ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
+++
Πάρε μολύβι και χαρτί, τον λόγο μου να γράψεις,
βλέποντας συ τον όλεθρο τώρα πικρά να κλάψεις.
Τόπο κρανίου εκάνατε Ελλάδος το τοπίο,
όμως πρωτίστως χάσατε σκοπό σας σεις τον Θείον.
Έχεις, ναι, ύψιστο σκοπό στη γη όπου υπάρχεις
και πρέπει άνθρωπε εσύ σε εμέ ψηλά να φθάσεις.
Να γίνεις Θεία εικόνα μου και ομοίωση μου Αγία,
μα οι άνθρωποι εγίνατε μία ζούγκλα με θηρία.
Εχάσατε προορισμό, ανώτερα σημεία,
εγίνατε τεκνία μου σαν άγρια θηρία.
Αυτά εξεπεράσατε εσείς εις την κακία
γι’ αυτό θρηνεί, ναι συνεχώς,
κλαίει μπροστά στο θρόνο μου η μήτηρ ΠΑΝΑΓΙΑ.
Μα εσείς ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ εις του εχθρού το κόμμα,
στης αμαρτίας το στρατί οδοιπορείτε ακόμα.
Εμένα αποβάλατε, τον ύψιστο ΘΕΟ ΣΑΣ,
ωσάν τον χοίρο εγίνατε σε ετούτον τον αιώνα.
Κάτω πετάξατε εσείς το ΘΕΙΟ ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ ΣΑΣ
που έχω βάλει Ο ΚΥΡΙΟΣ πάνω στας κεφαλάς σας.
ΘΕΟ ΕΚΑΝΑΤΕ άνθρωποι εδώ την επιστήμη,
τρέχετε για να πάρετε ό,τι αυτή σας δίνει.
Έχετε τώρα αφεθεί εις το εμβόλιο σας,
χωρίς να νιώθετε εσείς πως είναι Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΑΣ.
Όταν αυτό το νιώσετε, θα ΄ναι αργά πολύ
γιατί όλες τις συνέπειες του θα ΄χετε υποστεί.
Βοήθεια, ευθύς θα κράξετε μα θα ‘ναι τότε αργά,
όταν θα φεύγουν απ’ τη ζωή δικά σας τα παιδιά.
Θα ‘ναι αυτό η πληρωμή εις την αφέλεια σας,
γιατί δεν στρέψατε άνθρωποι ψηλά εσείς τα βλέμματα σας.
Πιστέψατε στα ψέματα, τάχα για την υγεία
και τώρα θα πληρώσετε ακριβά την απερισκεψία.
Εμένα αποβάλατε, ΤΟ ΘΕΙΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΜΟΥ,
το άγιο μου αντίδοτο που δίδω στο λαό μου.
Βρίζετε, ειρωνεύεστε τον Λόγο που σας δίδω,
γι’αυτό σε πύρινο κλοιό τώρα σας περικλείω.
Δεν τιμωρώ, Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ, θέλω εσάς να ζώσω
και από αμαρτίας τη φωτιά μήπως εσάς να σώσω.
ΜΕΤΑΝΟΕΙΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, έστω στο παρά ένα,
αφήσατε τα πάθη σας και έλθετε προς εμένα.
Μήπως στη φλόγα της πυράς εσείς ΣΥΝΕΤΙΣΤΕΙΤΕ
και με επίγνωση ψυχής ΤΟ ΗΜΑΡΤΟΝ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ.
Πέσετε εις τα γόνατα, ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΤΕ,
ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ίνα τώρα σωθείτε.
Έστω στο ύστατο λεπτό, εσείς καθαριστείτε.
Η ώρα είναι κρίσιμη, κρίνεται: ουχί μόνο η εδώ ζωή σας
μα στην ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ, Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΨΥΧΗ ΣΑΣ.
Και σας ρωτώ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΓΡΑΠΤΟ ΜΟΥ:
Αφού τώρα δεν την αντέχετε τη γήινη πυρά,
αιώνια στην άβυσσο, στην άσβεστη φωτιά
πέστε μου πως θα αντέξετε παιδιά μου αγαπητά;
Δεν είναι παραμύθια τα λόγια μου αυτά,
ΚΥΡΙΟΣ ΝΑΙ ΤΑ ΔΙΔΩ ΑΠΟ ΟΥΡΑΝΟ ΨΗΛΑ!
ΑΜΗΝ.
ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ ΣΦΡΑΓΙΖΩ ΤΟ ΙΕΡΟ ΓΡΑΠΤΟ
ΙΝΑ ΕΤΟΥΤΟ ΝΑ ΔΩΘΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
+++
