«Ο άρτος πού προέρχεται από τη γη, αν λάβει την επίκληση του Θεού, δεν είναι πλέον άρτος, αλλά όπως η ευχαριστία συνίσταται από δύο στoιχεία, ένα γήινο και ένα ουράνιο, έτσι και τα σώματά μας, εάν μεταλάβουν την ευχαριστία, δεν ανή–κουν πλέον στη φθορά, αλλά έχουν την ελπίδα της αναστάσεως» (Ειρ. Κατά αιρ. IV, 18,15. Πρβλ. και Απόσπ. 37 εν ΒΕΠ 5,183).
Αυτή η διδαχή προσφερόταν στην πρώτη Εκκλησία στους «φωτιζόμενους» και
«νεoφωτίστoυς», όπως μαρτυρούν οι μυσταγωγικές κατηχήσεις του αγίου Κυρίλ–λου Ιεροσολύμων (†386): «Ο άρτος της ευχαριστίας», αναφέρει, «μετά την επί–κλησιν του Αγίου Πνεύματος, ουκ έτι άρτος λιτός, αλλά σώμα Xριστoύ» (Κατήχ. Γ’ 3), δηλαδή είναι σώμα Χριστoύ και όχι απλός άρτος. «Ώστε μετά πάσης πληρο–φορίας», δηλαδή με κάθε βεβαιότητα, «ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού.
Εν τύπω γάρ άρτου δίδοταί σοι το σώμα, και εν τύπω οίνου δίδοταί σοι το αί–μα», εις τύπον άρτου σου δίδεται το σώμα και εις τύπον οίνου σου δίδεται το αίμα, «δια να γίνης, αφού μεταλάβης το σώμα και το αίμα τού Χριστού, σύσσωμος και σύναιμος αυτού τού Χριστού. Διότι με αυτόν τον τρόπον γινόμεθα χριστοφόροι, με το να διαδίδεται σε όλα μας τα μέλη το σώμα και το αίμα Του, και μέτοχοι θείας Φύσεως, καθώς λέγει ο μακάριος Πέτρος» (Κατήχ. Δ’ 3).
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ρωτά: «Ποιός ποιμένας τρέφει τα πρόβατα με τα ιδικά του μέλη;», υπάρχουν μητέρες πού δίνουν τα παιδιά τους σε άλλες τρο–φούς, αλλά ο Χριστός «μας τρέφει ο ίδιος με το δικό Του αίμα και σε όλα μας συν–δέει άρρηκτα με τον εαυτό Του. Εκείνος συμφύρει τον εαυτό Του με τον καθένα δια των μυστηρίων». Εκείνους πού αναγέννησε «τούς εκτρέφει με τον εαυτό Του και δεν τούς δίνει σε άλλον και με αυτό πάλι για να σε πείσει ότι έλαβε τη δική σου σάρκα…Δεν βλέπετε τα βρέφη με πόση προθυμία αρπάζουν τον μαστό;» (Χρυσ., Ομιλ. ΠΒ’ 5 εις τό κατά Ματθ.)
https://www.impantokratoros.gr/euxaristia.el.aspx. (π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος, ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ & ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ).
ΠΟΙΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
(Ἀπό την Ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως)
Ἀγαθῶν…Πηγὴ ἀγαθῶν ἡ μετάληψις. Ζ΄(Εὐχή 7η κ.τ.λ.)
Ἀγάπην…εἰς ἀγάπην ἀνυπόκριτον, Εὐχαριστία
Ἀγάπην…εἰς παῤῥησίαν καὶ ἀγάπην τὴν πρὸς σέ· εἰς διόρθωσιν βίου καὶ ἀσφά–λειαν Β΄.
Ἁγιάζωμαι….τὸν νοητὸν μαργαρίτην ἁγιάζωμαι. Δ΄.
Ἁγιασθείην…Ψυχὴν σὺν τῷ σώματι ἁγιασθείην, Δέσποτα, φωτισθείην, σωθείην, γενοίμην οἶκός σου Θ΄.
Ἁγιασμόν…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παν–τελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Ἁγιασμόν…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
Ἀγιασμόν…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Ἀγιασμόν…Καὶ ἀξίωσόν με, μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ἀκατακρίτως ὑποδέ–χεσθαι τῶν ἀχράντων Μυστηρίων τὸν ἁγιασμόν, εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος· Εὐχαριστία.
Ἁγιασμῷ…ἵνα ἐν τῷ ἁγιασμῷ σου δι᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος, Εὐχαριστία
Ἁγίασον…Νοῦν, ψυχὴν καὶ καρδίαν ἁγίασον. Στ΄.
Ἁγίασον…ὅλον ἁγίασον . Δ΄.
Ἁγνιζε…Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· Εὐχαριστία.
Ἄγνοία…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεό–τητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγν–οίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πά–σαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Ἀθάνατον…γένοιτο δέ μοι εἰς ζωὴν αἰώνιον καὶ ἀθάνατον.Στ΄.
Αἵματος…καὶ τὴν καρδίαν μου καθάρισον, ναὸν αὐτὴν ποιῶν τοῦ ἀχράντου σου Σώματος καὶ Αἵματος. Τροπάριον.
Αἰσθήσεσι…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Αἰσθητήρια ψυχῆς…φώτισόν μου τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια, καταφλέγων μου τὰ τῆς ἁμαρτίας ἐγκλήματα. Θ΄.
Αἰώνιον ζωήν…καὶ εἰς αἰώνιον ζωήν Γ΄.
Ἀκατακρίτως…Καὶ ἀξίωσόν με, μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ἀκατακρίτως ὑποδέχεσθαι τῶν ἀχράντων Μυστηρίων τὸν ἁγιασμόν, εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώ–ματος· Εὐχαριστία.
Ἀλεξητήριον…νόσων πολυτρόπων ἀλεξητήριον Α΄.
Ἁμαρτίας ἐγκλήματα…φώτισόν μου τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια, καταφλέγων μου τὰ τῆς ἁμαρτίας ἐγκλήματα. Θ΄.
Ἁμαρτίας μου ἀΰλω…κατάφλεξον πυρὶ ἀΰλῳ τὰς ἁμαρτίας μου, καὶ ἐμπλησθῆναι τῆς ἐν σοὶ τρυφῆς καταξίωσον, ἵνα τὰς δύο σκιρτῶν μεγαλύνω, Ἀγαθέ, παρουσίας σου. Τροπάριον..
Ἁμαρτιῶν προσθήκην…μή εἰς κόλασιν, μὴ εἰς προσθήκην ἁμαρτιῶν, Στ΄.
Ἁμαρτιῶν…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παν–τελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Ἀναγκῶν…Ῥυσθείην παθῶν καὶ ἐχθρῶν καὶ ἀναγκῶν καὶ πάσης θλίψεως Ζ΄.
Ἀναπνοῆς…Καὶ ἀξίωσόν με, μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ἀκατακρίτως ὑποδέ–χεσθαι τῶν ἀχράντων Μυστηρίων τὸν ἁγιασμόν, εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος· Εὐχαριστία.
Ἀνατροπήν…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Ἀνομίας μου…Τὰς ἀνομίας μου πάριδε, Κύριε, ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, τροπάριο.
Ἀπάθεια, καὶ πρὸς ἀρετῆς θειοτέρας προκοπὴν καὶ ἐπίδοσιν πρόξενος, Ζ΄
Ἀπολογίαν εὐσπρόδεκτον…εἰς ἀπολογίαν εὐπρόσδεκτον, τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βή–ματός σου· μὴ εἰς κρῖμα ἢ εἰς κατάκριμα. Β΄.
Ἀποτροπὴν παντὸς ἐναντίου…εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος, εἰς ἀποτροπὴν παν–τὸς ἐναντίου, Εὐχαριστία
Ἀρραβῶνα μελλούσης ζωῆς…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναν–τίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Ἀρετῆς αὔξησιν…εἰς αὔξησιν ἀρετῆς καὶ τελειότητος· εἰς πλήρωσιν ἐντολῶν· Β΄.
Ἀρετῆς…ἀπάθεια, καὶ πρὸς ἀρετῆς θειοτέρας προκοπὴν καὶ ἐπίδοσιν πρόξενος, Ζ΄
Ἀσφάλειαν…εἰς παῤῥησίαν καὶ ἀγάπην τὴν πρὸς σέ· εἰς διόρθωσιν βίου καὶ ἀσφά–λειαν· Β΄.
Βασιλείας οἰκείωσιν…τῆς σῆς βασιλείας οἰκείωσιν· Εὐχαριστία
Βασιλείας…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ Βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Βεβηλωθείσης…καθαρισμὸν τῆς βεβηλωθείσης ψυχῆς μου. Ε΄.
Βίου ἀπάρας …Καὶ οὕτω τοῦ τῇδε βίου ἀπάρας ἐπ᾿ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου, Εὐχαρι–στία
Βίου διόρθωσιν…εἰς παῤῥησίαν καὶ ἀγάπην τὴν πρὸς σέ· εἰς διόρθωσιν βίου καὶ ἀσφάλειαν· Β΄.
Βοήθειαν…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Γεύσασθαι…γεύσασθαι τούτου καὶ ζήσεσθαι. Γ΄.
Δάκρυα μετανοίας…καὶ παράσχου μοι δάκρυα μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως, εἰς τὸ ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν σε πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. Εὐχαριστία
Δεξιῶν τῆς σῆς δόξης…καὶ ἐν τῇ φοβερᾷ καὶ δευτέρᾳ ἐλεύσει σου ἀξίωσόν με τὸν ἁμαρτωλὸν στῆναι ἐκ δεξιῶν τῆς σῆς δόξης, Εὐχαριστία.
Διαβολικῆς ἐνεργείας…εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς, κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης. Β΄.
Διανοήμασιν…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Διάνοιαν…εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς, κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης. Β΄.
Δύο σκιρτῶν μεγαλύνω…κατάφλεξον πυρὶ ἀΰλῳ τὰς ἁμαρτίας μου, καὶ ἐμπλη–σθῆναι τῆς ἐν σοὶ τρυφῆς καταξίωσον, ἵνα τὰς δύο σκιρτῶν μεγαλύνω, Ἀγαθέ, πα–ρουσίας σου. Τροπάριον..
Εἰρήνην τῶν ψυχικῶν μου δυνάμεων, Εὐχαριστία
Εἰσόδῳ κοινωνίας…ἵν᾿ ὡς σὸν οἶκον εἰσόδῳ κοινωνίας, Εὐχαριστία
Ἐλέησόν με, καὶ δὸς κατάνυξιν, Εὐχαρισρτία.
Ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου…Καὶ οὕτω τοῦ τῇδε βίου ἀπάρας ἐπ᾿ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου, Εὐχαριστία
Ἑμαυτῷ ζῶ…τῆς σῆς χάριτος μνημονεύω διὰ παντὸς καὶ μηκέτι ἐμαυτῷ ζῶ, ἀλλὰ σοὶ τῷ ἡμετέρῳ Δεσπότῃ καὶ εὐεργέτῃ. Εὐχαριστία
Ἐν γνώσει….τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Ἐνθυμήμασιν…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Ἐνθυμήσεων…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτι–σμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παντελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Ἐντολῶν πλήρωσιν…εἰς αὔξησιν ἀρετῆς καὶ τελειότητος·εἰς πλήρωσιν ἐντο–λῶν·Β΄.
Ἐξομολογήσεως…καὶ παράσχου μοι δάκρυα μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως, εἰς τὸ ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν σε πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. Εὐχαριστία
Ἐπίδοσιν…ἀπάθεια, καὶ πρὸς ἀρετῆς θειοτέρας προκοπὴν καὶ ἐπίδοσιν πρόξενος, Ζ΄
Ἐπιτηδεύμασιν…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Ἐργαζόμενος ἀφθόνως· Ζ΄.
Ἔργοις…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεό–τητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγ–νοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Ἐσκοτισμένω…Σώματος εἰς φωτισμὸν τῷ ἐσκοτισμένῳ ἐμοί, Ε΄.
Ευσυνειδότως…ὡς ἂν εὐσυνειδότως κεκαθαρμένος, Γ΄
Εὐφροσύνην…ὑγείαν καὶ εὐφροσύνην· Εὐχαριστία.
Ἐχθρῶν…Ῥυσθείην παθῶν καὶ ἐχθρῶν καὶ ἀναγκῶν καὶ πάσης θλίψεως Ζ΄.
Ζήσεσθαι……γεύσασθαι τούτου καὶ ζήσεσθαι. Γ΄.
Ζωή…γενηθήτω μοι φῶς καὶ ζωὴ. Ζ΄
Ζωήν αἰώνιον…γένοιτο δέ μοι εἰς ζωὴν αἰώνιον καὶ ἀθάνατον.Στ΄.
Ζωῆς καὶ βασιλείας…εἰς ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας. Τροπά–ριον.
Ζωῆς…προσθήκην ζωῆς καὶ ἀσφάλειαν. Στ΄.
Ἡγιασμένους…Πρέσβεις φέρω σοι πάντας ἡγιασμένους,(ὅλους τούς Ἁγίους). Εὐ–χαριστία.
Θείας σου χάριτος...εἰς προσθήκην τῆς θείας σου χάριτος. Εὐχαριστία
Θείων…Τῶν γὰρ θείων ὁ μετέχωνκαὶ θεοποιῶν χαρίτων. Ζ΄.
Θεοποιῶν χαρίτων…Τῶν γὰρ θείων ὁ μετέχωνκαὶ θεοποιῶν χαρίτων. Ζ΄.
Θεράπευσον τῆς ψυχῆς μου τὰ τραύματα, Δ΄.
Θλίψεως…Ῥυσθείην παθῶν καὶ ἐχθρῶν καὶ ἀναγκῶν καὶ πάσης θλίψεως Ζ΄.
Ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος·…Καὶ ἀξίωσόν με, μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ἀκατακρίτως ὑποδέχεσθαι τῶν ἀχράντων Μυστηρίων τὸν ἁγιασμόν, εἰς ἴασιν ψυ–χῆς τε καὶ σώματος· Εὐχαριστία.
Ἴασιν…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
Καθαίρεις…καὶ καθαίρεις καὶ λαμπρύνεις. Ζ΄.
Καθαιρούσας…ῥύπον τῆς καρδίας μου καθαιρούσας, Γ᾿.
Κάθαρε…Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· Εὐχαριστία.
Καθαρισμὸν τῆς βεβηλωθείσης ψυχῆς μου. Ε΄.
Καθαρισμόν…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξά–λειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Καθάρισον…καὶ τὴν καρδίαν μου καθάρισον, ναὸν αὐτὴν ποιῶν τοῦ ἀχράντου σου Σώματος καὶ Αἵματος. Τροπάριον.
Κάθαρον ὅλον μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος. Ζ΄..
Κάθαρσιν…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
Κακοῦργος…ὡς πῦρ με φεύγῃ πᾶς κακοῦργος, πᾶν πάθος. Ευχαριστία.
Κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· Εὐχαριστία.
Καρδίαν…καὶ τὴν καρδίαν μου καθάρισον, ναὸν αὐτὴν ποιῶν τοῦ ἀχράντου σου Σώματος καὶ Αἵματος. Τροπάριον.
Καρδίαν…Νοῦν, ψυχὴν καὶ καρδίαν ἁγίασον. Στ΄.
Καρδίας…ῥύπον τῆς καρδίας μου καθαιρούσας, Γ᾿.
Κατάκριμα…εἰς ἀπολογίαν εὐπρόσδεκτον, τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματός σου· μὴ εἰς κρῖμα ἢ εἰς κατάκριμα. Β΄.
Κατάνυξιν…ἐλέησόν με, καὶ δὸς κατάνυξιν, Εὐχαρισρτία.
Κεκαθαρμένος…ὡς ἂν εὐσυνειδότως κεκαθαρμένος, Γ΄
Κοινωνίαν…εἰς Πνεύματος Ἁγίου τε κοινωνίαν Γ΄.
Κοινωνούς…κοινωνοὺς Θεότητός σου. Ζ΄.
Κόλασιν…μή εἰς κόλασιν, μὴ εἰς προσθήκην ἁμαρτιῶν, Στ΄.
Κρῖμα…εἰς ἀπολογίαν εὐπρόσδεκτον, τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματός σου· μὴ εἰς κρῖμα ἢ εἰς κατάκριμα. Β΄.
Λαμπρύνεις…καὶ καθαίρεις καὶ λαμπρύνεις. Ζ΄.
Λογισμῶν μου…ἀνάκλησιν ἐν ταῖς αἰχμαλωσίαις τῶν λογισμῶν μου. Εὐχαριστία.
Λογισμῶν…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παν–τελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Λόγοις…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεό–τητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγ–νοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Μαργαρίτην…τὸν νοητὸν μαργαρίτην ἁγιάζωμαι. Δ΄.
Μετουσίας…Χριστέ, τῆς μετουσίας, ἧς με ἀξίωσον. Α΄.
Μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας…δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου,καὶ μη–κέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας· Εὐχαριστία.
Μολυσμοῦ σαρκός…κάθαρον ὅλον μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος. Ζ΄.
Ναόν…καὶ τὴν καρδίαν μου καθάρισον, ναὸν αὐτὴν ποιῶν τοῦ ἀχράντου σου Σώ–ματος καὶ Αἵματος. Τροπάριον.
Νόσων πολυτρόπων ἀλεξητήριον Α΄.
Νοῦν, ψυχὴν καὶ καρδίαν ἁγίασον. Στ΄.
Οἶκος σου…Ψυχὴν σὺν τῷ σώματι ἁγιασθείην, Δέσποτα, φωτισθείην, σωθείην, γε–νοίμην οἶκός σου Θ΄.
Πάθος…ὡς πῦρ με φεύγῃ πᾶς κακοῦργος, πᾶν πάθος. Ευχαριστία.
Παθῶν…Ῥυσθείην παθῶν καὶ ἐχθρῶν καὶ ἀναγκῶν καὶ πάσης θλίψεως Ζ΄.
Παραπτώματα…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Παρρησίαν…εἰς παῤῥησίαν καὶ ἀγάπην τὴν πρὸς σέ· εἰς διόρθωσιν βίου καὶ ἀσφά–λειαν· Β΄.
Πίστιν…εἰς πίστιν ἀκαταίσχυντον, Εὐχαριστία
Πλημελήματα…τὰ ἐμὰ ἐξαλεῖψαι πλημμελήματα. Γ΄.
Πλημμελήματα…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Πλημμελημάτων…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Πνεύματος…κάθαρον ὅλον μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος. Ζ΄.
Πολυτρόπων…νόσων πολυτρόπων ἀλεξητήριον Α΄.
Πράξεως πονηρᾶς…εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς, κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης. Β΄.
Προκοπήν…ἀπάθεια, καὶ πρὸς ἀρετῆς θειοτέρας προκοπὴν καὶ ἐπίδοσιν πρόξενος, Ζ΄
Προλήψεων…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτι–σμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παντελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Προσθήκην ζωῆς καὶ ἀσφάλειαν. Στ΄.
Πταίσματα…τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου, ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον, εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ, εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι, καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Ε΄.
Πταισμάτων…Εἰς ἄφεσιν γενέσθω μοι τῶν πταισμάτων . Γ
Ρύθμιζέ με…Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· Εὐχαριστία.
Ρώμην…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παντελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυ–κτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Σκήνωμα Πνεύματος…δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου,καὶ μηκέτι σκή–νωμα τῆς ἁμαρτίας· Εὐχαριστία.
Σκοτεινῶν πονηρῶν πνευμάτων (Δαιμόνων) …εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παντελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Σοφίας…εἰς πλησμονὴν σοφίας, Εὐχαριστία
Συγγνώμην πάρασχέ μοι. Ζ.
Συνέτιζε…κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· Εὐχαριστία.
Συντριβὴν ἐν τῇ καρδίᾳ μου. Εὐχαριστία.
Σώζεσθαι…ἀξίωσόν με τοῦτον τρώγοντα σώζεσθαι. Α΄
Σῳζομένων…μυστηρίων μεταλήψεως, τῆς δεξιᾶς μερίδος τῶν σῳζομένων τυχεῖν. Η΄.
Σώματι…Ψυχὴν σὺν τῷ σώματι ἁγιασθείην, Δέσποτα, φωτισθείην, σωθείην, γε–νοίμην οἶκός σου Θ΄.
Σώματος εἰς φωτισμὸν τῷ ἐσκοτισμένῳ ἐμοί, Ε΄.
Σώματος…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
Σώματος…καὶ τὴν καρδίαν μου καθάρισον, ναὸν αὐτὴν ποιῶν τοῦ ἀχράντου σου Σώματος καὶ Αἵματος. Τροπάριον.
Σωτηρίαν…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
Ταπείνωσιν ἐν τοῖς διανοήμασί μου, Εὐχαριστία.
Τεῖχος…εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βα–σιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. Στ΄.
Τελειότητος…εἰς αὔξησιν ἀρετῆς καὶ τελειότητος· εἰς πλήρωσιν ἐντολῶν· Β΄.
Τραύματα…Θεράπευσον τῆς ψυχῆς μου τὰ τραύματα, Δ΄.
Τρυφῆς καταξίωσον…κατάφλεξον πυρὶ ἀΰλῳ τὰς ἁμαρτίας μου, καὶ ἐμπλησθῆναι τῆς ἐν σοὶ τρυφῆς καταξίωσον, ἵνα τὰς δύο σκιρτῶν μεγαλύνω, Ἀγαθέ, παρουσίας σου. Τροπάριον..
Ὑγείαν καὶ εὐφροσύνην· Εὐχαριστία.
Ὑγείαν ψυχῆς καί σώματος…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγια–σμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παντελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευ–μάτων Ε΄.
Ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν…καὶ παράσχου μοι δάκρυα μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως, εἰς τὸ ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν σε πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. Εὐχαριστία
Φαντασίας…εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς, κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης. Β΄.
Φαντασιῶν νυκτερινῶν…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξά–λειψιν καὶ παντελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Φυλακτήριον…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτη–ρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
Φῶς…γενηθήτω μοι φῶς καὶ ζωὴ. Ζ΄
Φώτιζέ με…κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· Εὐχαριστία.
Φωτισθείην…Ψυχὴν σὺν τῷ σώματι ἁγιασθείην, Δέσποτα, φωτισθείην, σωθείην, γενοίμην οἶκός σου Θ΄.
Φωτισμὸν τῶν ὀφθαλμῶν τῆς καρδίας μου, Εὐχαριστία
Φωτισμόν…εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παντε–λῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων Ε΄.
Φωτισμόν…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
Φωτισμόν…Σώματος εἰς φωτισμὸν τῷ ἐσκοτισμένῳ ἐμοί, Ε΄.
Φωτός…καὶ φωτὸς ποιεῖς μετόχους. Ζ΄.
Χαράν…Γένοιτο δέ μοι ἡ εὐχαριστία αὕτη εἰς χαράν, Εὐχαριστία.
Χάριτος…τῆς σῆς χάριτος μνημονεύω διὰ παντὸς καὶ μηκέτι ἐμαυτῷ ζῶ, ἀλλὰ σοὶ τῷ ἡμετέρῳ Δεσπότῃ καὶ εὐεργέτῃ. Εὐχαριστία
Ψυχὴν σὺν τῷ σώματι ἁγιασθείην, Δέσποτα, φωτισθείην, σωθείην, γενοίμην οἶκός σου Θ΄.
Ψυχήν…Νοῦν, ψυχὴν καὶ καρδίαν ἁγίασον. Στ΄.
Ψυχῆς τε καὶ σώματος…εἰς κάθαρσιν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος, Τρο–πάριον.
Ψυχῆς…εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Β΄.
ψυχῆς…καθαρισμὸν τῆς βεβηλωθείσης ψυχῆς μου. Ε΄.
Ὁ ἀείμνηστος π. Κλεόπας Ρουμάνος ἡσυχαστής
ἀναφέρει γιά τήν Θεία Κοινωνία.
«Ο Χριστιανός που Κοινωνεί με φόβο, ευλάβεια και προετοιμασία, αξιώνεται αναρίθμητων δωρεών, στις οποίες οι σπουδαιότερες είναι οι εξής: α) Ενώνεται με τον Χριστό κατά χάριν, διότι όπως λέγει το χωρίο: «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει καγώ εν αυτώ» (Ιωάν. 6,56) β) Συμμετέχει στην αιώνιο ζωή, όπως λέγει το χωρίο: «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αί–μα έχει ζωήν αιώνιον (Ιωάν. 6,54) γ) Θα αναστηθεί την ημέρα της κρίσεως, όπως λέγει το χωρίο: «Και εγώ αναστήσω αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Ενθ’ ανωτ.) δ) Δημιουργεί κατοικία ο Χριστός μέσα στην καρδιά μας, όπως λέγουν τα χωρία: «κατοικήσαι τον Χριστόν διά της πίστεως εν ταις καρδίαις υμών» (Έφεσ. 3,17) και «εν εκείνη τη ημέρα γνώσεσθε υμείς ότι εγώ εν τω πατρί μου και υμείς εν εμοί καγώ εν υμίν» (Ιωάν. 14,20) και άλλα ε) έχει Αυτόν ζώντα μέσα του «Ζω δε ου–κέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2,20), και «τεκνία μου, ους πάλιν ωδίνω, μέχρις ου μορφωθή Χριστός εν υμίν!» (Ενθ. ανωτ. 4,19) στ) Προοδεύει και αυξά–νεται στα πνευματικά έργα, κατά το χωρίο: «αληθεύοντες δε εν αγάπη αύξήσωμεν εις αυτόν τα πάντα, ος έστιν η κεφαλή, ο Χριστός» (Εφεσ. 4,15) ζ) Καθαρίζει από αμαρτίες, αγιάζει, φωτίζει και χαρίζει την αιώνια ζωή. (Από την ευχή της Θ. Με–ταλήψεως του Αγίου Ιωάννου Δαμάσκηνου) η) Επιφέρει τον αγιασμό σώματος και ψυχής, εκδιώκει τις φαντασίες και καθαρίζει από τα πάθη, δίνει παρρησία προς τον Θεό, φωτισμό και ενίσχυση για την αύξηση των αρετών και την τελειότητα (6η ευχή Θ. Μεταλήψεως του Αγίου Βασιλείου) θ) Επιφέρει πνευματική χαρά, υγεία σώματος και ψυχής, κατά τον Άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας. Αυτοί και άλλοι πολ–λοί ακόμη είναι οι πνευματικοί καρποί, τους οποίους αποκτά ο πιστός, που προ–σέρχεται συχνά και με καλή προετοιμασία στην Θεία Ευχαριστία. Αυτός που δεν προσέρχεται σ’ αυτό το Μυστήριο, ποτέ δεν θα μπορέσει να προοδεύσει στην ερ–γασία των αρετών, διότι δεν παραμένει μέσα στον Χριστό και Εκείνος μέσα του, καθώς λέγει και ο Ίδιος: «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιωάν. 15,4). (Γέ–ροντας Κλέοπας Ήλιε)
Ἐπιμέλεια: Κων/νος Δεσπότης
