Γράφει ὁ Ἰωάννης Χατζηδιγενῆς, Θεολόγος
Ἡ εὐρεία ἀπήχηση ποὺ ἔχουν τὰ ἀφυπνιστικά κηρύγματα τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου π. Νεοφύτου, τάραξαν τὰ λιμνάζοντα ὕδατα στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος λοιπόν, καὶ συγκεκριμένα ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, ἔδραμε νὰ διαμαρτυρηθεῖ μὲ ἐπιστολὴ της στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Ἐπέρριψε εὐθύνες καὶ πρόσαψε κατηγορίες στὸν Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο, ὅτι «μὲ τὶς ὁμιλίες καὶ τὰ κηρύγματά του ἐπηρεάζει τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Κύριος λόγος εἶναι ὅτι ὁ Πανιερώτατος Μόρφου ἔχει ἀρνητικὴ στάση στὸ θέμα τοῦ ἐμβολιασμοῦ κατὰ τοῦ κορωνοϊοῦ.
Τί κι ἂν ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ἀναμένει ἐναγωνίως μέσα στὶς τόσες δυσκολίες… ποὺ περνᾶ, τὸν παρηγορητικὸ λόγο τῶν ποιμένων καὶ ἐκκλησιαστικῶν του ταγῶν; Ἀντὶ αὐτοῦ παρατηροῦμε “σιγὴν ἰχθύος”, γιὰ νὰ μὴ ποῦμε σύμπλευση ἐκ μέρους τῆς πλειονότητος τῆς Ἱεραρχίας μὲ τὴν πολιτεία, σὲ ποικίλα ἀκανθώδη ἀντιχριστιανικὰ νομοθετήματα. Ἀντὶ τῶν ἁγιοπατερικῶν κηρυγμάτων, ἀκοῦμε μόνο κοσμικοῦ τύπου ὑγειονομικὲς ὁδηγίες γιά μέτρα προφύλαξης. Σχολίασε εὔστοχα κάποιος, ὅτι ἂν οἱ ἱεροκήρυκες στοὺς Ναούς, μὲ τὸν ἴδιο ζῆλο καὶ τὴν ἀφοσίωση ποὺ ἐπιδεικνύουν στὴν ἐφαρμογὴ τῶν ὑγειονομικῶν πρωτοκόλλων, προέτρεπαν τοὺς πιστοὺς στὴν ἐφαρμογὴ τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀλλὰ καὶ τῆς θεραπευτικῆς Πατερικῆς Ἀγωγῆς, τὸ ποίμνιο θὰ εἶχε πραγματικὰ ἁγιάσει…
Κι ὅμως, ἐκεῖ ποὺ νόμιζε κανεὶς ὅτι ὄντως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ δὲν εἶχαν λαλιά, ξαφνικὰ σηκώνουν ἀνάστημα, ἐναντίον ὅλων ὅσοι ἀγωνίζονται τὸν καλὸν ἀγώνα, ὅπως οἱ Μητροπολίτες Κυθήρων καὶ Αἰτωλίας, ὁ Μητροπολίτης Μόρφου κλπ.
Ξεχνοῦν ὅμως ὅτι «ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται» (Τιμ. Β΄, β΄, 9), δεν δένεται, δὲν φυλακίζεται, δὲν φιμώνεται!
