Το ωκεανογραφικό του τουρκικού πολεμικού ναυτικού Cesme αποχώρησε, αφού έκανε επίδειξη σημαίας. Η παράνομα δεσμευμένη περιοχή για έρευνες έφτασε σε απόσταση 6,35 νμ από τον Αη Στράτη και αυτήν την φορά, όμοια με το Oruc Reis, δεν παραβίασε την νέα “κόκκινη γραμμή” της κυβέρνησης η οποία μετά από αλλεπάλληλες υπαναχωρήσεις πλέον έχει πέσει στα 6νμ. Είναι πρόδηλο ότι η πρόκληση του Cesme, καίτοι χρονικά βραχύτερη, είναι ένα σκαλί πιο πάνω από το Oruc Reis αφού γεωγραφικά βρίσκεται στην καρδιά του Αιγαίου, δυτικά του 25ου παραλλήλου και -όχι τυχαία- διχοτομεί το Αιγαίο σύμφωνα με την από το 1973 διεκδίκηση περί υποτιθέμενης τουρκικής υφαλοκρηπίδας μέχρι τη μέση του Αιγαίου. Η επιλογή της κυβέρνησης να υποβαθμίσει την πρόκληση δίνοντας εντολή αποχώρησης στο μοναδικό σκάφος του Λιμενικού Σώματος που βρισκόταν στην περιοχή, μετά την δήθεν “παρενόχληση” του Cesme από ελληνικά αεροσκάφη που πραγματοποιούσαν προγραμματισμένη άσκηση (με NOTAM μια εβδομάδα πρίν την παράνομη τουρκική NAVTEX), είναι χαρακτηριστική της φοβικότητας και υποχωρητικότητας που διακατέχει την πολιτική ηγεσία.
Όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση έχει στείλει ήδη αίτημα για τον 62ο γύρο διερευνητικών επαφών χωρίς να έχει λάβει ακόμα απάντηση για την τελική ημερομηνία από την τουρκική πλευρά. Επιπροσθέτως, τη Δευτέρα 1 Μαρτίου ξεκινά η επόμενη προκλητική κίνηση της Τουρκίας η οποία κάνει επίδειξη δύναμης με την άσκηση “Γαλάζια Πατρίδα” όπου θα συμμετέχουν 87 πλοία 27 αεροσκάφη και 12 ελικόπτερα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε 8 περιοχές στο Αιγαίο και την ΝΑ Μεσόγειο.
Αυτό που προσφανώς δεν αντιλαμβάνονται αυτοί που χαράσσουν την εθνική μας στρατηγική -εάν τελικά υπάρχει- είναι ότι εφόσον η γείτονα επιβεβαίωσε την παθητικότητα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, το μόνο σίγουρο είναι ότι σύντομα θα ανέβει στην κλίμακα των προσκλήσεων και αργά ή γρήγορα θα επιχειρήσει να διαβεί και την υποτιθέμενη “κόκκινη γραμμή” των 6νμ. Ακριβώς επειδή εμείς επιλέξαμε να μην αντιδράσουμε στις εξόφθαλμα παράνομες ενέργειές της. Και διευκρινίζουμε προς απάντηση όσων προβάλλουν τις νομιμοφανείς δικαιολογίες για το αντίθετο (και όσους διατείνονται ότι η Τουρκία μπορεί να κάνει υδρογραφικές έρευνες σε διεθνή ύδατα εφόσον δεν αγγίζει την υφαλοκρηπίδα και ενεργεί στην υπερκείμενη στήλη ύδατος) ότι, η παρανομία έγκειται στην έκδοση NAVTEX από το σταθμό της Σμύρνης που προφανώς και δεν έχει την ανάλογη δικαιοδοσία και επιπλέον αφορά σε πλοίο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού για το οποίο δεν υφίσταται η πρόβλεψη της αβλαβούς διελεύσεως με τον πομπό του κλειστό. Επομένως η Ελλάδα είχε κάθε δικαίωμα να παρεμποδίσει τον πλου του σκάφους ακυρώνοντας τις προσχηματικές εργασίες του που αποσκοπούσαν στην επίδειξη σημαίας και στην σταδιακή κλιμάκωση.
Επανερχόμενοι όμως στην εκτίμηση για περαιτέρω κλιμάκωση με πρόκληση εντός της ανακηρυγμένης αιγιαλίτιδας ζώνης των 6νμ, το ζήτημα είναι τί ακριβώς προτίθεται να πράξει η κυβέρνηση εν τοιαύτη περιπτώσει. Γιατί πέραν των δημοσίων δηλώσεων περί “κόκκινης γραμμής” ουδείς έχει διευκρινίσει στην γείτονα -αλλά και στους συμμάχους- τις επιπτώσεις μιας τέτοιας επιθετικής ενέργειας ευθείας αμφισβήτησης της κυριαρχίας μας. Το γεγονός αυτό από μόνο του αρκεί για να μας βάλει σε υποψίες για περαιτέρω υπαναχωρήσεις οι οποίες οδηγούν τη χώρα βαθμηδόν σε εκούσια φινλανδοποίηση αν όχι σε ακρωτηριασμό της κυριαρχίας…
