Χαίρεται
Ας σκεφτούμε λίγο αυτή την φράση ,που ίσως είναι η τωρινή γενική μας κατάσταση .
Ματθ. 15,8 Εγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿
Ο λαός αυτός με πλησιάζει μόνον με το στόμα και με τιμά μόνον με τα χείλη (η ευσέβειά του δηλαδή περιορίζεται εις υποκριτικά λόγια), η δε καρδία των απέχει πολύ από εμένα.·
Είναι επικίνδυνος ο “καθρέπτης ” του Θεού ,μας κρατά να μην καταρρεύσουμε στην θέα της κατάστασης μας και μας τον αποκαλύπτει ,αλλά και μας αποκαλύπτεται μόνο όταν είμαστε ικανοί και έτοιμοι .
Iσως κάνουμε όλοι μας τον σταυρό μας το πρωί ,φεύγουμε από το σπίτι ,ζητάμε την προστασία για τους δικούς μας και τον εαυτό μας
Απλά να διατηρήσουμε τα “κεκτημένα “ μένουμε εκεί ,δεν πάμε παραπέρα .
Mήπως αδιαφορούμε ,για εμάς και τους άλλους ,δεν μας ενδιαφέρει να μάθουμε ποιοι πραγματικά είμαστε,η μήπως μας αποφεύγουμε διακριτικά ;
Ίσως δεν το μάθουμε ποτέ ,γιατί είναι επικίνδυνο το “γνῶθι σαὐτόν” για αυτό και ο Θεός σε κάποιους από εμάς δεν θα αποκαλυφθεί ποτέ ,ούτε θα αποκαλύψει τα “κρύφια ” της καρδιάς μας .
Σε κάποιους εργάζεται μια ζωή ,για αυτή την ιερή στιγμή της “ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ”
Δεν πρέπει να φοβόμαστε την αποκάλυψη .
Ο Θεός είναι έτοιμος να μας στηρίξει ,αλλά δεν του έχουμε πίστη και εμπιστοσύνη ,γνωρίζει την αδυναμία μας .
Το βήμα μας στην αυτογνωσία δεν θα είναι “μετέωρο” ,αλλά στηριγμένο από τον Θεό ,όταν το αποφασίσουμε .
Μας στέλνει “ψυχές ” να μας στηρίξουν .
Η σύνδεση ,αλληλεπίδραση και η εξάρτηση ,από τον “πλησίον “μας
Στην συνέχεια ,ας σκεφτούμε τι λέει ο Κύριος μας και ειδικά τι θα μας πει , την ώρα της κρίσης μας .
“αμήν λέγω υμίν εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων εμοί εποιήσατε”.
Μην ψάχνετε τον Χριστό ,είναι δίπλα μας .
Ο Κύριος συνδέει την συμπεριφορά μας απέναντι στον “αδελφό” μας ,με την συμπεριφορά μας απέναντι του
Είμαστε “Εμείς” και όχι σκέτο “εγώ “ ,αν υπάρχει και ο Χριστός ανάμεσα μας ,τότε δεν πρέπει να φοβόμαστε τίποτα .
“οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν.”
Άνδρας ίσως είναι ο “Χρηστός” κυρίου
Η αλληλεπίδραση μεταξύ μας ,έχει όμως αρχηγούς και ευθύνες ,που εμείς οι άνδρες τις ξεφορτωθήκαμε ,δεν τις αντέξαμε ,μπερδευτήκαμε και χάσαμε το “παιχνίδι” ,κατηγορούμε την Εύα ,που αποπροσανατολίστηκε ,μας εγκατέλειψε έφυγε ,ψάχνει το “φως ” να φωτιστεί ,γιατί εμείς σβήσαμε ..
Οι πραγματικοί και αληθινοί άνδρες οι “νέοι Αδάμ” είναι αυτοί που βρίσκουν τρόπο ,ακόμα και να σταυρωθούν ,να φέρουν κοντά τους ,να θεραπεύσουν με τρυφερότητα τις “πληγωμένες” καρδιές που μας περιβάλλουν .
Μακριά από τον Χριστό ,είναι ο πόνος ,το σκοτάδι ,ο “κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων”
Όταν “απέχουμε “ από τον Χριστό ,είμαστε μακριά ,η καρδιά μας είναι ψυχρή ,ανενεργή ,παγωμένη
” ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΗ “ απέναντι στον Χριστό είναι και απέναντι σε κάθε άνθρωπο , ακόμα και σε ανθρώπους που νομίζουμε δίπλα μας ,είμαστε μακριά τους ,δεν τους νοιώθουμε .
Αντίθετα αυτοί μπορεί να “κραυγάζουν “ με κάθε τρόπο να τους πλησιάσουμε και εμείς ,είμαστε κουφοί και φυλακισμένοι στον “μαρμαρωμένο “ πύργο μας .
Δίπλα τους περπάταγε ,είχαν καρδιά “παγωμένη ” δεν τον κατάλαβαν ,
Όταν αναστήθηκε ο Κύριος ,συνάντησε τους μαθητές του ,στην πορεία πρός τους Εμμαούς ,τους εξήγησε και τους ανέλυσε τις γραφές και τις προφητείες που περιέγραφαν τα πάθη και την ανάσταση του .
Περπατούσε αναστημένος έχοντας επιβεβαιώσει τις προφητείες ,τις γραφές δίπλα τους και δεν ήταν έτοιμοι να το δούν
Έκατσε μαζί τους στο τραπέζι για φαγητό ,όταν έκοψε το ψωμί και το ευλόγησε ,τότε τον κατάλαβαν ,αλλά εξαφανίστηκε από μπροστά τους .
Τότε κατάλαβαν ότι η καρδιά τους ,δεν ήταν “Σεραφείμ” δηλαδή φλογερή με την αγάπη του ,αλλά “πωρωμένη ” παγωμένη ,μαρμαρωμένη .
Λουκ. 24,32 καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους· οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς γραφάς;
Λουκ. 24,32 Και είπαν μεταξύ των· “η καρδία μας δεν εφλογίζετο έντος ημών από θείον ενθουσιασμόν, καθώς μας ωμιλούσε στον δρόμον και μας εφανέρωνε τα δυσκολονόητα για μας νοήματα των Γραφών;”
Το ίδιο παθαίνουμε κάθε μέρα..
Αυτό πάθαμε ,έρχεται ο Χριστός ,ως ελάχιστος αδελφός στις ζωές μας ,αλλά οι καρδιές μας παγωμένες ,μαρμαρωμένες δεν τον βλέπουμε ,που μας μιλά μέσα από τον άνθρωπο δίπλα μας .
Περνά από δίπλα μας και εμείς παρατηρούμε αν μας κάνει ;
αν καλύπτει τα “πάθη “ τις ανάγκες μας ,τότε μας κάνει ..
Αν δεν μας καλύπτει τα “standard ” ,μας απογοητεύει και τον διώχνουμε .
Μας πλησιάζουν με την “καρδιά “ τους άνθρωποι και εμείς τους διώχνουμε .
Η αγάπη του Θεού .
Ο Θεός όμως έχει υπομονή ,έως να πάρουμε την τελική μας απόφαση στην καρδιά μας .
Συνεχίζει να μας δίνει ευκαιρίες ο Χριστός ,για να μην μείνουμε σε απόσταση από αυτόν ,που σημαίνει “Θάνατος” αληθινός.
Μακριά από τον Χριστό μας ,μακριά από τον συνάνθρωπο ,είναι το “σκοτάδι” η απουσία του “φωτός” .
Υπνοβατούμε στην καθημερινότητα μας .
Ο Θεός είναι πάντα δίπλα μας ,γύρω μας μέσα και γύρω από τα πάντα .
Αν εξετάσουμε την ζωή μας ,έχουμε τον Χριστό δίπλα μας και το μυαλό μας πάει εκεί που είναι ο “διάβολος” ,στο 666 στον αντίχριστο κ.α
ήρθε ο Χριστός ,διώχνει τον σατανά και εμείς θέλουμε να γυρίσουμε σαν “υπνοβάτες ” που πάνε πρός το ψυγείο το βράδυ..
Ο σημερινός εχθρός σου ,μπορεί να γίνει ο αυριανός “κολλητός” σου …
Ας παρακολουθούμε όταν βαδίζουμε τον δρόμο της ζωής μας ,βαδίζει πάντα δίπλα μας πρός τους Εμμαούς ο Κύριος ως φίλος ,ως σύντροφος ,ως γονιός ,ως παιδί ,ως συνάδελφος ως συνάνθρωπος και μας μιλά
Ας αγωνιστούμε να μην μας βρεί ““πωρωμένους “ αλλά “θερμούς “ ,μετανοημένους ,με σπλάχνα οικτιρμών ,έτοιμους να συγχωρήσουμε και τους εχθρούς μας
Ειδικά αυτούς που νομίζουμε “εχθρούς “ μας ,αυτοί είναι οι ευεργέτες μας ,αυτοί ζητούν την στήριξη μας ,χτυπούν την πόρτα μας αλλά δεν απαντάμε
Η “αλήθεια “ είναι ότι αυτοί μας “στηρίζουν ” και μας δίνουν την καρδιά τους και την ευκαιρία να τους βοηθήσουμε για να βοηθηθούμε .
Ο “Χρηστός” κυρίου και ο “χτιστός” γυμνάζονται ..
Γνωρίζω ότι είναι δύσκολο και για κάποιους ακατόρθωτο ,“μωρία” ,ανοησία ,“σκάνδαλο “ και δύσκολα να δεχθούμε ,Θεό παντοδύναμο κρεμασμένο στον σταυρό από τους ανθρώπους δεν είναι “μαγκιά ”
Δεν είναι εύκολο να δεχθούμε ,αν το δεχθούμε και καταλάβουμε ,γιατί το έκανε ,τότε έχουμε “ελπίδα”
Το “cross fit ” και οι “pilates” της ψυχής , είναι “μανίκι ” ..
διάβασε λίγο ψαλτήρι το βράδυ ,με τον διάβολο να σου “μουγκρίζει “ και να σε διαπερνά το “ψύχος “ του …
πήγαινε σε μία ολόκληρη θεία λειτουργία , που θέλεις στα πέντε λεπτά να βγεις για ‘”στριφτό ”
πες τις “βρωμιές” σου στο μυστήριο της εξομολόγησης ,νήστεψε την σαρακοστή ,κάνε υπακοή στον παπά που τον κοροϊδεύεις όποτε τον βλέπεις έξω από την εκκλησία ,
θέλει “κότσια” πολλές φορές μεγαλύτερα ,που αυτά που χρειάζεται όταν σηκώνεις “σίδερα ” ,να σε δώ πόσο και αν μπορείς ,ενώ μοιάζει απλό και εύκολο δεν είναι .
Δεν σε αφήνει ο “αντικείμενος” ,είσαι “μάγκας ” ,βαλτα μαζί του ,με τον ίδιο σου τον εαυτό …
“Χτιστούς ” έχουμε ,για “Χρηστούς ” ψάχνουμε ,αυτοί έχουν φως ,είναι λαμπάδες για όλους μας ..
Δικαίωμα του καθενός
Δικαίωμα του καθενός είναι να κάνει αυτό που τον ευχαριστεί και η ζωή του καθενός του ανήκει .
Όλα έχουν την κατάλληλη ώρα και την στιγμή τους στην ζωή μας , αν έρθει ποτέ ,
Μήπως να την ψάχναμε λίγο ,πως γίνεσαι “χτιστός” αλλά και “Χρηστός” Κυρίου ,ίσως μας γέμιζε περισσότερο ,αλλά σίγουρα είναι πιο δυνατή πρόκληση να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό ,όχι στο γυμναστήριο του σώματος ,αλλά της ψυχής ,την εκκλησία ..
Αλλά και περίεργο που δεν μας αφήνει να κάτσουμε ούτε πέντε λεπτά μέσα σε μία λειτουργία , όμως και εμείς δεν αναρωτήθηκαμε ποτέ γιατί ; δεν αντέχουμε να κάτσουμε κάτω από αυτή την “σταυρωτή ” μπάρα ..
Καλή φώτιση και αρχή μετάνοιας
Γ.Μ
