Τά σόσιαλ μίντια δημοσιεύουν συχνά τόν τελευταῖο καιρό ρεπορτάζ ἀπό τήν Τουρκία, μέ τούς Τούρκους νά παθαίνουν σόκ
πληροφορούμενοι ἀπό τέστ DNA πού κάνουν ὃτι εἶναι…Ἓλληνες. Τώρα ἐμφανίζονται πολλές ἑταιρίες δημοσκοπήσεως στήν Τουρκία, ὃπως τό ancentry.com (πού τό λογότυπό του σημαίνει προγονική καταγωγή), μέ τήν Τουρκάλα Oray Bubut νά ἀπαντᾶ θαρραλέα στήν ὁμάδα τοῦ τουρκικοῦ PROJECT DNA λέγοντας: <<Γιατί οἱ Τοῦρκοι ἐθνικιστές φοβοῦνται τόσο πολύ τήν ἀλήθεια; Διότι ἂν τήν ἀντιμετωπίσουν, τά ψέματα πού ἒχουν έπινοήσει θά διαλυθοῦν στό ἒδαφος.
Μέσα σ᾽ αὐτά τά ψέματα ἒχει αὐξηθῆ τό μίσος πού τούς ἒκανε νά διαπράτουν τόσα ἐγκλήματα ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, Ἀρμενίων, Ἀσυρίων, Ἐβραίων καί ἂλλων.
Ὡστόσο, ἑταιρίες ὃπως τό Ancetry.com ἒχουν ὁδηγήσει πολλούς Τούρκους στήν σκέψη ὃτι στήν πραγματικότητα εἶναι ἐξισλαμισμένοι ΜικρασιάτεςἛλληνες, Ἀρμένιοι καί Ἀσύριοι.
Αὐτοί οἱ Τοῦρκοι στήν συνέχεια ἐξερευνοῦν τό πολιτιστιό καί θρησκευτικό τους ὑπόβαθρο…>>
Ἀλλά αὐτό ἐμεῖς τό ἒχουμε ἐπισημάνει ἀπό τήν ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΙΑ ἢδη ἀπό τόν Μάϊο τοῦ 2019 σέ ἂρθρο μέ τόν τίτλο: <<Ποιοί εἶναι οἱ Τοῦρκοι πού διεκδικοῦν τό μισό Αἰγαῖο>>;
Παραθέτουμε τό σχετικό ἂρθρο γιά τήν ἱστορική πληροφόρηση τῶν ἀναγνωστῶν:
Καθώς τά νέφη τοῦ πολέμου συσσωρεύονται στά Βαλκάνια, οἱ Τοῦρκοι ἒχουν ἐπαυξήσει στό ἒπακρον τίς ἀπειλές καί τίς παράνομες διεκδικήσεις ἑλληνικῶν νησιῶν καί οἱ διάφοροι ξένοι ἀξιωματοῦχοι μιλοῦν γιά ἀλλαγή συνόρων καί θεωροῦν ἀναπόφευκτη τήν ἐμπλοκή τῆς Ἑλλάδος σέ ἓνα νέο Βαλκανικό πόλεμο, μέ ἐξαγωγή τῆς Τουρκικῆς κρίσης πρός τό Αἰγαῖο καί τά Ἑλληνικά νησιά, νομίζω ὃτι εἶναι χρήσιμη μιά μικρή ἱστορική ἀναδρομή, πού καταδεικνύει τήν Ἑλληνικότητα τῆς Μ. Ἀσίας ἐδαφικά καί φυλετικά, ἀπό τήν Ὁμηρική καί τήν Ἀρχαιοελληνική ἐποχή.
Ποιοί εἶναι, ἀλήθεια, οἱ Τοῦρκοι, πού λένε ὃτι τούς ἀνήκει τό μισό Αἰγαῖο καί δέν ξέρω ποιές ἂλλες γεωγραφικές περιοχές;
Ἡ πραγματική ἱστορία ἒχει ὡς ἑξῆς: Ἡ ἀρχική πατριά τοῦ Σουλεϊμάν Σάχ πιέστηκε ἀπό τόν Τζεγκίς Χάν καί κατέβηκε στόν Νότο ἀπό τήν Κεντρική Ἀσία. Ἦσαν Μογγόλοι δηλαδή, περίπου 400 οἰκογένειες σκηνιτῶν, πού στίς ἀρχές τοῦ 1233 φιλοξενήθηκαν ἀρχικά ἀπό τούς Σελτζουκίδες, πού εἶχαν κι αὐτοί ἐκδιωχθεῖ καί κατοικοῦσαν μεταξύ Προύσης καί Ἀγκύρας. Ἀργότερα ὁ Ὀσμάν, γιός τοῦ Ἐρτογούλ, τούς χειραφέτησε τό 1288. Τό Σελτζουκικό κράτος κατέρρευσε καί οἱ σκηνίτες τοῦ Ὀσμάν χρησιμοποιήθηκαν σάν ὁροφύλακες τοῦ Βυζαντίου (φύλακες συνόρων), καθώς τό Βυζάντιο εἶχε τότε, ὃπως πάντοτε ἂλλωστε, σοβαρά προβλήματα μέ τούς Πέρσες.
Αὐτοί οἱ ὀλίγιστοι σκηνίτες Ὀσμανίδες κατόρθωσαν μέσα σέ δύο αἰῶνες, ἀπό τό 1233, βαθμιαίως νά ἐνσωματώσουν, ἐξισλαμίσουν καί νά ἀφομοιώσουν γλωσσικῶς ὁλόκληρη τήν Μικρά Ἀσία καί ὂχι μικρό μέρος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Βαλκανικῆς. Οἱ μέθοδοι γνωστές: Γενιτσαρισμός καί παιδομαζώματα.
Εἶναι λάθος καί ἀφέλεια νά ὑποστηρίζεται ὃτι ἀλλεπάλληλα κύματα Οὒνων καί ἂλλων βαρβάρων λαῶν ἐξετόπισαν τούς λαούς τοῦ Βυζαντίου. Οἱ λαοί, κάτω ἀπό ὁποιεσδήποτε συνθῆκες, δέν ἒχουν κανένα λόγο μετακινήσεως. Δέν θά τό ἐπέτρεπε ἂλλωστε ὁ κατακτητής. Ποιοί θά δούλευαν γι᾽ αὐτόν; Οἱ λαοί ἀντεπεξέρχονται στίς ἐπιδρομές μέ ὁποιονδήποτε τρόπο καί ὑποτάσσονται γενικῶς στούς ἐπιδρομεῖς. Οἱ φεύγοντες εἶναι ὀλιγάριθμοι, ὃπως εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ Σουλεϊμάν Σάχ, πού ξέφυγε ἀπό τήν καταδίωξη τοῦ περιβόητου Μογγόλου κατακτητῆ Τζεγκίς Χάν (1167-1227).
Ἒτσι, οἱ αὐτόχθονες, δηλαδή ὁ Ἑλληνισμός τοῦ Βυζαντίου, ἀπερρόφησε τούς 400 Ὀσμανίδες. Ὁ Ὀρχάν, γιός τοῦ Ὀσμάν, σχημάτισε τόν λαό του ἀπό ντόπια στοιχεῖα. Κατά τό πλεῖστον Ἑλληνικά.
Τέτοιος ὑπῆρξε ὁ ἐξισλαμισμός τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου, ὣστε δέν θά ἦταν καθόλου ἀπίθανο, ἀλλά οὒτε καί ἱστορικῶς παράλογο, νά εἲχαμε, μετά ἀπό ὃλα αὐτά, πρό τῶν πυλῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀντί τοῦ Μωάμεθ Β´, κάποιον σαρικοφόρο ἀπόγονο τοῦ Μιχαήλ Σπανοῦ ἢ τοῦ Ἐβρενοῦ ἢ Οὐρανοῦ, ἂλλου ἐπισήμου ἀποστάτου.
Ἀνέλπιστη διαβεβαίωση τῶν ἀνωτέρω ἦλθε ἀπό τόν νικητή τοῦ δήμου Κωνσταντινουπόλεως, τόν Ἐκρέμ Ἰμάμογλου, πού κατάγεται ἀπό τόν Πόντο, δηλώνοντας δημόσια ὃτι οἱ σημερινοί κάτοικοι τοῦ Πόντου εἶναι Ἓλληνες κρυπτοχριστιανοί, ἐνῶ ὁ δήμαρχος τοῦ Ἐλσενέρ εἶπε ὃτι <κέρδισαν οἱ Ἓλληνες στήν Κωνσταντινούπολη>.
Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἀνώτατος Τοῦρκος ἀξιωματοῦχος παραδέχθηκε καί τήν τωρινή ὓπαρξη τῶν Ἑλληνικῶν πληθυσμῶν στόν Πόντο, οἱ ὁποῖοι, ὑπό τόν φόβο τῶν διωγμῶν τῆς Ἂγκυρας, ἐξισλαμίσθηκαν, ἀλλά ἀκόμη διατήρησαν τήν γλῶσσα καί τήν θρησκεία τους στά κρυφά. Εἶναι κρυπτοχριστιανοί. Καί αὐτή ἡ δήλωση προκάλεσε σφοδρές ἀντιδράσεις στήν Τουρκία ἀπό τόν δήμαρχο τοῦ Ἐσελνέρ, καθώς σέ πολλές περιοχές οἱ κάτοικοι ὁμιλοῦν ἑλληνικά ποντιακά μέ τήν ἀρχαιοελληνική προφορά.
Ἀλλά ἀς ἀναλύσουμε διεξωδικότερα τό σημαντικό τοῦτο ἱστορικό θέμα, πού εἶμαι βέβαιος ὃτι ἀγνοοῦν οἱ σύγχρονοι Ἓλληνες, διότι οἱ κυβερνῶντες δέν φρόντισαν νά διδάξουν τά ἱστορικά γεγονότα στούς Ἑλληνόπαιδες.
Οὒτε οἱ Ὀσμανίδες οὒτε οἱ Σελτζουκίδες ἐπέφεραν κάποια φυλετική ἀλλοίωση στόν μεγάλο πληθυσμό τῆς σημερινῆς Τουρκίας, οἱ ὁποῖοι στήν ὂψη μοιάζουν Εὐρωπαῖοι, ἀλλά μιλοῦν τουρκικά καί πιστεύουν στό Ἰσλάμ κατά πλειοψηφία. Βλέπετε ἂραγε μογγολικά χαρακτηριστικά στούς κατοικοῦντες τήν Τουρκία; Ὂχι βέβαια. Μοιάζουν σάν κι ἐμᾶς. Μόνο στά βόρεια τῆς Ἂγκυρας ἲσως βρεῖ κανείς κάποιους μέ φυσιογνωμία μογγολικῆς ἰδιωτίας, σέ ἀναλογία πού παρατηρεῖται καί σέ ἂλλα εὐρωπαϊκά κράτη.
Ὁλόκληρη ἡ περιοχή τοῦ Βυζαντίου, δηλαδή ὁλόκληρη ἡ προσθοασιατική περιοχή, εἶχε τότε πληθυσμό περί τά 70 ἑκατομμύρια ψυχῶν καί δέν ἦταν δυνατόν μερικές οἰκογένειες σκηνιτῶν Ὀσμανιδῶν καί Σελτζουκιδῶν νά ἀλλάξουν τόν φυλετικό χαρακτῆρα τῆς περιοχῆς. Ἀπερροφήθησαν φυλετικά ἐκ τοῦ νόμου τῆς ἐνδογαμίας.
Ὡστόσο οἱ Ὀσμανίδες κατόρθωσαν νά ἐξισλαμίσουν ὁλόκληρη τήν περιοχή καί νά κάνουν κράτος (ὂχι ἒθνος), γι᾽ αὐτό ἂλλοτε ἀποκαλοῦνται Τουράν, ἂλλοτε Ἰσλάμ καί ἂλλοτε Εὐρωπαῖοι, ἐπιδιώκοντας μάλιστα νά γίνουν μέλος τῆς ΕΕ ὃπερ ἀδύνατον μέ τά σημερινά τοὐλάχιστον πολιτιλά καί πολιτιστικά κριτήρια. Στόν Βαλκανομικρασιατικό χῶρο δέν ὑπάρχει σήμερα κανένας φυσικός πρόγονος τῶν ἐπηλύδων Τούρκων. Ἀνθρωπολογικῶς ἐξαφανίστηκαν.
Εἶναι ἡλίου φαεινότερο ὃτι οἱ Τοῦρκοι <κατακτητές>, λόγω τῆς μικρῆς ἀριθμητικῆς των δυνάμεως, εἶναι κατ᾽ οὐσία φυλετικῶς ἀνύπαρκτοι, καί οἱ ὑποτιθέμενοι σημερινοί Τοῦρκοι τῆς Μ. Ἀσίας εἶναι, στό σύνολό τους, τουρκοφωνήσαντες καί ἐξισλαμισθέντες Ἑλληνομικρασιάτες. Ὃπως ἦσαν κατά τήν ἀρχαιότητα οἱ λαοί αὐτοί (Τρῶες ἐκ καταγωγῆς Δαρδάνου, ἀπό τήν Ἀρκαδία πού ἒδωσε καί τό ὂνομά του στά Δαρδανέλια) μέ ἀργότερα ἐπικυριάρχους τῆς περιοχῆς τούς Πέρσες.
Οἱ Πέρσες ἐκδιώχθηκαν στά δικά τους μέρη μετά τίς ἱστορικές ναυμαχίες καί μάχες τῶν Ἑλλήνων (Ἀρτεμίσιον, Σαλαμῖνα (Θεμιστοκλῆς), Μαραθώνας (Μιλτιάδης), Πλαταιές (Παυσανίας), ὣστε τό Αἰγαῖο νά γίνει <ἡ ἡμετέρα θάλασσα> τοῦ Ἀρριανοῦ. Καί πάλι ὁ Κίμων, ὁ γιός τοῦ Μιλτιάδου, τό 465 π.Χ. ἒδωσε μία παγκοσμίως πρωτοφανῆ νίκη, πραγματοποιῶντας νικηφόρως σέ μία ἡμέρα δύο ναυμαχίες καί μία πεζομαχία στήν Κύπρο, καταναυμαχῶντας τόν Αἰγυπτιακό καί τόν Φοινικικό στόλο, καί ἀποκλείοντας τούς Ἀσιανούς ὁριστικά καί γιά πολλούς αἰῶνες ἀπό τήν Μικρά Ἀσία καί τό Αίγαῖο πέλαγος.
Καί πάλι ἀργότερα, ὃταν οἱ Πέρσες ἐπανῆλθαν, ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἐξετόπισε ὁριστικῶς τούς βαρβάρους ἀπό τόν μικρασιατικό χῶρο καί τό Αἰγαῖο.
Τήν ἱστορία τήν γνωρίζουν καλλίτερα ἀπό ἐμᾶς οἱ σημερινοί Τοῦρκοι, πού διεκδικοῦν διά τοῦ Ἐρντογάν τό μισό Αἰγαῖο, τά Δωδεκάνησα καί ἂλλα νησιά. Ἁπλῶς, δροῦν καί σκέπτονται ἰμπεριαλιστικά, στηριζόμενοι στούς μύθους περί τουρκικοῦ αὐτοχθονισμοῦ καί ἀναμίξεώς τους στόν Αἰγαιακό πολιτισμό ὡς ἀπόγονοι τῶν σκηνιτῶν Ὀσμανιδῶν καί Σελτζουκιδῶν, στηριζόμενοι στά <πιστεύω> τοῦ Κεμάλ Ἀτατούρκ, ὃτι οἱ Τοῦρκοι εἶναι…γηγενεῖς τῆς Μ. Ἀσίας. Μάλιστα ἐπεχείρησαν πρίν ἀπό λίγες δεκαετίες νά ἐτυμολογήσουν τουρκιστί διάφορα ἀγνώστου ἐτυμολογίας ἀρχαῖα Ἑλληνικά ὀνόματα, ὃπως Ἀπόλλων=Ἂλπ Ὀγλάν=τό παιδί τοῦ βουνοῦ, Ἀγαμέμνων=Ἀγά μενούν=ὁ εὐχαριστημένος Ἀγάς, Ὃμηρος=Ὀμέρ, Τροία-Τρωϊκός=Τοῦρκος καί ἂλλα παρόμοια ἰλαρά.
Ὁ κ. Ἐρντογάν πρέπει κάποτε νά καταλάβει ὃτι ἀνέκαθεν ἡ Μ. Ἀσία κατοικεῖτο ἀπό λαούς τῆς Ἀρχαιοελληνικῆς ὁμοφυλίας. Ὁσονδήποτε κι ἂν ἀνατρέξομε πίσω καί σκάψομε βαθύτερα τήν γῆ στήν Μ. Ἀσία, μόνο τήν ἀδιάπτωτη ἀπό τά παλιά χρόνια συνέχεια καί Ἀρχαιοελληνική ἑνότητα θά βροῦμε.
Ὁ ἀρχικός φυλετικός πυρῆνας τῶν Τούρκων διεσπάρη καί ἀπερροφήθη ἀνθρωπολογικῶς σέ τέτοιο βαθμό, ὣστε, κατά τούς γνωστούς νόμους τῆς κληρονομικότητος καί τῆς γενετικῆς στήν ἐνδογαμία, μπορεῖ νά λεχθεῖ μέ ἐπιστημονική βεβαιότητα ὃτι (Ι. Κούμαρης, πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς <Περί φυλετικῆς ἀποκαθάρσεως διά τῆς ἐνδογαμίας>. Πρ. Ἑλλην. Ἀνθρωπολογικῆς Ἑταιρίας Ι942 καί 1944) ἀπό πολλοῦ ἢδη ἒχει ἀποβληθεῖ, ἀπό τήν γεωγραφική αὐτή περιοχή καί τό τελευταῖο ἲχνος Τουρκικοῦ αἳματος.
Στήν Ἰλιάδα, ὁ Ὃμηρος ἀποκαλεῖ Χίο τήν Χίο, Ψαρά τά Ψαρά (Ψυρίη νῆσος), Σαμοθράκη τήν Σαμοθράκη (Σάμον Θρηκιύην), Τένεδον τήν Τένεδον, Λῆμνο τήν Λῆμνο, Χίον τήν Χίο, Ρόδον τήν Ρόδο, Κύπρον τήν Κύπρον, Κρήτην τήν Κρήτη κλπ. Ποῦ ἦσαν τότε οἱ <αὐτόχθονες> ὀλίγιστοι ἐκδιωχθέντες ἀπόγονοι-πατριές τοῦ Τζεγκίς Χάν; Ποῦ βρισκόταν τό Μογγολικό ἰδεῶδες στίς Ἑλληνικές πατρίδες;
Καί ὃμως, σήμερα ὁ πανταχόθεν βαλλόμενος ἀπόλυτος ἂρχων τῆς διχασμένης Τουρκίας, διεκδικεῖ τό μισό Αἰγαῖο, τήν <ἡμετέραν θάλασσαν> τοῦ Ἀρριανοῦ. Εἶναι προφανές ὃτι κάποιος νεώτερος πολέμαρχος πατριώτης θά πρέπει νά τόν βάλει στήν θέση του ὑπό τήν ἡγεσία μιᾶς πατριωτικῆς καί δημοκρατικῆς κυβερνήσεως. Καί δυστυχῶς, ἐπί τοῦ παρόντος, δέν διαγράφεται τέτοια προοπτική στόν ὁρίζοντα, μέ τά πολιτικά ἢθη βυθιζόμενα διαρκῶς στήν νέα δίνη πού δημιούργησε ἡ παγκοσμιοποίηση καί τούς νέους συσχετισμούς δυνάμεων πού ἒχουν δημιουργηθεῖ.
