ΤΟ Όρουτς Ρέις είναι η ναυαρχίδα, πρόσχημα μιας αρμάδας του τουρκικού στόλου που πλέει εντός κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας!
Όλοι στη γειτονιά βλέπουν τον κακοποιό να μπουκάρει στο σπίτι του ήσυχου και φτωχού γείτονα, αλλά κανείς δεν φωνάζει την αστυνομία. Όλοι βλέπουν να κακοποιεί τον γείτονα. Να απειλεί τον ίδιο. Να χουφτώνει τη γυναίκα του. Να θωπεύει χυδαία τις κόρες του. Αλλά κανείς δεν πηγαίνει να βοηθήσει. Απλά όλοι αποδοκιμάζουν αυτό που συμβαίνει. Κάπως έτσι εξελίσσονται τα πράγματα με την Τουρκία. Οι εταίροι μας, οι Γερμανοί και οι άλλοι βάζουν κάθε τρεις και λίγο διαγωγή κοσμία στην Άγκυρα. Κουνάνε με απογοήτευση το κεφάλι τους για τη συμπεριφορά της. Λένε ότι ο Ερντογάν είναι αδιόρθωτος αλλά αμέσως μετά ως Πόντιοι Πιλάτοι νίπτουν τας χείρας των για την παραβίαση των δικαιωμάτων ενός κυρίαρχου κράτους, που κατά σύμπτωση είναι ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για μια ακόμη φορά, η Τουρκία επιδιώκει τετελεσμένα στην περιοχή του Καστελόριζου. Επιδιώκει τετελεσμένα στην περιοχή του Αιγαίου.
Είναι βέβαιο ότι το πλήρωμα του Όρουτς Ρέις δεν διενεργεί καμία επιστημονική έρευνα. Είναι απλά η ναυαρχίδα, πρόσχημα μιας αρμάδας του τουρκικού στόλου που πλέει εντός κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, προκειμένου να εμπεδώσει την αμφισβήτηση και την παράνομη απαίτηση της Τουρκίας για προσάρτηση χώρου που δεν της ανήκει. Ετοιμαστείτε για πόλεμο ή για μεγάλη και πρωτοφανή επώδυνη ήττα. Το καυτό ερώτημα πίσω από το οποίο διακρίνεται το εθνικό όνειδος, είναι πόσα έχει συμφωνήσει η παρούσα κυβέρνηση χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού, και τώρα προσπαθεί να βρει τρόπους να τα περάσει και να τα κάνει αποδεκτά από την κοινή γνώμη. Ίσως αποδειχθεί (το απεύχομαι) ότι ο κύριος Μητσοτάκης είναι μοναδικός σε μέγεθος υποταγής και υπακοής απέναντι στο Βερολίνο. Όσα κάνει αποδεικνύουν ότι όχι μόνον μετείχε ενεργά και υπάκουα των δυσμενών εξελίξεων αλλά ευθυγραμμίζεται απόλυτα με όλους εκείνους που έχουν την άποψη ότι με κάθε τρόπο πρέπει μα δώσουμε γη και ύδωρ στην Τουρκία. Είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι οι Γερμανοί ελέγχουν ακόμη και την αναπνοή του κυρίου Μητσοτάκη. Οι Γάλλοι έχουν απομακρυνθεί πλήρως από το πεδίο των προκλήσεων καθαρά επειδή η κυρία Μέρκελ επέβαλε στον Εμανουέλ Μακρόν να μην συμπαρίσταται τόσο στους Έλληνες και να παραμείνει θεατής των εξελίξεων. Το ερώτημα προς τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση είναι διάχυτο σε όλη τη χώρα: Τι έχει συμφωνηθεί; Ποιο είναι το εύρος των υποχωρήσεων; Τι κρύβεται πίσω από τις συμφωνίες της Τριμερούς του Βερολίνου; Τι σκοπεύει να κάνει ο κύριος Μητσοτάκης, ο οποίος δείχνει να ασχολείται με δουλειές στις οποίες έχει οφέλη όχι η κοινωνία αλλά η οικογένειά του, το περιβάλλον του και κάποιοι επιχειρηματίες που θέλουν να κερδίσουν, ενώ η χώρα βυθίζεται σε ύφεση και οδηγείται στην κλίνη του Προκρούστης;
Ο κύριος Μητσοτάκης εκπλήσσει με τις επιλογές του. Επέλεξε και τοποθέτησε Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας έναν άνθρωπο που πρόσφατα αναστάτωσε το Πανελλήνιο προτείνοντας «συνεκμετάλλευση» του Αιγαίου μαζί με την Τουρκία. Επέλεξε τον κύριο Ντόκο και όρισε τη στενή συνεργάτιδα του κυρίου Σημίτη, την κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, εκπρόσωπο της χώρας στον ΟΟΣΑ. Απροκάλυπτα πλέον ο σημερινός πρωθυπουργός λέει προς τους Έλληνες, προς το σύνολο του εκλογικού σώματος ότι υπηρετεί την γερμανική πολιτική στην περιοχή. Ότι ακολουθεί τον ανθελληνικό άξονα του εθνικού προδότη, Κώστα Σημίτη. Ότι κινείται πάνω στις ράγες των εθνικών υποχωρήσεων στο Αιγαίο. Είναι εφιαλτικό αλλά απολύτως αληθές. Ο κύριος Μητσοτάκης μετατρέπει την ιστορική ΝΔ σε ένα γερμανικό παράρτημα σημιτογενούς βάσης, σε μια προσπάθεια να απορροφήσει τα υπολείμματα και τα αποκαΐδια που άφησε ο εισαγωγέας του μνημονίου και καταστροφέας του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, υπό την ηγεσία της ανύπαρκτης-κακά τα ψέματα- Φώφης Γεννηματά. Η επιλογή του κυρίου Ντόκου, όπως και οι στενές επαφές του κυρίου Μητσοτάκη με την παρέα Ροζάκη και ΕΛΙΑΜΕΠ, προδιαθέτουν τους πάντες για υποχωρήσεις απέναντι στην Τουρκία.
Οι Γερμανοί δείχνουν δήθεν ότι ενοχλούνται, ενώ στην πραγματικότητα όλες οι δηλώσεις τους είναι για την κάλυψη του υπαλλήλου τους στην Αθήνα, χωρίς να συνοδεύονται από κυρώσεις κατά της Τουρκίας ή αποφασιστικά μέτρα αναχαίτισης του Τούρκου εισβολέα εντός των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, που υποτίθεται ότι είναι και τα Νότια σύνορα της Ευρώπης. Είναι πραγματικά εθνική ντροπή να αποδεικνύεται στην πράξη ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι υπάλληλος των Γερμανών και τόσο πειθήνιο όργανό τους. Είτε ελλιποβαρής είτε δοσμένος ψυχή και σώματι στους Γερμανούς, όπως ο πατέρας του, αποτελεί ντροπή και απειλή για την χώρα. Επιτρέπει τον απόλυτο εξευτελισμό της Ελλάδος, αφού προηγουμένως έχει καταστρέψει την οικονομία. Ούτε διαμαρτύρεται με την πρέπουσα ένταση κατά της Τουρκίας. Ούτε ζητάει κυρώσεις ούτε βάζει βέτο ούτε ουσιαστικά συμπαρίσταται στην Κύπρο. Αποδέχεται τα τετελεσμένα αρκούμενος στο ότι κάποιοι εταίροι ψελλίζουν κάτι εναντίον του Ερντογάν. Είναι πρωτοφανής η αποδυνάμωση του έθνους στα χέρια του. Είναι οφθαλμοφανής η μετατροπή της χώρας σε γερμανικό προτεκτοράτο, σε συνοριακή μπανανία της Ενωμένης Ευρώπης.
Αποκαλύπτεται ότι ο ίδιος ασχολείται μόνο με δουλειές από τις οποίες κάποιοι δικοί του εισπράττουν. Είναι ψέματα για το μέγεθος της επένδυσης της Microsoft. Μίλησε για ένα δισεκατομμύριο αναφερόμενος σε προσθετικές αξίες, ενώ η επένδυση ανέρχεται μόλις στα τετρακόσια εκατομμύρια ευρώ, και δεν θα δημιουργήσει πάνω από εκατό νέες θέσεις εργασίας. Η Microsoft θα χρησιμοποιήσει το πολύ τρία ή τέσσερα κτήρια, και θα πάρει ουσιαστικά ως δουλειά όλο το λογισμικό του κράτους. Σε μια περίοδο που η Ευρώπη δίνει λεφτά δήθεν για τον covid19, επιβάλλει να πάνε αυτά τα λεφτά από το Ταμείο Ανάκαμψης στις ψηφιακές τεχνολογίες. Οι Γερμανοί δια χειλών του ανθέλληνα πρέσβη τους στην Αθήνα, έλεγαν χθες ότι τώρα υπάρχει ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα, για επενδύσεις στην μπανανία τους (χθες είχαμε την ελληνο-γερμανική ημέρα για την οικονομία και τις επενδύσεις). Αλλά την ίδια μέρα, οι Γερμανοί μεταφέρουν την παραγωγή της «Πίτσος» μετά από 155 χρόνια παρουσίας στην Ελλάδα, στην Τουρκία. Η αποχώρηση της παραγωγικής μονάδας από την Ελλάδα σημαίνει απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας και μείωση εξαγωγών.
