Η ελευθερία των Ελλήνων στην παρούσα χρονική συγκυρία είναι συνυφασμένη με την ελευθερία των λαών της γης από την δρομολογούμενη από πολλές δεκαετίες απολυταρχική διακυβέρνηση κάποιων αντίθετων προς το κοινό καλό δυνάμεων. Η σπερματική αλήθεια που ενυπάρχει στον κάθε άνθρωπο, που πλάστηκε κατ΄εικόνα με την δυνατότητα να φτάσει στο καθ΄ομοίωση του Τριαδικού Θεού του Πλάστη και Δημιουργού, είθε να ενεργοποιηθεί στον καθένα, για να φωτίσει το νου κάθε ανθρωπίνου πλάσματος και να του δώσει τη δυνατότητα διάκρισης του αγαθού από το κακό, του ιερού από το βλάσφημο, του φωτός από το σκότος, της ελευθερίας από την δουλεία.
Το ποίημα που ακολουθεί είναι αφιερωμένο στους ελεύθερους πολιορκημένους ΄Ελληνες, στους ελεύθερους πολιορκημένους λαούς της γης.-
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Λευτεριά της Οικουμένης όλης, κόρη λαμπροφόρα,
μη ξεχνάς το αίμα των Ελλήνων,
στης Πίνδου τα βουνά, στου Γράμμου τα μονοπάτια
που πότισε τα δέντρα στο δάσος της ελευθερίας,
που έφραξε το δρόμο της μισερής δουλείας
και έχτισε γέφυρες με τους λαούς της γης για τη δημοκρατία.
Λευτεριά της Γης, μη λησμονάς
τη γη του Αργυροκάστρου, που κοκκίνισε
από την επική των Ελλήνων τη θυσία,
των παλικαριών τα κόκκαλα τα ιερά
στο οχυρό του Ρούπελ, που αντιστάθηκαν σθεναρά,
ακόμη και στων εχθρών τους τα όμματα, που φάνταξε η ανδρεία.
Λευτεριά του κόσμου μη ξεχνάς
τα απότομα τα βράχια του Ζαλόγγου,
οι μικρομάννες που αγίασαν με το μακάβριο χορό,
μη πέσουν στον κατακτητή, αυτές προτίμησαν το θάνατο,
φεύγοντας από την φθορά του χρόνου στην άχρονη την αφθαρσία,
από τα πρόσκαιρα και γήινα στα αθάνατα και αιώνια,
από τη σκλαβιά στην ατέρμονη κοντά στον Πλάστη ελευθερία.
Λευτεριά της Ελλάδας μου μη λησμονάς
το αστερόφωτο στην κόμη που φοράς,
στην ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου το χρωστάς,
που ύφανε της Λευτεριάς το πέπλο,
και χάραξε της απολύτρωσης το δρόμο.
Λευτεριά της πατρίδας μου μη ξεχνάς
τη γη του Αθανασίου Διάκου,
το «Γολγοθά» του ήρωα απ΄των εχθρών τα χέρια,
που φρικτά μαρτύρησε το σώμα μα η ψυχή του έμεινε
Λεύτερη και αθάνατη στον αιώνα.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ των παιδιών, των μικρών βλαστών μην λησμονάς
το κάστρο σου χτίστηκε με αίμα αγνό ηρωικό,
που έδεσε την πέτρα με τον πηλό
και οικοδόμησε το απόρθητο τείχος σου τα αψηλό,
ΛΕΥΤΕΡΙΑ μη λησμονάς των Ελλήνων αθανάτων τα κορμιά,
τη νιότη τους που έκαναν νάμα, δώρο και θυσία
για να φεγγοβολάς εσύ μέσα στην ιστορία.-
