Ηπολεμική αναμέτρηση Ισραήλ-Παλαιστινίων έχει ως αποτέλεσμα η Τουρκία να υιοθετήσει μια ακραιφνώς φιλοπαλαιστινιακή στάση, προσπαθώντας να δημιουργήσει μάλιστα ένα μέτωπο κρατών για ανάληψη δράσεων σε βάρος του Ισραήλ.
Ο Ρώσος ειδικός αναλυτής-αρθρογράφος Σεργκέι Μαρζέσκι, δίνει τη δική του ερμηνεία-ανάλυση σε αυτό, αναφέροντας μάλιστα και την διάσταση των πιθανών μελλοντικών κινήσεων του Ερντογάν, λέγοντας τα εξής:
“Tο πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό αναφορικά με τον πιθανό τρόπο εμπλοκής της Τουρκίας στον πόλεμο Ισραήλ-Παλαιστίνης, δεδομένης και της εμπειρίας του τρόπου δράσης της Τουρκίας στη Συρία, τη Λιβύη και το Αζερμπαϊτζάν, είναι η εμπλοκή της μέσω «πληρεξούσιων μισθοφόρων» και μέσω αποστολής όπλων.
Ωστόσο με αυτό η Άγκυρα θα έχει ένα μεγάλο πρόβλημα, καθώς η Λωρίδα της Γάζας τελεί ακόμα σε συνθήκες ναυτικού αποκλεισμού. Το Ισραηλινό Ναυτικό απλά δεν θα επιτρέψει να διαπεράσει τον επόμενο “Freedom Flotilla”, το οποίο θα είναι φορτωμένο με όπλα αυτή τη φορά.
Έτσι το περισσότερο που μπορούν να κάνουν οι Τούρκοι για να βοηθήσουν τους «παλαιστίνιους αδελφούς» τους είναι να τους παράσχουν οικονομική βοήθεια.
Μια πολύ πιο ρεαλιστική επιλογή φαίνεται να είναι η συμμετοχή των Τούρκων σε ειρηνευτική δύναμη, ως μέρος μιας διεθνούς αποστολής στα πλαίσια του ΟΗΕ.
Εάν οι Τούρκοι εισέλθουν στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, θα είναι μια μεγάλη πολιτική νίκη για την Άγκυρα, η οποία επιδιώκει να γίνει το ενοποιητικό κέντρο ολόκληρου του ισλαμικού κόσμου. Το τελευταίο σενάριο είναι το πιο σοβαρό αν και μη ρεαλιστικό.
Η Τουρκία μπορεί ακόμη να στείλει ένα νέο “Freedom Flotilla” στη Γάζα με ανθρωπιστικό φορτίο, αλλά αυτή τη φορά θα συνοδεύεται από τις δικές της ναυτικές δυνάμεις. Αυτό σχεδόν αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε στρατιωτική σύγκρουση με τις ισραηλινές ναυτικές δυνάμεις, η οποία θα οδηγήσει στη βύθιση των τουρκικών πλοίων. Αλλά θα είναι κάτι τέτοιο ήττα του Προέδρου Ερντογάν;
Από τη μία πλευρά, ναι, αυτή είναι εικόνα στρατιωτικής ήττας. Από την άλλη πλευρά, θα είναι επίσης μια μεγάλη νίκη εικόνας, όπου Τούρκοι στρατιώτες θα γίνουν μάρτυρες και ο ίδιος ο «Σουλτάνος Ερντογάν» θα γίνει «ο υπερασπιστής της μουσουλμανικής πίστης».
Μετά από αυτό, η Τουρκία θα μετατραπεί σε ένα ισχυρό ενοποιητικό κέντρο ολόκληρου του ισλαμικού κόσμου, το οποίο δεν φοβάται να εναντιωθεί στο Ισραήλ. Ταυτόχρονα, η Άγκυρα θα λάβει πλήρες ηθικό δικαίωμα να αρχίσει να δημιουργεί τη δική της πυρηνική δύναμη.
Η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση, η οποία κλιμακώθηκε απότομα τις τελευταίες ημέρες, ήταν η αφορμή έκανε για τον Ερντογάν να παρέμβει ανοιχτά χαρακτηρίζοντας το Ισραήλ «τρομοκρατικό κράτος» και κάλεσε ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα να σταματήσει αμέσως το Τελ Αβίβ.
Ποιούς στόχους της Άγκυρας να εξυπηρετεί και γιατί ο «σουλτάνος» μπήκε τόσο δυναμικά από φραστικής άποψης μέχρι στιγμής, σε έναν άλλο πόλεμο στη Μέση Ανατολή;
Την προηγούμενη μέρα, κατά τη διάρκεια των μουσουλμανικών εορτών του Eid al-Adha, ο Τούρκος πρόεδρος έκανε ορισμένες σκληρές δηλώσεις: “Είμαστε θυμωμένοι με την καταπίεση του τρομοκρατικού κράτους του Ισραήλ. Το Ισραήλ πέρασε όλα τα σύνορα … Το να σταματήσουμε το Ισραήλ είναι καθήκον τιμής για την ανθρωπότητα. Καλούμε τη διεθνή κοινότητα να δράσει. Η συμμετοχή του ΟΗΕ είναι απαραίτητη προϋπόθεση.”
Ο Ρετζέπ Ερντογάν δεσμεύθηκε να υποστηρίξει τους «παλαιστίνιους αδελφούς και αδελφές του και να υπερασπιστεί το μεγαλείο της Ιερουσαλήμ». Σημειώστε ότι το τζαμί Al-Aqsa στο όρος του ναού, όπου η ισραηλινή αστυνομία πυροβόλησε λαστιχένιες σφαίρες στο πλήθος, είναι ένα από τα κύρια ιερά του ισλαμικού κόσμου.
Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς ότι ο Τούρκος ηγέτης σαφώς δεν είναι αντίθετος με το να υπερασπιστεί το τέμενος αυτό που είναι ένα εκ των θεμελίων της μουσουλμανικής πίστης.
Αλλά πόσο μακριά είναι πρόθυμος να πάει αυτή τη φορά;
Σας υπενθυμίζουμε ότι οι σχέσεις μεταξύ αυτών των Τουρκίας-Ισραήλ είναι μάλλον ασαφείς. Η Τουρκία ήταν μια από τις πρώτες που αναγνώρισε την εμφάνιση του κράτους του Ισραήλ, ενώ διατηρεί μια αρκετά στενή οικονομική εταιρική σχέση μεταξύ τους.
Η Άγκυρα εξάγει μέταλλα και μεταλλικά προϊόντα, εργαλειομηχανές, αυτοκίνητα και φορτηγά, και από το Τελ Αβίβ λαμβάνει τεχνολογίες κυρίως για στρατιωτικούς σκοπούς. Παρεμπιπτόντως, τα διάσημα τουρκικά UAV έχουν προφανή “ισραηλινά γονίδια”.
Οι σχέσεις μεταξύ τους άρχισαν να χειροτερεύουν αισθητά μετά την άνοδο στην εξουσία του Προέδρου Ερντογάν, ο οποίος άρχισε να ακολουθεί μια πολιτική συνεκτικού ισλαμισμού της κάποτε σαφώς κοσμικής Τουρκίας.
Η Άγκυρα χρειαζόταν σαφώς την εικόνα ενός εξωτερικού εχθρού, τον οποίο έπαιξε το Ισραήλ, ο οποίος ακολουθούσε μια εξαιρετικά σκληρή και αμφιλεγόμενη πολιτική απέναντι στους Παλαιστίνιους Μουσουλμάνους Άραβες.
Το 2007, η Αίγυπτος και το Ισραήλ πραγματοποίησαν έναν κοινό αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, ο οποίος επικρίθηκε έντονα από τον ΟΗΕ, την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και τη Μεγάλη Βρετανία, τη Ρωσία και την Τουρκία, καθώς και από όλες τις αραβικές χώρες.
Το 2010, το Κίνημα της Ελεύθερης Γάζας, γνωστό και ως “Στόλος της Ελευθερίας”, προσπάθησε να διαπεράσει τον ναυτικό αποκλεισμό του Ισραήλ .Το ναυτικό του εβραϊκού κράτους τους εμπόδισε και υπήρξε ένοπλη σύγκρουση με θύματα.
Το βασικό σημείο αυτής της ιστορίας είναι ότι ο Στόλος εστάλη με πρωτοβουλία της Τουρκικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και για παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στο IHH και έφυγε από τουρκικό λιμάνι.
Μετά από αυτό το περιστατικό, οι σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ επιδεινώθηκαν απότομα και το Ισραήλ άρχισε να αναπτύσσει φιλικές σχέσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο.
Σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει ενεργοποιηθεί και πάλι στην αντι-ισραηλινή αρένα. Τι επιλογές έχει;” αναφέρει ο αρθρογράφος.
Πέραν των ανωτέρω που παραθέσαμε του ειδικού Ρώσου αναλυτή και αρθρογράφου, εμείς από την πλευρά μας θα επισημάνουμε ότι η εμπλοκή και οι στόχοι του Ερντογάν στον πόλεμο Ισραήλ-Παλαιστίνης συνοψίζονται στα εξής:
1. Άντληση ψήφων από τους ψηφοφόρους της χώρας, αφού δημοσκοπικά ο Ερντογάν και το κόμμα του για πρώτη φορά είναι σε πολύ χαμηλά ποσοστά, μεταξύ 26% και 27%.
2.Εάν οι Τούρκοι εισέλθουν στην Ανατολική Ιερουσαλήμ με το πρόσχημα της συμμετοχής τους σε πολυεθνική ειρηνευτική δύναμη, αυτό θα είναι μια μεγάλη πολιτική νίκη για την Άγκυρα, η οποία θα τείνει να γίνει το ενοποιητικό κέντρο ολόκληρου του ισλαμικού κόσμου. Η πουλυεθνική δύναμη δεν είναι ανάγκη να προέρχεται ως αποτέλεσμα απόφασης του ΟΗΕ, αλλά εκτιμούμε ότι η Τουρκία θα προσπαθήσει να είναι αποτέλεσμα απόφασης του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης.
3.Να εξαργυρώσει ο Ερντογάν την στάση του υπέρ της Παλαιστίνης, με την υπογραφή συμφωνίας για τις ΑΟΖ Τουρκίας-Παλαιστίνης στα πρότυπα του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου.
Το τελευταίο θα ήταν μια πολύ άσχημη εξέλιξη για Ελλάδα και Κύπρο και θα “υποθήκευε” την στάση της Αιγύπτου έναντι της ασφυκτικής τουρκικής διπλωματικής πολιορκίας.
