ΤΟ 1974 Η ΑΘΗΝΑ, ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΑΤΙΜΩΣΕΩΣ, ΕΠΕΛΕΞΕΝ ΤΗΝ ΑΤΙΜΩΣΙΝ, ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2020 ΤΙ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ;;; διαβάστε το κείμενο μέχρι το τέλος θα εκπλαγείτε
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974, πραξικόπημα στην Κύπρο
20 Ιουλίου 1974 Επιχείρηση Αττίλας ΕΝΑ : Απόβαση
Αποτελέσματα της επιχείρησης Αττίλας ΕΝΑ…..οι τουρκικές δυνάμεις έλεγχαν το 7% του εδάφους της Κύπρου. ΔΗΛΑΔΗ είχαν κάνει ένα προγεφύρωμα…….
14 Αυγούστου 1974, η Τουρκία ξεκίνησε τη δεύτερη φάση της εισβολής της στην Κύπρο, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να καταληφθεί περισσότερο από το 37% του κυπριακού εδάφους, το οποίο παραμένει υπό κατοχή μέχρι σήμερα……… Και το ερώτημα: Η Ελλάδα, η «Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας» του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που ορκίστηκε στις 23 Ιουλίου ’74, μετά από τη εφτάχρονη στρατιωτική διακυβέρνηση, έκαμε το καθήκον της έναντι της Κύπρου; Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ …
Οι ελλαδικές ευθύνες να αφεθεί η Κύπρος μόνη στα αρπακτικά δόντια του αιμοσταγούς Αττίλα, εντοπίζονται στον Πρωθυπουργό Καραμανλή και τον υπουργό Εθνικής Αμύνης Ευάγγελο Αβέρωφ……. Και στην ΠΟΡΔΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΟΝ ΜΑΥΡΟ…
Ο Ευάγγελος Αβέρωφ Απέτρεψε την αποστολή Μεραρχίας, που πρότεινε ο κ. Κ. Καραμανλής…….. η εντολή του Αβέρωφ προς τις Ένοπλες Δυνάμεις τότε ήταν;
«Η μόνη δυνατή λύσις εν περιπτώσει μαζικής τουρκικής επιθέσεως, είναι η υποχωρητική κίνησις, με διατήρησιν επαφής»!
Τι μπορούσε να περιμένει κανείς από τον Ευάγγελο Αβέρωφ, ο οποίος το 1956, διαρκούντος του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, είχε προτείνει στους Τούρκους σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου! Και ήταν ο πρώτος που το έκαμε αυτό!
ΑΛΛΑ, είναι και οι ευθύνες του Καραμανλή, ο οποίος εμφανίστηκε κατά μαγικό τρόπο στο προσκήνιο για δεύτερη φορά, μετά την πρώτη της υπογραφής των επάρατων Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου. Ξανά, λοιπόν, στον επίλογο του κυπριακού δράματος, ο «εθνικός ηγέτης» που αναφώνησε το προδοτικό :
«η Κύπρος κείται μακράν» και, άρα, «δεν μπορούμε να τη βοηθήσουμε»(!) καταλαβαίνετε τι σήμαινε αυτό για τον Ελληνισμό της Κύπρου; για μας που πολεμούσαμε τους τούρκους χωρίς βοήθεια, παρά μόνο με τους ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ.
καταλαβαίνετε τι σημαίνει την ώρα που πολεμάς να σε βομβαρδίζει η τουρκική αεροπορία και εσύ να περιμένεις να δεις έστω και ένα ελληνικό Μαχητικό, αλλά τίποτα ;;; να βλέπεις τους στρατιώτες να πεθαίνουν δίπλα σου περιμένοντας την ελληνική βοήθεια που οι ‘’Δημοκρατικοί ‘’ πολιτικοί της Ελλάδος, της Μητέρας Πατρίδος, μας την αρνήθηκαν ;;;
ΤΟ 1974 ΕΝΑΝΤΟΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΗΤΑΝ:
1. ΑΜΕΡΙΚΗ 2. ΑΓΓΛΙΑ 3. ΓΕΡΜΑΝΙΑ 4. ΤΟ ΝΑΤΟ ( έκανε τα στραβέ μάτια ) 5. Η τότε ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει την εισβολή. 6. Αγγλικά μαχητικά μας βομβάρδιζαν μαζί με τα τουρκικά και άνδρες των Ηνωμένων Εθνών έδιναν πληροφορίες στους τούρκους που βρίσκονταν οι Ελληνοκυπριακές δυνάμεις.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΦΤΑΝΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ‘’ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ’’ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΑΝ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕΝ ΝΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ…..
Διαβάστε και τα υπόλοιπα και θα καταλάβετε πολλά…
Κύπρος, 13 Αυγούστου 1974. Διαπραγματεύσεις στη Γενεύη. Στην Αθήνα είχε αναλάβει από τις 24 Ιουλίου η Κυβέρνηση του ψευτοεθνάρχη Καραμανλή. Η Κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.
«Ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών Γεώργιος Μαύρος δηλώνει μετά το ναυάγιο των συνομιλιών: «Μεταξύ πολέμου και ταπεινώσεως, θα επιλέξουμε τον πόλεμο». Ο Μαύρος όμως παρίστανε τον ήρωα εκ του ασφαλούς. Για ποίον πόλεμο μιλούσε; Υπήρχε δυνατότητα περαιτέρω αντίστασης; Όλο το διαρρεύσαν διάστημα από τις 23 Ιουλίου μέχρι το δεύτερο Αττίλα η κυβέρνηση Καραμανλή τηρούσε την δήθεν εκεχειρία και άφηνε ανενόχλητους τους Τούρκους να ξεφορτώνουν άρματα και στρατό και να διευρύνουν το προγεφύρωμα.»
Η Ελλάδα διέθετε την υπεροπλία και μπορούσε να κτυπήσει με τα υπερσύγχρονα Φάντομ τα αποβατικά των Τούρκων. Μπορούσε να βυθίσει τον αποβατικό στόλο με τα επίσης υπερσύγχρονα υποβρύχια. Μπορούσε να ξεφορτώσει άρματα για να πολεμήσει τα τούρκικα άρματα. Πολλά μπορούσε να κάνει η Ελλάδα.
Οι προδότες όμως δεν της επέτρεψαν να κάνει τίποτα. Η Ελλάδα μπορούσε και ήθελε να κτυπήσει τους Τούρκους και να τους διαλύσει. Τους είχε στο στόχαστρο. Μπορούσε όχι μόνο να αποτρέψει την εισβολή αλλά και να κατανικήσει τους Τούρκους, να κηρύξει την Ένωση και να φτάσει μέχρι την Κωνσταντινούπολη.
Δεν το ήθελαν όμως οι προδότες και οι πάτρωνές τους να νικηθούν οι Τούρκοι. Δεν επέτρεψαν στην Ελλάδα να πατήσει τη σκανδάλη. Ο πόλεμος ήταν σικέ. Σικέ και οι δηλώσεις του Μαύρου.
Ο κύπριος Υπουργός το 1974 , κος Δημητρίου ενημέρωσε τον Μαύρο για τις παραβιάσεις της εκεχειρίας από τους Τούρκους και για τις ωμότητές τους εις βάρος του Ελληνισμού και ζήτησε βοήθεια. Η απάντηση του Μαύρου ήταν περίπου : «δεν πειράζει, αφήστε τους ( τους τούρκους ) να τα κάνουν όλα αυτά για να έχουμε θύματα και επιχειρήματα για να τους καταγγείλουμε στα Ηνωμένα Έθνη».
Νοέμβριος 1974. Νικόλαος Σκαρλάτος διοικητής, τότε, της Γ΄ Πυροβολαρχίας, της 183 ΜΠΠ έγραψε ‘’ Με προσωπική, άκρως απόρρητη, διαταγή, το Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας ζητούσε ξεχωριστά από τον κάθε αξιωματικό, που υπηρετούσαμε στην Κύπρο, να υποβάλουμε, εντός δεκαπενθημέρου, εκθέσεις επί των γεγονότων που έλαβαν χώραν στην Κύπρο κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, με διαπιστώσεις και συμπεράσματα. Τις αποστείλαμε. Μετά από λίγο καιρό με νεώτερη διαταγή, την οποία υπόγραφε ο τότε υπουργός Άμυνας, Γεώργιος Αβέρωφ, διατασσόμασταν να καταστρέψουμε τα εις χείρας μας αντίγραφα των εκθέσεών μας και ν΄ αναφέρουμε εκτέλεση. Αν δεν εκτελούσαμε, οι εκθέσεις θα εχρησιμοποιούντο εναντίον μας. Έτσι νόμιζαν θα έσβηναν αυτή τη μαύρη σελίδα της Ιστορίας».
Το 1984 ο Στρατηγός Γκιζίκης, Διεκήρυξε (όχι ομολόγησε) ότι εκείνος έδωσε την εντολήν του Πραξικοπήματος στην Κύπρο, ως Πρόεδρος της χουντικής Κυβέρνησης, O Στρατηγός Γκιζίκης συνταξιοδοτήθηκε κανονικά και πήρε όλα τα δικαιώματα αφυπηρετήσαντος Προέδρου της Eλλάδος, παρά το ότι ήταν Πρόεδρος επί Χούντας. Kαι παρά το ότι αυτός διέταξε το Πραξικόπημα.
Το Πραξικόπημα ΣΥΜΦΩΝΗΘΗΚΕ σε Μυστική Σύσκεψη στο σπίτι του Πάνου Κόκα στο Παρίσι μετά τον θάνατον του Διγενή (που έγινε στις 27 Ιανουαρίου 1974).
Στη Μυστική αυτή Σύσκεψη του Παρισιού πήραν μέρος και ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ Η ΕΙΣΒΟΛΗ οι ακόλουθοι Πολιτικοί:
α) Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
β) Ο Μπουλέντ Ετσεβίτ. Και
γ) Ο Μακάριος. Ναι! Καλά διαβάσατε: ΚΑΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ!..
Η Μυστική Σύσκεψη Καραμανλή – Ετζεβίτ – Μακαρίου ακολούθησε τη Μυστική Σύσκεψη στο Παρίσι τον Μάϊο 1974 των Κίσσιγκερ-Καραμανλή-Ετσεβίτ.
Ο Στρατηγός Καραγιάννης έδωσεν εντολή στον Στρατιωτικό Διοικητή να φύγει ο στρατός από την πόλη της Αμμοχώστου και να εγκατασταθεί νοτιότερα…. στην διαταγή εγκατάλειψης της Αμμοχώστου έγραφε ότι αυτή ήταν η εντολή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Αβέρωφ.
Ο Αβέρωφ παραδέχτηκε στην Επιτροπή ότι αυτός έδωσε την διαταγή αποχώρησης
Την 21.7.1974 ημέραν Κυριακήν, συνήλθε υπό την Προεδρίαν του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Γκιζίκη το Συμβούλιον Εθνικής Ασφαλείας της Χώρας. Η Ηγεσία του Έθνους κατά τας στιγμάς εκείνας. Συμμετέσχον οι κ.κ. Γκιζίκης, Ανδρουτσόπουλος, Μπονάνος, Γαλατσάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου και ο Ταξίαρχος τότε κ. Δημήτριος Ιωαννίδης. Ενημερώθησαν:
α) Υπό του Αρχηγού, Αντιναυάρχου κ. Αραπάκη ειπόντες: “Ευρίσκομαι προ των ακτών της Κυρηνείας με ΔΥΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ (τσέπης Γερμανικά) εξωπλισμένα δια 14 τορπιλλών – πυραύλων έκαστον. Έχω τα 11 τουρκικά πλοία της αποβάσεως εις τα περισκόπια και τα σκόπευτρα. Λογικώς και μαθηματικώς δεν δύναται να εκφύγη ουδέν τουρκικόν πλοίον. (Κυβερνήται των υποβρυχίων γνωστοί πλωτάρχαι του πολεμικού ναυτικού.) Έχω λάβει πρόνοιαν και δια τον υπόλοιπον τουρκικόν στόλον.”
β) Υπό του Αρχηγού Αεροπορίας κ. Παπανικολάου ειπόντος: “Τα Φάντομςευρίσκονται εις την Κρήτην και φέρουν βόμβας – πυραύλους εκ των οποίων δεν δύναται να γλυτώσουν τα τουρκικά πλοία.”
γ ) Υπό του Αρχηγού Στρατού κ. Γαλατσάνου ειπόντος: “εις τον Έβρο είμεθα έτοιμοι δια βολάς πυροβολικού. Η άμυνα αυτού είναι πλήρως και μαθηματικώς εξησφαλισμένη. Οι Τούρκοι δεν δύνανται να περάσουν”.
ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΗ της Ηγεσίας του Έθνους: “κ. Αραπάκη την πρωϊαν της Δευτέρας 22.7.1974 ότε θέλει αρχίσει η κυρία απόβασις των Τούρκων, βυθίσατε τα προ του λιμένος Κυρηνείας ευρισκόμενα εις συγκέντρωσιν, τουρκικά αποβατικά και λοιπά σκάφη του εχθρού.
Κύριε Παπανικολάου κατά την αυτήν ώραν αποστείλατε εξ (6) Φάντομς από Κρήτην εις Κυρήνειαν (διάρκεια πτήσεως Κρήτη – Κύπρος 9′) και πλήξατε τα τουρκικά σκάφη.
Κύριε Γαλατσάνε αρχίσατε βολάς πυροβολικού εις Εβρον δι’ αντιπερισπασμόν.
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ κατά του τουρκικού εδάφους.
Κύριε Μπονάνε εποπτέυσατε την εκτέλεσιν των διαταγών”.
Μετά ταύτα ελύθη η συνεδρίασις του Έθνους ΧΩΡΙΣ ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΔΙΑΤΑΓΗΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΗ.
Την πρωϊαν της Δευτέρας 22.7.1974:
α) Ο κ. Αραπάκης διέταξε ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ ΤΑ ΔΥΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ εκ Κύπρου καταλειπόντα τον εχθρόν ελεύθερον και ανενόχλητον να πραγματοποιήση την στρατιωτικώς αστείαν απόβασίν του.
β)Ο κ. Παπανικολάου εσταμάτησε τα 6 Φάντομς εις την Κρήτην, με αποτέλεσμα αι Ελληνο – κυπριακαί δυνάμεις να σφυροκοπώνται ανελέητα υπό της απαιδεύτου τουρκικής αεροπορίας και λοιπά λέγων απευθυνόμενος και προς κατωτέρους, αξιωματικούς “πώς να στείλω Φάντομς, οι Βούλγαροι είναι έτοιμοι να μας επιτεθούν, έχουν συγκεντρωθή εις τα σύνορα, θα πάθωμε συμφορά.” Ενώ τούτο ήτο απολύτως ανακριβές.
γ) Ο κ. Γαλατσάνος δεν επέτρεψε τας βολάς πυροβολικού.
δ)Ο κ. Μπονάνος συνετόνισε τας ενεργείας των τριών Αρχηγών των Επιτελείων του δια να προληφθή Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΘΥΣΙΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΙΚΩΝ ΕΙΣΒΟΛΩΝ.
ΜΕΡΙΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ:
α) Ο Ελληνικός στρατός ουδέποτε ήτο καλύτερον ωπλισμένος μέχρι της 20.7.1974.
β) Πολεμοφόδια και υλικά υπήρχαν άφθονα ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΣ ΑΠΟ ΕΧΘΡΙΚΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΠΗΓΑΣ, αντιθέτους πληροφορίας.
γ) Οι Τούρκοι είχον αεροναυμαχήσει μεταξύ των κει είχον: 1) Καταβυθίσει εν αντιτορπιλικόν, 2) είχον αχρηστεύσει έτερα δύο, 3) είχον τα πλησσόμενα αντιτορπιλικά καταρρίψει δύο ιδικά των αεροσκάφη και 4) το ελληνικόν πυροβολικόν – όχι επάκτιον – είχεν αχρηστεύσει έτερα δύο τουρκικά αντιτορπιλικά εις την Κυρήνειαν.
