ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΜΠΟΛΙ ΘΑ ΑΡΝΙΟΤΑΝ
ΑΝ Μ ΑΥΤΟ ΕΡΩΤΕΥΟΤΑΝ ;
ΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
Μοντέρνο συ κορίτσι μου
πολυεμβολιασμένο
με το εμαρενέϊ σου
που με έχεις τρελαμένο
που δεν γνωρίζω τελικά
την τελευταία δόση
αν έχεις κάνει, μα μ’ αυτές
που ήδη έχεις πάρει, τόση
λουσιφεράση μέσα σου
έχεις που φωσφορίζεις
μέσα στην νύχτα σαν πυγο-
λαμπίδα, μαγνητίζεις
δε την αιμοσφαιρίνη μου
που θέλει να κολλήσει
το αίμα μου στο αίμα σου
και να σ’ ακολουθήσει,
μαζί σου για να μπολιαστώ
κι εγώ απ ‘ τον αέρα
που αποπνέει το χνώτο σου
που μου εκπέμπει αιθέρα
που τη πληροφορία που
έχεις πάρει απ’ το μπόλι
την μεταφέρεις γύρω σου
γα να την πάρουν όλοι
κι ως το τραγούδι έλεγε
ότι ίπταται παντού
η αγάπη στον αέρα,
οσμίζομαι σ’ αυτού
τώρα το φύσημα κι εγώ
τον αερό-μαγνήτη
το μπόλι που σου χάρισε
και με έκανες αλήτη
να τρέχω από πίσω σου,
το ρούχο σου να πιάσω,
την άκρη απ’ την φούστα σου
μήπως κι εγώ αγιάσω
απ’ το γαλάζιο φως που υ-
ποδόρια φεγγίζει
μέσα σου και δείχνει ότι
φως είσαι πια που σφύζει
κάτω από το δέρμα σου
κι έξω θέλει να βγει
κι ένα άστρο να γίνεις
που περπατά στη γη.
Πήγαινε μπρος αστέρι μου
λοιπόν κι ακολουθώ
όπως οι μάγοι έτρεχαν
πίσω από το λαμπρό
αστέρι σαν γεννήθηκε
το πάλαι ο Χριστούλης,
πήγαινε σπίτι σου κι εγώ
πίσω σου ο αγαπούλης
θα έρθω στην φαρμακευτική
εταιρεία να ζητήσω
το χέρι σου, το μπόλι τους
καθώς να σ’ αγαπήσω
με έκανε, που αμβόλιαστη
αν ήσουν δεν θα ένιωθα
τον έρωτα που ένιωσα
με σένα και αταίριαστα
αν όντα ήμασταν παλιά,
τώρα να μοιραζόμαστε
το μπόλι θέλουμε αυτό
που κάνει να αγαπιόμαστε
και ν’ απορρίπτουμε μαζί
κάθε ανεμβολίαστο
σαν περιττό, ανεύθυνο
άνθρωπο και αχρείαστο.-
ΣΠΥΡΟΣ ΑΛΕΞΕΛΛΗΝΟΣ
