Η δεδομένη έλευση του αντιχρίστου ,” χιλιοειπωμένη ” από την εποχή της παλαιάς διαθήκης έως και της Αποκάλυψης ,της οποίας αποτελεί και το κύριο θέμα ..
Τρομάζουμε μόνο με το άκουσμα της λέξης ” αντίχριστος ”
Ποιος είναι ; πότε γεννήθηκε ; που μένει ; τι είναι άνθρωπος ή δαίμονας ; τι θα μας κάνει ; κ.α
Μήπως όμως θα έπρεπε ,την ίδια περιέργεια και φόβο να την μεταστρέψουμε προς τον Χριστό και αληθινό Κύριο μας ,γιατί ο “αντίχριστος ” θα γίνει Κύριος μας ,αν εμείς δεν θέλουμε ,δεν μπορεί …
Ο αντίχριστος θα μας “βλάψει ” εφ όσον είμαστε “βλαμμένοι ” πνευματικά και φοβόμαστε τον “μπαμπούλα ” αντί να του αφαιρέσουμε τα “δικαιώματα ” να μας πλησιάσει
Να τα παραχωρήσουμε ,στον “Κύριο” των Κυρίων να μας προφυλάξει από αυτόν δεν είναι πιο έξυπνο ..
Πολύ σωστά κάνουμε , μα φοβόμαστε ,τότε ο “κύριος ” μας είναι ο “αντίχριστος ” και όταν θα έρθει που θα έρθει ,θα έχει δικαιώματα πάνω μας
Η δικαιοσύνη του Θεού ,θα επιτρέψει ,να μας βασανίσει ,να μας κυριεύσει και να μας “κατέχει ” ,αν παραμένουμε στην ασωτία ,στην αμαρτία ,στην πλάνη και μακριά από την αλήθεια ,το φως ,την εκκλησία ,την κιβωτό ,μακριά από τον Χριστό ..
Εμάς θα έρθει να “αρπάξει ” λοιπόν ,για αυτό και ο φόβος για το “κτίσμα ” ,ενώ μπορούμε να επικαλεστούμε το
“άκτιστο ” προς βοήθεια μας ,τον δημιουργό ..
Εμείς φοβόμαστε τον “σκύλο ” και όχι τον ιδιοκτήτη ,αυτόν που έχει δεμένο και ελέγχει τον σκύλο ,για το καλό μας την “παιδαγωγία” μας δεν τον βλέπουμε ,από τον εγωισμό μας .
Κάπως “ανόητο ” δεν νομίζετε ;
Τον αντίχριστο θα τον επιλέξουμε εμείς και όχι αυτός εμάς και τότε ο Χριστός δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα .
Όσο και να θέλει και όλη σου την ζωή σε “προσκαλεί ”
ο “αντίχριστος ” θα έρθει να παραλάβει το “ποίμνιο” του που ελεύθερα τον επέλεξε και θα το οδηγήσει εκεί που και εκείνος θα ριχτεί ..
Μην φοβάστε λοιπόν τον “αντίχριστο” , αλλά τον κακό σας “εγωικό ” εαυτό … που πιθανών να σας οδηγήσει στην αγκαλιά του “αντίχριστου ”
Περιμένοντας τον “αντίχριστο ” απομακρυνόμαστε από τον Χριστό ,μήπως να περιμέναμε τον Χριστό καλύτερα ,που θα έρθει μετά τον “αντίχριστο”…
Αντί να σκεφτόμαστε πως θα αναγνωρίσουμε τον “μπαμπούλα ” να σταματήσουμε να είμαστε “νήπια ” πνευματικά και να στραφούμε προς την εκκλησία .
Να μπούμε μέσα και να αναζητήσουμε εκεί τους τρόπους να γίνουμε “τέλειοι ” χωρίς φόβο και πάθη …
Το σώμα μας είναι ναός αγίου πνεύματος και καθαρίζει μόνο εντός εκκλησίας και “μυστηρίων ”
Στον ουρανό ,δεν υπάρχει τέτοια ευκαιρία ,εδώ ότι κάνουμε , μετά “πάπαλα”….
Καλή αρχή μετανοίας …
