Σε ένα νέο έγγραφο, ο ατμοσφαιρικός φυσικός Δρ. Richard Lindzen συνοψίζει τους «αβάσιμους» ισχυρισμούς των σημερινών υποστηρικτών της επικίνδυνης ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Ο Δρ Richard Lindzen αποσύρθηκε πριν από αρκετά χρόνια, αλλά η τεράστια συνεισφορά του στις ατμοσφαιρικές επιστήμες συνεχίζεται. Η έρευνά του αναφέρεται ακόμα περίπου 600 φορές το χρόνο.
Ο Lindzen, λοιπόν, δημοσίευσε πρόσφατα ένα νέο επιστημονικό έγγραφο (Lindzen, 2020) στο The European Physical Journal που επικρίνει τον τρέχοντα ανησυχητικό χαρακτήρα στην επιστήμη του κλίματος.
Ακολουθούν μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές αναφορές:
1. Ο διπλασιασμός της ατμοσφαιρικής συγκέντρωσης CO2 από 280 ppm σε 560 ppm έχει ως αποτέλεσμα μόνο 1-2% διαταραχή στον προϋπολογισμό ενέργειας των 240 W / m² της Γης. Αυτό το φαινόμενο διπλασιασμού CO2 έχει λιγότερο από το 1/5 του αντίκτυπου που έχει το φαινόμενο καθαρού νέφους. Ωστόσο, μας ζητείται να αποδεχτούμε τον «αδικαιολόγητο» ισχυρισμό ότι η αλλαγή σε μία μεταβλητή, το CO2, είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνη για την αλλαγή των παγκόσμιων θερμοκρασιών.
2. Ένας αιτιώδης ρόλος για το CO2 «δεν μπορεί να αξιωθεί» για τα συμβάντα θέρμανσης-ψύξης, επειδή οι παραλλαγές του CO2 ακολουθούν αντί να οδηγούν στις αλλαγές θερμοκρασίας στα αρχεία παλαιοκλίματος και η συνολική αύξηση 100 ppm για χιλιάδες χρόνια παράγει περίπου 1 W / m² συνολικής ακτινοβολίας.
3. Η επιστήμη του κλίματος δεν υπήρχε προειδοποιητική πριν από τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Οι επιστήμονες αντ ‘αυτού ήταν αρκετά σκεπτικοί σχετικά με τους ισχυρισμούς της πλανητικής καταστροφής που προκλήθηκε από το κλίμα. Αυτό άλλαξε κατά τα έτη 1988-1994, όταν η έρευνα για το κλίμα επικεντρώθηκε στο CO2 και η έρευνα για την υπερθέρμανση του πλανήτη έλαβε 15πλάσια αύξηση στη χρηματοδότηση μόνο στις ΗΠΑ. Ξαφνικά υπήρχε ένα μεγάλο οικονομικό κίνητρο για την προώθηση ανησυχητικών σεναρίων υπερθέρμανσης του πλανήτη.
4. Έννοιες όπως η «πολική ενίσχυση» είναι «φανταστικές». Η αλλαγή στη διαφορά θερμοκρασίας του στους πόλους αποδόθηκε σε κάποια φανταστική «πολική ενίσχυση», όπου η θερμοκρασία του πόλου ακολούθησε αυτόματα τη μέση θερμοκρασία. Αν και η αναλογία είναι σχεδόν ακριβής, αυτό δεν διαφέρει τόσο πολύ από την υπόθεση ότι η ροή σε έναν σωλήνα εξαρτάται από τη μέση πίεση και όχι από τη βαθμίδα πίεσης.
pentapostagma.gr
