Η Αλέκα Παπαρήγα στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό επιτιθέμενη εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, είπε:
«Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει ένα τμήμα επιχειρηματιών στην Ελλάδα, το λεγόμενο λόμπι της δραχμής. Διότι υπάρχουν συμφέροντα που θα ευνοηθούν με την επιστροφή στη δραχμή, όπως για παράδειγμα
επιχειρηματικά συμφέροντα που αναμένουν ότι θα κερδίσουν με τα κρουαζιερόπλοια από τον τουρισμό ή ενδεχομένως και ο κλάδος των κατασκευαστών, οι τσιμεντάδες που τους συμφέρει η επιστροφή στη δραχμή».
Η Αλέκα Παπαρήγα ταυτίστηκε, πλέον και στα λόγια, με την ΕΕ και το λόμπι των ευρω-χουντικών ανδρεικέλων: ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ…
Φαίνεται ότι η ηγεσία του ΚΚΕ έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια, κάτω από το μαστίγιο της κρίσης κατάρρευσης του συστήματος, «μαστίγιο» που υπονομεύει και την ίδια την ύπαρξη αυτού του κόμματος, μια και αποτελεί συστατικό στοιχείο του καθεστωτικού οικοδομήματος…
Από τη μια το ΚΚΕ σχίζει τα ιμάτιά του εναντίον της ΕΕ και από την άλλη στηρίζει το ευρώ.
Η ηγεσία του ΚΚΕ, όπως δείξαμε στο προηγούμενο κείμενό μας, φλυαρεί «ταξικά» εναντίον της ΕΕ των ιμπεριαλιστικών μονοπωλίων, αλλά υιοθετεί, ευλογεί και προωθεί τις στρατηγικές και τα ιδεολογήματα των μονοπωλίων: «Ανοικτά σύνορα», λαθρομεταναστευτικές εισβολές, «αντιρατσισμούς», διαστροφές και νοσήματα πολυπολιτισμικά και πολλά άλλα…
Η υπερκατανάλωση, όμως, «ταξικών» αφαιρέσεων δεν μπορεί, ΣΗΜΕΡΑ, να διασώσουν το ΚΚΕ, ούτε να ξεγελάσουν τον ελληνικό λαό. Είναι τέτοια η κρίση και τόσο καταιγιστικοί οι ρυθμοί τής παρακμιακής σήψης και κατάρρευσης του, που το ΚΚΕ δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να παίζει το κρτυφτούλι πίσω από τις καταχρηστικές «ταξικές» του φλυαρίες: ΟΛΟ και πιο ΑΝΟΙΚΤΑ θα βάζει πλάτη για τη διάσωση του συστήματος (γρανάζι του οποίου είναι),ΟΛΟ και πιο κραυγαλέα θα αποκαλύπτεται ο «διπλός» ρόλος του. Αυτός που από τη μια κατακεραυνώνει, στα ΛΟΓΙΑ, το σύστημα και στην ΠΡΑΞΗ αποτελεί το σωσίβιο του συστήματος, το ύπουλο χέρι του σύγχρονου πλανητικού φασισμού…
Από αυτήν τη δραματικά ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ θέση του ΚΚΕ (λειτουργικό γρανάζι του συστήματος το οποίο οφείλει όμως να καταγγέλλει) ξεκινούν όλες οι σχιζοφρένειές του, όπως και η σημερινή που τάσσεται με το λόμπι των ευρω-δικτατόρων…
Και για να δικαιολογήσει αυτήν την ένταξή του στο «λόμπι του ευρώ» μιλάει για «λόμπι της δραχμής» και επιστρατεύει ηλίθια επιχειρήματα εναντίο του. Ότι δηλαδή, κάποια «επιχειρηματικά συμφέροντα» προσδοκούν την επαναφορά στη δραχμή γιατί θα κερδίσουν και θα κερδοσκοπήσουν με αυτή την επαναφορά.
Μα, δεν γνωρίζει το «κομμουνιστικό» ΚΚΕ ότι είναι ΝΟΜΟΣ του καπιταλισμού το κέρδος και η κερδοσκοπία και ότι ΠΑΝΤΑ, σε οποιαδήποτε κατάσταση, τα «επιχειρηματικά συμφέροντα» κυνηγούν το κέρδος και κερδοσκοπούν ασύστολα;
Αυτά, βεβαίως, τα «επιχειρηματικά συμφέροντα» (ΥΠΑΡΚΤΑ) τα οποία επενδύουν στην επαναφορά της δραχμής έχουν εκτιμήσει πολύ πιο σωστά από τους «μαρξιστές» του ΚΚΕ.
Γνωρίζουν ότι η πτώση του ευρώ και η επαναφορά σε εθνικό νόμισμα είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ, καθορίζεται όχι από τις επιθυμίες μας και τους φόβους μας, αλλά από τους σιδερένιους οικονομικούς νόμους του καπιταλισμού και ιδιαίτερα από την ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑΡΕΥΣΗΣ της ΕΕ, της ευρωζώνης και του ευρώ, κρίση που το πρώτο θύμα της είναι η χώρα μας…
Τα «επιχειρηματικά συμφέροντα» είναι απείρως πιο διορατικά από τους «κομμουνιστές» του ΚΚΕ. Διακρίνουν καθαρά τη χρεοκοπία της Ελλάδας (κερδοσκόπησαν πάνω σ’ αυτή τη χρεοκοπία), διακρίνουν καθαρά την πτώση του ευρώ και την επαναφορά στη δραχμή και ετοιμάζονται να κερδοσκοπήσουν και πάνω σ’ αυτή τη νέα κατάσταση: ΟΛΟ το κεφάλαιο θα επιχειρήσει να κερδοσκοπήσει πάνω στη νέα νομισματική κατάσταση (αυτό είναι νόμος), αν δεν υπάρξουν ισχυρές, αντίρροπες και οργανωμένες ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ δυνάμεις…
Η ηγεσία του ΚΚΕ, είναι τόσο τυφλά αγκυλωμένη από την υποταγή της στο «ευρω-σύστημα» που καταγγέλλει στα λόγια, που ΟΧΙ μόνο δεν βλέπει την κατάρρευσή του, αλλά δίνει και σισύφειες μάχες για τη διάσωση του ευρώ.
Έτσι ΠΡΑΚΤΙΚΑ αφήνει το δρόμο ΑΝΟΙΚΤΟ στην ασύδοτη κερδοσκοπία των «επιχειρηματικών συμφερόντων».
Αντί η ηγεσία του ΚΚΕ να δείξει το αναπόφευκτο, αντί να εξοπλίσει ΠΟΛΙΤΙΚΑ τον ελληνικό λαό για την επαναφορά στη δραχμή και τις δυνατότητες που θα έχουμε για εθνική ανάπτυξη και απελευθέρωση, ΚΑΙ κυρίως, ΑΝΤΙ να προωθήσει την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ του ελληνικού λαού για να αντιμετωπίσει την κερδοσκοπική απληστία των «επιχειρηματικών συμφερόντων» πιο αποτελεσματικά, όταν θα επανέλθουμε στο εθνικό νόμισμα, η ηγεσία αυτή τάσσεται με το ευρώ και κατά της δραχμής (κινείται στην ουτοπία), παροπλίζοντας κυριολεκτικά την ελληνική κοινωνία η οποία θα γίνει έτσι έρμαιο και πάλι των «επιχειρηματικών συμφερόντων»…
ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, συνεπώς, είναι υπέρ της κερδοσκοπίας των «επιχειρηματικών συμφερόντων» που στα λόγια καταγγέλλει…
Το ίδιο ΟΛΑ τα κόμματα. ΟΛΑ αγωνίζονται για μια υπόθεση χαμένη (ευρώ), και μάλιστα τα κυβερνητικά ανδρείκελα τρομοκρατούν με την επαναφορά στη δραχμή, καθιστώντας αυτήν την επαναφορά νέο «σκιάχτρο»…
Το ίδιο και ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτός για τη διάσωση της ΕΕ και του ευρώ μας μιλάει. Απλώς μιλάει πιο χαλαρά, αφήνοντας παραθυράκια ανοικτά και στη δραχμή: Παραθυράκια, βεβαίως, για μια επαναφορά χωρίς πρόγραμμα, χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις, χωρίς επεξεργασμένους απελευθερωτικούς (εθνικούς και κοινωνικούς) στόχους ΚΑΙ κυρίως με το λαό στη γωνία, δηλαδή χωρίς ΚΙΝΗΜΑ και ΟΡΓΑΝΩΣΗ…
Μια επαναφορά που θα γίνει με τους όρους των πλανητικών ελίτ εξουσίας και των «επιχειρηματικών συμφερόντων», μια επαναφορά που θα οδηγήσει σε νέο «νταβά»: Στο δολάριο…
ΟΛΑ τα κόμματα είναι δουλικά προσανατολισμένα στον άξονα διάσωσης και αναπαλαίωσης του σάπιου καθεστώτος και πάνω σ’ αυτόν το άξονα στοιχίζονται στα αντίπαλα διεθνή ανταγωνιστικά συμφέρονται τα οποία αφού μας ξεζούμισαν και μας κλείδωσαν στο αποικιοκρατικό φέρετρο, τώρα μαλώνουν γύρω από το φέρετρό μας: Στο ποιος θα κερδοσκοπήσει και πάνω στην ταφή μας, το ευρώ ή το δολάριο…
