Χαίρεται
Η ζωή μας είναι μιά συνεχή προσπάθεια του Θεού ,να μας κάνει να “νοιώσουμε ” στην καρδιά μας
Να κατανοήσουμε ,αυτή την μικρή φράση .
Έλεον θέλω και ου θυσίαν …(Ματθ. θ 13 και ιβ 7)
Έχουμε περάσει ,περνάμε και θα περνάμε δοκιμασίες όλοι μας .
Διασταυρώνονται οι ζωές μας ,βλέπουμε και βιώνουμε ο ένας τον άλλον και μέσα από αυτή την παράλληλη διαβίωση ,ο Θεός μας δίνει “ευκαιρίες ” να γίνουμε “καλοί” και εμείς τις διώχνουμε .
Μέσα από τις εικόνες του Χριστού , συνανθρώπους μας ,που μας στέλνει στην ζωή μας ,γονείς ,φίλους ,συγγενείς ,παιδιά ,σύζυγο ,προϊστάμενο ,τυχαίες συναντήσεις το κάθε τι …
Το κάθε τι που βιώνουμε είναι σχεδιασμένο ,στο πλάνο ..“πως θα σε μάθω να αγαπάς” αλλά περνά μέσα από την δύσκολη “ταπείνωση “
την δέχτηκες μέσα σου ; θα “διδαχθείς…
Αυτόν που βλέπεις πρώτα θα προσπαθήσεις να αγαπήσεις και μετά αυτόν που δεν βλέπεις ,τον Θεό ..
Μου μιλά ο Θεός ,μέσα από το στόμα του “πλησίον” μου και μου δίνει συνεχείς και κυκλικές ευκαιρίες ,να “σπάσω” την “απολιθωμένη” καρδιά μου .
Μου λέει ξεκάθαρα” εγώ ΑΓΑΠΗ θέλω ,και όχι να παριστάνεις ότι με αγαπάς ,ούτε τα δώρα σου ,ούτε τις θυσίες σου ,την καρδιά σου θέλω ,αλλά δεν μπορώ να τον ακούσω ,είναι ΠΕΤΡΑ η καρδιά μου .
Να μου την αλλάξει , με ζωντανή που πάλλεται και νοιώθει και αυτό πονάει..
Αυτός που με πονά ,με αγαπά ,αν δεν πονάω με ότι μου κάνει και μάλιστα θέλω να είναι καλά τότε ΑΓΑΠΩ
Βλέπουμε τυφλοί και κουφοί ,ότι ο άλλος μας “ταπεινώνει” ,μας πονά ,μας βασανίζει ,δεν μπορούμε να δούμε ότι εμείς είμαστε το πρόβλημα… εμείς είμαστε ο “τοίχος” που χτυπά ο άλλος ,η πόρτα που δεν ανοίγει .
ο Χριστός έρχεται ,εμείς δεν τον καταλαβαίνουμε..
Ἰδού ἕστηκα ἐπί τήν θύραν καί κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καί ἀνοίξῃ τήν θύραν, καί εἰσελεύσομαι πρός αὐτόν καί δειπνήσω μετ’ αὐτοῦ καί αὐτός μετ’ ἐμοῦ.
Με τις ταπεινωτικές καταστάσεις ,που τις νομίζουμε έτσι.. μας “μαλακώνει “ σπάει την “πέτρα” που περιβάλλει την “καρδιά” μας .από τις αμαρτίες της ζωής μας .
Αυτός είναι που μας ΑΓΑΠΑΕΙ αυτός είναι που μας προκαλεί παιδαγωγικό θεραπευτικό ΠΟΝΟ σαν πικρό φάρμακο
Αυτός είναι και τώρα ..
Αυτός είναι που μας ταπείνωσε ,μας φόρεσε μάσκες και φίμωτρα μας έκλεισε μέσα ,για να μας θεραπεύσει ,να μας σώσει .
Το άρρωστο ΕΓΩ
Ο πόνος προκαλείται από το άρρωστο ΕΓΩ,το “φουσκωμένο “ τον υπερήφανο ,το ακατάδεχτο , τον ΕΓΩΙΣΜΟ
Που είναι κρυμμένο κάτω από μία ευγένεια ,μία ψεύτικη υποκριτική καλοσύνη ..
Αυτή η απολιθωμένη καρδιά ,μπορεί να κρύβει μέσα της μια ‘χρυσή καρδιά “ .
Όταν έρθει η ώρα ,η “μαρμαρωμένη καρδιά “ να λάμψει ,έχει τους τρόπους του Ο Θεός
Ο Θεός αποφασίζει ..
Ο Θεός όμως το βλέπει ,διαβάζει τις “καρδιές” τι πραγματικά κρύβουν και αν θα δεχτούν την “παιδαγωγία” ,αν θα αντέξουν τον “κρότο” που θα κάνει το σπάσιμο
Μας στέλνει κρυφούς “αγγέλους” που μοιάζουν “τιμωροί ” και μας “καίνε “
Μπορεί και να μην δοκιμαστούμε ποτέ..
Αν δεν αντέχουμε ,δεν θα μας στείλει κανέναν ,θα ζήσουμε νομίζοντας ευτυχισμένοι ..θα βλέπουμε αυτούς που υποφέρουν ,ταπεινώνονται,υποτιμητικά ,ψυχρά ,ενώ θα έπρεπε να ζηλεύουμε ..
Κρυμμένοι Άγιοι…
Προσωπικά ζηλεύω όσους περνάνε πολλές δυσκολίες στην ζωή τους ,τις αντιμετωπίζουν παλικαρίσια στις οποίες εγώ δεν θα ήμουν άξιος να μπω και ξέρω ότι αυτοί έχουν μιά “χρυσή καρδιά”και την αποκαλύπτει έτσι
Αφού την βλέπει μόνο εκείνος …
Δεν μπορούμε να αντέξουμε την “αγάπη” που μας δίνουν ,δεν είναι ίδια με αυτήν που εμείς ξέρουμε ,δεν την αντέχουμε.
Είναι η αληθινή ,του Θεού η Αγάπη .
Για να την νοιώσεις πρέπει να αδειάσεις από τα πάθη και πονάει η διαδικασία ..
Το “έλεον” του Θεού είναι η “αγάπη ” του που ξεπερνάει ,τους νόμους ,τους κανόνες ,την τυπολατρία ,ξεπερνάει τα πάντα ,κατεβαίνει ο ίδιος γίνεται άνθρωπος ,για να μας σώσει ,ξεπερνάει τους φαρισαϊκούς τύπους “την “Θυσίαν” τα ψεύτικα δώρα ,τις τελετές ,την υποκρισία,τους τύπους ..
Παίρνει μαζί του,τους κάνει “συγκληρονόμους ” ,μικρούς αδελφούς , όσους , δείξουν το ίδιο “έλεος” στους συνανθρώπους τους ,σαν αυτό που έδειξε και αυτός σε όλους μας ,όταν ανέβηκε στο σταυρό ,χωρίς να μας χρωστά τίποτα,ενώ του χρωστάμε τα πάντα .
Τυπολάτρης..
Ας μην κοιτώ περίεργα λοιπόν όσους εγώ νομίζω αιρετικούς ,βλάσφημους,εκτός εκκλησίας
όσους φορούν “φίμωτρο ” στον ναό ,στον δρόμο ,παντού ,αυτοί “ταπεινώθηκαν “ και ταπεινώνονται και μπορεί να λάμψουν και να με αφήσουν πίσω
ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται…
Μήπως εγώ θα μείνω με την “θυσίαν” σίγουρος ότι πάω καλά ,τηρώντας το “τυπικό “ των συνόδων κ.α .είμαι ήδη στον παράδεισο ,αλλά ζω την εκ δεξιών κόλαση μου ” ;
Καλή φώτιση και αρχή μετάνοιας
Γ.Μ
