Κυριακή ενδεκάτη του Ματθαίου σήμερα, σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί μας αδελφοί, και η αγία μας Εκκλησία ορίζει να διαβάζεται από το Ευαγγέλιο η παραβολή του πονηρού δούλου και οφειλέτου των μυρίων ταλάντων.
Αυτήν την ημέρα επίσης τιμάμε τον πατέρα του Τιμίου Προδρόμου, τον άγιο και δίκαιο, τον μάρτυρα, προφήτη και αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος θαρρετά κατέταξε την Παναγία μας και Παρθένο Μαρία μετά τον θείο τοκετό της, στην τάξη των παρθένων του Ναού, ομολογώντας την έτσι Θεοτόκο και προκαλώντας την οργή των Εβραίων και του βρεφοκτόνου Ηρώδη, που τον κατέσφαξαν μεταξύ του Ναού και του θυσιαστηρίου.
Αύριο, Δευτέρα έξι Σεπτεμβρίου, εορτάζουμε την ανάμνηση ενός παραδόξου θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, το λεγόμενο εν Χώναις, που έγινε στις Κολοσσές της Φρυγίας της Μ.Ασίας.
Με αφορμή λοιπόν το Κυριακάτικο Ευαγγέλιο και την γιορτή του μεγίστου Ταξιάρχη των ουρανίων δυνάμεων, θα προσπαθήσουμε σύντομα, να αναδείξουμε φανερά και κρυμμένα πνευματικά διαμάντια, δηλ. τα πιο καίρια, ουσιώδη και σωτηριώδη διδάγματα που έρχονται να απαντήσουν στα εξωφρενικά και πρωτοφανή γεγονότα των αποκαλυπτικών ημερών μας σχετικά με το χάραγμα του αντίχριστου εμβολιασμού, αν υπάρχει γι’ αυτό ελπίδα συγχωρήσεως και σωτηρίας και το πώς αυτό πάλι συνδέεται όντως εκπληκτικά με τη γιορτή του Αρχαγγέλου!
Α. Η ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΛΦΩΝ ΚΑΙ ΕΧΘΡΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΒΛΑΣΦΗΜΩΝ.
Στην παραβολή του χρεώστη και πονηρού δούλου βλέπουμε καθαρότατα την ευσπλαχνία και τη δικαιοσύνη του Θεού προς τον άνθρωπο, όπως επίσης και την ασπλαχνία και αδικία του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπο.
Με τον αριθμό των δέκα χιλιάδων ταλάντων ο Κύριος θέλησε να δείξει το πλήθος και βάρος των εγκλημάτων και παραπτωμάτων του κάθε μεγάλου αμαρτωλού.
Η πώληση του δούλου, της γυναίκας του, των παιδιών και των υπαρχόντων του, σημαίνει τον χωρισμό του αμαρτωλού από τον Θεό, την στέρηση όλων των θείων χαρισμάτων και όλες τις επακόλουθες συμφορές και δυστυχίες του.
Πιο κάτω περιγράφεται πολύ ζωντανά το ήθος του ασυμπαθούς και μνησικάκου ανθρώπου, η συμπάθεια των Αγγέλων και των πνευματικών ανθρώπων, η αξία της καρδιακής συγχώρησης εκ μέρους μας, όλων όσων μας έχουν λυπήσει ή αδικήσει ποικιλοτρόπως και τέλος η δικαία οργή του Θεού, που παραδίνει αιώνια τον πονηρό στα βάσανα της κολάσεως.
Ο Κύριος προφανώς είπε αυτήν την παραβολή για να δηλώσει το πόσο θανάσιμη αμαρτία είναι η μνησικακία και το μίσος προς τον συνάνθρωπο. Είναι δε τόσο μεγάλη, ώστε γι’ αυτά δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας!
Σεβαστοί μας αναγνώστες, όλα όσα σχετίζονται με το ιερό χρέος και την θεία εντολή, να συγχωρούμε ακόμη και τους εχθρούς μας όχι με τα χείλη, αλλά από καρδιάς, είναι σε όλους γνωστά, αν και στους πολλούς ακατόρθωτα.
Εξάλλου στο “Πάτερ ημών”, την προσευχή που μας παρέδωσε ο ίδιος ο Χριστός, τίθεται ως απαραίτητη προϋπόθεση το να συγχωρούμε, για να συγχωρηθούμε:
“καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν·
Σήμερα πάλι το ακούσαμε σαν κατακλείδα από το στόμα του Χριστού: “Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν”.
Αδελφοί μας! Όπως ο ίδιος ο Θεός και όλοι οι Άγιοι μας προτρέπουν επιτακτικά, ας βιαστούμε να συγχωρήσουμε όλες τις αμαρτίες και τις προσβολές που μας κάνουν, ώστε κι ο Θεός να συγχωρέσει όλες τις δικές μας αμαρτίες και προσβολές. Ας κάνουμε γρήγορα, προτού μας κρούσει την πόρτα ο θάνατος και μας πει: «Είναι πολύ αργά!» Πίσω από την πόρτα του θανάτου δε θα μπορέσουμε ούτε να συγχωρέσουμε ούτε να συγχωρεθούμε. ( Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Ας μη ξεχνάμε όμως, ότι ενώ όλους τους αδελφούς και εχθρούς μας πρέπει να αγαπούμε και να συγχωρούμε ολόψυχα, αυτό δεν ισχύει για τους εκούσια βλάσφημους των θείων και τους αμετανόητα αιρετικούς, τους ενσυνειδήτους προδότες του Χριστού και τα βρωμερά όργανα του σκότους του αιώνος τούτου, οι οποίοι στις μέρες μας εν επιγνώσει, δολοφονούν την μετάνοια και την ελευθερία των ανθρώπων ή εκβιάζουν συνειδήσεις για ένα τσίμπημα αιώνιας κόλασης! Όλους αυτούς λοιπόν, που σίγουρα σήμερα δεν είναι και λίγοι, τους βδελυσσόμαστε και τους αναθεματίζουμε, δηλ. τους αναθέτουμε στην κρίση του Θεού!
Β. ΣΥΓΧΩΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;
Όσο προχωράει ο καιρός, τόσο και πιο έντονα διαφαίνεται ότι το δαιμονικό σκεύασμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού, που ακολουθείται πλέον από στυγνό οικονομικό αποκλεισμό, όπως μας περιγράφει και η Αποκάλυψη στο 13ο κεφάλαιο και συνδέεται άμεσα με τον αριθμό του Θηρίου, είναι το σφράγισμα, δηλ. το χάραγμα που προηγείται της εποχής του τελικού Αντιχρίστου, άρα πρόκειται για μια θανάσιμη αμαρτία, για την οποία δεν υπάρχει επιστροφή, σύμφωνα με τον λόγο της Αγίας Γραφής, ότι όσοι το δεχθούν, δεν έχουν ελπίδα σωτηρίας.
( Αποκ.14, 9-11)
Οι Άγιοι μας προειδοποίησαν τόσο ξεκάθαρα, τα πρωτοφανή σημεία των καιρών βοούν, η απλή θέα του προσώπου και της συμπεριφοράς των εμβολιασμένων μαρτυρεί του λόγου το αληθές, γιατί λοιπόν αρκετοί επιμένουν να θέλουν να φαίνονται φιλανθρωπότεροι του Θεού και των Αγίων μας; Να αποκρύψουμε δηλ. την αλήθεια για να μην απελπίζονται κάποιοι επιπόλαιοι άνθρωποι; Μα αυτό δεν είναι αγάπη, αλλά απάτη!
Ασφαλώς και όλους τους εμβολιασμένους, που θέλουν να μετανοήσουν, ο Κύριος επιθυμεί να συγχωρήσει, αλλά δεν μπορεί δυστυχώς!!!
Διότι απλά, μέσα τους εισήλθε ο σατανάς και δεν τους αφήνει να ενεργήσουν ελεύθερα και ολοκληρωμένα την μετάνοια! Όπως και στον Ιούδα!
Πόσο μάλλον όταν βάζεις ο ίδιος μέσα σου τον διάβολο και του δίνεις με σφραγίδα εσωτερική τα ηνία, νομίζεις ότι θα σε αφήσει να μετανοήσεις;
Στην κόλαση βέβαια υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις, αλλά το θέμα μας δεν είναι η μεγάλη ή η μικρή κόλαση, το θέμα είναι ότι με την πρώτη ένεση αρνείσαι οριστικά το άγιο βάπτισμα, άρα απεμπολείς τη δυνατότητα και την ελπίδα της σωτηρίας σου! Τίποτα πια δεν μπορεί να καθαρίσει την ακαθαρσία που πήρες, μας φωνάζει ο Άγιος Παΐσιος.
Γι’ αυτό και ποτέ ο χαραγμένος δεν θα μπορέσει να επανορθώσει, να λάβει δηλ. πίσω την θεία σφραγίδα! Χάνει ακαριαία και ανεπίστροφα τον δρόμο!
Δεν υπόκειται αγαπητοί ο νέος εμβολιασμός στα άλλα αμαρτήματα, που όσο και βαριά να είναι συγχωρούνται με την μετάνοια, εδώ έχουμε άρνηση Χριστού μέσα στα κύτταρά μας, που δεν αφαιρείται, δεν επιδέχεται αγιασμό μετανοίας!Αυτή η αλήθεια, αγαπητοί, πρέπει να ακουστεί παντού, όσο σκληρή και ακραία κι αν είναι για το πλήθος, ώστε κανένας να μην τρέξει απερίσκεπτα να σφραγιστεί.
Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, καλοί μας φίλοι, το χάραγμα ήρθε παγκόσμια, εκβιαστικά και πολύ πονηρά! Ήρθε και θα συνεχίζεται έως ότου το ανατρέψει για λίγο η επέμβαση της θείας δικαιοσύνης.
Για όσους βέβαια έπεσαν από φόβο, αδιαφορία και φιλοζωΐα, ας παρακαλάμε, ας ελεούμε και ας κάνουμε και εμείς και οι ίδιοι δακρύβρεκτες μεταμεσονύκτιες μετάνοιες, ώστε να ελαφρύνει η αιώνια τιμωρία τους, όπως μόνο ο Κύριος γνωρίζει. Ποτέ όμως δεν πρέπει οι εκπεσόντες να τρέξουν στα ιερά μυστήρια, διότι έτσι δέχονται μεγαλύτερη φωτιά και θάνατο μέσα τους.
Και εννοείται, ας εργαζόμαστε όλοι με συνέπεια τον προσωπικό πνευματικό μας αγώνα, διότι, ακόμα και οι δίκαιοι, μόλις που σώζονται!!! Προσοχή λοιπόν, δεν μας σώζει από μόνος του κανένας αντιεμβολιαστικός αγώνας, κανένα κίνημα δήθεν ελευθερίας κατά του εξαναγκασμού, αν δεν χύσουμε με συνεχείς και καθαρές θυσίες και με αληθινή αγάπη Χριστού εν τη Εκκλησία, το αίμα της καρδιάς μας!
Γ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΜΥΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΟ!
Παρατηρούμε εμφανώς μια αυξανόμενη άσπλαχνη συμπεριφορά και μίσος, κυρίως σε εμβολιασμένους και δαιμονισμένους του συστήματος, που καθημερινά βλέπουμε με αηδία πώς έφτασαν να καταδικάζουν στην πείνα οικογένειες και ανθρώπους της θυσίας, ευσυνείδητους επιστήμονες, νοσηλευτές και ένστολα παλικάρια, από τους οποίους στερούν την εργασία και την πληρωμή τους.
Δεν ανήκουν άραγε όλοι αυτοί, μα και όσοι τους στηρίζουν, στην κατηγορία των πιο πονηρών και φθονερών ανθρώπων; Πού είναι τώρα, όσοι πνευματικοί κόπτονται για την ενότητα και την ελευθερία επιλογής, να θυσιαστούν δημοσίως μπροστά στην τόσο κραυγαλέα αδικία; Μόνο λόγια υποκριτικής αγάπης ξέρουν να λένε;
Πώς εσύ, ανάξιε ιερέα, έχεις μισθό από το αντίχριστο κράτος, είσαι ηγούμενος ή επίσκοπος ή πνευματικός, ενώ ο αδελφός σου δίπλα αδικείται και δολοφονείται; Πώς θα σταθείς δίπλα του στην Κρίση; Δεν ελέγχεσαι; Υποτάσσεσαι ακόμα στη σύνοδο του Αντιχρίστου; Μνημονεύεις τον διάβολο; Συγκοινωνείς με τους Ηρώδες και Φαρισαίους; Αλλοίμονο όμως, πού και πώς θα κρυφτείς, όταν όλα θα αποκαλυφτούν και θα σταθείς γυμνός ενώπιον πάντων; Πού είναι η πίστη σου; Έχεις μέσα σου φόβο Θεού;
Αν ναι, ομολόγησε έστω και τώρα, (αν είσαι ανεμβολίαστος) και χωρίσου από την βουλή των ασεβών και την καθέδρα των λοιμών της αιρέσεως! Εσύ να ξέρεις, ευθύνεσαι ως πνευματικός περισσότερο απ’ όλους για τις συνεχιζόμενες δολοφονίες!
Ο νέος εμβολιασμός είναι ξεκάθαρα ανθρωποκτονία και γενοκτονία και κανιβαλισμός, δηλ. εωσφορισμός, και, πώς τολμάς εσύ, αδελφέ μου, Χριστιανέ Ορθόδοξε, να συμμετέχεις;
Μετά από τόσα που βλέπεις και γνωρίζεις και ακούς, αν εμβολιαστείς, θα είσαι και αρνησίΧριστος και φονιάς και άδικος και παράνομος και κανίβαλος και δαιμονιώδης και όλα τα επίθετα όσα αρμόζουν στον πονηρό, δίχως ελπίδα επιστροφής! Αυτό μη το ξεχνάς ποτέ! Συμφέρει, φίλε μου, να μην είχες γεννηθεί, παρά να προδώσεις τόσο φτηνά την ευσπλαχνία του Θεού της αγάπης!
Όσο… και “Αν” μπορέσεις πια, κλαίε ισόβια δίχως σταματημό και μην τολμήσεις να πλησιάσεις στην Θεία Κοινωνία! Φρόντισε να μικρύνεις όσο γίνεται την αιώνια κόλαση, που ζεις από τώρα!
Εκεί φτάσαμε δυστυχώς, αδελφοί, να συμπεριφέρεται ο δήθεν πνευματικός άνθρωπος προς τον συνάνθρωπο χειρότερα κι από δαίμονας! Τέτοια όμως συμπεριφορά, φυσικά και θα μετατρέψει το έλεος του Θεού σε τιμωρητική δικαιοσύνη!
Όταν ο άνθρωπος παίζει με την θεία ευσπλαχνία, πέφτει τότε ο ίδιος στη δικαιοσύνη Του. Κι η κρίση αυτής της δικαιοσύνης, που ακολουθεί μια περιφρονημένη ευσπλαχνία, είναι φοβερή:
«Μη πλανάσθε, Θεός ου μυκτηρίζεται ο γαρ εάν σπείρει ο άνθρωπος, τούτο και θερίσει» (Γαλ. στ’ 7), βεβαιώνει ο απόστολος Παύλος. Όταν γονατίζουμε μπροστά στο Θεό και ζητούμε το έλεός Του για τις δυσεξαρίθμητες αμαρτίες μας κι έπειτα πετάμε τον αδελφό μας στη φυλακή, τον χτυπάμε, τον διώκουμε, τον εξοντώνουμε σε πείνα, τότε ασφαλώς μυκτηρίζουμε τον Θεό!
Ώ σατανάδες αρχιερείς και άρχοντες διαβολεμένοι! Ώ εσείς ιερείς που μνημονεύετε ακόμα χωρίς αιδώ τους αντίχριστους! Ουαί υμίν! Μην ξεγελιέστε! Ο Θεός δεν θα επιτρέψει να τον εμπαίζετε για πολύ και να τον μυκτηρίζετε με τόση αλαζονεία, βλασφημώντας το Πανάγιο Πνεύμα!
Τα χέρια Του είναι δίπλα σας και η οργή του, που έρχεται, θα είναι φρικτή για εσάς που γνωρίζατε και προδώσατε και πήρατε αθώες ψυχές στο λαιμό σας!
«Φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος» (Εβρ. ι’ 31).
Πότε επιτέλους θα ξυπνήσουμε όλοι από τον λήθαργο του βολέματος;
Σταματήστε πια αυτήν την εμβολιαστική πτώση προς την κόλαση, όσοι πιστοί και ευήκοοι πνευματικοί, μην την χαϊδεύετε, μην αλλοιώνετε το ολέθριο κακό της! Δεν είναι μια μεγάλη απλώς αμαρτία, ούτε ένα μεγάλο λάθος, είναι η κόλαση εν ζωή, όπως μας προέλεγε ο άγιος Πορφύριος!!!
ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΕΙΟΥ ΤΡΟΜΟΥ!
Δ. Η ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΧΩΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
Ένα από τα μέρη, στα οποία ο Αρχιστράτηγος Μιχαήλ επέδειξε τη μεγάλη του ευσπλαχνία στο ανθρώπινο γένος, ήταν η περιοχή των Κολοσσών, κοντά στην Ιεράπολη της Φρυγίας. Εκεί με θεία νεύση του, ανέβλυσε αγίασμα ιαματικό, εκεί αργότερα κτίσθηκε περικαλλής ναός του, εκεί επίσης αφιερώθηκε ασκητικά και ισόβια ένας ευσεβής νέος, ο Άρχιππος.
Μάλιστα, το ότι θα μεγαλυνόταν εκεί η Χάρις του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, το είχε προφητεύσει ο Ευαγγελιστής της αγάπης, ο άγιος Απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος, όταν κάποτε πέρασε από εκείνα τα μέρη. Θαύματα πολλά έγιναν έκτοτε στο αγίασμα αυτό. Πολλοί ειδωλολάτρες βαπτίστηκαν.
Όμως η κακία και ο φθόνος του μισοκάλου κορυφώθηκε, όταν οι εντόπιοι ειδωλολάτρες άρχισαν να μηχανεύονται την αλλοίωση του αγιάσματος και την καταστροφή του Ναού. Τότε ήταν που κατόπιν άμεσης και καρδιακής δεήσεως του Αρχίππου μπροστά στην επέλαση του κακού, ο μέγας Αρχιστράτηγος δια του τύπου του Τιμίου Σταυρού, εχώνευσε πάραυτα πάνω σε ένα βράχο τη ροή των δύο ποταμών, οι οποίοι όρμησαν να καταπνίξουν την Εκκλησία και τον άγιο υπηρέτη του.
Τύπος των εσχάτων γεγονότων των ημερών μας αποδεικνύεται περίτρανα αυτό το μεγάλο θαύμα του Άρχοντος των Αγγέλων.
Οι εχθροί της Εκκλησίας του Χριστού, οι φανεροί και δεδηλωμένοι, μα και οι αφανείς και μετασχηματισμένοι σε κληρικούς, οι νέοι ειδωλολάτρες και ασεβείς, άρχοντες και λυκοποιμένες, οι φίλοι και υποτακτικοί των Στοών του Εωσφόρου, οργανώνουν ήδη με μανία την τελική επίθεση στην Νύμφη του Χριστού αγία μας Εκκλησία. Αφού τόσους αιώνες δεν τα κατάφεραν μέσω των σκληρών αιματηρών διωγμών και των ποικίλων αιρέσεων, σκέφτηκαν τώρα στα έσχατα μέσω της τεχνολογίας και του συστήματος της υγείας να μολύνουν το αγίασμα, τα μυστήριά της δηλ., αναμιγνύοντας τα με το ακάθαρτο νερό της παναίρεσης και το δηλητηριασμένο υγρό του δαιμονικού εμβολίου. Πέτυχαν ήδη να ανακατέψουν πιστούς και προδότες σε ένα μυστικό σώμα, που βέβαια δεν είναι Εκκλησία Χριστού, αλλά συναγωγή του Αντιχρίστου!
Επειδή όμως βλέπουν ότι ακόμα μένει ζωντανή η Πίστη και όρθια η διωκόμενη Εκκλησία, ενώνουν με μανία και άλλον ορμητικό ποταμό , το Ισλάμ, έσκαψαν με τις ευλογίες των Ψευδοπροφητών Πάπα Ρώμης και Πατριάρχου Κων/λεως ένα βαθύ χαντάκι γύρω της, δηλ. το χάραγμα του Αντιχρίστου και ήδη ενεργούν συντονισμένα, άλλοι εσκεμμένα, άλλοι αδιάφορα, να αποτελειώσουν το ξεθεμελίωμα της Πίστεως.
Έλα όμως, που η πύρινη ρομφαία του Αρχηγού των Αγγέλων περιμένει όρθια το θείο πρόσταγμα!
Πάλι, αδελφοί, το δεξί χέρι της θείας δικαιοσύνης είναι πανέτοιμο να χωνεύσει, να λιώσει δηλ. τους επίδοξους πολεμίους πάνω στην πέτρα της Αληθείας, που είναι ο αήττητος βασιλεύς της δόξης Κύριος Ιησούς Χριστός!
Δέστε πόσοι εχθροί μας περικύκλωσαν! Δέστε πώς αλλοίωσαν τα ιερά μας δόγματα και μυστήρια! Δέστε πώς χαράζουν και σφραγίζουν τους Χριστιανούς! Δέστε πώς κραυγάζουν σατανικά, ότι ο φόνος είναι πράξη ελέους και ευσπλαχνίας προς τους ελαχίστους αδελφούς και πως εμείς είμαστε οι φονιάδες!
Όπως ακριβώς τα προφήτευε τόσο καθαρά, αιώνες πολλούς πριν ο Μέγας Αντώνιος: Ότι οι άνθρωποι θα γίνουν κάποτε μανιακοί και όταν δουν κάποιον να μην είναι όμοιός τους, θα τον λένε τρελό, επειδή δεν τους μοιάζει!
Δέστε όμως και πώς διαφαίνεται το τραγικό τους τέλος! Δέστε τον εωσφορικό εγωϊσμό και την αμετανοησία τους, που χτύπησε κόκκινο! Δέστε και την ακατάληπτη και ανυπέρβλητη μακροθυμία του Θεού!…
Ακούτε αδέλφια; Βοή αντηχεί απ’ τον ουρανό, ο ήχος της φτάνει στα αυτιά μόνο των ελαχίστων πιστών! Είναι ήχος πολέμου! Είναι βοή της θείας οργής!
Ο Κύριος εξέρχεται νικών και ίνα νικήση!( Αποκ.6,2) Η προσωρινή κατοχή του Αντιχρίστου θα παταχθεί!
Ο Εξολοθρευτής Αρχάγγελος θα αφανίσει το κακό, έστω και προς ώρας, με αίμα, φωτιά και θείο τράνταγμα ! Οι αληθινά ταπεινοί και πιστοί, μην πτοείστε! Δεν θα είναι καταστροφικό για σάς!
Αλλοίμονο στους Εφιάλτες και Πήλιο Γούσηδες και στους Ιούδες της Ορθοδοξίας, που έως τώρα πλανώνται και πλανούν και απολαμβάνουν τους θρόνους και τη δόξα των ανθρώπων!
Αρχάγγελε θείε, έρχου ταχύ!
Αποτέφρωσε τα σχέδια των Μασόνων και Οικουμενιστών και Εμβολιαστών εχθρών του Κυρίου!
Επιτίθενται να πνίξουν την Εκκλησία! Δώσε τους να πάρουν σε παρακαλούμε μια γεύση από την κόψη της ρομφαίας σου!
Δείξε τους να νοιώσουν πόσο σκληρό είναι, όταν ορμάνε με λύσσα πάνω στην Πέτρα της Ζωής!
Έρχου αγαπημένε Μιχαήλ, οι ανάξιοι δούλοι σου προσπίπτοντες σε ικετεύουμε, έρχου φοβερός για εκείνους, αλλά φίλος συμπαθής για όλους τους πιστούς και διωκομένους δούλους σου! Αμήν!
