Κυριακή των Αγίων Πάντων σήμερα, σεβαστοί πατέρες και αγαπημένοι μας αδελφοί.
Είναι μια γιορτή-σφραγίδα αυτής της χαρμόσυνης περιόδου του Πεντηκοσταρίου, που μας παρουσιάζει επίσημα τους έμψυχους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, τους Αγίους μας! Και όχι μόνο τους Αγίους ανθρώπους! Και οι άγιοι Άγγελοι γιορτάζουν!
Κι αυτούς, το Άγιο Πνεύμα τους αγίασε! Εξαιρέτως βέβαια τιμάται η Υπεραγία Θεοτόκος, η ασυγκρίτως τιμιωτέρα και αγιωτέρα πάντων των Αγίων!
Μέχρι τον 10ο αιώνα η γιορτή ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στους Μάρτυρες, κατόπιν επεκτάθηκε και στίς άλλες κατηγορίες αγιότητας.
Ώ οι Άγιοί μας! Ο χορός των Προφητών, των Αποστόλων, των Ιεραρχών, των Μαρτύρων, των Ομολογητών, των Οσίων και πάντων των Δικαίων, ανδρών και γυναικών, των επωνύμων και ανωνύμων, αυτών που τέλεσαν καλώς τον αγώνα και τήρησαν την Πίστη!
Ώ οι φίλοι του Κυρίου, είναι η ίδια η Πεντηκοστή μέσα στην ιστορία! Ώ οι Άγιοί μας, είναι ο καθένας τους ο ίδιος ο Χριστός, που παρατείνεται στους αιώνες, είναι η απόδειξη του έργου της Εκκλησίας!
Κυριακή των Αγίων Πάντων!
Όχι, δεν πρόκειται για μια στατική και κλειστή γιορτή Αγίων του παρελθόντος! Έχει και προληπτικό χαρακτήρα! Είναι πάντα ανοιχτή και μας προσκαλεί, μας προκαλεί να τους μιμηθούμε εν Χριστώ στην ευσέβεια, την ταπεινοφροσύνη και την ουράνια, αληθινή τους αγάπη!
Μας το λέει αυτό το Συναξάρι της ημέρας:
“Του Κυρίου μου υμνώ τους φίλους, εί τις δε μέλλων, είς τούς πάντας εισίτω”, δηλ. του Κυρίου μου υμνώ τους φίλους, κι όποιος στο μέλλον φανεί αντάξιος, ας περάσει να τιμηθεί, να ευφρανθεί μαζί τους! Και στο υπόμνημα που ακολουθεί αναφέρεται, “μεθ’ ών έστωσαν και οι επιγενησόμενοι!” Ας σταθούν δηλ. μαζί με όλους τους Αγίους και όσοι πρόκειται να αγιάσουν!
Αδελφοί, ας σταθούμε προσοχή! Βρισκόμαστε νοερά μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου στρατιώτου της Εκκλησίας! Είναι ασύλληπτα μεγάλος ο αριθμός τους, από κάθε έθνος και γλώσσα και σημείο της γης, είναι αμέτρητοι, είναι οι λευκοφορεμένοι νικητές της Αποκαλύψεως, οι κρατούντες τους φοίνικες και κυκλούντες τον θρόνο του Θεού! Είναι όσοι λεύκαναν τις στολές τους με το αίμα του εσφαγμένου Αρνίου, αυτοί που βγήκαν μέσα από τη μεγάλη θλίψη, (Αποκάλ.7, 9-14) είναι και οι δόκιμοι ως τέλους στον μεγάλο πειρασμό των ημερών μας! Ποιος δεν θα ήθελε να βρεθεί ανάμεσά τους;
Α. ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΑΝΟΜΙΑΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ!
“Ιδού, νύν καιρός ευπρόσδεκτος!”. Ζούμε την αρχή ημερών μαρτυρικών, στιγμών πρωτοφανούς διωγμού, που δεν συγκρίνεται με κανέναν του παρελθόντος!
Την ώρα που οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Εκκλησίας εμβολιάζονται συντασσόμενοι με τον διάβολο, εσύ αδελφέ μου, τί θα κάνεις; Υπακοή στον Χριστό, στους Αγίους, ή στους Μασόνους κληρικούς; Μήπως δεν είναι θέμα πνευματικό το νέο εμβόλιο; Τραγικό λάθος αγαπητέ, πλάνη και πτώση και υποκρισία σκέτη η σιωπή σου! Και ένας να εμβολιαστεί εξαιτίας της αμφιβολίας σου, είσαι συμμέτοχος σε φόνο και στην απώλεια μιας ψυχής! Είναι θέμα Πίστεως! Είναι θέμα σωτηρίας ή απωλείας αυτός ο εμβολιασμός! Περίμενες λες να γράφει η Αγία Γραφή για εμβόλια; Μην είσαι αφελής! Το πονηρό σφράγισμα, που το βροντοφωνάζει και που ήδη κορυφώνεται με επισημότητα, δεν είναι ξεκάθαρη άρνηση Χριστού;
Μας το φωνάζουν οι Άγιοι, τί δεν ακούς; Οι θεολογικές γνώσεις δεν σε σώζουν, τα σημεία των καιρών τα περνάς τόσο μετριοπαθώς; Εδώ ο διάβολος σε σημαδεύει θανατηφόρα και συ προχωράς με διαλόγους και επιχειρήματα; Περιμένεις κοινά ποτήρια; Πυροβολείς στον αέρα τον Οικουμενισμό;
Την πάτησες αδελφέ μου αγαπημένε, σκοτίσθηκες, ξύπνα, φώναξε, απότρεψε, κανόνισε με αγάπη τους αρνητές του Χριστού, βδελύξου όλους εκείνους που δέχονται τους εμβολιασμένους στη Θεία Κοινωνία! Περιμένεις ο διάβολος να έρθει με ταμπέλες που θα αναγράφεται 666; Ακόμα κι αυτό όμως, ήρθε! Τον γραμμωτό κώδικα σου περνάνε στο σώμα, σε σκανάρουν, σου περνάνε νούμερο προσωπικό και αντί για δούλος Χριστού, γίνεσαι δούλος διαβόλου! Μη θέτεις το θέμα ιατρικά μόνο! Έτσι δεν ομολογείς! Μη θέλεις να φανείς ανώτερος από τους Αγίους! Μήν εθελοτυφλείς στα σημεία των καιρών! Μή λες δεν είναι σφράγισμα! Είναι και παραείναι! Δεν σου συγχωρείται η άγνοια! Δεν είναι προχάραγμα, είναι το πρώτο και παγκόσμιο επίσημο χάραγμα! Αν το δεχτείς, δεν θα μπορέσεις να αντισταθείς στο επόμενο. Ξύπνα αδελφέ! Τον αριθμό του Θηρίου βάζεις μέσα σου; Δεν βλέπεις; Δεν ακούς; Χορεύει ο σατανάς και συ διαλέγεσαι θεολογικά με τους προδότες; Γελάνε μαζί σου! Μην περιμένεις μετάνοια στους μη έχοντας προαίρεση αλλαγής! Οι καρποί τους το δείχνουν, τα λόγια, οι πράξεις, η χλιαρότητα και η δειλία τους. Πρώτοι οι δειλοί κολάζονται! Δεν το ξέρεις; Μάθε το (Αποκαλ.21,8). Μην αμφιβάλλεις, μη ψάχνεις επισκόπους ομολογητές, μή ρίχνεις τον πήχυ του αγώνα της Πίστεως! Μία είναι η αλήθεια τώρα και πολύ σκληρή!:
Το νέο εμβόλιο είναι επίσημη σύνταξή σου με τον σατανά, άρνηση του Βαπτίσματος, σφραγίδα του Εωσφόρου, βλασφημία του Αγίου Πνεύματος, χειρότερο από κάθε άλλη συμμετοχή σε Αίρεση, είναι ό,τι πιο φρικτό στην ιστορία!
Ξύπνα καλέ μου φίλε! Πρόσεχε όμως από παντού! Υπάρχουν και άνθρωποι-διάβολοι, που λένε μεν αυτήν την αλήθεια, για να τους ακολουθήσεις όμως και να χαθείς! Πρόσεχέ τους! Είναι γεμάτοι θανάσιμα αμαρτήματα, οίηση και φιλαρχία! Εσύ μείνε ταπεινά ενωμένος και υπομένοντας με την αληθινή Εκκλησία των Αγίων του Χριστού, όχι των Αγιοκαπήλων του πονηρού!
Αγωνίσου όχι πως θα βολευτείς με έναν απλό εκκλησιασμό και μια Θεία Μετάληψη, αλλά πώς θα βοηθήσεις όλη την Εκκλησία να καθαρθεί από τις ακαθαρσίες των χοίρων της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, από τους Σχισματικούς και τους φίλους τους, τους Τέκτονες κληρικούς, τους κίναιδους ρασοφόρους, τους βολεμένους και άβουλους πνευματικούς, που ακολουθούν το τί θα πει η Σύνοδος, η Αδελφότητα, η Οργάνωση, όχι τί λένε οι Άγιοι!
Βοήθησε με παρρησία και αγάπη τολμηρή όσους καλούς ιερείς γνωρίζεις πως δειλιάζουν, όσους καλοπροαίρετους πλανήθηκαν και εμβολιάστηκαν, μίλησε για ανάγκη πικρών δακρύων σε όσους έπεσαν, κράτα τους μακριά, από αγάπη και μόνο, ακολούθησε τους Αγίους τώρα, που αντιστέκονταν όλοι στους ψευδαποστόλους, που δεν υπάκουαν ποτέ στην Αίρεση και την παρανομία της επίσημης Ιεραρχικής αποστασίας!
Γίνε, αγαπητέ, ακόλουθος ταπεινός των όντως αγιασμένων, όχι τυφλά υπάκουος των αμετανοήτως εμβολιασμένων! Οι Άγιοι αγωνιούν για σένα, δεν τους ακούς;
Β. ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ.
“Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς” (Ματθ.10,32)
Ας σταθούμε λίγο στον λόγο αυτόν του Κυρίου. Δεν μας λέει όποιος με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, αλλά όποιος ομολογήσει έν εμοί, δηλ. με τη δική μου δύναμη, δι’ εμού. Μόνο με την Χάρη του Θεού μπορεί κανείς να ομολογήσει.
Βλέπουμε, αγαπητοί μας αναγνώστες, ότι ο Χριστός δεν απαιτεί μόνο την εσωτερική πίστη της ψυχής, αλλά και εξωτερική ομολογία του στόματος.
“καρδία γάρ πιστεύεται είς δικαιοσύνην, στόματι δέ ομολογείται είς σωτηρίαν” (Ρωμ10,10). Ένας που ομολογεί μόνο με το στόμα, χωρίς να πιστεύει και να είναι ενωμένος στην καρδιά με τον Χριστό, είναι υποκριτής! Και όποιος πιστεύει μεν στην καρδιά, όμως δεν ομολογεί με το στόμα, είναι δειλός και κολάζεται!
Μην αυταπατάσαι λοιπόν αδελφέ μου, με την πεποίθηση ότι μασκοφορώντας από ψευτοδιάκριση και ψευτοταπείνωση είσαι και πιστός, ή με το να εμβολιάζεσαι δεν αρνείσαι τον Χριστό! Και στις δύο περιπτώσεις έχεις εκπέσει της Εκκλησίας! Και στις δύο περιπτώσεις βλασφημείς το Άγιο Πνεύμα και στη δεύτερη μάλιστα δέχεσαι σφραγίδα του διαβόλου στο σώμα σου και στην ψυχή!, που δεν αφαιρείται πια, ούτε και αγιάζεται με σταυρούς. Αφήνουμε το ότι βάζεις μέσα σου σκοτωμένα αθώα βρέφη και γίνεσαι φονιάς! Αφήνουμε το ότι συντάσσεσαι και συνευδοκείς με μια παγκόσμια παρανομία, επιορκία, γίνεσαι βοηθός των διωκτών του Χριστού, ακολουθείς την πομπή και λατρεία του Σατανά, την οποία είχες απαρνηθεί στο Άγιο Βάπτισμα!
Τί τρομερή πτώση! Τί ασυγχώρητη αδιαφορία και δειλία!
Αγαπητοί, ας σταθούμε με θείο φόβο στις πονηρότατες μέρες μας! Πολλοί θεωρούμενοι ομολογητές πλανήθηκαν και πλανώνται και πέφτουν μη θεωρώντας τον νέο εμβολιασμό άρνηση Πίστεως και σφράγισμα του πονηρού δίχως επιστροφή!
Άλλοι συντάσσονται με τα βλάσφημα υγειονομικά δόγματα εν ώρα θείας λατρείας!
Πόσο υποκριτές πάλι δεν είναι όλοι αυτοί, που θεωρούνται λιοντάρια Ορθοδοξίας, στην πράξη όμως παρουσιάζονται φίδια και σκορπιοί της Εκκλησίας!
Η καθαρή ομολογία αδελφοί στις μέρες μας είναι δυσεύρετη, διότι πολλοί πλάνοι και ψευδοπροφήτες φανερώνονται, χωρίς απ’ τη μια να είναι ενωμένοι πρώτα με τον Χριστό δια των αγίων αρετών, της κάθαρσης και του φωτισμού, δια ταπεινοφροσύνης και αγάπης ειλικρινούς, οι περισσότεροι δε απ’ την άλλη έχουν ήδη αρνηθεί συνοδικά, θεσμικά και επίσημα την ευσέβεια συμβαδίζοντας με τον κόσμο της πανθρησκείας, της αποστασίας, της διαστροφής και της αδικίας.
Σεβαστοί και καλοί μας φίλοι! Τί κι αν υπάρχει έλλειψη παντελής απλανών πνευματικών πατέρων και οδηγών; Έχουμε τους βίους και τις διδαχές των Αγίων μας, που μας προειδοποίησαν!
Ας κρατήσουμε ταπεινά και ανυποχώρητα αμόλυντη την Πίστη και τις Παραδόσεις μας, ετοιμαζόμενοι μέχρι και το μαρτύριο!
Ας κάνουμε την καρδιά μας πρώτα κατοικητήριο της Αγίας Τριάδος, με την εγκαθίδρυση όλων των αγίων αρετών! Έτσι θα ασφαλίσουμε τον ομολογιακό μας αγώνα! Έτσι θα παραμένουμε ασφαλείς επιβάτες στην κιβωτό της σωτηρίας, την Αγία μας Εκκλησία!
Τους Αγίους Μάρτυρες και όλους τους Αγίους μας, ας τους τιμάμε όχι με λόγους και ψαλμωδίες και τυπικές ακολουθίες μόνο, αλλά κυρίως με τη μίμηση του καλού τους αγώνα έως θανάτου!
Γ. Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ.
«Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Ματθ. 10,3)
Χριστιανός και πιστός αληθινός είσαι αδελφέ μου, μόνο όταν βαδίζεις με ακρίβεια, συνέπεια και πρακτική μετάνοια τον αγώνα της εν Χριστώ ζωής. Σκληρός και απόλυτος ο αιώνιος λόγος του Κυρίου, που ακούσαμε σήμερα.
Είναι ανάξιος για μένα, λέει, εκείνος που προτιμά να σώσει τη ζωή του την πρόσκαιρη παρά να μείνει πιστός στις εντολές μου! Είναι ανάξιος επίσης, όποιος αγαπά περισσότερο από μένα τόν πατέρα, ή την μητέρα ή τα παιδιά του!
Είναι ανάξιος εντελώς αυτός που δεν παίρνει απόφαση θανάτου για χάρη μου και δεν ακολουθεί ακριβώς τη σταυρική μου πορεία!
Απόλυτος εδώ ο λόγος του Χριστού, σκληρός και ακατανόητος στους χλιαρούς Χριστιανούς της Νέας Εποχής! Όμως δεν είναι καθόλου υπερβολικός ή άδικος!
Σ’ αυτόν που μας χάρισε τα πάντα, χρωστάμε τα πάντα!
Οι Άγιοι Πάντες, τους οποίους γιορτάζουμε σήμερα, δόθηκαν ολοκληρωτικά στην αγάπη του Χριστού. Σταύρωσαν πάθη και κακίες, υπέμειναν βάσανα και κακουχίες με χαρά!!! και ήταν θνητοί και φιλάσθενοι και αδύνατοι σαν κι εμάς! Αλήθεια αγαπητοί, το ξέρουμε ότι αυτοί τελικά θα μας κρίνουν, όπως το έχει πει ο λόγος της Γραφής; “οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἅγιοι τὸν κόσμον κρινοῦσι;” (Α’ Κορινθ. 6,2).
Πώς όμως οι Άγιοι θα μας κρίνουν, αφού ο Κριτής είναι μόνο ο Χριστός;
Θα παρουσιαστούν τότε γεμάτοι θεία δόξα! Όταν λέει ο Κύριος ότι θα μας κρίνουν εννοεί ότι θα ελέγξουν μυστικά όλους όσους δεν ακολούθησαν τη ζωή τους, όλους όσους δεν αντιστάθηκαν στην κοσμικότητα και τις παράνομες ηδονές, όλους όσους υπέκυψαν στα άνομα κελεύσματα των τυράννων και αθέων και αιρετικών κάθε εποχής. Οι Άγιοι π.χ των ημερών μας που δεν εμβολιάστηκαν, δεν μασκοφόρεσαν και δεν υπάκουσαν στα βλάσφημα μέτρα και στις ανίερες Συνόδους, θα ελέγξουν τότε σιωπηρά, αλλά πολύ φανερά, όσους αδιάφορα έτρεξαν να μασκοφορέσουν και να σφραγιστούν, όσους σήμερα με περιφρόνηση λένε στους πιστούς που διώκονται, ότι και εμβόλιο έκανα και πιστός είμαι, εσύ είσαι ανυπάκουος και αιρετικός!
Τότε όμως είναι που όλοι αυτοί θα ακούσουν από το στόμα του Κυρίου: “ούδέποτε έγνων υμάς! Ποτέ δεν σας γνώρισα! Αποχωρείτε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν!” (Ματθ. 7,23). Άραγε, θα τολμήσουν τότε να απαντήσουν στον Θεό οι σημερινοί έξυπνοι υποτακτικοί των Μασόνων και περιφρονητές των αρνητών και ψεκασμένων, ότι εμείς κάναμε υπακοή στους πνευματικούς;
Δεν θα προλάβουν, θα φιμωθούν!
Δεν θα έχουν καν ένδυμα γάμου, μόνοι τους θα αποσυρθούν και δεμένοι χειροπόδαρα θα βασανίζονται αιώνια δυστυχώς!
Αδελφοί άγιοι, ώρα εσχάτη εστί!
Μη παίζουμε άλλο με τη σωτηρία μας! Μην περιφρονούμε τους Αγίους που μας έστειλε και στέλνει ο Θεός! Μη λέμε ότι τους αγαπάμε και με τα έργα τους αρνούμαστε! Οι Άγιοι δεν μπορούν καθόλου να μας βοηθήσουν, όταν εμείς δεν θέλουμε να μετανοήσουμε, να διορθωθούμε, να κάνουμε υπακοή στο Ευαγγέλιο, στον Χριστό και όχι στην αίρεση και τη βλασφημία!
Κλαίνε, αδελφοί, τώρα οι Άγιοι! Κλαίνε την κατάντια των Μοναστηριών τους, που πρόδωσαν την Πίστη! Κλαίνε τους ηγουμένους και μοναχούς της αδιαφορίας, της σιωπής, της ένοχης προσευχής, του εμβολίου, της μάσκας και της αντίχριστης νομιμότητας. Θρηνούν πολύ για τη διαγωγή των κακών ποιμένων, που, αν και τους έζησαν, όμως δεν τους κατάλαβαν ποτέ, ούτε τους μιμήθηκαν, αλλά τώρα τους καπηλεύονται και τους πολεμούν!
Ας μην κοιμόμαστε τον ύπνο του “δικαίου”! Δεν μας σώζουν αδελφοί τώρα ούτε οι εικόνες του σπιτιού μας, ούτε τα προσκυνήματα, ούτε οι αρτοκλασίες, ούτε η μνημόνευση των ονομάτων μας στις μολυσμένες λειτουργίες της αίρεσης! Ούτε οι πρεσβείες των Αγίων μας σώζουν, αν εμείς αρνηθούμε την Αλήθεια, τον Χριστό και συνταχθούμε με το εμβόλιο, τους αρνητές της Πίστεως και σφραγισμένους από τον Σατανά! Αγαπάμε τους Αγίους;
Ας εμπνεόμαστε από τα κατορθώματα της Πίστης τους τα μεγάλα! Ας κάψουμε τις μάσκες και ας αυξήσουμε την πίστη μας!
Ας αρνηθούμε κάθε εμβόλιο και ας υπομείνουμε κάθε στέρηση για λίγο και για χάρη του Χριστού!
Δεν είναι προαιρετική η αγιότητα, είναι θεία εντολή! Να γίνουμε Άγιοι! Τέλειοι, όχι δειλοί και χλιαροί! Όχι άπιστοι και βολεμένοι! Όχι φίλοι των ανθρώπων, των ανέσεων και εχθροί του Θεού, όχι υποτακτικοί των παρανόμων, όχι επίορκοι και σφραγισμένοι, όχι δούλοι της αμαρτίας και διάκονοι της διαφθοράς!
Άγιος σήμερα σημαίνει Ταπεινός Ομολογητής! Αρνητής της μάσκας, του εμβολίου και των αιρετιζόντων ποιμένων για χάρη του Χριστού! Δεδιωγμένος ένεκεν δικαιοσύνης, αφιλοχρήματος, απλός, ελεύθερος και τίμιος!
Εμείς, ποιούς θα ακολουθήσουμε;
Τους Αγίους που αντιστάθηκαν, ή τους Μασόνους κληρικούς που υποτάχθηκαν;
Τους πνευματικούς της αίρεσης ή τους Οσίους της δια Χριστόν καθαίρεσης; Το πλήθος των χλιαρών, τα άλογα και άβουλα πρόβατα, ή τους ελάχιστους, τους ανυποχώρητους, τους ανυπότακτους στη βλασφημία, τους ταπεινούς και αγνούς πιστούς των αγίων κατακομβών; Την Πίστη ή την αλλοιωμένη Ορθοδοξία; Τους σχισματικούς ή όσους δεν μνημονεύουν τους προδότες κληρικούς;
Θα περιφρονήσουμε τη δημόσια εδώ ντροπή να μας πούνε τρελούς, φανατικούς, αρνητές, ψεκασμένους, εκτός Εκκλησίας και εγωϊστές για χάρη της Αλήθειας Χριστού και των Αγίων, για χάρη της αιώνιας χαράς; Έτσι δεν έκανε ο Κύριος, έτσι δεν έκαναν όλοι οι Άγιοι;
Ποιος Άγιος υπάκουσε στην παρανομία; Ποιος συντάχθηκε με την Αίρεση; Ποιος δεν πήγε κόντρα στο κοσμικό φρόνημα, ποιος συσχηματίστηκε με τον νυν αιώνα;
Ποιος δεν διώχθηκε; Μήπως οι Άγιοι ήταν δημοφιλείς και τους πρόβαλλαν τα μέσα; Ήταν φίλοι των Μασόνων; Ήταν σιωπηλοί όταν αλλοιωνόταν η Πίστη;
Αλήθεια, γιατί ακόμα δεν ακούμε και δεν ακολουθούμε τους Αγίους μας, δηλ. τον Χριστό και ακούμε τους Αγιομάχους και τους καπήλους προφητολόγους;
Έχουμε γύρω μας αγαπητοί, νέφος αμέτρητων Μαρτύρων! Μας δείχνουν όλοι τον μονόδρομο του μαρτυρίου και της μαρτυρίας!
Ας τους μνημονεύουμε με πίστη και πόθο, ας τους παρακαλούμε να μας ενισχύουν…
“Εξαιρέτως (βέβαια) της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, μετά πάντων των Αγίων μνημονεύσαντες, εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τώ Θεώ παραθώμεθα”. Αμήν!
