Δημήτρης Τζώρας – Πολιτικός Αναλυτής
Λέει ο Κύριος ημών : Ελάτε, οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία, που είναι ετοιμασμένη σε σας από τη δημιουργία του κόσμου. επειδή πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ξένος ήμουν και με φιλοξενήσατε. γυμνός ήμουν και με ντύσατε, ασθένησα και με επισκεφθήκατε, σε φυλακή ήμουν και ήρθατε σε μένα.
Ο Κύριος, υψώνει φραγμό στην κρίση μου για ανθρώπους που εκτίουν ποινή φυλακίσεως, δικαίως ή αδίκως. Μάλιστα, η Ευαγγελική ρήση, με προτρέπει να τους αντιμετωπίζω με μεγάλη επιείκεια και στοργή. Ο καθένας μας, μπορεί να βρεθεί μία μέρα στο κελί. Η κακιά στιγμή, η κουβέντα η παραπάνω σε ένα καυγά, το πάθος και ο θυμός, η ανάγκη για επιβίωση, το αίσθημα δικαιοσύνης επάνω σε ένα ζήτημα, μπορούν να οδηγήσουν τον καθένα από εμάς, στο κελί του σωφρονιστικού ιδρύματος.
Συνειδητά και διεκδικώντας, ταπεινά, τη χάρη του Κυρίου, για τις δικές μου αμαρτίες και λάθη, αποφεύγω να ασκώ πολιτική κριτική, σε ανθρώπους που βρίσκονται σε φυσική και ψυχική αδυναμία, όπως οι φυλακισμένοι. Είτε αυτός, λέγεται Κουφοντίνας, είτε Κασιδιάρης, είτε Μιχαλολιάκος, η αντιμετώπισή μου είναι η ίδια, για φορείς πολιτικών ιδεών.
Ας μην προσεγγίσουμε τους προαναφερθέντες, ως έκφραση των πολιτικών άκρων. Ας τους κοιτάξουμε, ως θύματα ιδεολογιών, που ποτέ δεν πολυκατάλαβαν. Ο Μιχαλολιάκος, νόμιζε ότι ζει στη δεκαετία του ’30 και ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός, βρίσκεται μπρος των πυλών. Αντί να προσαρμόσει το κόμμα του στην κοινωνία, ήθελε να προσαρμόσει την κοινωνία στο κόμμα του. Να ντύνεται η κοινωνία στα μαύρα και να φωνάζει με ναζιστικό χαιρετισμό, ζήτω ο αρχηγός.
Το ίδιο κάνει και ο Κουφοντίνας. Πιστεύει, ότι διεξάγει ένα δίκαιο πολιτικό αγώνα, ενάντια σε ένα, ομολογουμένως, σάπιο, ανθελληνικό και απάνθρωπο πολιτικό σύστημα. Ακολουθεί πιστά τον Τσε και την ρήση του: Αξίζει, φίλε, να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει!
Που είναι το λάθος του, στην περίπτωση της απεργίας πείνας, το οποίο θα τον οδηγήσει σε έναν ανούσιο θάνατο, εάν δεν υποχωρήσει η κυβέρνηση; Δεν έχει αντιληφθεί, όπως και ο αναρχικός χώρος, ότι η υφή της νέο-Αριστεράς και του Πολιτεύματος, έχουν αλλάξει.
Η Δημοκρατία, η καπιταλιστική Δημοκρατία, είτε φιλελεύθερη, είτε νεοσοσιαλιστική, δε δομείται πλέον από πολιτικές ιδέες και στοχεύσεις, αλλά από την σεξουαλικότητα των δρώντων στοιχείων σε αυτή.
Η Δημοκρατία, από εκκλησία του Δήμου, έχει μετατραπεί σε εκκλησία των σεξουαλικών ενστίκτων. Φύση και παρά φύση. Οι δυτικές Δημοκρατίες, είναι πλέον σεξουαλικές Δημοκρατίες και προσεγγίζουν τα μείζονα ζητήματα της εποχής, διά της σεξουαλικότητάς τους.
Το σκάνδαλο Λιγνάδη, έφερε στο φως, αυτό, που όλοι συζητάμε στο παρασκήνιο επί πολλά χρόνια. Ότι οι μετανάστες, είναι αργαλείο κάλυψης των σεξουαλικών διαστροφών των Ελίτ, αλλά και της κοινωνικής πυραμίδας. Από τις Ρωσίδες μέχρι τους Πακιστανούς, οι μετανάστες εισχώρησαν στην κοινωνία, για να καλύψουν το πολιτικό και δημοκρατικό έλλειμμα του πολιτικού καθεστώτος. Οι Ρωμαίοι, έδιναν άρτο και θέαμα στον κόσμο, για να μη βλέπει το έλλειμμα Δημοκρατίας. Οι σύγχρονοι Ρωμαίοι, προσφέρουν σεξ στον λαό, σε όλες τις ποικιλίες, ακριβώς για τον ίδιο λόγο.
Ακόμα και η Κινέζικη, Λαϊκή Δημοκρατία, έκρινε την ομοφυλοφιλία, ως ψυχική νόσο. Οι Κινέζοι, δε θέλουν να μετατρέψουν το καθεστώς τους, σε σεξουαλική λαϊκή δημοκρατία και να καταντήσουν σαν τους Δυτικούς.
Ακόμα και αν λοιπόν, ο ένοπλος αγώνας, δείχνει γοητευτικός, ως ιδέα, για την ανατροπή των διεφθαρμένων Ελίτ, προσκρούει πάνω στην άκρατη σεξουαλικοποίηση του πολιτεύματος και έχει ηττηθεί από τα αποδυτήρια. Οι συλλογικότητες της «κοινωνίας των πολιτών», είναι σεξουαλικές συλλογικότητες, με τον α ή β τρόπο.
Πρόσφατη έρευνα έδειξε, ότι ένας στους έξι νέους στις ΗΠΑ, ανήκει στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα! Λοιπόν, για ποια ένοπλη επανάσταση παλεύει ο Κουφοντίνας; Το αίτημα της νεοαριστεράς, αλλά και της διεθνούς των αγορών, σήμερα, δεν είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, η λαϊκή κυριαρχία και ανεξαρτησία, αλλά η ανάδειξη σε μείζον κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα, της σεξουαλικής ιδιαιτερότητας και της σεξουαλικής αγωγής των πολιτών, ως υποκατάστατο της έλλειψης Δημοκρατίας και πραγματικού οικονομικού πλούτου. Αυτό έκανε ο Ομπάμα επί οκτώ χρόνια και αυτό κάνει και ο Μπάιντεν σήμερα και το αντιγράφει ο Μητσοτάκης. Να ασχολούμαστε με την σεξουαλικότητα των υπουργών του, να μας διαφημίζουν, ως μέγιστη κοινωνική επιτυχία, την υπουργοποίησή τους .
Όσοι αγαπάνε τον Κουφοντίνα, ειδικά οι οικείοι του, ας τον προστατέψουν από το τραγικό τέλος που έρχεται. Είναι ο χρήσιμος δεινόσαυρος της Τσιπραίας Αριστεράς και θα φύγει από τον μάταιο τούτο κόσμο, τρέφοντας με το αίμα του μία σεξουαλική, υπερκαπιταλιστική «Δημοκρατία».
Να ζήσει, να αποφυλακισθεί, όταν έρθει η ώρα και στην ηρεμία του σπιτιού του και την αγάπη των δικών του ανθρώπων, να γαληνέψει η ψυχή του και εάν θέλει, να αναστοχαστεί πολλά πράγματα.
Υ.Γ.: Δημήτρη Κουφοντίνα, η εποχή του Τσε, δεν άντεξε τον ίδιο τον Τσε. Ζεις, στην εποχή των τσουτσεκιών του Τσίπρα και θα καπηλευτούν το θάνατό σου, για να συγκαλύψουν το δοσιλογισμό τους και την υποταγή στους στη διεθνή των αγορών.
