«Ντρέπονται και οι πέτρες των προγόνων μας όταν σας βλέπουν να σκύβετε το κεφάλι, μόνο και μόνο για να μην χάσετε τη βολή σας σε ένα σύστημα το οποίο καταρρέει.»
H κραυγή του επιστήμονα Δημήτρη Ποντίκα ραγίζει καρδιές! Αφυπνισθείτε και ενωθείτε, έστω την ύστατη στιγμή που κρίνεται η επιβίωση και η υπόσταση μας!
Η συγκλονιστική επιστολή προς την κοινωνία του Ιατρού, ερευνητή και πνευματικού και ελεύθερου ανθρώπου Δημήτρη Ποντίκα να στάξει λέξη-λέξη στην καρδιά σας. Να ποτίσει κάθε σας κύτταρο και να σας υπενθυμίσει το μόνο σοβαρό ρόλο που έχετε σαν άνθρωποι εδώ στη Γη. Να είστε συνάνθρωποι! Είμαστε στο πιο κρίσιμο σημείο της σύγχρονης ανθρωπότητας. Νιώστε το χρέος σας. Βγείτε απ το λήθαργο. Πατήστε το φόβο και αναστηθείτε! Το βίντεο αυτό πρέπει να φτάσει παντού, εντός και εκτός Ελλάδος.
Ακολουθούν αποσπάσματα των όσων είπε και το συγκλονιστικό βίντεο:
«Σε χρονικές περιόδους που η διχόνοια έχει φτάσει και στο τελευταίο σπίτι της ελληνικής επικράτειας, ο ρόλος των επιστημόνων είναι να χτυπήσουν τα καμπανάκια, διότι σε αυτό το καράβι που λέγεται Ελλάδα δεν περισσεύει κανείς»
«Σας καλώ να συνεχίσετε ενωμένοι με αλληλοϋποστήριξη στο κοινό μας αγώνα. Σε 45 ημέρες ανοίγουν οι πύλες της κολάσεως για τον Έλληνα πολίτη, το 70% των συμπατριωτών μας θα μείνουν χωρίς σπίτι και τότε είναι που θα πονέσουμε πραγματικά.»
«Θυσιάζετε το αύριο το δικό σας και των παιδιών σας, με αντάλλαγμα εφήμερες απολαύσεις, όπως να σας αφήνουν να πάτε έξω ή να πάτε διακοπές ή ένα θέατρο ή μια εκδρομή. Για πόσο καιρό νομίζεται ότι θα σας αφήσουν να τα απολαμβάνετε μέχρι να σας τα κόψουν τελείως. Και το δικαίωμα αυτό τους το δίνετε εσείς. Επι 13 χρόνια, σας έχουν βιάσει τη ψυχή με το να σας παραμυθιάζουν με ενέσεις ελπίδας.»
«Έχετε πέσει σε τέτοια οκνηρία που περιμένετε έτοιμες απαντήσεις, κομμένες και ραμμένες στα μέτρα σας. Τις θέλετε και έτσι που να μην χρειαστεί να σηκώσετε το χεράκι σας να διεκδικήσετε τα δικαιώματα σας που χάνονται από τη μία ημέρα στην άλλη και που οι πρόγονοι μας θυσιάστηκαν για αυτά.»
«Πώς είναι δυνατόν να μην έχετε καταλάβει, πως έτσι όπως παμε τα παιδιά σας θα καταλήξουν κολίγες ή στην καλύτερη δούλοι με λιγοστά προνόμια και να δουλεύουν για ένα ξεροκόμματο; Ντρέπονται και οι πέτρες των προγόνων μας όταν σας βλέπουν να σκύβετε το κεφάλι, μόνο και μόνο για να μην χάσετε τη βολή σας σε ένα σύστημα το οποίο καταρρέει. Θέλετε δεν θέλετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει πλήρως, θα ξεβολευτείτε και εκεί θα πρέπει να πάρετε τη ζωή στα χέρια σας και να υπερασπιστείτε τα παιδιά σας…»
