Όχι επειδή αγωνίστηκα, αυτά έγιναν μόνο για να πάρω τη δύναμή μου (όπως κι ο καθένας θα την πάρει από τα δικά του, αυτά όλα που σήκωσε και άντεξε να τα σηκώνει δέκα χρόνια τώρα).
Μου δόθηκε αυτός ο ρόλος γιατί ήμουν ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΚΑΤΑ και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ αδιάβλητη (πάνλευκη κι διάφανη σαν γάργαρο νεράκι – ό,τι είμαι, ό,τι έκανα, στοιχεία μου, τα πάντα, αναρτημένα στο διαδίκτυο).
Οι περισσότεροι αδιάβλητοι συμπολίτες μου ΔΕΝ έχουν τα στοιχεία που εγώ έχω, και οι υπόλοιποι δεν θεωρούν εαυτόν αδιάβλητο.
Και λέω ότι δεν θεωρούν, κι όχι ότι είναι, διότι η άποψη αυτή που έχουν για τον εαυτό τους είναι ΜΟΥΦΑ, ΨΕΜΑ, της φαντασίας τους.
Η συνέχεια στο https://upogia-taxi.blogspot.com/2020/08/blog-post_19.html?m=0
