμισι μήνες!). Αυτό το ζήτημα συνδέεται με το εμβόλιο COVID-19 – ελπίζουμε ότι θα είναι διαθέσιμο μέχρι τότε.
Η Von der Leyen έχει μερικά πονηρά πράγματα να κάνει με αυτό.
Πολλές χώρες εργάζονται τώρα σκληρά για να αναπτύξουν το εμβόλιο. Οι Ρώσοι ειδικοί σκοπεύουν να μπουν στο στάδιο των ανθρώπινων δοκιμών στις αρχές του καλοκαιριού. Στην Κίνα, οι κλινικές δοκιμές βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και αναμένεται να ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος του έτους. Και οι Βρετανοί, που δεν έχουν αρχίσει ακόμα να δοκιμάζουν στους ανθρώπους, υπόσχονται το αποτέλεσμα μέχρι τον Σεπτέμβριο, αλλά η αισιοδοξία τους φαίνεται ειλικρινά αμφισβητήσιμη.
Τα πρωτόκολλα για αυτά τα φάρμακα είναι εξαιρετικά αυστηρά και απαιτούν μήνες δοκιμών πρώτα σε ζώα και μετά σε ανθρώπους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένας ρεαλιστικός όρος είναι ένας χρόνος. Έτσι, οι Βρετανοί επιστήμονες είτε εξωραΐζουν σε μεγάλο βαθμό τις προοπτικές τους είτε πρόκειται να παραβιάσουν τους κανόνες που έχουν σχεδιαστεί για να εγγυώνται την ασφάλεια των φαρμακευτικών προϊόντων στους ανθρώπους.
Εν πάση περιπτώσει, εάν οι Ευρωπαϊκές αρχές επιθυμούν, θα υπάρξει δικαιολογία για την επέκταση του καθεστώτος αυτοαπομόνωσης για τους ηλικιωμένους πολίτες, διότι ακόμη και μετά τη δημιουργία του εμβολίου, θα πρέπει να περάσει από πολλές γραφειοκρατικές εγκρίσεις στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τον Makron, η διαφορά στην εξάπλωση της μόλυνσης σε όλο τον κόσμο δημιουργεί τον κίνδυνο εμφάνισης νέων εστιών – και αν ναι, μπορούν να διατηρηθούν ορισμένα περιοριστικά μέτρα και ένα έτος και δύο και άλλα να εισαχθούν, ή να ακυρωθούν και να εισαχθούν εκ νέου ανάλογα με κατάσταση.
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πόσο καταθλιπτικό θα ήταν εάν μια τόσο μακρά παραμονή σε τέσσερα τείχη επηρέαζε την ψυχική, ηθική και, κατά συνέπεια, τη σωματική ευημερία των ηλικιωμένων πολιτών. Και μπορεί κανείς να είναι σίγουρος για τον πανικό εκατομμυρίων ανθρώπων και πολλών επιχειρήσεων που κρέμονται στον αέρα.
Ωστόσο, φαίνεται ότι ο κύριος σκοπός όλων αυτών των τρομακτικών αποκαλύψεων των αρχών δεν είναι τόσο η αρχική ανακοίνωση των αναπόφευκτων μέτρων (υπάρχει ελπίδα ότι στην πραγματικότητα τα πάντα θα είναι πιο μαλακά), αλλά μια σταδιακή εισαγωγή στην κοινωνία των πραγματικών συνθηκών ενός ραγδαία μεταβαλλόμενου κόσμου στον οποίο η Ευρώπη θα πρέπει να ζήσει περαιτέρω – μετά το τέλος της επιδημίας.
Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν τα τρέχοντα γεγονότα ως σχετικά σύντομη ανωτέρα βία, η οποία τελικά θα έχει ένα σαφώς καθορισμένο πλαίσιο και στο τέλος του οποίου – ας πούμε, σε λίγες εβδομάδες – όλα θα αρχίσουν να επιστρέφουν στην κανονική τους πορεία. Στις επιχειρήσεις (ιδίως τις μικρές και τις μεσαίες επιχειρήσεις) είναι, φυσικά, ανήσυχοι και νευρικοί, αλλά βασίζονται στη βοήθεια του κράτους και αναρωτιούνται πώς να ανακτήσουν τις απώλειές τους, όταν όλα αυτά τελικά τελειώνουν.
Τώρα είναι σαφέστερο ότι τίποτα δεν θα τελειώσει. Ναι, σταδιακά θα αρθούν οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις – πιθανώς σύμφωνα με την Αυστρία, η οποία τώρα, βήμα προς βήμα, μαλακώνει το αντιεπιδημιολογικό καθεστώς. Από εδώ και στο εξής, μικρά καταστήματα (έως 400 τετραγωνικά μέτρα) θα ανοίξουν εκεί – φυσικά με αυστηρά μέτρα ασφαλείας. Όμως ολόκληροι τομείς της οικονομίας (τουρισμός, αεροπορικά ταξίδια, διασκέδαση και δημόσιες εκδηλώσεις – ο κατάλογος είναι πολύ μεγάλος) θα συνεχίσουν να παραμένουν σε πλήρη ή μερική απαγόρευση επ ‘αόριστον. Και αυτό σημαίνει εγγυημένη πτώχευση των σχετικών επιχειρήσεων και τεράστια μάζα ανέργων, γιατί καμία κυβερνητική υποστήριξη δεν θα διασφαλίσει την επιβίωση των επιχειρήσεων με μήνες αδράνειας και έλλειψη σαφών προοπτικών.
Τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι παίκτες της FC Arsenal απέρριψαν τις προτάσεις της διοίκησης σχετικά με τις πιθανές περικοπές των μισθών λόγω της πανδημίας. Στη δράση τους μπορεί κανείς να δει τον κοντόφθαλμο εγωισμό των ανθρώπων που αρνήθηκαν να συναντηθούν και να βοηθήσουν έναν εργοδότη που τους πληρώνει τεράστια χρηματικά ποσά για να ξεπεράσουν μια δύσκολη περίοδο. Ή, αντίθετα, μπορείτε να δείτε τη σωστή κατανόηση της κατάστασης.
Το μεγάλο άθλημα με τα μαζικά του γεγονότα και τους υψηλούς μισθούς των αθλητών, που συχνά διογκώνονται δείχνοντας κάτι το παράλογο, απειλεί να γίνει ένα από τα ορατά θύματα των συνεχιζόμενων αλλαγών. Επομένως, δεν έχει νόημα για τους παίκτες να πιέζονται και να συμπιέζονται σε μια κατάσταση όπου η βιομηχανία βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, αλλά φαίνεται σωστό να πάρουν το μέγιστο – και από εκεί θα βρεθούν εκτός νυμφώνος .
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτό το είδος λογικής, που εφαρμόζεται από την κοινωνία σε σοβαρές κρίσεις, εγγυάται την ανάπτυξη γεγονότων για αυτό από το χειρότερο και πιο δύσκολο σενάριο. Θέλω να πιστεύω ότι αν όχι μεμονωμένοι βρετανοί ποδοσφαιριστές, τότε οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θα το θυμούνται.
