Δεν είχα σκοπό να το κάνω αυτό, ειδικά την σημερινή ημέρα. Αλλά μόλις συνέβη κάτι που το εξέλαβα ως μεγάλο σημάδι προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Ιδού λοιπόν πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα::
Πριν από λίγες ημέρες πήγα για δεύτερη φορά στον Άγιο Δημήτριο Βύρωνος για να προσκυνήσω την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Παρηγορήτριας. Δυστυχώς, η Παναγία δακρύζει ακόμη (ξεκίνησε από αρχές Σεπτεμβρίου!), και μάλιστα τόσο πολύ, που οι ποταμοί των δακρύων της έχουν αποτυπωθεί παχείς κάτω από τα μάτια της.
Απαθανάτισα ο ίδιος το πρόσωπό της, κατά τρόπον ώστε να μη μπορεί να αμφισβητήσει κανείς αυτό που είδα ιδίοις όμμασιν.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Ως γνωστόν, απαγορεύθηκε ο Αγιασμός των υδάτων (φυσικά παντελώς αναιτιολόγητα και γελοιωδώς, αφού θα μπορούσε να γίνει περίφημα ο αγιασμός χωρίς θεατές), για δεύτερη φορά μετά το 1922.
Τότε συνέβη η μικρασιατική καταστροφή, τώρα ίσως μας περιμένει η επανάληψη μιας αντίστοιχης ή και μεγαλύτερης φρίκης.
Αν μέσα στις ψυχές των ανθελλήνων που μας κυβερνούν έχει απομείνει ένας ελάχιστος φόβος, να ανακαλέσουν πάραυτα την θλιβερή αυτή απαγόρευση. Την οποία φυσικά δέχθηκαν σιγή κάποιοι εσωτερικοί εχθροί της εκκλησίας.
