Α. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΧΟΛΙΑ.
Σεβαστοί μας αναγνώστες, φίλες και φίλοι του καλού αγώνα για την αλήθεια και την αγάπη του Χριστού μας, χαίρετε και καλή δύναμη στο ιερό στάδιο της εγκρατείας, πρώτον της σωματικής, που σταδιακά ξεκινά από αύριο με την αποχή μας από το κρέας έως την Ανάσταση, κυρίως όμως της ψυχικής αποχής από τα πάθη και ειδικά στις μέρες μας, του τέλειου χωρισμού μας από την κοινωνία με τη λοιμώδη Παναίρεση, τη μασκοφορία στους ναούς και τον θανατηφόρο νέο εμβολιασμό, που υποκρύπτει επίσημη άρνηση του Χριστού δια της ηθικής του διδασκαλίας.
Καθώς, αγαπητοί φίλοι, παρατηρούμε την παγίωση και εδραίωση της βλασφημίας στην ορθόδοξη πατρίδα μας, θα ήταν τουλάχιστον προδοσία ενώπιον του Κυρίου, να νομίζουμε ότι ξεκινάει φέτος μια συνηθισμένη Σαρακοστή. Όχι αδελφοί! Φέτος τίποτε δεν έχει σχέση με τα παραδεδομένα και γι’ αυτό είναι εγκληματικό ο αγώνας μας ο πνευματικός να μη στραφεί πρώτα στην υπεράσπιση της Πίστεως και ακολούθως βέβαια στον αδιάλειπτο αγώνα της μετανοίας κατά των παθών, όπως μας τον ορίζουν πρακτικά οι Άγιοι Πατέρες μας. Έχουμε πολλά θηρία να παλαίψουμε φέτος καλοί μας αναγνώστες, και τα πιο επικίνδυνα είναι τα κρυφά! Όλοι μεγαλώσαμε μέσα στην Εκκλησία και ζήσαμε ειρηνικά χρόνια. Τώρα πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε διωγμό! Όχι από άθεους πολιτικούς και κομμουνιστές! Όχι! Έχουμε εισβολή πονηρή και κατοχή των ναών μας από Αιρετικούς, που βγήκαν μέσα από μας! Αιρετικούς εδώ, δεν εννοούμε τους Πεντηκοστιανούς, τους Ιεχωβίτες, τους Παπικούς, Βουδιστές, Ισλαμιστές, Αρχαιολάτρες, αλλά τους ορθοδοξοφανείς Οικουμενιστές και Πανθρησκειαστές, τους Νεοβαρλααμίτες, τους Νεοεικονομάχους μασκοφόρους, τους ανθρώπους εκείνους, που όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής της αγάπης, βγήκαν μέσα από μας, αλλά ποτέ δεν ήταν πραγματικά μέλη της Εκκλησίας μας (Α’ Ιωάν.2,19). Αν αυτούς τους θεωρήσουμε κατά πάντα ομοίους μας στην πίστη, τότε είναι μάταιος κάθε πνευματικός αγώνας, καθόσον μολύνεται από την πλάνη! Εδώ σκοντάφτουν αγαπητοί και οι πιο παραδοσιακοί κληρικοί! Για να μη χαλάσουν τις σχέσεις τους με τους Παναιρετικούς και Χριστοκαπήλους Αρχιερείς τους, τους αλλοτρίους ποιμένας κατά τον λόγο του Κυρίου, μιλάνε για χίλια δυο άλλα πράγματα ωραία, όμως, δεν τους θεωρούν Αιρετικούς, διότι λένε, δεν έχουν καταδικαστεί!!! Αλλοίμονο, τι σκοτισμός! Αυτό μας έλειπε!!! Να δούμε καμία πινακίδα να μας λέει ότι καταδικάστηκαν, ώστε τότε με σιγουριά να τους αφήσουμε! Φανταστείτε τους Αγίους μας αν σκέφτονταν έτσι, σε ποια ειδωλολατρία θα βρισκόμασταν σήμερα όλοι! Σκεφθείτε, αδελφοί, όλους τους Πατέρες μας, που μάχονταν τους πολύ λιγότερο επικίνδυνους Αρειανούς, Μονοφυσίτες και Εικονομάχους, να έλεγαν τότε, μα, δεν έχουν καταδικαστεί ακόμα, τι φωνάζουν κάποιοι; Ηρεμείστε και ειρηνεύετε! Και να πούμε, ότι αυτό οι καλοί μας ιερείς δεν το γνωρίζουν; Το ξέρουν πολύ καλά, αλλά κάποιοι δεν θέλουν να ξεβολευτούν! Όλοι οι νέοι μας Άγιοι, εδώ και εκατό χρόνια βροντοφώναξαν από ερήμους και πόλεις, σε όλον τον κόσμο, ότι το τέρας του Οικουμενισμού, είναι η φρικτώτερη Αίρεση όλων των αιώνων, σε συνδυασμό με τη Μασονία, που ανεμπόδιστα έχει διαλύσει την Εκκλησία! Και όλοι αυτοί οι νεοπαραδοσιακοί τώρα, ως ωραίως κοιμώμενοι κληρικοί, να υπηρετούν τα θηρία του Αντιχρίστου; Να μη λένε τουλάχιστον ούτε ποιο είναι το χρέος, που αυτοί δεν κάνουνε; Τι πιο τραγικό αδελφοί; Ούτε τους αγώνες, ούτε και την αγωνία των Αγίων υπολογίζουν και νομίζουν ότι αντιστέκονται! Δεν είναι φοβερό; Αυτοί είναι οι πιο ύπουλοι πειρασμοί εκ δεξιών, ακόμη και για τους πνευματικά προχωρημένους και “ασκητικούς” γέροντες. Στο εξ αριστερών απ’ την άλλη προσκήνιο της εκκλησιαστικής επικαιρότητας, ρεσιτάλ βλασφημίας δίνουν συνεχώς στις πασαρέλες των νεοεποχιτικών κηρυγμάτων οι περισσότεροι νεωτεριστές επίσκοποι! Κόβουν και ράβουν τους Αγίους στα μέτρα τους! Μόνο γαλήνη λένε, ηρεμία, υπακοή, αγάπη προς όλους, προσευχή για τους πάντες, σιωπή! Αυτά μας διδάσκουν οι Άγιοι! Ευτυχώς όμως αγαπημένοι μας φίλοι, σήμερα έρχεται να ταρακουνήσει πάλι τα νερά, η πιο ωραία περικοπή, το Ευαγγέλιο της
Κρίσεως! Αυτή η συγκλονιστικώτερη στιγμή της ιστορίας, η επίσημη φανέρωση της αληθείας και κάθε αδικίας, η αποκάλυψη των καρδιών, η ακραιφνής ενατένιση του Χριστού, της Παναγίας, όλων των Αγίων και Αγγέλων! Τότε, που η αρχαγγελική σάλπιγγα θα ηχήσει διαπεραστικά απ’ άκρου εις άκρον της οικουμένης το τέλος αυτού του κόσμου! Στ αλήθεια, πόσοι και πόσο έτοιμοι είμαστε για κείνη την ώρα;
“Έστωσαν αί οσφύαι υμών περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι” (Λουκ.12,35) μας παραγγέλει ο Χριστός! Δέστε καλά τη μέση σας, ανάψτε τα λυχνάρια σας και περιμένετε! Διότι, “ναι, έρχομαι, έρχομαι ταχύ!” (Αποκάλ. 22,20). Αυτό πρακτικά σημαίνει, να ζωστούμε την Αλήθεια και την αγνότητα, ανάβοντας τα λυχνάρια της αγάπης! Να οπλιστούμε με την ευσέβεια της Πίστεως, την Ορθοδοξία και ορθοπραξία, περιμένοντας άγρυπνοι τον δίκαιο Κριτή! Όποιος αδελφοί, αυτό το πιστεύει, αγωνίζεται να μένει αγνός και καθαρός, ώστε όταν ο Κύριος έλθει στη γη, να βρει την πίστη σταθερή στην καρδιά του.
Αγωνιζόμαστε λοιπόν και λαχταρούμε! Κι όσο προσδοκούμε την ανάσταση και την έλευση του Νυμφίου και Κριτού, τόσο δυναμώνουμε και αγαπούμε! “Πλήν ο Υιός τού ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης; (Λουκ.18,8) Θα μας βρει άραγε ο Χριστός θερμούς, με αμόλυντη την Πίστη του, ή μήπως μας βλέπει ήδη επιφανειακούς, μασκοφορεμένους και συμβιβασμένους με το πνεύμα της Νέας Αντι-Κανονικότητας στους βλάσφημους ναούς; Για την προσωπική στιγμή του θανάτου και της πρώτης κρίσης μας, που κάθε στιγμή εγκυμονεί, έχουμε ετοιμάσει βαλίτσες αγαθών έργων παραδείσου ή μήπως ο διάβολος μας έχει ετοιμάσει τις δικές του για τον τόπο της βασάνου, που ο ίδιος αποκλειστικά δημιούργησε; Ώδε η σοφία εστίν! Σεβαστοί Πατέρες και αγαπητοί αδελφοί, ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ!
Η αγία μας Εκκλησία σήμερα προβάλλει την τελική και πιο φοβερή στιγμή της παγκόσμιας ιστορίας, την ημέρα της Δευτέρας επί γης παρουσίας του Χριστού, δια του Ευαγγελίου της Κρίσεως! Τότε, που ο χρόνος, θα παραχωρεί τη θέση του στην ασύλληπτη αιωνιότητα! Τότε, που ο Κύριος θα έρθει όχι ταπεινά, όπως πρώτα, αλλά με θεϊκή δόξα νικητή σε θρόνο, με όλους τους Αγγέλους του! Τότε, που θα έρθει όχι να σώσει, αλλά να δικάσει με το έλεος της θείας του δικαιοσύνης όλα τα έθνη, αλλά και τους δικαστές του! Επίσης σήμερα εορτάζουμε επτά ιερομάρτυρες της Κριμαίας του τέταρτου αιώνα, τον Όσιο Παύλο τον Απλό, μαθητή του Μεγάλου Αντωνίου και τον Όσιο Λαυρέντιο της Σαλαμίνας και κτήτορα της εκεί Μονής Φανερωμένης, που εκοιμήθη το 1707. Ας μεταφέρουμε όμως, καλοί μας αναγνώστες, νού και καρδιά σε εκείνη την τρομερή στιγμή, στην ανάσταση των νεκρών, αλλά και των ουρανών!, όταν ολόκληρο το τωρινό σύμπαν εν ριπή οφθαλμού θα αλλαχτεί, θα ανακαινιστεί, για να υποδεχθεί την αιωνιότητα της όντως ζωής και αφθαρσίας των τέκνων του Θεού! Μερικές μόνο απορίες θα προσπαθήσουμε να λύσουμε αδελφοί, από τα μεγάλα νοήματα της αγαπημένης σε όλους Ευαγγελικής αυτής διήγησης.
Β. Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΡΚΕΙ;
Η ένδοξη και δεύτερη επί της γης Παρουσία του Χριστού, ως Κριτή της οικουμένης, είναι δόγμα της Εκκλησίας μας και μέρος του Συμβόλου της Πίστεως, αγαπητοί φίλοι, άρα δεν χωράει αμφισβήτηση. Πιστεύει δεν πιστεύει κανείς, αυτή η μέρα θα έρθει! Απλώς, όποιος όχι μόνο δεν την πιστεύει αλλά και δεν την λαχταρά με θείο πόθο, δεν μπορεί να λέγεται Χριστιανός Ορθόδοξος!
“Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης, κρίναι ζώντας και νεκρούς, ού τής βασιλείας ούκ έσται τέλος… Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν”, βροντοφωνάζουμε στο Σύμβολο της Πίστεως καθημερινά.
Πολλοί, αδελφοί, μοντέρνοι Οικουμενιστές και διαστροφείς του Ευαγγελίου, διαπιστώνουν στην περικοπή της Κρίσεως ότι αποκλειστικό κριτήριο για όλους θα είναι η έμπρακτη αγάπη, άρα λένε, είναι κάτι που όλοι οι άνθρωποι πολύ εύκολα το κατορθώνουν σε κάθε μέρος και θρησκεία! Τι φοβερή στ’ αλήθεια αυτή η πλάνη! Ας δούμε όμως, τί μας λένε οι Άγιοι Πατέρες γι’ αυτήν την απορία και ποιό είναι το βαθύτερο νόημα των λόγων του Χριστού.
Η Ευαγγελική περικοπή της παγκόσμιας Κρίσεως, καλοί μας φίλοι, είναι μόνο ένα μέρος από το σύνολο της Αγίας Γραφής! Για το ίδιο θέμα, το πώς δηλ. και για ποιές αμαρτίες θα κριθούμε, υπάρχουν και πολλά άλλα χωρία στην Καινή Διαθήκη. Όποιος επομένως δογματίζει για κάτι απομονώνοντας το όλον και κρατώντας μόνο το ένα μέρος, αυτός γίνεται αιρετικός! Ακριβώς λίγο πριν από τη συγκεκριμένη διήγηση, ο Κύριος έκανε λόγο για την παρόμοια παραβολή των βασιλικών γάμων. Εκεί βλέπουμε να ζητείται ένδυμα γάμου για την είσοδο στο δείπνο, εδώ προβάλλεται η ελεημοσύνη. Ως ένδυμα γάμου θεωρείται κάθε αρετή, ο ολοκληρωμένος χαρακτήρας του πιστού, ενώ η ελεημοσύνη είναι ένας μερικός χαρακτήρας, δείχνει βέβαια την πηγή της σωτηρίας, την άσκηση της διπλής αγάπης!
Αν διακρίνουμε καλά το φοβερό κριτήριο του Θεού, αδελφοί, βλέπουμε ότι εκεί εξετάζονται όχι μόνο τα έργα, αλλά και κάθε λόγος και λογισμός μας! Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τον κατάλογο των κολασίμων αμαρτημάτων του Ευαγγελιστού Ιωάννου (Αποκ.21,8) και του Αποστόλου Παύλου (Α’ Κορινθ. στ’. 9-10) μας αποκαλύπτουν, ότι για κάθε αμετανόητη αμαρτία θα κρίνει και θα κολάσει ο Θεός τον αμαρτωλό. Δεν σωζόμαστε επομένως από κάποιες ελεημοσύνες μόνο και μάλιστα αμφίβολης ή και μασονικής ποιότητας! Δεν σωζόμαστε ακόμη, όσες ελεημοσύνες κι αν κάνουμε, αν μείνουμε ως τέλους αμετανόητοι π.χ στη σαρκική πορνεία! Πολύ περισσότερο, αν μασκοφορούμε στους ναούς ή τρέχουμε στα δαιμονικά εμβόλια της απάτης! Ο Θεός επίσης, όχι μόνο για την ελεημοσύνη, αλλά για όλες τις αρετές και καλές πράξεις στεφανώνει τους δικαίους, διότι το κάθε τι έχει καταγραφεί από τους Αγγέλους!
“Και εκπορεύονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες είς ανάστασιν κρίσεως” (Ιωάν. 5,29).
Αγαπητοί, μην πλανόμαστε! Η ημέρα της Κρίσεως είναι φοβερή, “ιδού γάρ…έρχεται ανίατος θυμού και οργής” κατά τον Προφήτη Ησαΐα (κεφ.13,9). Τότε θα φανερωθούν όλα ενώπιον όλων, δίχως καν απολογία!!! Ώ, ποία ώρα τότε! μας αναφέρουν τα σημερινά τροπάρια. Ποίος φόβος, ποία αισχύνη τότε για τους αμετανόητους! “Ταύτα εποίησας και εσίγησα (μας λέει ο Κριτής μέσω του Ψαλμωδού), υπέλαβες ανομίαν, ότι έσομαί σοι όμοιος ελέγξω σε και παραστήσω κατά προσωπόν σου τάς αμαρτίας σου” (Ψαλμ.49,21).
Χωρίζονται εκείνη τη στιγμή αιώνια από τους γνωστούς τους δικαίους και τον Θεό οι αμετανόητοι, δεν θα υπάρχει τότε έλεος, ούτε σωστικά δάκρυα!!! Κανένας βοηθός, ουδεμία μετάνοια, μόνο κρίσις! Ευλογημένοι και κατηραμένοι! Τι φοβερές αλήθειες! Φωτιά αιώνια, συμβίωση με τους δαίμονες, ψυχοσωματικοί αυξανόμενοι πόνοι δίχως τέλος!
Ώ, Κύριε του ελέους! Τώρα δείξε μας το έλεός σου, τώρα δίνε μας φως μετανοίας, για να επιστρέψουμε σε σένα, στην αλήθεια της Πίστεώς σου, μή σφραγισθούμε από τον αντίδικο, μή χαθούμε από την Παναίρεση, μή μας ξεράσεις για τη χλιαρότητα, αξίωσέ μας να ακούσουμε τότε τη γλυκιά σου φωνή: “Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ετοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου” (Ματθ. 25,34). Γένοιτο Κύριε, γένοιτο!
Γ. ΜΙΑ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ.
Στη σημερινή περικοπή της Κρίσεως, σεβαστοί μας αναγνώστες, οι Άγιοι Πατέρες κάνουν πολύ φωτισμένες αναλύσεις των όρων “πρόβατα” και “ερίφια”, που χρησιμοποιεί ο Χριστός για τους δικαίους και τους αμαρτωλούς αντίστοιχα. Μας λένε λοιπόν, ότι εδώ δεν πρόκειται περί μιας απλής ελεημοσύνης των σωζομένων, αλλά περί μιας καθολικά αναγεννημένης ύπαρξής τους! Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς αναφέρει, πως ο όρος πρόβατα, συμπεριλαμβάνει όλους τους δίκαιους, τους πραείς και επιεικείς ανθρώπους, όσους βάδισαν την πεπατημένη οδό των αρετών ακολουθώντας τον Χριστό, ως τον μόνο καλό και πραγματικό Ποιμένα. Και, όχι μόνο τον ακολούθησαν, αλλά και ομοιώθηκαν με τον Αμνό του Θεού! Αυτό σημαίνει, ότι τήρησαν όλες τις εντολές του και ήταν πρόθυμοι στον υπέρ αυτού θάνατο! Επίσης, έζησαν στη ζωή τους την τέλεια αγάπη, που είναι πλήρωμα του νόμου και κεφαλή όλων των αρετών. Άσκησαν δηλ. την φιλανθρωπία, πάντα όμως μέσα στα πλαίσια της φιλοθεΐας!
Είχαν τέλος και την ταπείνωση, διότι παρατηρούμε, πως δεν αισθάνονται ότι έκαναν κάτι! Άρα, από την περικοπή φαίνεται, ότι οι σωζόμενοι δίκαιοι ήταν ενωμένοι με τον Χριστό, αναγεννημένοι, και όχι απλοί εργάτες μιας φυσικής φιλανθρωπίας! Το ίδιο, αγαπημένοι μας φίλοι, ισχύει και για τους αμετανόητους. Δεν κατακρίνονται απλώς για την παράλειψη κάποιων καλών πράξεων, αλλά διότι ακολούθησαν τον ακριβώς αντίθετο δρόμο, τις απόκρημνες πλαγιές της αμαρτίας, σαν τα αγριοκάτσικα. Επέδειξαν δηλ. μίσος και εγωϊσμό, γι’ αυτό και κατακρίνονται, ως ξένοι και άγευστοι της θείας Χάριτος και αναγεννήσεως του Αγίου Πνεύματος. Το φοβερό είναι ότι αντιλέγουν στον Χριστό, αυτοδικαιώνονται, ακόμα και την ώρα εκείνη! Αυτό δείχνει, αδελφοί, πως η κακία είχε γίνει φύση τους!
Ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος κάνει επίσης μια καταπληκτική ερμηνεία της περικοπής. Μας λέει, πως ο Χριστός, όταν ελέγχει τους αμαρτωλούς, δεν το κάνει απλώς γιατί πεινούσε ή διψούσε σωματικά και δεν του πρόσφεραν τροφή και νερό, αλλά διότι πείνασε και δίψασε για τη σωτηρία τους και εκείνοι δεν ανταποκρίθηκαν ως μέλη του Σώματός του, αφήνοντάς τον έτσι πεινασμένο, διψασμένο, γυμνό, ασθενή και φυλακισμένο στο βάθος της καρδιάς τους!!!
Αγαπητοί, μη νομίσουμε ποτέ εύκολη την υπόθεση της σωτηρίας! Ούτε βέβαια και να απελπιζόμαστε! Με άγιο φόβο και τρόμο να την εργαζόμαστε! Μην ακολουθήσουμε το πνεύμα της λογικής αυτού του κόσμου, το τι κάνει σήμερα το πλήθος των “Χριστιανών”, των επισκόπων και “πνευματικών” της προδοσίας. Εμείς ξέρουμε καλά τον μονόδρομο της σωτηρίας για σήμερα: θαρραλέα και ολοκληρωμένη ομολογία, συντριβή καρδίας, ταπεινοφροσύνη, υπομονή στις θλίψεις και τους διωγμούς, ανεξικακία! Ας μένουμε λοιπόν ταπεινά και θυσιαστικά πιστοί στη μόνη Αλήθεια της Ορθοδοξίας, ας ενδυόμαστε ταυτόχρονα σπλάχνα οικτιρμών, καρδιά και γνώμη ελεήμονα, και τότε, με πράξεις αντάξιες της Πίστεως, ας ελπίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα στο έλεος του φιλανθρώπου Κυρίου και Κριτού μας, του ταπεινού, γλυκυτάτου, μα και δικαίου Ιησού Χριστού.
Δ. ΚΟΛΑΣΗ Η ΖΩΗ; ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ!
“Καί απελεύσονται ούτοι εις κόλασιν αιώνιον, οί δέ δίκαιοι είς ζωήν αιώνιον” (Ματθ. 25,46). Αιώνια κόλαση και αιώνια ζωή! Ένα αντίθετο δίδυμο! Ένα ακόμη δόγμα της Πίστεώς μας! Πολλοί μεγάλοι σκόνταψαν σ’ αυτό το σημείο, όπως ο Ωριγένης, και δίδαξαν ότι δεν είναι δυνατόν η φιλανθρωπία του Θεού να ανέχεται αιώνια βάσανα στο πλάσμα του! Και όμως! Όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο και γίνεται θεϊκώτερος του Θεού, όπως οι σημερινοί αγαπολόγοι Παναιρετικοί, που λένε τους ιερούς Κανόνες “τείχη του αίσχους” (Βαρθολομαίος) και θέλουν με την δήθεν αγάπη τους να ενωθούν με όλες τις πλάνες και τις θρησκείες, όλοι αυτοί καταποντίζονται στα βάθη της κόλασης! Είναι αντίχριστοι, οι μεγαλύτεροι εωσφοριστές και εχθροί του Θεού! Όποιοι λοιπόν υποστηρίζουν, ότι δεν υπάρχει αιώνια κόλαση, είναι από τώρα μέλη της, διότι διαστρέφουν τα λόγια του Ευαγγελίου και των Αγίων Πατέρων μας! Κόλαση βέβαια και Παράδεισος υπάρχει μόνο από ανθρωπίνης πλευράς! Η αγαθότητα του Θεού σε όλους ανεξαιρέτως, ποτέ δεν μεταβάλλεται! “Με τη μάστιγα της θείας αγάπης θα κολάζονται οι αμαρτωλοί” μας εξηγεί κάπου ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Όλα είναι θέμα της ελεύθερης προαίρεσης του ανθρώπου! Ο κεκαθαρμένος θα δέχεται το θείο φως και θα λάμπει, ο εμπαθής και αμετανόητος θα το δέχεται σαν φωτιά που θα τον καίει! Ανάλογα λοιπόν με την ψυχική μας κατάσταση λογίζεται η κόλαση, που είναι όντως τόσο φρικτή, όσο δεν φαντάζεται ανθρώπινος νους! Κόλαση όχι μόνο ψυχική, αλλά και σωματική! Διότι το σώμα θα είναι άφθαρτο και θα δέχεται όλον τον ψυχικό πόνο δίχως να μπορεί να πεθαίνει πια, δίχως να μπορεί να ενεργήσει την αμαρτία που θα επιθυμεί! Μάλιστα ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κάπου αναφέρει, ότι όπως στον Παράδεισο δεν θα υπάρχει στατική πορεία, μονότονη, αλλά συνεχής επίταση της αγαλλίασης, έτσι και στην κόλαση, τα βάσανα και οι πόνοι θα είναι συνεχώς και αιωνίως αυξανόμενα!!! Τι πιο φρικτό και φοβερό καλοί μας αδελφοί; Ποιος ακούγοντας αυτά δεν θα μισήσει την αμαρτία και δεν θα θελήσει να προσκολληθεί στην αρετή;
Κόλαση και ζωή! Όπου υπάρχει το ένα, απουσιάζει το άλλο! Η ζωή εδώ στη γη ανακατεύεται με τα βάσανα. Αλλά και τα βάσανα σ’ αυτή τη γη, όσο σκληρά κι αν είναι, ανακατεύονται με τη ζωή. Στην τελική κρίση όμως τα βάσανα και η ζωή, απομονώνονται αιώνια! Τί τρομερές αλήθειες, αγαπητοί αναγνώστες, μας αποκαλύπτουν οι ερμηνείες των Αγίων Πατέρων; Πώς θα μπορούσαμε εδώ να μην αναφέρουμε και την μεγάλη αλήθεια του πρώτου Ψαλμού, το “ούκ αναστήσονται ασεβείς εν κρίσει”, δηλ. δεν θα αναστηθούν οι ασεβείς, δηλ. όλοι οι αιρετικοί και βλάσφημοι για να κριθούν, να απολογηθούν, αλλά για να καταδικασθούν απευθείας! μας λένε οι Θεοφόροι Πατέρες. Οι άπιστοι ήδη έχουν κριθεί άξιοι κολάσεως κατά τον λόγο του Χριστού: “ο δέ μή πιστεύων, ήδη κέκριται” (Ιωάν. 3,18). Με ποιούς λοιπόν ο Θεός θα διαλεχθεί τότε; Με πιστούς θεωρητικά, αμαρτωλούς όμως και παράνομους πρακτικά, με όλους δηλ. τους χλιαρούς και αμετανόητους!
Αδελφοί και πατέρες συναμαρτωλοί, ποιος πιστός Χριστιανός δεν αναλογίζεται εκείνη τη φρικτή ώρα και δεν κλαίει από εδώ, ετοιμαζόμενος δια συνεχούς και πρακτικής μετανοίας; Μη ξεχνάμε, ότι η προσωπική μας κρίση και απολογία επί του φοβερού βήματος του Χριστού, θα γίνει αμέσως μετά τον θάνατό μας, εγκυμονεί δηλ. ανά πάσα στιγμή! Ας βιαστούμε λοιπόν να απέχουμε από κάθε πονηρό και να πράττουμε κάθε αγνό και δίκαιο, ώστε με καθαρή συνείδηση, ορθόδοξη Πίστη και ζωή, λαχτάρα αιωνιότητας, αληθινή αγάπη, ταπείνωση και ειρήνη Χριστού, με απόλυτη εμπιστοσύνη στο θείο έλεος, να σταθούμε εν παρρησία μπροστά στο πρόσωπο του Θεού, το υπερέκεινα παντός κάλλους και χρόνου, ενώπιον του μόνου ελεήμονος και δικαίου Κριτού, του Δημιουργού, Σωτήρα και Νυμφίου των ψυχών μας, Κυρίου Ιησού Χριστού. Αμήν.
