«Σκοπός μου εἶναι νὰ περάσουν τὰ ὀρθὰ μηνύματα τοῦ 1821, καὶ ὄχι τοῦ γραικυλισμοῦ καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ τῶν διαφόρων ἐπιτροπῶν».
Τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ κάποιοι -στοὺς ὁποίους ἔχει ἐπίσημα ἀνατεθεῖ ἡ διοργάνωση τῶν ἑορτασμῶν γιὰ τὰ 200 χρόνια ἀπὸ την Εθνεγερσία τοῦ 1821- βγάζουν… ἀφροὺς ξυρίσματος καὶ κάνουν ταξίδια αὐτοπροβολῆς ἀνὰ τὴν ἐπικράτεια, ἁπλοὶ πολίτες, νέοι ἄνθρωποι τὴν τιμοῦν μὲ τὸν δικό τους τρόπο.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ὁ Εύρυτος, καλλιτέχνης γκράφιτι, ἔργα τοῦ ὁποίου μὲ θέμα μορφὲς ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 σὲ τοίχους τῆς Ἀθήνας ἔγινα viral στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης καὶ ἀναπαράχθηκαν χιλιάδες φορές, ξεπερνώντας ἔτσι κατὰ πολὺ… τὸν ἀριθμὸ τῶν ἀνθρώπων ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ τὰ δοῦν στὸν δρόμο.
Γεγονὸς ποὺ ἀποτυπώνει καὶ τὴν ἐπιθυμία τῶν Ἑλλήνων γιὰ ἕναν ξεκάθαρο «ἑορτασμὸ» τοῦ 1821, χωρὶς τὶς μυριάδες ἀπόπειρες ἀπὸ διάφορους κύκλους νὰ ἐνσωματώσουν σὲ αὐτὸν τὰ στοιχεῖα ποὺ αὐτοὶ θέλουν, εἴτε ἀφοροῦν τὴ μεγέθυνση ἱστορικῶν λεπτομερειῶν εἴτε τὶς ἀτζέντες τους γιὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας.
Ὁ Εὔρυτος ἀποτυπώνει μορφὲς ἀγωνιστικές, ἀσκητικὲς θὰ ἔλεγε κάποιος, ποὺ ἐκπέμπουν ὅμως δυναμικότητα μὲ τὴν ἁπλότητά τους. Ένας ἀνώνυμος ἀγωνιστής, ὁ Καραϊσκάκης, ὁ Νικηταρᾶς καὶ ἕνας ἁπλὸς ἱερέας εἶναι τὰ πρῶτα ἀπὸ τὰ ἔργα του, ποὺ -ὅπως δηλώνει στὴ «δημοκρατία»- γίνονται ὑπὸ καθεστὼς «φόβου», καθὼς ὑπάρχει πάντοτε τὸ «φόβητρο» τῆς ΕΛ.ΑΣ., πού μπορεῖ νὰ τὸν συλλάβει ἐπειδὴ κάνει αὐτὸ ποὺ κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ κάνει τὸ ἴδιο τὸ κράτος. Ὅπως τονίζει, σκοπὸς τῶν προσπαθειῶν του εἶναι νὰ περάσουν τὰ ὀρθὰ μηνύματα τῆς Ἐπανάστασης, καὶ ὄχι τοῦ γραικυλισμοῦ καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ τῶν διαφόρων ἐπιτροπῶν. Προσπάθειες πού, ὅπως τονίζει, θὰ συνεχιστοῦν μέχρι τὴν 25η Μαρτίου, καθὼς θὰ ἀφιερωθεῖ σὲ θέματα ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ 1821 καὶ τὸν σκοπὸ τῆς Ἐπανάστασης.
«Τὸ ἰδανικὸ θὰ ἦταν ὅλα τὰ γκράφιτι νὰ εἶναι σὲ κεντρικὰ σημεῖα, σὲ χώρους ἀπὸ τοὺς ὁποίους περνοῦν χιλιάδες Ἕλληνες, προκειμένου νὰ μὴν ξεχνοῦν τὸ μήνυμα τῆς Ἐπανάστασης καὶ τοῦ Ἀγώνα, ἂν καὶ κάτι τέτοιο εἶναι πολὺ δύσκολο, ἀφοῦ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἀστυνομία, κάποιοι συγκεκριμένοι θὰ φρόντιζαν νὰ τὰ βεβηλώσουν. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ περισσότερες δουλειές μου εἶναι σὲ σχολεῖα, ταράτσες, ἐγκαταλειμμένα κτίρια, προκειμένου νὰ μπορῶ νὰ τὰ τελειώσω μὲ ἡσυχία καὶ ἀσφάλεια» δηλώνει ὁ «Εὔρυτος».
Στὴν προσπάθειά του πάντως βρῆκε ἤδη συμπαραστάτες, καθώς, ὅπως εἶπε, μετὰ τὴν εὐρεία κοινοποίηση τῶν ἔργων του στὸ διαδίκτυο, δὲν ἦταν λίγοι αὐτοὶ ποὺ τὸν προσέγγισαν γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουν καὶ νὰ τὸν στηρίξουν ἔμπρακτα, μὲ τὸν ἕναν ἢ τὸν ἄλλον τρόπο. Φυσικά, ὄχι κάποιος ἐπίσημος φορέας, ἀφοῦ τὰ ἔργα του δὲν ἐξυπηρετοῦν τὴν πολιτικὴ ἀτζέντα τῶν «διερευνητικῶν», τῆς «πράσινης ἀνάπτυξης», τῆς «μεγάλης ἐπανεκκίνησης» καὶ τῶν λοιπῶν ἰδεολογημάτων ποὺ ἔχουν προτεραιότητα σήμερα…
