ΟΕθνικός Στρατός της Λιβύης (LNA) θεωρεί τις τουρκικές δυνάμεις κατοχής πλέον ως «νόμιμους στρατιωτικούς στόχους», σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου του LNA, υποστρατήγου Ahmed al-Mismari στις 11 Μαΐου, μεταβάλλοντας πλήρως την όλη κατάσταση στην χώρα αυτή.
«Οι τουρκικές δυνάμεις που υπάρχουν στη Λιβύη θεωρούνται ως κατοχικές δυνάμεις, οπότε αυτοί και οι Σύριοι μισθοφόροι τους αποτελούν νόμιμο στόχο κατά τη διάρκεια στρατιωτικών μας επιχειρήσεων», δήλωσε ο al-Mismari.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σκοπός της παρουσίας τουρκικών στρατιωτικών μονάδων στη Λιβύη έχει ένα ύποπτο σχέδιο κατοχής λιβυκού εδάφους, ενώ σημείωσε ότι στην πραγματικότητα ο πόλεμος με την Τουρκία ξεκίνησε το 2014.
Το “βρώμικο” σχέδιο Ερντογάν που θα πρέπει να “ξυπνήσει” την ΕΕ
Ο Τούρκος πρόεδρος επιδιώκει την δημιουργία κατοχή και προσάρτηση λιβυκού εδάφους στη Δυτική Λιβύη. Δεν γνωρίζουμε πόσο θεαματικά προκλητικό ακούγεται αυτό σε κάποιους φίλους και συμμάχους της χώρας μας, αλλά αυτό ακριβώς επιδιώκει η Άγκυρα ταυτόχρονα και στη Συρία.
Στη Λιβύη τώρα ο Ερντογάν έχει τον τουρκογενή πληθυσμό ώστε να στηρίξει ένα τέτοιο σχέδιο διότι υπάρχουν Λίβυοι τουρκικής καταγωγής, οι οποίοι αποτελούν την τρίτη μεγαλύτερη πληθυσμιακά εθνότητα στη χώρα μετά τους Άραβες και τους Βερβέρους.
Η τουρκική μειονότητα στη Λιβύη ζει κυρίως στη Μισράτα (187 χλμ. ανατολικά της Τρίπολης), προπύργιο του καθεστώτος Σαράτζ, στην ίδια την πρωτεύουσα, Τρίπολη, και στην πόλη Ζαουίγια (δυτικά της Τρίπολης). Τουρκικής καταγωγής Λίβυοι ζουν επίσης στη Βεγγάζη και στην Ντέρνα.
Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής (1551-1912) έγινε εκτεταμένος εποικισμός της Λιβύης από Οθωμανούς. Πρόκειται για ελληνόφωνους Τουρκοκρητικούς, πολλοί εκ των οποίων μιλούν ακόμα και σήμερα τα ελληνικά. Αρκετοί Οθωμανοί έποικοι, κυρίως στρατιώτες, πήραν ντόπιες γυναίκες δημιουργώντας τους σημερινούς τουρκικής καταγωγής Λίβυους, με τον πρόεδρο της κυβέρνηση της Τρίπολης Φαγέζ αλ Σαράτζ, να είναι ένας από αυτούς.
“Δυστυχώς, ο Ερντογάν μοιάζει να βρίσκεται σε χρονοδίνη. Πιστεύει ότι είναι ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ και ενεργεί σαν Οθωμανός σουλτάνος προσπαθώντας να ανακτήσει τις οθωμανικές κτήσεις της περιόδου πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την ασφάλεια της Μεσογείου και της περιοχής και προκαλεί σημαντικές εντάσεις με πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Αιγύπτου, της Ελλάδας, της Κύπρου και άλλων χωρών της Μεσογείου”, είχε δηλώσει προ πολλών μηνών ο Α. Νάγιεντ απεσταλμένος του Αμπντάλα Θάνι, μέλος της κυβέρνησης που εδρεύει στο Τομπρούκ της ανατολικής Λιβύης και σήμερα βγαίνει αληθινός πέρα για πέρα.
Εμφύλιος πόλεμος στη Λιβύη
Στη Λιβύη, επί του παρόντος πραγματοποιούνται ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ υποστηρικτών διαφορετικών ηγετών. Η χώρα διευθύνεται από την Κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας (GNA), με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Fayez Saraj, ενώ στην ανατολική πλευρά έχουμε την κυβέρνηση με επικεφαλής τον Χαλίφα Χαφτάρ.
Υπενθυμίζουμε ότι στις 13 Ιανουαρίου 2020 στη Μόσχα, πραγματοποιήθηκαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των αρχηγών του Εθνικού Στρατού της Λιβύης (LNA) Χαλιφα Χαφτάρ και της κυβέρνησης της Εθνικής Συμφωνίας (GNA) Φ. Σαράι χωρίς αποτέλεσμα.
Κατά τη συνάντηση αυτή, ο διοικητής του Εθνικού Στρατού της Λιβύης (LNA) στρατηγός Χαλίφα Χάφταρ, είχε ενημερώσει τη Ρωσία σχετικά με τους όρους για συνέχιση των διαπραγματεύσεων και την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας στη Λιβύη.
Σύμφωνα με τις απαιτήσεις του, οι πολιτοφυλακές που δραστηριοποιούνται στη Λιβύη υποχρεούνταν να παραδώσουν όπλα σε περίοδο από 45 έως 90 ημέρες. Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να ελέγχονταν από μια ειδική επιτροπή που δημιουργήθηκε από το LNA μαζί με τον ΟΗΕ.
Ο Χαφτάρ αρνήθηκε επίσης να αναγνωρίσει την Τουρκία ως διαμεσολαβητή στην επίλυση της κατάστασης στη Λιβύη, καθώς η τουρκική πλευρά δεν είναι ουδέτερη και υποστηρίζει την κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA).
Αντί αυτού η Τουρκία μετέφερε βαρύ οπλισμό και Σύριους Τζιχαντιστές στη χώρα, μιας και η ίδια δεν μεταβάλλει σε καμία περίπτωση τα “βρώμικα” και ανιστόρητα σχέδια της, τα οποία αποτελούν “οδηγό” για πιθανές δράσεις της και στα Βαλκάνια.
