Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας είναι ένα γεγονός που έγινε αποδεκτό και από τον πολιτικό κόσμο της χώρας, ως αναγκαίο κακό. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι πολιτικοί “άρχοντες” που δικαιολογήθηκαν ομολογώντας πως δεν φέρουν ευθύνη, επειδή η απώλεια αυτή υφίσταται από την
είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα… (αλλά δεν αναφέρονται στο γιατί δεν ενημέρωσαν -έστω και εκ των υστέρων, αλλά εγκαίρως- τον Ελληνικό λαό για την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας)!
Η απώλεια της Εθνικής ανεξαρτησίας, όμως, είναι ένα άλλο θέμα. Για να γίνει εφικτή, θα πρέπει να εφαρμοσθεί ο κανόνας του “διαίρει και βασίλευε” (διαίρεσε, εξασθένησε τις όποιες αντιστάσεις, δημιούργησε συνθήκες αντιπαλότητας μέσω των “ιδεολογιών” ή του τοπικισμού κ.α.), ο οποίος είναι αρχαιότερος ακόμη και από το αρχαιότερο επάγγελμα της πορνείας… Για να συμβεί αυτό και για να μπορέσουν οι “άρχοντες” της Ευρώπης να επιβληθούν σε μία ήπειρο η οποία έχει γίνει θέατρο μαχών υπέρ της ελευθερίας, αναγκαίο κακό είναι η δημιουργία μικρών κρατών (νεοσύστατων κατά προτίμηση) ή η διαίρεση ήδη υφισταμένων κρατών σε υποκρατίδια (στην περίπτωση της Ελλάδας βλ. Καλλικράτης), ανίσχυρα και ανίκανα να αντισταθούν στις ό,ποιες ορέξεις των πανίσχυρων τραπεζιτών ή πολυεθνικών βιομηχανιών.
Κι έτσι, αφού το πείραμα έγινε σε χώρες του τρίτου κόσμου (με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα), αποφασίσθηκε η εφαρμογή του και στην… Ελλάδα! Όπερ εγεννήθησαν οι ΕΟΖ (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες), οι οποίες στην ουσία θα λειτουργούν ως μικρά ανεξάρτητα κράτη μέσα στο γενικότερο (και κατ’ ουσίαν ανύπαρκτο) Ελληνικό κράτος. Με ειδικούς νόμους (φυσικά υπέρ των “επενδυτών”) θα επιβάλουν ειδικά καθεστώτα, λίαν εθνικώς επικίνδυνα, με λειτουργικές μεθόδους που ελάχιστα θα απέχουν από όσα ίσχυαν στο Νταχάου και στα άλλα στρατόπεδα του Γ’ Ράιχ.
Φυσικά, οι εν Ελλάδα κυβερνώντες, ποιώντες την νήσσαν περί άλλων τυρβάζουν, αν και προ πολλων ετών έχουν ήδη αποδεχθεί τον κατακερματισμό της χώρας προς όφελος των ευρωπαίων “χορηγών” τους. Όμως, επειδή τα “αφεντικά” βιάζονται να βάλουν χέρι στην Ελλάδα (βλέπετε, έκαναν την κρίση για να έχουν κατάδική τους την μεγάλη ευκαιρία υπερπλουτισμού για τους ίδιους), ενεχειρίασαν στο περίφημο (και υπό ψήφιση με την μορφή πολυνομοσχεδίου) Μνημόνιο 3, την εφαρμογή και λειτουργία των ΕΟΖ εντός της Ελλάδας από 1/1/2014…
Διαβάζουμε, λοιπόν, από την σελίδα 174 του περίφημου πολυνομοσχεδίου:
II) Πιλοτικό πρόγραμμα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος
1. Τίθεται σε πιλοτική εφαρμογή πρόγραμμα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος σε δύο περιοχές της επικράτειας με διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά, οι οποίες θα οριστούν με την κοινή υπουργική απόφαση της υποπερίπτωσης 3 της παρούσας διάταξης.
2. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε άτομα και οικογένειες που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, παρέχοντας στους δικαιούχους ενίσχυση εισοδήματος συνδυαζόμενη με δράσεις κοινωνικής επανένταξης. Το πρόγραμμα λειτουργεί συμπληρωματικά με τις εκάστοτε εφαρμοζόμενες πολιτικές για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
3. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις εφαρμογής της παρούσας διάταξης, ιδίως δε:
α. Οι δικαιούχοι για ένταξη στο πρόγραμμα.
β. Η βάση υπολογισμού και το ύψος του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για κάθε άτομο ή οικογένεια.
γ. Οι διαδικασίες ένταξης στο πρόγραμμα και καταβολής της παροχής ως διαφοράς μεταξύ του πραγματικού εισοδήματος και του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
δ. Οι αρμόδιες υπηρεσίες για την εφαρμογή του προγράμματος καθώς και η επιλογή των δύο περιοχών της επικράτειας όπου θα εφαρμοστεί πιλοτικά το πρόγραμμα.
4. Η πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος αρχίζει την 1.1.2014.
Μήπως λοιπόν οι περίφημες ειδικές οικονομικές ζώνες τίθενται σε εφαρμογή, υπό τον μανδυα “πιλοτικού προγράμματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος”, από 1-1-2014 με κοινή υπουργική απόφαση;
Τα συμπεράσματα δικά σας…
