Οι άγιες Μυροφόρες γυναίκες εορτάζουν σήμερα, σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί μας αδελφοί. Τα πρόσωπα δηλαδή εκείνα, που στάθηκαν αψευδείς μάρτυρες της Αναστάσεως του Χριστού. Επίσης μακαρίζονται και τιμώνται μαζί τους οι δύο κηδευτές και ενταφιαστές του Κυρίου, ο ευσχήμων βουλευτής Ιωσήφ, ο εξ Αριμαθαίας, και ο Νικόδημος, ο νυκτερινός μαθητής.
Ας συμπορευθούμε όμως με οδηγό τον Πατερικό λόγο στούς ευώδεις κήπους της ωραίας αυτής πανηγύρεως, τρυγώντας σαν καλές μέλισσες μηνύματα ζωής και αρετής για τον ομολογιακό μας αγώνα ενάντια στη βορβορώδη εκκλησιαστική και πολιτική καθημερινότητα.
Α. Η ΕΞΥΨΩΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ.
Οι Μυροφόρες γυναίκες ήταν πολλές, από τις οποίες οι πιο γνωστές είναι επτά αγίες: η Μαρία η Μαγδαληνή, η Σαλώμη, η γυναίκα του Ζεβεδαίου, η Ιωάννα, γυναίκα του Χουζά, επιτρόπου του Ηρώδη, οι αδελφές του Λαζάρου Μάρθα και Μαρία, η Μαρία του Κλωπά και η Σωσσάνα. Όλες αυτές πλαισίωναν το κεντρικό πρόσωπο της Παναγίας, όπως χαρακτηριστικά λέμε και στο τροπάριο ” αί περί Μαριάμ”.
Σ’ αυτές ακούστηκε η πρώτη λέξη του Αναστάντος Κυρίου, το “χαίρετε!” Κι αυτό, όπως μας εξηγούν οι Πατέρες της Εκκλησίας, για να τιμηθεί ιδιαιτέρως και να αποκατασταθεί η εκπεσούσα στο πρόσωπο της Εύας γυναικεία φύση. Έχουμε δηλ. με τον αναστάσιμο χαιρετισμό, την κατάργηση της απόδοσης των ευθυνών της πτώσεως στη γυναίκα. Σε πρώτη πλέον θέση πάνω απ’ όλους υψώνεται η Κυρία Θεοτόκος, η νέα Εύα!
Πρώτη η Εύα είδε τον Αδάμ, πρώτη η Παναγία είδε τον Χριστό αναστημένο, τον νέο Αδάμ! Η Εύα συνομίλησε με το ακάθαρτο πνεύμα φέρνοντας το μήνυμα της πτώσης, οι Μυροφόρες συνομιλούν με τους Αγγέλους και διαδίδουν το μήνυμα της Ανάστασης! Η Εύα κάνει ανυπακοή και “κρύβεται” από τον ζώντα Θεό μέσα στον παράδεισο, οι Γυναίκες από αγάπη στον νεκρό Χριστό φανερώνονται μέσα στον τόπο του εγκλήματος και της αιματοχυσίας δείχνοντας τη μεγάλη πίστη και τόλμη τους. Δεν θα μιλήσουμε εδώ για την Παναγία, η οποία πρώτη και ιδιαιτέρως απόλαυσε την θέα και προσκύνηση του Υιού της.
Γι’ αυτήν ανοίχθηκε ο Τάφος και άστραψε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, μας ερμηνεύει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Πρώτη η Θεομήτωρ έγινε Απόστολος των Αποστόλων.
Θα επισημάνουμε μόνο ότι η πρωτιά των Μυροφόρων γυναικών στη θεία αγάπη, την πίστη και την ανδρεία είναι γνώρισμα κατ’ επέκταση και κάθε ευλαβούς γυναικείας ψυχής! Αυτό μας το επιβεβαιώνουν έως σήμερα τα πλήθη των Αγίων Γυναικών και κάθε αγνής γυναίκας, που ξέρει να αγαπά και να θυσιάζεται με πίστη, ταπείνωση και αγία τόλμη!
Οι Μυροφόρες, καλοί μας αναγνώστες, είχαν πρωτίστως μυροφόρες ψυχές από αρετές! Έτρεξαν να αλείψουν τον Χριστό, το Ουράνιο Μύρο, το εκκενωθέν υπέρ πάντα τα αρώματα ζωηφόρο σώμα του Ιησού, μή γνωρίζοντας, πως εκείνες θα μυρώνονταν με το πολυτίμητο μύρο της χαράς του Αγίου Πνεύματος! Έγιναν έτσι τα γοργόπτερα χελιδόνια της ανοιξιάτικης Αναστάσεως του κόσμου και της αιώνιας πνευματικής μας ελευθερίας!
Άλλαξαν μάλιστα πολύ απότομα θέση και τάξη, ανυψώθηκαν από Μυροφόρες σε Ευαγγελίστριες!
Ανταμείφθηκαν με την ανέκφραστη θέα του Θεού, της οποίας αξιώνονται μόνο οι αληθινά και ταπεινά πιστοί, οι ανδρείοι, οι τολμηροί, οι άγρυπνοι, οι ασυμβίβαστοι, οι θαρραλέοι, οι άνθρωποι της θείας αγάπης!
Β. ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΙ.
Χαίρετε λοιπόν, σήμερα, όλες οι σύγχρονές μας αδελφές του Χριστού και μητέρες Αυτού!, κατά την πράξη των έργων της Πίστεως!!! Είστε όντως πολύ ανώτερες στην αξία από τους ανάξιους προδότες Αρχιερείς και ιερείς της πρωτοφανούς αποστασίας των ημερών μας!
Είσαστε οι νέες Απόστολοι και Ευαγγελίστριες του επανευαγγελισμού των εσχάτων! Είστε οι ψυχές που μοσχοβολάτε την θεία αγάπη! Είσαστε λίγες, αλλά δυνατές για να αναπλάσετε τον πεπτωκότα κόσμο! Τί κι αν δεν έχετε την ειδική και λειτουργική ιερωσύνη; Είστε πλημμυρισμένες από την ιερότητα των αρετών! Γίνετε, ναι, τώρα, δασκάλες των βλασφήμων Ιεραρχών και ιερέων, των μοναχών και μοναζουσών που ένοχα σιωπούν, των ιεροκηρύκων που διδάσκουν την ασέβεια, μάθετέ τους να μην αιρετίζουν, να μη μασκοφορούν, να μη δολοφονούν συνειδήσεις, να μην εμβολιάζονται με τη σύριγγα του διαβόλου, αλλά μόνο με τη σταυρική και θυσιαστική κοινωνία του αναστημένου θείου Σώματος και Αίματος του Κυρίου!
Χαίρετε, αδελφές και μητέρες, πιστά Ορθόδοξες, μεγαλόψυχες, ταπεινές, μα και γενναίες μαχήτριες, αμασκοφόρητες, ανεμβολίαστες, απροσκύνητες στην Αίρεση της διοικούσης Εκκλησίας! Χαίρετε, ισχύετε, ανδρίζεσθε, κραταιούσθε!
“Μή φοβείσθε υμείς!!!” άκουσαν οι Μυροφόρες πρόγονοί σας από τον Αρχάγγελο! Κι εσείς το ίδιο! να μή φοβάστε, να μήν ντρέπεστε για την σημερινή αγία ομολογία σας!
“Αισχυνθήτωσαν οι ανομούντες διακενής!” (Ψαλμ.24) Ας ντρέπονται αιώνια οι συγκοινωνούντες και πράττοντες τα έργα του σκότους, ας καταισχυνθούν εκείνες οι ψευτοαφιερωμένες, που αλόγιστα τρέχουν να εμβολιαστούν και να μασκοφορέσουν, ασκώντας την κακίστη υπακοή στους αντίχριστους πολιτικούς, ιατρούς και ιερείς της αισχύνης! Ας ντρέπονται όλοι οι Χριστιανούληδες της μικροψυχίας, της δειλίας και του υλικού συμφέροντος!!! Ας καταισχυνθούν όλοι οι φίλοι και φίλες των Οικουμενιστών, της επιφανειακότητας, του διεφθαρμένου συστήματος, των προσκυνημένων μοναστηριών, των βολεμένων “πνευματικών”! Όλοι αυτοί, που έγιναν δειλοί στην ομολογία της Πίστεως, ας θρηνήσουν κλαίγοντας πικρά!!! Ας ομολογήσουν όμως έστω και τώρα την προδοσία τους!!!
Θα τους δεχθεί σίγουρα ο ελεήμων Κύριος, αρκεί να μην έχουν φτάσει στην εκούσια και τέλεια πόρωση της ψυχής, την οποία τους προκαλεί η τυφλή υπακοή τους στην αίρεση και ο δαιμονισμός του νέου εμβολίου για όσους γνωρίζουν την ανηθικότητα και τον δολοφονικό του χαρακτήρα!
Όχι αδελφοί και αδελφές του καλού και νόμιμου αγώνα, μή φοβηθούμε εμείς!!! Μόνο ας ομολογούμε ορθόδοξα, ταπεινά, θαρραλέα, θυσιαστικά, με πίστη και με καρδιά που αγαπάει! Διότι ένα από αυτά τα στοιχεία να μας λείπει,(δηλ. η καθαρή πίστη ή η ταπείνωση ή η θαρραλέα θυσία ή η αγάπη) τότε η ομολογία μας δεν αρκεί να μας οδηγήσει στη σωτηρία!!! ΣΤΩΜΕΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΩΣ!!!
Γ. Ο ΒΡΑΧΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΦΟΒΟΥ.
Οι άγιες Μυροφόρες γυναίκες μετά την εμφάνιση του Αγγέλου και την θέα του κενού μνημείου έφυγαν γρήγορα, έχοντας όπως μας λέει ο Ευαγγελιστής Μάρκος τρόμο, έκσταση και φόβο για όσα συγκλονιστικά είχαν γίνει και ακόμα δεν είχαν καλά συνειδητοποιήσει!
Αυτός ο φόβος των Μυροφόρων δεν ήταν αντίθετος της χαράς!!! Ήταν η υπερβολική συγκίνηση που έφερνε την έκπληξη, ήταν μέθη, ενθουσιασμός!
Μόλις που άρχισαν κάπως να καταλαβαίνουν ποιος ήταν πραγματικά ο αγαπητός τους διδάσκαλος, δεν μπορούσε πια να το χωρέσει ο νους τους ότι ο ίδιος ο Θεός είχε ζήσει μαζί τους! Ασύλληπτα και πρωτόγνωρα συναισθήματα και γεγονότα εναλλάσσονταν! Η ιστορία ξανάρχιζε! Κάποιος είχε νικήσει για πρώτη φορά τον θάνατο! Αλήθεια, τι ευλογημένος αυτός ο θείος φόβος των Μυροφόρων, αυτή η θεία έκσταση, ο τρόμος μπροστά στην κατανόηση του θείου μεγαλείου!
Όχι!!! Αυτός ο φόβος δεν ήταν καταθλιπτικός!, ήταν ουράνιο δώρο, ήταν η αίσθηση της παρουσίας του Θεού, που γεμίζει την ψυχή με χαρά και θείο έρωτα, που της δίνει φτερά
πίστεως και αγάπης! Δεν έχει καμμία σχέση με τον φόβο που μας προξενεί ο πονηρός κόσμος, οι φοβερισμοί των αθέων και οι απειλές των Αιρετικών.
Ο πιστός άνθρωπος του Θεού με τη μυροφόρα ψυχή, δεν καταβάλλεται, όχι, από τον γιγαντιαίο, σύγχρονο βράχο του φόβου της κακίας και της απελπισίας μπροστά στη φρικτή κατοχή του διαβόλου. Δεν φοβάται ούτε από τους υπέρβαρους λίθους των παθών, ούτε από την επήρεια του κακού του εαυτού! Όλα ετούτα τα εμπόδια, τα υπερνικάει με την ακλόνητη πίστη στην παντοδύναμη Θεία Χάρη, με την οριστική μετάνοια, την ειλικρινή συντριβή της καρδιάς και την αγία τόλμη της ταπεινής και θείας αγάπης!
Πάντοτε θυμάται τα αθάνατα λόγια του Κυρίου της Μεγάλης Πέμπτης: “Εν τώ κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε• εγώ νενίκηκα τον κόσμον” (Ιωάν.16,33)
Και εμείς σήμερα, αδελφοί, να έχουμε υπερβάλλουσα χαρά!!! Μέσα από τους πολλούς και μεγίστους πειρασμούς της Πίστεως, κυοφορείται η ευκαιρία του γρήγορου και ασφαλούς αγιασμού μας!
Αγαπητοί, όλοι τώρα οι Χριστιανοί, που δεν έχουν να επιδείξουν έργα μεγάλων αρετών, αν μείνουν ακλόνητοι στην Πίστη την ώρα αυτήν της μικρής κυριαρχίας του Εωσφόρου και των ψευδοπροφητών του, θα αναδειχθούν οι μεγαλύτεροι Άγιοι της ιστορίας! Τί μεγίστη τιμή αλήθεια ετοιμάζει ο Θεός στους νέους, ταπεινούς και γενναίους ομολογητές της αγάπης του!
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στην ομιλία του για τις Μυροφόρες κλείνει με την ερμηνεία της φράσης “εκείνοι δε εξελθόντες, εκήρυξαν πανταχού, τού Κυρίου συνεργούντος και τόν λόγον βεβαιούντος διά τών επακολουθούντων σημείων, αμήν” με την οποία τελειώνει το κατά Μάρκον Γ’ εωθινό Ευαγγέλιο. (Μαρκ.16,20). Μας λέει χαρακτηριστικά τα εξής: “Χρειάζονται μεν σημεία και τεράστια θαύματα προς παράσταση και βεβαίωση της αληθείας του κηρύγματος• χρειάζονται όμως σημεία, αλλά όχι και θαύματα για την παράσταση αυτών που άκουσαν τον θείο λόγο, αν βεβαίως δηλ. επίστευσαν. Και ρωτάει ο Άγιος: “ποια είναι αυτά τα σημεία; Τα των έργων!!! Διότι στην Γραφή έχει ειπωθεί: Δείξε μου την πίστη σου από τα έργα σου (Ιακ.2,18). Δεν ωφελεί σε τίποτε λοιπόν αδελφοί (κλείνει ο Άγιος Γρηγόριος), αν λέει κανείς ότι έχει θεία πίστη, δεν έχει όμως έργα κατάλληλα στην πίστη”. Και μας θυμίζει την τιμωρία των μωρών παρθένων, του πλουσίου εκείνου που από τον Άδη φώναζε πάτερ Αβραάμ, και του προσκεκλημένου δούλου στον θείο γάμο, ο οποίος είχε εισέλθει στον άφθαρτο νυμφώνα χωρίς ενδύματα εναρέτων πράξεων και αμέσως δέθηκε χειροπόδαρα και ρίχτηκε στην γέεννα του πυρός, αν και είχε πίστη και δέχθηκε την πρόσκληση!
Είθε αδελφοί μας πολυσέβαστοι και συνυποψήφιοι άγιοι, κανείς μας να μην δοκιμάσει τα αιώνια βάσανα, επειδή δεν φάνηκε πιστός στα έργα της θυσιαστικής ομολογίας, που τώρα μας ζητείται για την Ορθοδοξία, δια της αρνήσεως του δαιμονικού εμβολιασμού, της μασκοφορίας και της συγκοινωνίας με την Παναίρεση της διοικούσης Εκκλησίας.
Είθε να ζήσουμε όλοι μαζί αιώνια με όλους τους Αγίους, τους Αγγέλους, την Παναγία και τις αγνές Μυροφόρες την ευωδία των αφθάρτων εκείνων μύρων του Αγίου Πνεύματος εκεί, στην λατρευτή μας πατρίδα, στην ευλογημένη βασιλεία του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, όπου συνεχώς ακούγεται ήχος καθαρός ανθρώπων που έχουν μόνιμη γιορτή καί ευφραίνονται με την ακόρεστη θέα του προσώπου του Εσταυρωμένου και Αναστημένου Κυρίου μας Ιησού Χριστού, Αμήν!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
