«… Όλος ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τα γεγονότα έπειτα από την οπισθοχώρηση του κατακτητή. Ο αμερικανός εισβολέα, ο οποίος είχε τρομοκρατήσει και λεηλατήσει αυτή τη χώρα με ένα τρόπο καθόλα Αποκαλυπτικό, επιτέλους ξεκουμπίστηκε. Τώρα, volens-nolens, οι αναλυτές αναρωτιούνται: άραγε, η αμερικανική «αυτοκρατορία» θα ακολουθήσει την ίδια πορεία με την ρωσική «αυτοκρατορία»; Τι εννοώ; Γνωρίζουμε πολύ καλά πως μια από τις αιτίες που είχε τροφοδοτήσει την πτώση του σοβιετικού γίγαντα ήταν η εισβολή στο Αφγανιστάν και ακολούθως, η απόσυρση, μια δεκαετία αργότερα, με την ουρά στα σκέλια. Η οικονομική ζημιά που υπέστησαν οι σοβιετικοί ως αποτέλεσμα αυτού του δεκαετούς πολέμου υπήρξε τεράστια. Όπου και απετέλεσε μια από της κύριες αιτίες της καταστροφής της σοβιετικής «αυτοκρατορίας».
Ο θάνατος της αμερικανικής «αυτοκρατορίας» έχει προλεχθεί εδώ και πολύ καιρό και είναι αναποφευκτός. Μόνο που τώρα, φαίνεται πως η διαδικασία αποσύνθεσης αυτού του τέρατος θα κινηθεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα και θα μας δοθεί η ευκαιρία να παρακολουθούμε αυτό το έκτακτο πλανητικό θέαμα. Τι θα ακολουθήσει; Μόνο ο Θεός ξέρει.»
Τάδε έφη, σε μια σύντομη του παρέμβαση, ο πολύς Ιούριε Ρόσκα, Μολδαβο-ρουμάνος δημοσιογράφος, διανοούμενος, πολιτικός κ.α., που, για 35 συναπτά έτη, εναντιώνεται στο σατανικό παγκόσμιο σύστημα εξουσίας. https://www.facebook.com/yurierosca/videos/350599710103847
Και συμπεραίνει, στην επικοινωνία της 19ης Αυγούστου, με τίτλο «30 χρόνια από το πραξικόπημα στη Μόσχα», αφού αναπολεί τα κοσμογονικά γεγονότα της κατάρρευσης του σοβιετικού οικοδομήματος, στα οποία είχε λάβει, ενεργά, μέρος: https://www.facebook.com/yurierosca/videos/396579388700438 (από το 41:10 λεπτό)
«[…] Δεν είναι που δεν χαιρόμαστε` χαιρόμαστε, βέβαια, που η σοβιετική «αυτοκρατορία» εξαφανίστηκε, όμως δεν χαιρόμαστε που αυτήν την διαδέχθηκε η αμερικανική «αυτοκρατορία». Περί αυτού ο λόγος. […] Οι αμερικανοί βρέθηκαν στο Αφγανιστάν, μαζί με όλους τους νατοϊκούς συμμάχους τους, να πολεμούν το λαό του, για 20 ολόκληρα χρόνια. Ασφαλώς και το εμπόριο ναρκωτικών και όλα τα άλλα, η πολεμική βιομηχανία που έβγαλε εκατομμύρια από αυτό το πόλεμο, ματώνοντας εκείνο το λαό, ήταν προς το συμφέρον της πολυεθνικοκρατίας.
Τώρα πια οι αμερικανοί αποσύρθηκαν, οπότε, πολλοί εκ των απανταχού πολιτικών αναλυτών προαναγγέλλουν την – πως να το πω – αμετάκλητη, την αναπόφευκτη πτώση της αμερικανικής «αυτοκρατορίας»` εδώ και αρκετά χρόνια, μάλιστα. Τώρα ίσως η απόσυρση των στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, να επιταχύνει την πτώση του αμερικανικού γίγαντα όμως συνέβη κάποτε με την επιτάχυνση της πτώσεως του σοβιετικού γίγαντα εξ αιτίας της απόσυρσης, το 1980, από το Αφγανιστάν.
Πόσο θα διαρκέσει και, κυρίως, τι θα ακολουθήσει;… διότι, αυτοί είναι οι κανόνες της γεωπολιτικής, πάντα χρειάζεται να υπάρχει ένας σταθεροποιητικός παράγοντας, ένα επίκεντρο ή [μάλλον] μερικοί πόλοι που να συνηγορούν στην εύρεση μιας καινούργιας ισορροπίας. Πως θα είναι αυτή η ισορροπία και που θα βρεθούμε εμείς στα πλαίσια αυτής της καινούργιας ισορροπίας; Θα προκύψει άραγε ένας πολύπολος κόσμος, όπου εμείς να επανατοποθετήσουμε την προοπτική μας με έναν πιο πετυχημένο τρόπο. Ένας Θεός ξέρει… Ακόμα περισσότερο που [όλα αυτά] γίνονται με φόντο αυτή τη μανούβρα που λέγεται «μεγάλη επανεκκίνηση», με φόντο αυτή την μεγάλη μανούβρα που σημαίνει ταυτοχρόνως και μείωση πληθυσμού, και διανθρωπισμό, και ψηφιοποίηση, και αχρήματη κοινωνία, και τσιπάρισμα… Όλα αυτά τα πράγματα παραμένουν άγνωστα για μας, το μέλλον είναι πάντα απρόβλετο` αυτό που πρέπει να μείνει ως συμπέρασμα, είναι ότι καλύτερα θα ήταν να σκεφτόμαστε το νόημα της ιστορίας, αρχής γενομένης από την θεολογική ερμηνεία της ιστορίας και να μη ψαχνόμαστε, να μην ποθούμε να φτιάξουμε τον επίγειο παράδεισο` ή μήπως αύριο θα υπάρξει μια κοινωνία της δικαιοσύνης, της αρμονίας και της αγάπης. Όχι. Ο πρίγκιπας του κόσμου τούτου οδηγεί το χορό. Και δεν πρέπει ποτέ να συγχέομαι την Ουράνια μας Πατρίδα με τον τόπο όπου ζούμε εδώ, προσωρινά. Γι’ αυτό, μένοντας αισιόδοξος – το υπογραμμίζω κάθε φορά, είμαι ένας αισιόδοξος Χριστιανός – και δεν έχω αυταπάτες ότι η ιστορία δύναται να επαναληφτεί – ή ακόμα και να επαναλαμβανόταν, θα ήταν σαν μια ανούσια καρικατούρα.
19 Αυγούστου, λοιπόν, του 1991, το πραξικόπημα της Μόσχας. Πόσο όμορφοι καιροί, πόσο νέοι είμαστε, πόσο σπουδαίες προσδοκίες…- όμως, εκείνο το παρελθόν, παραμένει μέσα μας, μαζί με τα ιδανικά, μαζί με τις αξίες που υπηρετήσαμε και με το ίδιο πιστεύω. Με την πίστη πως η όποια προσπάθεια είναι χρειαζούμενη και αποτελεσματική όταν γίνεται στην κατεύθυνση της ανάδειξης του έθνους. Σημασία έχει μόνο σε ποιο βαθμό ο κάθε ένας της γενιάς ξέρει να αξιοποιήσει τις ιστορικές, τις γεωπολιτικές ευκαιρίες προς το συμφέρον του ιδίου του λαού του. Ο Θεός μαζί μας! Ελπίζω να έγινα κατανοητός. Συγγνώμη που πλάτειασα.»
Και για να μη ξεχνιόμαστε, κάνω μια απαραίτητη πλην λιτή, προσθήκη, αναφέροντας κάποιες προειδοποιήσεις που οι περισσότεροι αγνοούν ακόμα:
«Την εποχή του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, είχε πάει στο Άγιον Όρος ένας Ελληνοαμερικανός γερουσιαστής. Του μίλησαν για τον Γέροντα κι αποφάσισε να τον συναντήσει. Όταν έφτασε στο κελί μαζί με τους δύο συνοδούς του, εμφανίστηκε ο Γέροντας , ο οποίος μόλις τούς είδε , χαμήλωσε τα μάτια και είπε: «Φονιάδες των λαών , Αμερικάνοι.»
Αυτό φάνηκε πρωτάκουστο στους παρισταμένους και κάποιος επιχείρησε να διορθώσει τα πράγματα λέγοντας: «Μα, Γέροντα, δεν είναι ακριβώς Αμερικανοί. Είναι Έλληνες πού ήρθαν να προσκυνήσουν στο Άγιον Όρος και ήλθαν να σας δουν.»
Ο Γέροντας ωστόσο δεν άλλαξε στάση. Άρχισε να τους μιλά, λέγοντας ότι χωρίς τους Αμερικανούς θα υπήρχε ειρήνη στον κόσμο. Τότε ο νεαρότερος των συνοδών του Γερουσιαστή είπε στον Γέροντα: Εμείς προσπαθούμε για την ειρήνη. Δεν είμαστε σύμφωνοι με τις ενέργειες του Αμερικανού Προέδρου. Θα προσπαθήσουμε με την άλλη πλευρά, δηλαδή την αντιπολίτευση, να βοηθήσουμε τους σέρβους αδελφούς μας, προς χάριν της Ορθοδοξίας.
Όμως ο Γέροντας δεν ήθελε να συνεχίσει μαζί τους.»
Μαρτυρία του Βαλίδη Σταύρου, αντιστράτηγου ΕΛ.ΑΣ ε.α., θεολόγου , πρώην Διοικητή Α.Τ. Αγίου Όρους.
Πηγή: Αρχείο εκδόσεων Αγιοτόκος Καππαδοκία
Βλέπε: Προορίσεις του Π. Ιωάννη Καλαΐδη https://choratouaxoritou.gr/?p=54230
Βλέπε: Αποκάλυψη του Ιωάννη, Κεφ. ΙΗ’ (18ο)
