Μπαίνω μέσα στο δωμάτιό μου
και βρήκα έναν όντως πανέμορφο ξύλινο Σταυρό!
(Σας στέλνω την φωτό εν λόγω του ξύλινου Σταυρού).
Έτσι, από το πουθενά..! Χωρίς καμία εξήγηση…
Ο Σταυρός βρισκόταν πάνω στο κρεβάτι μου..
Τον έβαλα στην τσέπη μου.
Μετά από καιρό βρέθηκα σε μια αρκετά δύσκολη στιγμή. Έκλαψα..
Αμέσως, θυμήθηκα και πήρα τότε τον εν λόγω ξύλινο Σταυρό στα χέρια μου:
τον φίλησα με δάκρυα και αμέσως άρχισε να ευωδιάζει..
Πολύ.
Μετά από λίγο καιρό, με τον Σταυρό πήγα στην Ιερά Μονή…
Και μίλησα στον Γέροντά μου: τον Α. (Αγιορείτης, Ηγούμενος..).
[ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ/ Ηλ. Καλλ.: τον οποίο εν λόγω χαρισματικό Γέροντα γνωρίζω και ευλαβούμε πάρα πολύ και του λόγου μου..)].
Του ζήτησα, κατ’ αρχήν, να μου πει αν πράγματι ή όντως ευωδιάζει ο Σταυρός.
Τον πήρε ο Γέροντας στα χέρια του και μου απαντάει:
Ναι, ευωδιάζει..
Εκτός από τον Γέροντα τον μύρισαν, επίσης, περί τα 20 ακόμα άτομα που και αυτά βρίσκονταν γύρω και περί τον Γέροντα..
Με μια φωνή: Όλοι οι ομοτράπεζοι είπαν ότι:
«ΝΑΙ» πράγματι ευωδιάζει ο Σταυρός!..
Στη συνέχεια, ρωτάω τον Γέροντα:
Πάτερ μου, πες μου, σε παρακαλώ, από που ήρθε και πως βρέθηκε αυτός ο Σταυρός?
Χαμογελάει και μου λέει:
Ποιός είναι ο προστάτης σου άγιος?!
Του λέω: Ο Άγιος Παϊσιος!..
Μου απαντάει: Ε!.., αυτός σου τον έστειλε τον Σταυρό!..
Του λέω και πάλι: Από που το ξέρεις ή το κατάλαβες αυτό!?
Μου λέει, με νέα ερώτηση δική του:
Τι είναι σκαλισμένο πάνω, δεν το βλέπεις?
Μου λέει ο Γέροντας: Τι είναι σκαλισμένο πάνω δεν βλέπεις?
Του απαντώ: ..γράφει πάνω «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ»…
Μου λέει εκ νέου: «Πότε πήγες εσύ εκεί?».
Βλέπω πράγματι και εγώ ότι γράφει «Άγιον όρος» πάνω..
Και αμέσως με συμβουλεύει:
«Κράτα τον, και μην τον χάσεις ποτέ! Να τον έχεις πάντα πάνω σου»..!
===
ΥΓ: ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ!..
