Η ελευθερία μας πηγάζει από τα Συντάγματα, όχι από τους Γεραπετρίτες και τους Σκέρτσους. Αυτό που ουσιαστικά συντελείται στη χώρα με τον διαχωρισμό της κοινωνίας σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους και τους περιορισμούς σε μερίδα ανθρώπων που είναι υγιείς είναι μία χούντα νέου τύπου.
- Από τη Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*
Αυτή που την κάνουν παρεάκια κακομαθημένων γόνων και όχι ο στρατός. Το να ζεις, να περπατάς όπου σου αρέσει, να ταξιδεύεις, να πίνεις τον καφέ σου με φίλους σου, να διασκεδάζεις δεν είναι κάτι που μπορεί να σου απαγορεύσει ο κάθε Μητσοτάκης. Αυτό ωστόσο φαίνεται να το έχουν ξεχάσει στη χώρα μας, καθώς κάθε μέρα ανακοινώνουν περιοριστικά μέτρα για όσους δεν έχουν εμβολιαστεί. Ειδικά μαγαζιά για εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους, επιπλέον ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση για τους τελευταίους ως τιμωρητικό μέτρο. Κι αυτό για να «πείσουν» τον κόσμο να εμβολιαστεί. Για να τον εξαναγκάσουν δηλαδή. Τα μέτρα πηγαίνουν παρέα με την προπαγάνδα για τους μιαρούς ανεμβολίαστους, τους ανεύθυνους, τους ψεκ, τους επικίνδυνους.
Ξεχνώντας βέβαια ότι αυτοί που δέχονται το κυβερνητικό bullying είναι πολίτες που τους πληρώνουν, που είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, που είναι υγιείς -γι’ αυτό και δεν βρίσκουν λόγο να κάνουν το εμβόλιο-, που δεν κινδυνεύουν, που έχουν κάθε δικαίωμα να φοβούνται τα εμβόλια περισσότερο από τον ιό.
Η επίκληση στην προστασία της δημόσιας υγείας είναι τουλάχιστον φαιδρή και οι κυβερνώντες νομίζουν ότι απευθύνονται σε ανόητους. Κάθε μέτρο που λαμβάνει η Πολιτεία οφείλει να είναι αναλογικό μίας κατάστασης και σίγουρα να μην καταπατά την αρχή της ισότητας. Κοινώς για να περιορίσεις τις μετακινήσεις του κόσμου στον βαθμό αυτό, η πανδημία πρέπει να ομοιάζει με πανούκλα. Με 800 κρούσματα περίπου, 180 διασωληνωμένους και 4 θανάτους με μέσο όρο ηλικίας τα 78 δεν τη λες και κρίσιμη την κατάσταση, για να μην αφήνεις τον κόσμο να ζήσει. Ούτε φαίνεται ότι υπάρχει και κανένα τρομερό εφέ από τους ανεμβολίαστους στη διασπορά. Άσε που οι ίδιοι οι επιστήμονες λένε ότι και οι εμβολιασμένοι κολλάνε και μεταδίδουν.
Οπότε προς τι όλοι αυτοί οι περιορισμοί; Προς τι το απαρτχάιντ με ειδικά μαγαζιά για τους μεν και τους δε και ειδικό τρόπο μετακίνησης προς τα νησιά; Για ποιο λόγο όλη αυτή η χουντάρα και όλο αυτό το bullying κατά των πολιτών της χώρας; Κι ας μας εξηγήσει κάποιος. Πώς ένας υγιής γίνεται κίνδυνος θάνατος; Από πότε ένα εμβόλιο για μία αρρώστια θανατηφόρα για ελάχιστους είναι υποχρεωτικό; Γιατί τα μέτρα το καθιστούν υποχρεωτικό, αφού για να έχεις στοιχειώδεις ελευθερίες πρέπει να ανήκεις στην «προνομιούχα» ομάδα των εμβολιασμένων. Πολλοί εκ των οποίων νομίζουν ότι πρέπει να πάρουν και παράσημο επειδή εμβολιάστηκαν. Αυτά τα μέτρα συνιστούν πολιτική εκτροπή. Ας το έχουν υπ’ όψιν τους αυτό, όταν θα ζητήσουν ψήφο. Αλλά τι λέω; Ούτως ή άλλως δεν την υπολογίζουν.
*Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle
