Δεν αποτελεί πλέον καμία έκπληξη το γεγονός ότι η σημερινή «αριστερά» δεν διαθέτει ταξικό κριτήριο και μαρξιστική οπτική γωνία στην ανάλυση του ιστορικού γίγνεσθαι…
Η ενσωμάτωση αυτής της αριστεράς στη «Φιλοσοφία» του ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού την οδήγησε και στην υποκατάσταση των ταξικών κριτηρίων με τα ιδεολογήματα της Νέας Τάξης. Αναλύει τα πράγματα με την οπτική του σύγχρονου ΥΠΕΡ-εθνικού φασισμού…
Έτσι στη θέση των Κοινωνικών (ταξικών) Κριτηρίων τοποθετήθηκαν οι νεοταξικές μυθολογίες του «ρατσισμού»,
της «ξενοφοβίας», του «φασισμού», και εκείνων των νόθων ιδεολογημάτων περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και «διαφορετικότητας»…
Δεν είναι να απορεί, συνεπώς, κανείς το γιατί αυτή η «αριστερά» σέρνεται ΠΑΝΤΑ πίσω από το άρμα της Παγκοσμιοποίησης και αποτελεί τον «χρήσιμο ηλίθιο» αυτής της ΥΠΕΡ-εθνικής μαφίας του κεφαλαίου…
Αλλά και τον πλέον αποτελεσματικό «χρήσιμο ηλίθιο» του κεφαλαίου. Αποτελεσματικό, διότι στο όνομα του δήθεν αντικαπιταλισμού, στο όνομα της δήθεν Αριστεράς και των «ταξικών» υπέρ-επαναστατικών φράσεων, δίνει άλλοθι στις δυνάμεις της Παγκοσμιοποίησης και προωθεί τα ιδεολογήματά τους…
Έτσι η ενσωματωμένη αυτή «αριστερά» ΟΧΙ μόνο δεν μπορεί να διακρίνει την εμφύλια, ταξική σύγκρουση στις ΗΠΑ, αλλά τάσσεται ανοικτά και ολοκληρωτικά στο πλευρό των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης, στο πλευρό των δυνάμεων του σύγχρονου «δημοκρατικού» φασισμού (4ο Ράιχ), με κριτήριο: Τον «αντιρατσισμό» και τις ηθικολογίες περί «αστυνομικής τρομοκρατίας».
Τα ταξικά κριτήρια, συνακόλουθα και τα «Κοινωνικά Αιτήματα» της λαϊκής Εξέγερσης στις ΗΠΑ έχουν αφανιστεί και ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ από τις γενικές ηθικές αφαιρέσεις του «αντιρατσισμού» και CIA…
Αναλυτικά στο προηγούμενο άρθρο μας:
ΗΠΑ: Κοινωνική έκρηξη δίχως κοινωνικά αιτήματα…
http://resaltomag.blogspot.com/2020/06/blog-post_3.html
Συνεπώς, ΚΥΡΙΑΡΧΟ και ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ κριτήριο για αυτήν την «αριστερά» είναι ο «αντιρατσισμός»: Αυτό δηλαδή το ιδεολόγημα των δυνάμεων της Παγκοσμιοποίησης.
Γι αυτό το ΣΥΝΟΛΟ, σχεδόν της «αριστεράς, παγκοσμίως, ΟΧΙ μόνο πριμοδοτεί ιδεολογικά και πολιτικά τον κυρίαρχο πολιτικό πυλώνα της παγκοσμιοποίησης, την πολιτική μαφία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου (Των Κλίντων, Ομπάμα και CIA), αλλά και αποτελεί αυτή η «αριστερά» το πλέον πιστό και άγριο «μαντρόσκυλο» της παγκοσμιοποίησης…
Ο Ρατσισμός, στις ΗΠΑ, είναι σύμφυτος του συστήματος της ιμπεριαλιστικής εξουσίας των ΗΠΑ, όπως και οι δολοφονίες μαύρων από τα όργανα αυτού του ρατσιστικού κράτους των ΗΠΑ.
Και επί Ομπάμα υπήρξαν πολλά περιστατικά δολοφονιών, καθώς και ανελέητοι βομβαρδισμοί πολλών χωρών του πλανήτη, αλλά αυτή η «αριστερά», τότε, είχε χάσει και την όρασή της και την ακοή της…
Η μυθολογία της παγκοσμιοποίησης έχει αναγάγει τον συστημικό ρατσισμό των ΗΠΑ σε μια «ανεξάρτητη αρχή» και ηθική αφαίρεση για πάσα χρήση…
Κυρίως για να υποκαταστήσει τις βίαιες ταξικές συγκρούσεις που εκκολάπτει και γιγαντώνει το καθεστώς των ΗΠΑ, με την «ανεξάρτητη αρχή» και Ηθική Αφαίρεση του «ρατσισμού»…
Έτσι εξαφανίζεται το ταξικό κριτήριο των συγκρούσεων και βιαιοτήτων και υποκαθίσταται από τον δαιμονοποιημένο «ρατσισμό», συνακόλουθα, με αυτό το τέχνασμα επικαλύπτεται και αποκρύπτεται ο πραγματικός ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ του Κεφαλαίου και ιδιαίτερα του ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού…
Η «αριστερά» που έχει απολέσει τα ταξικά κριτήρια ΟΧΙ μόνο δεν μπορεί να διακρίνει τα «αντιρατσιστικά» αυτά τεχνάσματα του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ, αλλά γίνεται και ο πλέον φανατικός νεροκουβαλητής αυτών των «αντιρατσιστικών» τεχνασμάτων…
Φυσικά είναι αδύνατον μια «αριστερά» που κινείται πάνω στις ιδεολογικές και πολιτικές ράγες των «δημοκρατικών» δυνάμεων της Παγκοσμιοποίησης (των μαφιόζων του χρηματιστηριακού κεφαλαίου), να ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ το ΤΑΞΙΚΟ υπόβαθρο των συγκρούσεων που διαδραματίζονται σήμερα στις ΗΠΑ: Συγκρούσεις Εμφύλιου Πολέμου…
Συχνότατα στην ιστορία οξύτατες ταξικές ανισότητες και κοινωνικές εκρήξεις, όταν απουσίαζε ο επαναστατικός παράγοντας (το πολιτικό υποκείμενο των εργαζομένων και των λαϊκών μαζών), έπαιρναν τη μορφή του εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στα αστικά κόμματα.
Συχνά, όπως στην Ελλάδα, έπαιρναν και τη μορφή της ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των δύο κυρίαρχων αστικών κομμάτων (στην Ελλάδα ανάμεσα στο βενιζελικό κόμμα των φιλελεύθερων και στο Λαϊκό Κόμμα).
Αυτό γίνεται, σήμερα, στις ΗΠΑ. Μια σύγκρουση ανάμεσα στον Τράμπ και στο σύγχρονο φασιστικό κατεστημένο των «δημοκρατικών».
Τα εκρηκτικά και συσσωρευμένα υλικά των ταξικών ανισοτήτων και αντιθέσεων εκφράζονται εξίσου εκρηκτικά και στον πόλεμο ανάμεσα στα δύο κόμματα των ΗΠΑ…
Και εδώ ακριβώς πρέπει να διακρίνουμε, με βάση την ταξική οπτική, ποια είναι η συγκρουσιακή αντίφαση (σχετική και όχι απόλυτη) ανάμεσα στα δύο αυτά κόμματα.
Και η αντίφαση βρίσκεται στη σύγκρουση του βιομηχανικού κεφαλαίου των ΗΠΑ με το μαφιόζικο χρηματιστηριακό κεφάλαιο που εκπροσωπείται από τη ΜΟΧΘΗΡΙΑ του «δημοκρατικού κατεστημένου»…
Αυτή η «Εθνική στρατηγική» του βιομηχανικού κεφαλαίου που συγκρούεται με τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, είναι που οδήγησε τα εργατικά και λαϊκά στρώματα να ψηφίσουν τον Τραμπ, σαν μια ενστικτώδη αντίδραση εναντίον της καταστροφικής λαίλαπας της παγκοσμιοποίησης.
Ο Τράμπ, συνεπώς, ανεξάρτητα από την πολιτική του «παράνοια», ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ, λειτούργησε και λειτουργεί ενάντια στις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης…
Γι αυτό και έχουν συσπειρωθεί όλες οι δυνάμεις του 4ου Ράιχ (παγκοσμίως) εναντίον του. Με πρώτα βιολιά τους «αριστερούς» του 4ου Ράιχ…
Για μας ο Τράμπ δεν είχε το ηγετικό ανάστημα να ανταποκριθεί σ’ αυτή της θανάσιμη σύγκρουση και έτσι, ασυνείδητα, έπαιξε το ρόλο του «προβοκάτορα» του «δημοκρατικού» κατεστημένου.
Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο Τράμπ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ, συγκρούεται με τις δυνάμεις του σύγχρονου «δημοκρατικού» φασισμού, δυνάμεις οι οποίες αξιοποιούν τις αγεφύρωτες και οξύτατες ταξικές αντιθέσεις των ΗΠΑ για να γκρεμίσουν τον Τράμπ, με αιχμή το μυθολογικό τέχνασμα του «αντιρατσισμού».
Και η «αριστερά» στην πρώτη γραμμή των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης…
