ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ
Ο βασικότερος άξονας σύναψης μίας συμμαχίας με τρίτη χώρα πρέπει να θεωρείται η σύμπλευση των συμφερόντων των δύο χωρών. Εφόσον τα συμφέροντα δύο χωρών συνάδουν, τότε κρίνεται ορθό από τις πολιτικές ηγεσίες τους να επισημοποιήσουν την προώθηση αυτών των κοινών συμφερόντων τους υπογράφοντας μία συμμαχία στην οποία τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις το ένα απέναντι στο άλλο.
Με κοινό άξονα χαράσσουν πολιτική έναντι τρίτης χώρας ή ομάδας χωρών που δρουν αντίθετα στα συμφέροντά τους. Η πολιτική αυτή έχει κοινές κατευθύνσεις που επιτάσσονται στη μεταξύ τους συμφωνία αλλά οι μέθοδοι με τις οποίες αυτή θα εφαρμοστεί ίσως διαφέρουν λόγω διαφορετικής αντίληψης των πραγμάτων από τα συμβαλλόμενα μέρη είτε, λόγω της όχι απόλυτης σύμπλευσης σε ορισμένα θέματα.
Το να μην υπάρχει απόλυτη σύμπλευση σε συγκεκριμένα ζητήματα μεταξύ δύο συμμαχικών χωρών είναι κάτι το φυσιολογικό. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι οι δικές μας διαπροσωπικές σχέσεις μας δείχνουν ότι ακόμα και με τους πιο κοντινούς ανθρώπους μας, έχουμε σοβαρές διαφωνίες παρ’ όλα αυτά όμως συμπλέουμε.
Σημαντικό είναι και ο συσχετισμός της ισχύος μεταξύ των κρατών που συστήνουν τη συμμαχία αφού η ισχυρότερη χώρα έχει πάντα τον πρώτο λόγο στη συμμαχία και οι υπόλοιποι ακολουθούν. Για να διατηρούνται οι ισορροπίες, το κυρίαρχο κράτος της συμμαχίας υποστηρίζει και τα περιφερειακά συμφέροντα των λιγότερο ισχυρών κρατών ή τα εξαγοράζει μέσω οικονομικών ανταλλαγμάτων, αναλόγως την περίπτωση.
ΕΛΛΑΔΑ- ΓΑΛΛΙΑ! ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
Εφόσον υπογραφεί στις 10 Σεπτεμβρίου το φημολογούμενο σύμφωνο μεταξύ Ελλάδας-Γαλλίας, θα πρόκειται για ένα σύμφωνο στενότερης συνεργασίας με τη Γαλλική Δημοκρατία εκτός του πλαισίου του Βορειο-ατλαντικού Συμφώνου. Τα συμφέροντα της Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο και γενικότερα στη Μεσόγειο και την Βόρεια Αφρική, αντίκεινται στην τουρκική επεκτατικότητα.
Το Παρίσι δεν επιθυμεί μία ασταθή Τουρκία να έχει υπό τον έλεγχό της ούτε σπιθαμή κοιτασμάτων ή αγωγών της Ανατολικής Μεσογείου και μετά την υπογραφή του συμφώνου αμυντικής συνεργασίας με την Κυπριακή Δημοκρατία, είναι βέβαιο ότι θα τηρήσει την στάση της στο ζήτημα αυτό. Η Αθήνα πάντα επεδίωκε την προστασία της Κύπρου από ακόμα ένα κράτος και δη, μεγάλο και ισχυρό, με το οποίο η Λευκωσία θα μπορούσε να υπογράψει συμφωνίες αλλά και να προμηθευτεί εξοπλισμό.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ
Εφόσον, υπογραφεί η ελληνογαλλική συνεργασία, θα υπάρχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις των δύο μερών αλλά και εξοπλιστικό πρόγραμμα ως ανταπόδοση στο πιο ισχυρό κράτος (Γαλλία) αλλά και για την κάλυψη αναγκών της δικής μας πλευράς. Το αν η Ελλάδα μπει αιφνιδίως στο πρόγραμμα των Rafale, ή συνεχίσει στο πρόγραμμα των Belh@ra, δε μπορεί να επιβεβαιωθεί και εφόσον γίνει το σύμφωνο, τότε θα γνωρίζουμε και τι συμφωνήθηκε ως προς τα εξοπλιστικά.
ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ;
Το επόμενο ερώτημα είναι αν θα προβλέπεται στο αμυντικό σύμφωνο η στρατιωτική συνδρομή της Γαλλίας σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης. Πιθανότατα, δεν θα προβλέπεται γαλλική άμεση εμπλοκή. Οι δυτικές χώρες δεν είναι διατεθειμένες να θυσιάζουν άνδρες τους στο βωμό κάποιας άλλης χώρας. Μολονότι τα γαλλικά συμφέροντα είναι καίρια στην περιοχή και πλήττονται σφόδρα από τις ενέργειες της Τουρκίας, οι Γάλλοι θεωρούν ότι η Ελλάδα μπορεί να ανταπεξέλθει στρατιωτικά παρέχοντας ίσως τις κατάλληλες πληροφορίες σε περίπτωση σύγκρουσης, έτσι ώστε τα ελληνικά στρατιωτικά πλήγματα να γίνουν πιο ακριβή και φονικά ενώ μπορούν να εμπλακούν εμμέσως και για μικρό χρονικό διάστημα σε θέματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Σκοπός των Γάλλων αλλά και της ελληνικής πλευράς, είναι να στηθεί τέτοια αποτρεπτική ομπρέλα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, που η Τουρκία θα αναλογιστεί δύο και τρείς φορές αν θα προχωρήσει σε τετελεσμένα γεγονότα, στα οποία η Ελλάδα θα αναγκαστεί να απαντήσει συντριπτικά.
Σε εννιά μέρες θα γνωρίζουμε αν τελικά ευσταθούν τα διάφορα σενάρια που ακούγονται και εφόσον υπογραφεί θα γίνει γνωστό το είδος και εύρος της ελληνο-γαλλικής συνεργασίας.
