Κυριακή δεύτερη του Λουκά σήμερα, σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί μας αδελφοί.
Η αγία μας Εκκλησία του Χριστού, η διωκόμενη και μαρτυρική, η των εσχάτων κατακομβών, εορτάζει μεταξύ πολλών Αγίων, όπως του μεγάλου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου και πολιούχου των Αθηνών, τη μνήμη ενός ησυχαστή επισκόπου της Παλαιστίνης, του αγίου Ιωάννου του Χοζεβίτου. Με αφορμή κάποιο θαυμαστό γεγονός από τον βίο του, αλλά και με όσα φρικτά συμβαίνουν στην επίσημα σατανοκίνητη Ελλαδική εκκλησιαστική Ιεραρχία, θα προσπαθήσουμε να δούμε μέσα από τους Αγίους μας Πατέρες, πού και πώς πρέπει να κοινωνούν οι πιστοί σε καιρό πλήρους επικράτησης της αίρεσης και εν μέσω του πρωτοφανούς σε παγκόσμια επιβολή αποκαλυπτικού χαράγματος του Αντιχρίστου. Είναι άραγε οι ναοί και τα μοναστήρια μας ακόμη φορείς Θείας Χάριτος; Τί μεταλαμβάνουν όσοι κοινωνούν στις εκκλησίες της παναίρεσης των εμβολιασμένων κληρικών;
Υπάρχει θανάσιμος πνευματικός κίνδυνος για τους ανεμβολίαστους ιερείς, που υπηρετούν μνημονεύοντας τους σφραγισμένους αποστάτες της Πίστεως Αρχιερείς;
Ποιά είναι η βαρύτητα της αμαρτίας της στενοχωρίας σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο σήμερα και τέλος, η μεγάλη θλίψη των ημερών μας πώς μπορεί να μας κρατά σε πορεία ελπίδας και χαράς πνευματικής;
Α. Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ.
Ο Όσιος Ιωάννης έζησε κατά τον 5ο μ.Χ αιώνα. Ήταν τέκνο Αιγυπτίων γονέων από τις Θήβες, πλουσίων και πεπαιδευμένων, όμως μεγάλωσε και ανατράφηκε με το αιρετικό δόγμα των Μονοφυσιτών Αντιχαλκηδονίων. Είχε βέβαια καλοπροαίρετη ψυχή και από μικρός αγάπησε πολύ τον ασκητικό βίο.
Έγινε μάλιστα μοναχός και κάποτε θέλησε να προσκυνήσει στα Ιεροσόλυμα τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου. Όμως θεία δύναμη τον εμπόδιζε να εισέλθει στον Ναό της Αναστάσεως, όπως και την οσία Μαρία την Αιγυπτία. Οι ορθόδοξοι ιερείς και μοναχοί της αγίας Πόλης φρόντισαν να τον διαφωτίσουν, ώστε να καταλάβει την πλάνη του. Ο Ιωάννης όμως είχε αμφιταλαντεύσεις, ώσπου το επόμενο βράδυ άκουσε θεία φωνή να του λέει: ” Αυτά παθαίνουν οι αιρετικοί, που χωρίστηκαν από την κοινωνία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και δεν είναι άξιοι να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό, ούτε και να δεχθούν την Αγία Κοινωνία”.
Μετά απ’ αυτό ο Άγιος, πλήρης κατανύξεως, ομολόγησε με ταπείνωση και παρρησία την Ορθόδοξη Πίστη, προσκύνησε τον Τίμιο Σταυρό και έγινε κατόπιν, όπως γνωρίζουμε, κτήτορας της Μονής του Χοζεβά στην έρημο και επίσκοπος Καισαρείας της Παλαιστίνης, θαυματουργός και ησυχαστής έως την οσιακή κοίμησή του.
Ανάξιοι επομένως είναι πάντοτε, όλοι όσοι χωρίζονται με έργα ή λόγια από την μία και μόνη Αλήθεια της Ορθοδοξίας μας.
“Στο ανάθεμα παραδίδονται αυτοί που αλλοιώνουν την έγγραφη ή άγραφη Παράδοση της Πίστεως”
(Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος).
Κοιτάξτε πώς τότε οι μοναχοί των Ιεροσολύμων φρόντισαν αμέσως να διαφωτίσουν τον ξένο Μονοφυσίτη, ώστε να απαλλαγεί από την πλάνη του.
Ω, τί βδελυρή και σιχαμερή είναι η κατάντια και η αθλιότητα των σημερινών Αγιοταφιτών, οι οποίοι όχι μόνο δεν κηρύττουν την ορθοδοξία, αλλά αντιθέτως, τί φρίκη!, υπηρετούν τον Οικουμενιστή και Μασόνο Πατριάρχη τους, υπηρετούν χαραγμένους επισκόπους και συγκοινωνούν με δεδηλωμένους αρνητές Πίστεως, ενώ μάλιστα η περίφημη και μαρτυρική Μονή του Χοζεβά με τα χιλιάδες άγια λείψανα, έγινε ολοφάνερα δια των σφραγισμένων μοναχών της, άντρο προπαγάνδας της Εκκλησίας του Αντιχρίστου!!!
Β. ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΠΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ!
Αυτά όμως δυστυχώς παθαίνουν, όλοι όσοι με εγωϊσμό ακολουθούν τις υποδείξεις των Αιρετικών και όχι των Αγίων μας!
Άγιε Ιωάννη, άγιε Διονύσιε, κρατήστε μας σταθερούς στην Πίστη των Πατέρων μας μέχρις εσχάτης αναπνοής!
Φωτίστε το ακατήχητο και καλοπροαίρετο πλήθος των ανεμβολίαστων αδελφών μας, να μην προσέρχονται στην κοινωνία με τους αιρετικούς μασκοφόρους και τους σφραγισμένους αποστάτες του Χριστού, να μην εισέρχονται στους κρατικούς ναούς της ακαθαρσίας, διότι εκεί, όπως μας φωνάζει και ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, όταν μετέχουν στην αιρετική κοινωνία, γίνονται σώμα του διαβόλου! Εκεί κοινωνούν τον φαρμακερό άρτο πια, είναι αρνητές του Κυρίου, έκθετοι και ανόσιοι!, μας λέει ο Άγιος και χρήζουν άμεσης και βαθιάς μετάνοιας!
(Επιστολές 24, 154 και 534)
Τί σημασία έχει, αγαπητοί, αν ο ιερέας εκεί είναι πολύ καλός, αγωνιστής και ανεμβολίαστος; Καμία η διαφορά! Εφόσον μνημονεύει τον ήδη σφραγισμένο και αιρετικό Επίσκοπό του, εφόσον σιωπά και δεν τον ελέγχει δημόσια, εφόσον δέχεται μισθό ανομίας, εφόσον δεν εμποδίζει από το Άγιο Ποτήριο τους εμβολιασμένους προδότες, είναι και ο ίδιος ένοχος και άξιος καταδίκης! Μολύνεται η Θεία Λειτουργία! Ειδικά τώρα με την αποδοχή και ανοχή του χαράγματος απ’ όλους ανεξαιρέτως τους Επισκόπους, το Άγιο Πνεύμα αποσύρθηκε οριστικά από την λατρεία! Δεν είναι δυνατόν να εμπαίζεται ο Θεός, εδώ δεν έχουμε μια σποραδική αίρεση ή πλάνη, εδώ έχουμε άρνηση Πίστεως δίχως επιστροφή, χάραγμα του πονηρού, αιώνια κόλαση, λατρεία του Σατανά! Οι Άγιοι όλοι μας προειδοποίησαν, γιατί αδέλφια τρέχουμε να ανακατευτούμε με τους αιρετικούς και με τον διάβολο;
Ξεχάστε τους παλιούς μας ναούς, μπήκε ο σατανάς τώρα παντού, εκεί δεν θα πάρετε Άγιο Πνεύμα, αλλά πνεύμα πλάνης! Μην παίζουμε άλλο με την μακροθυμία του Κυρίου!
Ο Θεός, καλοί μας πατέρες, που ακόμα υπηρετείτε τους Μητροπολίτες του Αντιχρίστου, κατά τον λόγο του θείου Χρυσοστόμου, σας τίμησε με την ιερωσύνη, για να διακρίνετε και να φυλάτε τα όρια και το σώμα του Χριστού, αγανακτώντας και εμποδίζοντας από την λατρεία κάθε άπιστο, αβάπτιστο και αιρετικό. “Αυτό είναι το έργο σας, αυτή η αξία σας. Κανείς λοιπόν Ιούδας, φωνάζει ο Μέγας Ιεράρχης, να μη γίνεται δεκτός, για να μην πάθει τα ίδια με κείνον. Πρόσεξε εσύ, συνεχίζει προς τον ιερέα, να μην παροξύνεις τον Δεσπότη Χριστό δίνοντας αντί τροφή ξίφος.
Ακόμα κι αν από άγνοια εισέρχεται κάποιος, εμπόδισέ τον! Φοβήσου τον Θεό κι όχι τον άνθρωπο”… ( Εις το κατά Ματθ. Ομιλία ΠΒ’, ΕΠΕ 12, 212-220)
Μείνε στο σπίτι σου καλέ μου αδελφέ, αν δεν υπάρχει κοντά σου διωγμένος ορθόδοξος ιερέας, που να λειτουργεί κρυφά. Ευχήσου και ο Χριστός μας θα σου βρει, θα σου φανερώσει ιερέα, θα σου τον στείλει ανέλπιστα…άγγελος αν χρειαστεί θα σε κοινωνήσει! Μην το ξεχνάς αυτό! Πάντως, προτίμησε πάση θυσία να μην πας στο ναό της αίρεσης!
Στην εμβολιαστική Εκκλησία των κακούργων δεν είναι δυνατόν να υπάρχει πια θεία Χάρη, Σώμα και Αίμα Χριστού. Παντού μνημονεύονται οι Συνοδικοί δεσποτάδες της αποστασίας. Κάνε υπομονή, τα έχει περάσει αυτά η Εκκλησία μας στα χρόνια των Εικονομάχων και των άλλων Αιρετικών. Τώρα απλώς βρισκόμαστε κοντά στο τέλος, το σφράγισμα αυτό δεν έχει επιστροφή, ελαχιστότατοι οι σωζόμενοι, μην διακινδυνεύεις τη σωτηρία της ψυχής σου!
Όταν καθαρίσει ο Θεός το τοπίο, τότε μόνο να μπεις στους ναούς, που με ειδική ευχή θα καθαριστούν από την βεβήλωση…
Μάθε όμως από τώρα να ζεις με τις “κατακόμβες”. Δίδαξε και τα παιδιά σου, ότι ζούμε χρόνια Αντιχρίστου, ότι αυτά θα χρειαστεί αργότερα να δώσουν και το αίμα τους, να θυσιάσουν τα πάντα!
Τώρα, κάνε υπομονή, να ελπίζεις, να απέχεις και να ομολογείς! Έτσι θα αισθάνεσαι να κοινωνείς μυστικά και να σε λούζει η Θεία Χάρη! Πίστεψε στους Αγίους μας! Δεν θα κρατήσει αυτό για πολύ!
Πρόσεξε αδελφέ μου, μην κοινωνείς εν αγνοία σου το δηλητήριο του πονηρού!
Σεβαστοί μας αναγνώστες, στηρίξτε τις κρυφές λειτουργίες σε παρεκκλήσια της υπαίθρου, σε τόπους διαλεγμένους και καθαρούς, σε υπόγεια και ευκτήρια ευσεβών αγωνιστών, όπως μας κληροδότησαν οι Άγιοι Πατέρες μας!
Γ. ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΠΑΡΑΙΝΕΣΗ- ΒΟΜΒΑ.
Ένας πολυθαύμαστος Όσιος ασκητής και πνευματικός της Οδησσού, ο οποίος πέρασε και από τον Άθωνα, που έζησε διωγμούς, εξορίες και βάσανα από το αθεϊστικό καθεστώς, ο άγιος Κούξα, που εκοιμήθη το 1964, μας έχει αφήσει την εξής φοβερή και ξεκάθαρη προφητική παρακαταθήκη για όσα ζούμε, αλλά και όσα θα έρθουν:
«Οι έσχατες μέρες έρχονται. Σύντομα θα υπάρξει μια Οικουμενική Σύνοδος που θα ονομάζεται «Αγία». Όμως δεν θα είναι η “όγδοη Σύνοδος”, αλλά θα είναι μια σύναξη από ασεβείς. Στα πλαίσια αυτής της συνόδου θα ενωθούν όλες οι θρησκείες. Θα καταργηθούν οι νηστείες, θα επιτρέπουν στους μοναχούς και τους επισκόπους να παντρευτούν και στους ιερείς να ξαναπαντρευτούν είτε με γυναίκες, είτε και με άντρες, για να καλύπτονται όλες οι προτιμήσεις! Εμείς όμως δεν πρέπει να δεχτούμε αυτές τις αλλαγές. Να είστε σε εγρήγορση. Πηγαίνετε στις εκκλησίες όσο είναι δικές μας. Θα έρθει καιρός όπου δε θα μπορούμε να συχνάζουμε σ’ αυτές!!! Όλα θα αλλάξουν. Μόνο οι εκλεκτοί θα καταλάβουν τι συμβαίνει. Θα υποχρεώνουν τους ανθρώπους να πηγαίνουν στις εκκλησίες των αποστατών αλλά δεν πρέπει να πηγαίνετε εκεί σε καμία περίπτωση!
Σας ικετεύω, μείνετε σταθεροί στην Ορθόδοξη πίστη μέχρι το τέλος της ζωής σας και θα σωθείτε!» ( Περιοδικό ” The Orthodox Word, 1991,No 158, p.138-141).
Και επειδή οι εγκληματίες επίσκοποι και κληρικοί, όπως ο λυκοποιμένας της Λάρισας, άφοβα και ανεμπόδιστα μετατρέπουν τους ήδη αιρετικούς ναούς, σε εμβολιαστικές εστίες δολοφονιών και αυτοκτονίας, σε κέντρα λατρείας του Εωσφόρου, δίχως καν να παίρνουν τα μηνύματα των σεισμών της θείας οργής, όπως αυτό συνέβη στην Κρήτη, που καταστράφηκαν ναοί σε περιοχή μεγίστης βλασφημίας και αμετανόητης βεβήλωσης, επειδή λοιπόν έχουν το θράσος με εγκυκλίους αγαπολογίας να διαστρέφουν την Αλήθεια υβρίζοντας τον Χριστό, σας θυμίζουμε τί λέει γι’ αυτούς ο Άγιος Κύριλλος των Ιεροσολύμων:
” Μή πρόσεχε αυτών τη χρηστολογία, μηδέ τη νομιζομένη ταπεινοφροσύνη• όφεις γάρ εισι, γεννήματα εχιδνών. Και ο Ιούδας έλεγε, Χαίρε Ραββί, και προεδίδου. Μή τοις φιλήμασι πρόσεχε, αλλά τον ιόν φυλάσσου!…
Ο εκείνοις κοινωνών, βλεπέτω μετά τίνων εαυτόν εντάσσει”
( Κατήχησις Α’ Φωτιζομένων, Εισαγωγική τοις τω βαπτίσματι προσελθούσι, 6.12 Περί Αιρέσεων)
Ακούτε ιερείς και πιστοί από κάθε γωνιά του κόσμου; Μη δίνετε σημασία στα ωραία λόγια των αιρετικών σας επισκόπων, μας φωνάζουν οι Άγιοι Πατέρες, ούτε στη φαινομενική τους ταπεινοφροσύνη και μειλιχιότητα. Είναι οχιές! Ιούδες! Ταυτόχρονα με το φίλημα προδίδουν τον Χριστό!
Φυλαχθείτε λοιπόν από το δηλητήριό τους, που το κρύβουν…
Προσέξτε καλά, εκείνος που κοινωνεί μαζί τους, δηλ. τους μνημονεύει ή πηγαίνει στις ενορίες και τα μοναστήρια τους, ας κοιτάξει να αποφασίσει με ποιόν τελικά συντάσσεται, με τον Χριστό ή με τον διάβολο, αφού δεν γίνεται να υπηρετεί δύο κυρίους! Δες, λέει επίσης ο Άγιος Κύριλλος, τη βλασφημία τους, δηλ. φρίξε θα λέγαμε τώρα, που δέχονται το χάραγμα, το οποίο είναι ασυγκρίτως χειρότερο από κάθε Αίρεση, και “μίσησέ τους ακόμα πιο πολύ”! ( Εγώ διηγούμαι σοι την πλάνην, ίνα μειζόνως αυτούς μισήσης, κραυγάζει στην ίδια κατήχησή του).
Δ. Η ΜΕΓΑΛΗ ΘΛΙΨΗ, Η ΚΑΚΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ.
Στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα από την Β’ προς Κορινθίους Επιστολή του ο θείος Παύλος κάπου τονίζει: “εν παντί θλιβόμενοι, αλλ’ ού στενοχωρούμενοι” ( Β’ Κορινθ.δ’, 8), δηλ. σε κάθε καιρό και τόπο και περίσταση θλιβόμαστε μεν ως άνθρωποι από την καταπίεση των απίστων, όμως, δυναμωμένοι από την Θεία Χάρη δεν στενοχωρούμαστε! Τί εννοεί άραγε εδώ ο Απόστολος των Εθνών όταν λέει δεν στενοχωρούμαστε;
Ερμηνεύοντας καταπληκτικά αυτήν τη λέξη ο άξιος επίσκοπος του 18ου αιώνα και πατερικώτατος ερμηνευτής των θείων Γραφών Νικηφόρος Θεοτόκης γράφει: ” εν παντί θλιβόμενοι, αλλ’ ού στενοχωρούμενοι, δηλ. δεν συστελλόμεθα, δεν κλείνουμε το στόμα μας, ούτε σιωπούμε το κήρυγμα της Πίστεως!
Ακούτε, αδελφοί, τί σημαίνει στενοχωρία; Είναι η υποχώρηση, η συστολή, η ένοχη σιωπή της Αλήθειας!
Ναι, αγαπητοί! Όλοι μας θλιβόμαστε, και μάλιστα στις μέρες μας βιώνουμε τη μεγαλύτερη θλίψη όλων των αιώνων, που στα τελικά χρόνια του Αντιχρίστου θα κορυφωθεί!
Η ίδια η Αγία μας Γραφή περιγράφει τους μάρτυρες των εσχάτων, που όπως αναφέρει, αυτοί προέρχονται από τη θλίψη την μεγάλη( Αποκ.7,14) υπονοώντας τον μεγάλο πειρασμό της εποχής του Θηρίου της Αποκαλύψεως, τον οποίο ήδη βιώνουμε στην κορύφωση της επίσημης αρχής του.
Μη ξεχνάμε όμως ότι, “διά πολλών θλίψεων δει ημάς εισελθείν εις την βασιλείαν τού Θεού” (Πραξ.14, 22).
Η σημερινή μεγάλη Θλίψη δεν πρέπει επ’ ουδενί να μας οδηγεί στην κακίστη απελπισία και κατάθλιψη, ούτε στην στενοχώρια με την έννοια που προαναφέραμε.
Είναι μια αξιοζήλευτη δοκιμασία, που επιφύλαττε στη γενιά μας ο Κύριος, για να στεφανώσει τους δικούς του, τους ελαχίστους εκλεκτούς, όσους μείνουν ταπεινά και θαρρετά και ολοκληρωμένα χωρισμένοι από την αποστασία, την αίρεση, τα είδωλα και το εμβολιαστικό χάραγμα του πονηρού.
Μέσα από την παρούσα μεγάλη θλίψη και το μαρτύριο να βλέπεις τους οικείους και φίλους σου να κολάζονται εν ζωή (κατά την προφητική ρήση του Αγίου Πορφυρίου) δεχόμενοι την αναφαίρετη σφραγίδα του πονηρού στο αίμα και την ψυχή τους, κυοφορείται μυστικά μια ανείπωτη καρδιακή χαρά! Ότι και εμείς οι όντως αμαρτωλότεροι όλων των γενεών και ράθυμοι, αξιωνόμαστε να ομολογούμε ενώπιον Τυράννων και πανΑιρετικών ανθρώπων την Πίστη των Αγίων μας Πατέρων!
Ζούμε, αδέλφια, στην ωραιότερη πνευματικά εποχή, που ήδη αναδεικνύει τους μεγαλύτερους Ομολογητές και Μάρτυρες!
Γι’ αυτό ακριβώς και πρέπει να έχουμε μεγάλη χαρά και πολλή ελπίδα! Μεγάλη χαρά, διότι με την τέλεια υπομονή μας στην επερχόμενη θλίψη των φρικτών δεινών, καθαριζόμαστε από κάθε αμαρτία με την αγνή μας εν Χριστώ δημόσια ομολογία, και πολλή ελπίδα, διότι αυτή η θλίψη και η κατοχή του Αντιχρίστου δεν θα κρατήσει για πολύ!
Τώρα λοιπόν, λίγο πριν την βεβαία θεία επέμβαση, η οποία εν καθορισμένω καιρώ θα επέλθει καταστροφική για τους ασεβείς μόνο, ας εντείνουμε την επαγρύπνησή μας, την τέλεια αποχή μας από κάθε πονηρό, από τους ναούς και την πνευματική κοινωνία με τους αποστάτες, από την υπηρεσία μας σε δύο κυρίους, δηλ. την υποκρισία να παίζουμε σε διπλό ταμπλώ, ας κρατήσουμε αυτά που παραλάβαμε απαραχάρακτα, “ίνα μηδείς λάβη τους στεφάνους ημών”.
Καλοί μας φίλοι και αδελφοί και υποψήφιοι μάρτυρες της μεγάλης θλίψεως, “γρηγορείτε, στήκετε εν τη πίστει, ανδρίζεσθε, κραταιούσθε…Γίνεσθε πιστοί άχρι θανάτου, και θα σας δοθεί από τον Χριστό μας το στεφάνι της αιώνιας ζωής και χαράς, ής γένοιτο πάντας ημάς επιτυχείν, πρεσβείαις της Παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και πάντων των Αγίων. Αμήν.
