Ο Πομπέο ήρθε στην Ελλάδα με άδεια κυριολεκτικά χέρια, χέρια που τρέμουν μήπως δυσαρεστήσουν τον φίλτατο του Τραμπ Ερντογάν!
Πήγε στην Θεσσαλονίκη για να συντονίσει τους Υπουργούς των Σκοπίων που κατέφθασαν μυστικά εκεί σαν “Μακεδόνες”, μέσα στην μία και μόνη Μακεδονία, πίσω από τις πλάτες του ελληνικού λαού!
Πήγε και στην Κρήτη για να βρει πάρκινγκ για το γιγάντιο πλοίο επισκευών του 6ου Στόλου, μήκους 239 μέτρων “USS Hershel “Woody” Williams”, το οποίο είναι ένα πλωτό “λιμάνι και επισκευαστήριο” για πλοία, ελικόπτερα και αεροπλάνα των Αμερικάνων στην περιοχή!
Ένα πλωτό “γκαράζ” δηλαδή, που προβλήθηκε λες και πρόκειται για το Αεροπλανοφόρο “Αϊζενχάουερ” που θα στήσει τάχα τείχος προστασίας για την Ελλάδα…
Και η Τουρκία “γελάει” και ετοιμάζεται, σίγουρη για την φιλική στάση του Τραμπ υπέρ της… Και θυμάται πολύ καλά πόσο την έσωσε από καταστροφή ο 6ος στόλος των ΗΠΑ, όταν παρεμπόδισε δύο τολμηρά μαχητικά της Ελλάδας, που απογειώθηκαν από Κρήτη, να πάνε και να σακατέψουν κυριολεκτικά τον αποβατικό στόλο και της δυνάμεις του “Αττίλα”, κατά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο μας, τον μαύρο Ιούλιο του 1974…
Μας “δουλεύουν” λοιπόν! Η επίσκεψη ήταν μόνο για τον επηρεασμό της κρίσιμης ψήφου των Ομογενών και δεν περιλάμβανε ούτε καν την λεκτική καταδίκη της Τουρκίας για τις ενέργειές της κατά της Ελλάδας και της Κύπρου…
Επίσης είναι φανερό ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν να κόψουν την μεγάλη Συμμαχική Σχέση που ξαναχτίζεται ανάμεσα σε Ελλάδα και Γαλλία, με τον Μακρόν να αποτελεί – έστω για τα δικά του γαλλικά συμφέροντα – τον μόνο θερμό φίλο της Ελλάδας!
Τα ολίγα Rafale και οι συζητήσεις για τις ασύγκριτες γαλλικές Φρεγάτες Belharra, ανησυχούν τους Αμερικάνους, όχι μόνο για το χάσιμο κάμποσων δισεκατομμυρίων σε παραγγελίες, αλλά κυρίως για την εξοπλιστική αυτονόμηση της Ελλάδας, που έτσι δεν θα μπορεί να ελέγχεται, όπως θέλουν κάποια ατλαντικά και φιλοτουρκικά κέντρα…
Επομένως, η Ελληνο-Γαλλική Συμμαχία είναι “μονόδρομος”, που προβλέπεται να γίνει μεσογειακή “λεωφόρος” με πολύ μεγάλες προοπτικές για τα εθνικά και οικονομικά μας ζητήματα, αρκεί και εμείς να αρχίσουμε να “δουλεύουμε” αυτούς που τόσο εξοργιστικά μας “δουλεύουν”…
