Παρακλητικός Κανών εις την Πανοικτίρμονα και Πολυεύσπλαχνο Αγίαν Τριάδα!!!
Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.Αμην
ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β’. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ’. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Είτα τά τροπάρια ταΰτα.
Ἦχος δ’. Ο ὐψωθείς ἐν τῶ Σταυρῶ
Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῶ ἑκουσίως, τὴ ἐπωνύμω σου καινὴ πολιτεία, τοὺς οἰκτιρμούς σου δώρησαι, Χριστὲ ὁ Θεός, Εὔφρανον ἐν τῇ δυνάμει σου, τοὺς πιστοὺς Βασιλεῖς ἡμῶν, νίκας χορηγῶν αὐτοῖς, κατὰ τῶν πολεμίων, τὴν συμμαχίαν ἔχοιεν τὴν σήν, ὅπλον εἰρήνης, ἀήττητον τρόπαιον.
Οὶ άμαρτήμασι πολλοῖς βαρυνθέντες, καὶ τάς καρδιάς καί ψυχάς μολυνθέντες, ἐν συντριβῆ καρδίας Σοὶ προσπίπτομεν πιστῶς, ἄναρχε, ἀόρατε, έπουράνιε Πάτερ, σύμμορφε, συνάναρχε, συναΐδιε Λόγε, και θεῖον Πνεύμα, λύτρωσαι ἠμᾶς, ἐκ πάσης νόσου ψυχῆς τε καὶ σῶματος.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Ὂμοιον.
Τούς εὶς τό ὄνομα τὸ Σόν βαπτισθέντας, Τριάς ‘Αγία και τανῦν εὐρεθέντας, εἰς Αντίχριστου χρόνους και ήμέρας πονηράς, στήριξον, ἐδραίωσον έν τῆ Σῆ Έκκλησία, Δέσποτα φιλάνθρωπε, καὶ ἐν ῶρα ἀνάγκης, την Σήν έξ ῦψους δός ήμῖν ίσχύν, καί τῶν ἀνόμων βουλάς διασκέδασον.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ὂμοιον.
Ο τὴς Τριάδος ἀγιώτατος οἴκος, ή τῆς Θεότητος σκηνή παναγία, ἐν ὴ Πατήρ ηὐδόκησεν, ό πάντων Θεός, Πνεῦμα δὲ τό “Αγιον ἐπεσκίασεν ὄντως, καί Υιός ἐσκήνωσε, προελθών ἀπορρήτως, Σύ Θεοτόκε πάντων ή ἐλπίς• τούς Σε ύμνοῦντας κινδῦνων διάσωζε.
Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.
Ό Κανών, ου ή άκροστιχίς:
«Ἃδεται τῆ ‘Αγία Τριάδι ὔμνος».
(Έκτος τής άκροστιχίδος αί δύο ὠδαί στ’ καί η’).
ᾨδὴ α’. Ήχος δ’. ‘Αρματηλάτην Φαραῶ εβύθισε.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Αρματηλάτην Φαραώ εβύθισε, τερατουργούσα ποτέ, Μωσαϊκή ράβδος, σταυροτύπως πλήξασα, καί διελούσα θάλασσαν, Ισραήλ δέ φυγάδα, πεζόν οδίτην διέσωσεν, άσμα τώ Θεώ αναμέλποντα.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Αρχή των ὄλων ὀρατῶν ἀπάντων τε, καί άοράτων Θεός, ὸ Πατήρ, ὸ Λόγος, Πνεῦμα τό Πανάγιο Μονάς ἠ τρισυπόστατος, συγκατάβηθι, δέξε την ἰκεσίαν των δούλων Σου, ἤν χαρμονικώς Σοί προσάγομεν.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Διὰ παντός οἰ νοεροί διάκοσμοι, οὶ τών Άγγέλων. χοροί, Σοί Τριάς ‘Αγία, νοεροῖς τοΐς χείλεσι, * ὔμνον ἀναπέμπουσι, μεθ’ ῶν δέξαι καί ταύτην τὴν ἰκεσίαν ῶς εὔσπλαγχνος, καὶ ταὸν ἰλασμόν ή δώρησαι.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Ἒν τή Τριάδι ἠ Μονάς γνωρίζεται, έν τή Μονή Τριάς, μεριστή προσῶποις, ἐνική Θεότητι, ἀπρόσιτος, ἀνέκφραστος, προσιτή δι’ ἀγάπην, μία τής χρηστότητος, πᾶσι χεομένη τοῖς κτίσμασι.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Τό άπ’ αιώνων όρισθέν μυστήριον, τό άκατάληπτον, τό Θεόν άνθρώποις συναναστραφήσεσθαι, ίροτοΐς όμοιωθήσεσθαι, συλλαβοῦσα Παρθένε, τούτον Θεάνθρωπον ἔτεκες, “Ον ύπέρ ἠμῶν καθικέτευε.
ᾨδὴ γ’. ‘Ο στερεῶσας κατ’ἀρχάς
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
«Ὀ στερεώσας κατ’ ἀρχάς, τοὺς οὐρανοὺς ἐν συνέσει, καὶ τὴν γῆν ἐπὶ ὑδάτων ἑδράσας, ἐν τῇ πέτρᾳ με Χριστέ, τῶν ἐντολῶν σου στήριξον, ὅτι οὐκ ἔστι πλήν σου, Ἅγιος μόνε Φιλάνθρωπε».
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ἁκαταλήπτως ὸ Υιός, πρό τοῦ τὸν κόσμον παρεῖναι, ἀχωρίστως τῶ Πατρί συνυπῆρχε, καὶ τὸ Πνεῦμα τῶ Πατρὶ καὶ τῶ Υίῶ ἀχώριστον, τρία ὲν τοῖς προσώποις, ἀλλ’ ὴνωμένα Θεότητι.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
‘Ιερωτάταις ἐν ὠδαῖς, Σὲ τὴν ἀόρατον Φύσιν, εὐλαβῶς ύμνολογοῦντες βοῶμεν Παντουργέ, Παντοποιέ, τὴν κτίσιν κατοικτείρισον, καὶ τοῖς λατρεύουσί Σοι, νοῦν καὶ καρδίαν χαρίτωσον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Τῶν Προφητών Σου ὸ χορός, τῶν ’Αποστόλων ὸ δῆμος, καί ἀπάντων τῶν ‘Αγίων αῖ τάξεις, ὐπερούσιε Τριάς, ἀπαύστως Σε δοξάζουσι, καὶ τοῖς ὲν γῆ αίτοῦνται, τοὺς οἰκτιρμούς Σου φιλάνθρωπε.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον
Η πλατυτέρα ούρανῶν, ή Παναγία Παρθένος τὸν ἀχώρητον ἐν πάση τῆ κτίσει, ἐν γαστρί παρθενικώς, συνέλαβε καί ἔτεκε, καὶ Θεοτόκε• μόνη, γνωρίζεται καὶ δοξάζεται.
Διάσωσον, ἀπό κινδύνων ἠμᾶς ὤ Τριάς ‘Αγία, τὸν ἐν ὀρθοδόξω πίστει Σοί λατρεύοντας, καί εὐσεβώς άεί Σε προσκυνοῦντας.
Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι, τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.
Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεὸς Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον.
Κύριε ἐλέησον (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ του Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεινός) καὶ πάσης της ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.
Κύριε ἐλέησον (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως των ἁμαρτιῶν των δούλων του Θεοῦ, πάντων των εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, των κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τη (κώνῃ, πόλη) ταύτη, των ἐνοριτῶν, ἐπιτρόπων, συνδορομητῶν καὶ ἀφειρωτῶν του ἁγίου ναοῦ τούτου.
Κύριε ἐλέησον (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ των δούλων του Θεοῦ, (ὀνόματα).
Κύριε ἐλέησον (3)
Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας των αἰώνων. Ἀμήν.
Ἦχος β’. Εύσπλαγχνίας.
Εὐσπλαγχνίας ὑπάρχουσα πηγή, συμπαθείας ἀξίωσον ἡμᾶς πανύμνητε Θεοτόκε, βλέψον εἰς λαὸν τὸν ἁμαρτήσαντα, δεῖξον ὡς ἀεὶ τὴν δυναστείαν σου· εἰς σὲ γὰρ ἐλπίζοντες, τὸ Χαῖρε βοῶμέν σοι, ὥς ποτε ὁ Γαβριήλ, ὁ τῶν Ἀσωμάτων Ἀρχιστράτηγος.
Εὐσπλαγχνίας τό πέλαγος ἠμῖν ὐφαπλώσας, ὐπέδεξαι ἠμᾶς Έλεήμον. Βλέψον εὶς λαόν τὸν Σὲ δοξάζοντα, δέξαι τάς ὠδάς τῶν αἰτουμένων Σὲ Τριάς Μονάς ἄναρχε• εἰς Σὲ γάρ ἐλπίζομεν τὸν τῶν ὄλων Θεόν, τῶν πταισμάτων δοῦναι τήν συγχώρησιν.
ᾨδὴ δ’. Σὺ μου ισχῦς, Κύριε.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Σύ μου ἰσχύς, Κύριε, σύ μου καὶ δύναμις, σὺ Θεός μου, σύ μου ἀγαλλίαμα, ὁ Πατρικοὺς κόλπους μὴ λιπών, καὶ τὴν ἡμετέραν πτωχείαν ἐπισκεψάμενος· διὸ σύν τῷ προφήτῃ, Ἀββακοὺμ σοι κραυγάζω, τῇ δυνάμει σου δόξα Φιλάνθρωπε.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Αδυνατεΐ, δόξαν καὶ αῖνον ἐπάξιον, σοὶ προσάγειν, πᾶσα ή ἀσώματος, καὶ ὐλική φύσις ὠς ἐκ Σοῦ, ὔπαρξιν λαβοῦσα, δυναμουμένη καὶ στήκουσα, Τριάς Ύπεραγία• πλὴν τὴν δέησιν ταύτην, ἰκετεύομεν Εὔσπλαγχνε, πρόσδεξαι.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Γήν ἐν άρχῆ, καὶ οὐρανόν ἐστερέωσας, ἐν ἰσχύῖ τῆ παντοδυνάμω σου, ὸ ”Ων Πατήρ σύν τῶ παντουργῶ, Λόγω καὶ τῶ Θείω, ὀμοδυνάμω τε Πνεύματι, τὴν θάλασσαν καὶ πάντα, τὰ ἐν τούτοις• διό σου, τοὺς πολλούς οἰκτιρμούς πᾶσι δώρησαι.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ἲνα τῆς Σῆς, δόξης καὶ θείας λαμπρότητος, καὶ ἐτέρα γένηται συμμέτοχος, φύσις κτιστή, πάνσοφε Θεέ, ἄνθρωπον ἐκ δύο, ψυχῆς καί σώματος ἔπλασας, ὠς ὄντως μέγα κόσμον, ἐν σμικρῶ καί βοῶντα• τή δυνάμει σου δόξα φιλάνθρωπε.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Οὐκ ῆν ποτέ, ὄτε ούκ ῆν, ἀνακράζομεν, ό Υιός καὶ Λόγος• ἐν άρχῆ γὰρ ῆν, ἄμα Πατήρ ἄμα καί Υιός, ἄμα καὶ τό Πνεῦμα, συναϊδίως ἐκλάμπουσα, Ένὰς ή τρισσουμένη, καί Τριάς ένουμένη. ’Ακατάληπτε Κύριε, δόξα σοι.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον
Ἂλλην σκηνήν, καθαρωτάτην γινώσκομεν, τήν ἀγίαν Πάναγνε γαστέρα σου, φιλοξενήσασαν ἀληθώς, τής σεπτής Τριάδος, τὸν ἔνα καὶ σωματώσασαν, ἀγνῶν σου ἐξ αἰμάτων Αύτόν οῦν έκδυσῶπει, ύπέρ πάντων ἠμῶν των ὐμνούντων σε.
ᾨδὴ ε’. ‘Ἲνα τὶ με ἀπῶσω.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ἵνα τὶ με ἀπώσω, ἀπὸ τοῦ προσώπου σου τὸ φῶς τὸ ἄδυτον, καὶ ἐκάλυψέ με, τὸ ἀλλότριον σκότος τὸν δείλαιον· ἀλλ’ ἐπίστρεψόν με, καὶ πρὸς τὸ φῶς τῶν ἐντολῶν σου, τὰς ὁδούς μου κατεύθυνον δέομαι.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Τόν ἀόρατον φύσει, “Ον ούδείς ανθρώπων έώρηκε πώποτε, ἐν τῶ ’Ιορδάνη, τον Χριστόν Ίησοῦ ἐωράκαμεν, και φωνήν Πατρόθεν, ἠκούσαμεν καὶ θεῖον Πνεῦμα, τῶ Χριστῶ ἐπελθόν ὠσει πέλεια.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ρητορεύουσαι γλῶσσαι, αΐ τῶν ἀλιέων ἀθρόον δείχθησαν, τοῦ πυρός ἐν εἴδει, έπελθόντος αεὶ τοῖς θείου Πνεύματος, δι’ Υἰού πεμφθέντος, έκ του Πατρός, διό βοῶμεν ’Αγαθέ τάς ψυχάς ἠμῶν φώτισον.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ἰλασμόν ἠμῖν πᾶσι, τοῖς ἐν ὀρθοδόξω σὲ πίστει δοξάζουσι, καὶ λατρεύουσί σοι, Παναγία Τριάς Ύπεράγαθε καί ψυχῆς ὐγείαν, δίδου καί σώματος τὴ ρῶσιν, καὶ πταισμάτων πολλῶν τὴν συγχώρησιν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Ἂνεικάστω ίσχύϊ, ἄπαντα τὸν κόσμον ἐποίησον Κύριε, καὶ μυρίους ἀλλους, δυνατόν σοι εἴθελεν τοῦ ποιήσασθαι πάντα δυνατά σοι, παντοποθεν Τριάς ‘Αγία, πάντας οῦν ὠς οἰκτίρμων ἐλέησον.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον
Ακαταληπτόν ὄντως* ἠ τοῦ Λόγου ὐπόστασις πΰρ τὸ ἀπρόσιτον, ἐχωρήθη ὄλη, ἐν γαστρί ἀναλλοίωτος μείνασα, φύσει ἐνωθεῖσα, τῆ ἀνθρωπίνη παραδόξως, καὶ ἠμεῖς δι’ αὐτῆς ἐθεώθημεν.
ᾨδὴ στ’. Τὴν δέησιν εκχεῶ.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
«Τὴν δέησιν, ἐκχεῶ πρὸς Κύριον, καὶ αὐτῷ ἀπαγγελῶ μου τὰς θλίψεις, ὅτι κακῶν, ἡ ψυχή μου ἐπλήσθη, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾍδῃ προσήγγισε, καὶ δέομαι ὡς Ἰωνᾶς∙ Ἐκ φθορᾶς ὁ Θεὸς με ἀνάγαγε».
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Προάναρχε, ’Αγαθέ, ’Αόρατε, ‘Υπερούσιε Θεέ Παντοκράτορ, Πατήρ ό Νοῦς, ή πηγή καὶ αἰτία, τῶν * ἐκφυέντων σου Λόγου καί Πνεύματος, σπλαγχνίσθητι καὶ δὸς ήμῖν, τα πολλά καὶ ἀρχαῖα ἐλέη σου.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Θεάνθρωπε, ἐλεῆμον, εὔσπλαγχνε, Πανοικτίρμον τοῦ Πατρός Υιέ καί Λόγε, τοῦ διὰ Σοῦ, ὸρατόν πάντα κόσμον, καὶ τὸν ἀόρατον Πνεύματι πήξαντος. Άλλ’ ῶ Παντάναξ Ίησοῦ! Σῶσον δὴ ὸ Σωτήρ τᾶς ψυχάς ἠμῶν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Παράκλητε, ’Αγαθέ, Πανάγιε, ὀμοούσιε Πατρι καὶ τῶ Λόγω* εἰρηνικόν, καὶ οὐράνιον Πνεῦμα, πηγή σοφίας, τὸ φῶς, ή Ζωή ἠμῶν, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμῖν, καὶ παντός μολυσμοῦ ἀποκάθαρον.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Παντάνασσα, Παναγία Δέσποινα, Παναμώμητε Ἀγνή Θεομήτορ, τὸ ἐκλεκτόν, πρὸ αἰῶνων ἀπάντων, τοῦ Θεοῦ Λόγου ἀγνόν οἰκητήριον, καὶ Τὸν του Μήτηρ ἀληθής, καὶ ἠμῶν τῶν πιστῶν ὴ βοήθεια.
Διάσωσον, ἀπό κινδύνων ἠμᾶς, ῶ Τριάς ‘Αγία, τοῦς ἐν ὀρθοδόξω πίστει σοί λατρεύοντας, καί εὐσεβώς ἀεί σε προσκυνοῦντας.
Ἂχραντε, ὴ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐσχάτων τῶν ἠμερών, τεκοῦσα, δυσώπησον, ώς ἐχουσα μητρικήν παρρησίαν.
Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεὸς Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον.
Κύριε ἐλέησον (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ του Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεινός) καὶ πάσης της ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.
Κύριε ἐλέησον (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως των ἁμαρτιῶν των δούλων του Θεοῦ, πάντων των εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, των κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τη (κώνῃ, πόλη) ταύτη, των ἐνοριτῶν, ἐπιτρόπων, συνδορομητῶν καὶ ἀφειρωτῶν του ἁγίου ναοῦ τούτου.
Κύριε ἐλέησον (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ των δούλων του Θεοῦ, (ὀνόματα).
Κύριε ἐλέησον (3)
Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας των αἰώνων. Ἀμήν.
Ἦχος β’. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.
Προστασία των Χριστιανών ακαταίσχυντε, μεσιτεία προς τον Ποιητήν αμετάθετε, μη παρίδης αμαρτωλών δεήσεων φωνάς, αλλά πρόφθασον, ως αγαθή, εις την βοήθειαν ημών, των πιστώς κραυγαζόντων σοι. Τάχυνον εις πρεσβείαν, και σπεύσον εις ικεσίαν, η προστατεύουσα αεί, Θεοτόκε, των τιμώντων σε.
Ἐκκλησία τῶν Χριστιανῶν ἠ ’Ορθόδοξος, ἀνυμνεί σε Παναγία Τριάς ὸ Θεός ὴμῶν μή παρίδης ἀμαρτωλούς οἰκέτας σου ἠμᾶς, ἀλλά δώρησαι πάσιν ήμϊν, τὴν σὴν βοήθειαν ταχύ, τοῖς πιστῶς σοὶ κραυγάζουσι ρῦσαι πάσης μανίας, καὶ κακίας τῶν ἀντιχρίστων, καὶ τὴν πίστιν ἠμῶν πρὸς Σέ, διατήρησον ἀκλόνητον.
Προκείμενον
Τῶ Λόγω Κυρίου οὶ οὐρανοί ἐστερέωθησαν, καί τῶ Πνεύματι τοῦ στόματος Αύτοῦ, πάσα ἠ δύναμις αὐτῶν. (Δίς).
Στίχ. Οὶ ουρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δε χειρῶν Αὐτοῦ, ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα.
Ὁ ἱερεύς· Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.
Ὁ ἀναγνώστης· Κύριε, ἐλέησον.
Ὁ ἱερεύς
Ὅτι Ἅγιος εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ ἐν ἁγίοις ἐπαναπαύῃ, καὶ σοὶ τὴν
δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ὁ χορός· Ἀμήν.
Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον. (τρίς).
Ὁ ἱερεύς· Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι ἡμᾶς τῆς ἀκροάσεως τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου, Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν ἱκετεύσωμεν.
Ὁ ἀναγνώστης· Κύριε, ἐλέησον. (τρίς).
Ὁ ἱερεύς· Σοφία· ὀρθοί· ἀκούσωμεν τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου·
Εἰρήνη πᾶσι!
Ὁ ἀναγνώστης · Καὶ τῷ πνεύματί σου.
Ὁ ἱερεύς· Ἐκ τοῦ κατά Ματθαίον ἁγίου Εὐαγελίου τὸ ἀνάγνωσμα·
Πρόσχωμεν!
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ έκ τοῦ κατά Ματθαίον.
Τῶ καιρῶ ἐκείνω, οἰ ἔνδεκα μαθηταί ἐπορεύθησαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εΐς τὸ ὄρος οῦ ἐτάξατο αὐτοῖς ὸ ‘Ιησοῦς. Και ἰδόντες αὐτόν προσεκύνησαν αὐτῶ, οἰ δε ἐδίστασαν. Και προσελθών ό Ίησοῦς ἐλάλησεν αύτοῖς λέγων. ἐδόθη μοι πάσα ἐξουσία ἐν οὐρανῶ και ἐπῖ γῆς. Πορευθέντες οῦν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοῦς εὶς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός και τοῦ Υίοῦ και τοῦ ‘Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοῦς τηρεῖν πάντα όσα ἐνετειλάμην ύμῖν καὶ ἰδού ἐγώ μεθ’ ὐμῶν εἰμί πάσας τὰς ἠμέρας, ἔως τῆς συντέλειας τοῦ αἰῶνος• ἀμήν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα, Τριάς ὴ ἐν Μονάδι, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου, πρεσβείαις Έλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Στίχος: Ἐλεῆμον, ἐλέησον μέ ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου.
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β’. Ὃλην ἀποθέμενοι.
Ὅλην ἀποθέμενοι, ἐν οὐρανοῖς τὴν ἐλπίδα, θησαυρὸν ἀσύλητον, ἑαυτοῖς οἱ Ἅγιοι ἐθησαύρισαν, δωρεὰν ἔλαβον, δωρεὰν διδοῦσι, τοῖς νοσοῦσι τὰ ἰάματα, χρυσὸν ἢ ἄργυρον, εὐαγγελικῶς οὐκ ἐκτήσαντο, ἀνθρώποις τε καὶ κτήνεσι, τάς εὐεργεσίας μετέδωκαν, ἵνα διὰ πάντων, ὑπήκοοι γενόμενοι Χριστῷ, ἐν παρρησίᾳ πρεσβεύωσιν, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν, τὴν Παναγίαν Τριάδα, καὶ καθικετεύσωμεν, οὶ ταῖς παραβάσεσι βαρυνόμενοι, ῶ Θεέ εὔσπλαγχνε! μόνε άνεξίκακε, τᾶς ψυχάς ἠμῶν οἰκτείρησον, ῶς ἀναμάρτητος, πταίσματά τε πάντα συγχώρησον, Σὺ γὰρ εὶ Ποιμήν ἠμῶν πρόβατα ἠμεῖς ὀρειάλωτα, μὴ παραχώρησης, πεσεῖ ἠμᾶς εὶς χεῖρας τοῦ ἐχθροῦ, ἀλλ’ ὠς φιλάνθρωπος δός ἠμῖν, τὸ μέγα σου ἔλεος.
Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου· ἐπίσκεψαι τὸν κόσμον σου ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς· ὕψωσον κέρας Χριστιανῶν Ὀρθοδόξων, καὶ κατάπεμψον ἐφ ἡμᾶς τὰ ἐλέη σου τὰ πλούσια· πρεσβείαις τῆς παναχράντου, Δεσποίνης ἡμῶν, Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας· δυνάμει τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ, προστασίαις τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων ἀσωμάτων, ἱκεσίαις τοῦ τιμίου, ἐνδόξου, προφήτου Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τῶν ἁγίων, ἐνδόξων, καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων. Τῶν ἐν ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν, μεγάλων Ἱεραρχῶν, καὶ Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος, πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας· Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις τῆς Λυκίας, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος, καὶ Νεκταρίου τῆς Πενταπόλεως, τῶν θαυματουργῶν· τῶν ἁγίων ἐνδόξων μεγαλομαρτύρων Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλύτου, Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος, καὶ Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου καὶ Μηνᾶ τοῦ θαυματουργοῦ, τῶν ἱερομαρτύρων Χαραλάμπους καὶ Ἐλευθερίου· τῶν ἁγίων, ἐνδόξων, μεγάλων μαρτύρων Θέκλας, Βαρβάρας, Ἀναστασίας, Κυριακῆς, Φωτεινῆς, Μαρίνης, Παρασκευῆς καὶ Εἰρήνης· τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ καλλινίκων Μαρτύρων, τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, (ναοῦ), τῶν ἁγίων καὶ δικαίων θεοπατόρων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης, (ἡμέρας), καὶ πάντων σου τῶν Ἁγίων ἱκετεύομέν σε, μόνε πολυέλεε Κύριε, ἐπάκουσον ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν δεομένων σου καὶ ἐλέησον ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον (ιβ’)
Ἐλέει, καὶ οἰκτιρμοῖς, καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ, μεθ΄ οὗ εὐλογητὸς εἶ, σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
’Ωδή ζ’.Παῖδες ‘Εβραίων ὲν καμίνω.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
«Παῖδες Ἑβραίων ἐν καμίνῳ, κατεπάτησαν τὴν φλόγα θαρσαλέως, καὶ εἰς δρόσον τὸ πῦρ, μετέβαλον βοῶντες· Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, ὁ Θεὸς εἰς τοὺς αἰῶνας».
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Δύο πηγάς δυσσεβοφρόνως, τῆς Θεότητος δόξάζουσι Λατῖνοι, ἀλλ’ ἠμεῖς εὐσεβῶς, μίαν πηγήν καὶ ρίζαν, τοῦ Λόγου καὶ τοῦ Πνεύματος, τον Πατέρα προσκυνοῦμεν.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ἲσοι Θεότητι καὶ δόξη, τῶ Πατρί εΐσίν ὸ Λόγος καὶ τὸ Πνεῦμα, ἐν ἀπρόσιτον φῶς, καί ἄβυσσος ἐλέους. ‘΄Ω, Κύριε ἐλέησον! Τοὺς πιστῶς σε προσκυνοῦντας.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι
Ὓμνον καί δέησιν προσδέχου, Τριάς Ἂναρχε κα τήν «Δοξολογίαν»* ἤν ἐν πόθω πολλῶ προσέφερον καὶ δίδου, ρανίδα τῆς Σῆς χάριτος, καὶ πταισμάτων μου τὴν λῦσιν.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον
Μέγα καινόν εἴδεν ἠ κτίσις, ἐν τῆ Κώμη Βηθλεέμ τὸν ξένον τόκον, Θεός τὸ τεχθέν, ἠ Μήτηρ δέ Παρθένος, Ήν ἀνυμνοῦντες λέγομεν χαῖρε Κεχαριτωμένη.
ᾨδὴ η’. Τὸν ἐν ὄρει ἀγίω.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Τον εν όρει αγίω δοξασθέντα, και εν βάτω πυρί το της Αειπαρθένου, τω Μωυσή μυστήριον γνωρίσαντα, Κύριον υμνείτε, και υπερυψούτε, εις πάντας τους αιώνας.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Παλαιόν ἠμερῶν και ἐπί θρόνου, Δανιήλ θεωρεῖ, καὶ τὸν Υιόν ἀνθρώπου, τὸ θεῖον Πνεῦμα ῶς αὐτόν ἐνίσχυσε. Δέσποτα παράσχου, δῦναμιν σοῖς δούλοις, ὐμνεῖν σε εἰς αἰῶνας.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Πᾶσαν γαῖαν χαρίτων τῆς Τριάδος, πληρουμένην όρᾶ ό ζηλωτής Ήλίας, τρεῖς εἰς αὐτήν τελῶν ἐκχύσεις ὔδατος• θείου ζήλου πλῆσον, Κύριε τούς πίστει, ἀεί σὲ εὐλογοῦντας.
Στίχ. Εύλογοΰμεν Πατέρα,Υίόν, καί “Αγιον Πνεύμα, τον Κύριον.
‘Ησαίας έν θρόνω ἐπηρμένω, τὸν Θεόν Σαβαῶθ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐώρα, καὶ ἐν πολλῶ τῶ δέει Έξαπτέρυγα, ἄγιος βοῶντα, “Αγιος Άγιος, ὸ Θεός εὶς τοὺς αἰῶνας.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Μωϋσῆς ἐν τῆ βάτω κατενόει, τοῦ σοῦ τόκοῦ Ἀγνή, μυστήριον τό μέγα• ὄλον ἐν σοὶ πῦρ γὰρ τὴς Θεότητος, ὤκησεν ἀφλέκτως• ὄθεν σε ὐμνοῦμεν, εἰς πάντας τοῦς αιῶνας.
ᾨδὴ θ’. Εξέστη ἐπί τοῦτω.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ἐξέστη ἐπὶ τούτῳ ὁ οὐρανός, καὶ τῆς γῆς κατεπλάγη τὰ πέρατα, ὅτι Θεός, ὤφθη τοῖς ἀνθρώποις σωματικῶς, καὶ ἡ γαστήρ σου γέγονεν, εὐρυχωροτέρα τῶν οὐρανῶν· διὸ σε Θεοτόκε, Ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων, ταξιαρχίαι μεγαλύνουσι
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Νυμφίε ὠραιότατε Ίησοῦ, τὴν πτωχήν μου καρδίαν ἀγάπησον, και σεαυτῶ, οίκον κατασκεύασον φωτεινόν, σὺν τῶ Πατρί σου ἔλθετε, καὶ τῶ θείω Πνεύματι καὶ μονήν, ποιήσατε ἀγίαν, Αγγέλου θυμηδίαν, καὶ πᾶσι δαίμοσιν ἀπρόσιτον.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Ούκ οἴδαμεν ἐκτός σου ἄλλον Θεόν, τᾶς δέ χεῖραν ήμών πρός ἀλλότριον, θεόν ποτέ, οὺ διεπετάσα μεν δουλικῶς, ἀλλ’ εί καὶ άμαρτάνομεν, πρός Σὲ ἐπιστρέφομεν εὐλαβῶς• οἰκτείρησον καὶ σῶσον Τριάς Ύπεραγία, τοὺς σοῦς οἰκέτας ῶς φιλάνθρωπος.
‘Αγία Τριάς ὀ Θεός ἐλέησον καὶ σῶσον ἠμᾶς.
Συνάχθητε χορεῖαι τῶν Μοναχῶν, Ιερεῖς κα Λευῖται ἀθροίσθητε, μετά πιστῶν, καί Ιεροψάλται μελωδικώς, ὐμνοῦντες προσκυνήσωμεν, τον Δημιουργόν ἠμῶν και Θεόν, Πατέρα, Λόγον, Πνεῦμα, αἰτοῦντες ἠμῖν δοῦναι, και Βασιλείαν τὴν οὐράνιον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ὠ χάριτος μεγάλης καὶ δωρεᾶς, ῆς ἀνθρῶπων τό γένος ἠξίωται, ἐν τῶ Χριστῶ! Σῶμα γὰρ τὸ γήινov θεωθέν, εἰς οὐρανούς ἀνύψωται, καὶ θρόνω συγκάθηται Πατρικῶ. ’Ώ δόξης ἀνεκφράστου, καὶ θείας χαρμοσύνης! ῆς ὸ Θεός ἠμᾶς άξίωσον.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Ἀνύμφευτε Παρθένε ὴ τὸν Θεοῦ, Θεόν Λόγον ἀφράστως κυήσασα, σοῖς ὐμνηταῖς, ’Άφεσιν πταισμάτων τὸν σὸν Υἰόν, Νέμειν αὐτοίς ἰκέτευε• “Απαντα γὰρ δύνασαι ἀληθῶς. Συνέτισον οῦν πάντας• ’Ιδού γὰρ μετ’ ὀλίγον, Ό χρόνος φέρει τὴν Συντέλειαν.
Άξιον εστίν ῶς ἀληθώς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τῆν αεἰμακάριστον καὶ παναμώμητον και μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ τὴν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, Σε μεγαλύνομεν.
και τα παρόντα Μεγαλυνάρια.
Ἀξιόν έστιν ῶς ἀληθῶς, τὴν ὐπέρθεον ὐμνεῖν Τριάδα, την πανυπερένδοξον καὶ ὐπερύμνητον, τον φιλάνθρωπον Θεόν ἠμῶν.
Πατέρα τὸν ἄναρχον καὶ Θεόν, συνάναρχον Λόγον, καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἀγαθόν, ἀχώριστον μίαν καί ἄναρχον ουσίαν, τρισάριθμον Μονάδα, ῦμνοις τιμήσωμεν.
Υμνήσωμεν πάντες θεοπρεπῶς, ἄσμασιν ἐνθέοις, τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἰόν, καὶ Πνεῦμα τὸ Θειον, τρισυπόστατον κράτος, τὴν μίαν βασιλείαν καὶ κυριότητα.
Τὰς ἀκτινοβόλους σου ἀστραπάς, λάμψον μοι Θεέ μου, Τρισυπόστατε Παντουργέ, καὶ οίκον με δεῖξον, Σής ἀπροσίτου δόξης, φαιδρόν καί φωτοφόρον καὶ ἀναλλοίωτον.
Τρεῖς ταῖς ὐποστάσεσιν ή Μονάς, μία τη Οὐσία τὴς Θεότητος ὴ Τριάς, ὸ Πατήρ, ὸ Λόγος καὶ τὸ “Αγιον Πνεῦμα, Θεότης τρισαγία, Μονάς τρισήλιος.
Πάντων πρὸ αιῶνων μετά Πατρός, ὸ Λόγος ὐπήρχε, χθές καῖ σήμερον ὸ αὐτός, καὶ εὶς τοῦς αιῶνας, Θεάνθρωπος δ’ ἐσχάτως, καί ῶν καὶ διαμένων ῶς άναλλοίωτος.
Εῖδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα, ἐκ Πατρός διὰ τοῦ Υίοῦ, φωτίζον καρδίας, τῶν πίστει προσκυνοῦντων, Τριάδα Παναγίαν την ἀδιαίρετον.
΄Ιλεως γενοῦ μοι Τριάς σεπτή, τῶ ἐν ἀμαρτίαις ἀχρειώσαντι τὴν ψυχήν, καὶ δικαία κρίσει τῶ σώματι νοσοῦντι• ἀλλά μη μὲ στερήσης τὴς Βασιλείας Σου
Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.
Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν ὡς εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου καί τό ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.
Καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.
Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεὸς Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον.
Κύριε, ἐλέησον. (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν, (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.
Κύριε, ἐλέησον. (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, τῶν κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τῇ πόλει ταύτη, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καὶ ἀφιερωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου.
Κύριε, ἐλέησον. (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, (ὀνόματα).
Κύριε, ἐλέησον. (3)
Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν πόλιν ταύτην, καὶ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν ἀπὸ ὀργῆς, λοιμοῦ, λιμοῦ, σεισμοῦ, καταποντισμοῦ, πυρός, μαχαίρας, ἐπιδρομῆς ἀλλοφύλων, ἐμφυλίου πολέμου, καὶ αἰφνιδίου θανάτου, ὑπὲρ τὸν ἵλεων, εὐμενῆ καὶ εὐδιάλακτον, γενέσθαι τὸν ἀγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον Θεὸν ἡμῶν, τοῦ ἀποστρέψαι καί, διασκεδάσαι πᾶσαν ὀργὴν καὶ νόσον, τὴν καθ’ ἡμῶν κινουμένην, καὶ ῥύσασθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐπικειμένης δικαίας αὐτοῦ ἀπειλῆς, καὶ ἐλεῆσαι ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον. (3)
Ἔτι δεόμεθα καὶ ὑπὲρ τοῦ εἰσακοῦσαι Κύριον τὸν Θεὸν φωνῆς τῆς δεήσεως ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ἐλεῆσαι ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον. (3)
Ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Θεός, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν, καὶ ἵλεως, ἵλεως γενοῦ ἡμῖν, Δέσποτα ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς.
Κύριε, ἐλέησον. (3)
Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα Σοι.
Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας Αὐτοῦ μητρός, δυνάμει τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ, προστασίαις τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων ἀσωμάτων, ἱκεσίαις τοῦ τιμίου, ἐνδόξου, προφήτου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τῶν ἁγίων, ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ καλλινίκων Μαρτύρων, τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, (τοῦ Ναοῦ) τῶν ἁγίων καὶ δικαίων θεοπατόρων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης, (τῆς ἡμέρας) καὶ πάντων τὸν Ἁγίων, ἐλεήσαι καὶ σώσαι ἡμᾶς, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων Θεός
Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου σε νεκρόν, ὁ Ἀριμαθαίας καθεῖλε, τὴν τῶν ἁπάντων ζωήν, σμύρνῃ καὶ σινδόνι σε Χριστὲ ἐκήδευσε, καὶ τῷ πόθῳ ἠπείγετο, καρδίᾳ, καὶ χείλει, σῶμα τὸ ἀκήρατον, σοῦ περιπτύξασθαι, ὅμως συστελλόμενος φόβῳ, χαίρων ἀνεβόα σοι. Δόξα, τῇ συγκαταβάσει σου Φιλάνθρωπε.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν πιστοί, πόθω τὴν ‘Αγίαν Τριάδα, Πατέρα ’Άναρχον, και Υιόν συνάναρχον, και Πνεῦμα “Αγιον, ἐκβοώντες καὶ λέγοντες• Θεέ πανοικτίρμον, πρόσδεξαι τὴν δέησιν ἠμῶν τῶν δούλων σου, ὄτι Σοὶ λατρεύομεν μόνω, καὶ Σὲ δυσωποῦμεν ἀξὶους, ποίησον ἠμᾶς τῆς Βασιλείας σου.
Ἒτερον ὄμοιον.
Δέσποτα Χριστέ Παμβασιλεῦ, ἔφθασε καιρός ὄν προεῖπας, ἐπιστηρίζων ἠμᾶς, «γίνεσθε οῦν ἔτοιμοι» ὄτι πολλοί πειρασμοί, τοῖς ὲν γῆ ἐπελεύσονται, διὸ σοι βοῶμεν ὴ ήμερα κέκλικε καὶ πρὸς ἐσπέραν ἐστί, μεῖνον μεθ’ ἠμῶν Εὐεργέτα, σὐν Πατρί καί Πνεύματι Θείω, πάντων δυσχερῶν ἠμᾶς ρυόμενος.
Τόν Πατέρα δοξάσωμεν, τον Υἰόν προσκυνήσωμεν πάντες καί τό “Αγιον Πνεῦμα, πιστώς άνυμνήσωμεν.
Η ἐλπίς μου ὸ Πατήρ, καταφυγή μου ὸ Υἰός, σκέπη μου τὸ Ἂγιον Πνεῦμα, Τριάς ‘Αγία δόξα σοι.
Τὴ πρεσβεία Κύριε, πάντων τῶν ‘Αγίων καί τής Θεοτόκου, τὴν σὴν εἰρήνην δὸς ἠμῖν, καὶ έλέησον ἠμᾶς, ῶς μόνος Οΐκτίρμων.
Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὅ Θεός ἡμῶν ἐλέησον ἡμᾶς.
’Ἀμήν
Για να μας δωσει ο Χρηστος δυναμη χαρη την αγαπη και την πιστη των Αγιων για ολα αυτα που ερχονται.
Και να θυμαστε αδελφοι ο θεος μεθ υμων ουδεις καθ ημων.
Αθανασιος Μουστακας
