Χαίρεται
Ποιος είναι πραγματικά “σκλάβος” ;
στερείται την ελευθερία του ή αυτό που νομίζει “ελευθερία “ .
ποιός είναι πραγματικά “ελεύθερος “ ;
και δεν μπορείς να τον σκλαβώσεις με τίποτα ακόμα και να τον κλείσεις στην φυλακή ,δεν τον “φοβίζεις “ ..
Ο μοναδικά πραγματικά ελεύθερος ,ελευθερωτής …
Μάλλον “ελεύθερος” είναι αυτός που σε όλες τις συνθήκες είναι και παραμένει “πράος και ειρηνικός” .
Αυτός που πέρασε τα “πάθη” με μία απαράμιλλη ,απερίγραπτη “πραότητα και Ειρήνη ” που τσάκιζε κόκαλα …
Αυτός που είναι σαν βράχος στον ωκεανό , που τον χτυπάνε τα κύματα αλλά δεν τον κουνάνε ..
Σε αυτόν τον “βράχο “ και μόνο αν γαντζωθούμε και εμείς ,δεν μας κουνάει τίποτα ..
«Μάθετε απ’ εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχές υμών». (Ματθ,ια΄,29).
Ο “σκλάβος”
Αυτός που πιστεύει ότι θα ελευθερωθεί με τις δικές του “δυνάμεις” και ικανότητες και δεν μπορεί να αποδεχθεί την ολοκληρωτική του αδυναμία ,καταλήγει να νοιώθει και να παραμένει ” φυλακισμένος” και ανασφαλής στην ψευδαίσθηση ότι έστω και κάτι περνάει από το χέρι του .
χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ΟΥΔΕΝ» (Ιω. 15:5)
Το “ουδέν “ σημαίνει ΤΊΠΟΤΑ.…δεν περνάει από το χέρι σου ,αν θέλεις να γίνεις “πράος και ταπεινός” δηλαδή ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Πότε θα έρθει η “καλή λευτεριά ” ;
Με τα “μάτια” και τις παλαιές μας αντιλήψεις ,που έχουμε ως “παλαιός άνθρωπος” , νομίζουμε όταν μπορούμε να κάνουμε αυτά που κάναμε ,τότε είμαστε “ελεύθεροι”…
Ο Θεός όμως μόνο ξέρει ,όσο και αν εμείς ακράδαντα πιστεύαμε ότι όλα πήγαιναν καλά ..
αν όντως πήγαιναν καλά μέσα μας …
Θα έπρεπε τώρα να μην φοβόμαστε ,να είμαστε πράοι και ταπεινοί και αναπαυμένοι …αλλά δεν είμαστε
Αν οι καταστάσεις μας κάνουν να νοιώθουμε φυλακισμένοι και πιεσμένοι , τότε δεν πηγαίναμε καλά ..
Νομίζαμε ότι έχουμε Χριστό στην “καρδία”
Ο “βράχος” ,το “σωσίβιο ” που έπρεπε να είμαστε πάνω του του “γατζωμένοι “ και να νοιώθουμε ασφάλεια μέσα στην θαλασσοταραχή και στην ανασφάλεια που επικρατεί ,δεν είναι μαζί μας “καθεύδει ” …
κοιμάται μέσα μας ή κάπου έξω μακριά ,μας έχει αφήσει να κλειδωνιζόμαστε μέσα στα πάθη και τους φόβους μας ,για να καταλάβουμε ότι …ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ·
Αλλά λένε οι “καρποί” μας ,οι πράξεις μας ,τα λόγια και οι σκέψεις μας
Η αίσθηση ότι είμαι “φυλακισμένος” ,δηλαδή πιεσμένος, ανασφαλής ,εκρηκτικός ,επαναστάτης ,φοβισμένος ψάχνω συνωμοσίες ,δεν αφήνομαι στην “πρόνοια “ του και στο κάθε τι που είναι από εκείνον και θέλω “ρόλο ” στο σχέδιο του ,χωρίς να μου έχει αναθέσει ,δείχνει από ολιγοπιστία έως απιστία από μέρους μου .
Στην ανασφάλεια κρύβεται το πρόβλημα “πίστης ” οι αντιδράσεις αλλάζουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ,δηλώνει τον “ΦΟΒΟ” του ο καθένας διαφορετικά ,αλλά την και την έλλειψη του Θεού και της πίστης σε αυτόν
“Ο Θεός αγάπη εστί”
ο “πονηρός φόβος” φεύγει μόνο με την παρουσία της “αγάπης” δηλαδή του Θεού και της “πίστης ” στην πρόνοια και οικονομία του .
Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον
Όσο και να θέλω να το δικαιολογήσω ,να το κρύψω είναι η αίσθηση της απουσίας του Χριστού και της Χάρις του ,μπορεί όχι ολοκληρωτικά από την “καρδία “ μου ,αλλά ίσως και μερικώς .
Με έχουν αποσπάσει οι “μέριμνες “ ,μπορεί και φαινομενικά “πνευματικές “, αλλά αν γίνονται “εμπαθώς” καταλήγουν “μέριμνες” και “φιλοδοξίες ”
Ύπαρξη φόβου ,έλλειψη ή ανυπαρξία προσευχής ..
Η ύπαρξη μερικού ή συντριπτικού “φόβου” στην ψυχή ,τι δηλώνει ;
πληροφορεί ότι λείπει μερικώς η συντριπτικώς τροφοδοσία από την ψυχή , που πετάει έξω τον φόβο και λέγεται “προσευχή” …
Πάντοτε χαίρετε, ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε, ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς.
Απ. Παύλος
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας
Γ.Μ
