Στην Ελλάδα η δικαιοσύνη δεν μπορεί και πλέον δεν θέλει να αγγίξει τους πολιτικούς
Στην Αυστρία, η εισαγγελία έβαλε στο στόχαστρο τον ίδιο τον καγκελάριο Σεμπαστιάν Κουρτζ, επειδή είχε δώσει ως υπουργός κάποια χιλιάρικα σε ΜΜΕ, προκειμένου να αποσπά επικοινωνιακή προστασία και θετικές δημοσκοπήσεις.
Αυτή είναι η πεμπτουσία της Δημοκρατίας. Τα λεγόμενα θεσμικά αντίβαρα, τα «αντιζύγια», που απαγορεύουν στον πολιτικό να είναι ασύδοτος και επιτρέπουν στην δικαιοσύνη να τελέσει τον θεσμικό τους ρόλο εντός του πολιτεύματος, στο ακέραιο.
Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν θα δούμε τέτοιες εικόνες. Η δικαιοσύνη έχει ηττηθεί, μαζί της και το πολίτευμα.
Ο αφανισμός είχε αρχίσει επί καθεστώτος Κώστα Σημίτη, όπου κατά τρόπο αδιανόητο για δημοκρατική χώρα, απαγορεύτηκε στην ελληνική δικαιοσύνη να διερευνά πολιτικούς εγκληματίες. Ήταν ο λεγόμενος νόμος περί ευθύνης υπουργών.
Τα τελευταία δύο χρόνια όμως, αυτό που συμβαίνει ισοδυναμεί με πλήρη εκτροπή του πολιτεύματος και ουσιαστική κατάργηση της δυνατότητας απονομής δικαιοσύνης ακόμα και για κακουργήματα, όταν εμπλέκεται πολιτικός, επιχειρηματίας η οποιοσδήποτε άλλος που σχετίζεται με την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το σκάνδαλο Novartis και η ζοφερή υπόθεση του Noor1 έχουν γράψει μία μελανή σελίδα στην παγκόσμια ιστορία της δικαιοσύνης. Φυσικά, παρόμοια γεγονότα είχαν συμβεί και από την συμμορία της ηρωίνης στην Ιταλία, η οποία έφτασε στο σημείο να δολοφονήσει τους ηρωικούς δικαστικούς λειτουργούς, Φαλκόνε και Μπορσελίνο. Το σύστημα όμως αντέδρασε και πέταξε στα σκουπίδια τόσο τους εγκληματίες, όσο και τους διεφθαρμένους πολιτικούς και δημοσιογράφους προστάτες τους.
Στην Ελλάδα όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Δεν χρειάστηκε να δολοφονηθούν εισαγγελείς. Καρατομήθηκαν σκανδαλωδώς, επειδή τόλμησαν να αγγίξουν πολιτικούς και επιχειρηματίες φίλους του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κανένα θεσμικό αντίβαρο.
Ηρωικοί λειτουργοί της δικαιοσύνης και των διωκτικών αρχών διασύρθηκαν, και σύρθηκαν ως κατηγορούμενοι, από αυτούς που θα έπρεπε να είναι στη φυλακή!
Αποδείχτηκε δυστυχώς ότι αρκεί ένας δικαστικός λειτουργός με σκοτεινό παρελθόν που να τον καθιστά εκβιαζόμενο, προκειμένου να καταλύσει τον ρόλο της δικαιοσύνης και να αλλοιώσει το πολίτευμα.
Η υπόθεση της Αυστρίας, μόνο ως κακόγουστο αστείο ακούγεται στην Ελλάδα
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μοιράσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ δημοσίου χρήματος, άμεσα ή μέσω διευκολύνσεων, σε κανάλια, δημοσκοπικές, δημοσιογράφος. Κάνοντας την πληρωμένη προπαγάνδα να μοιάζει με κωμωδία του Μολιέρου. Όπου ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ως «γκόμενος», Μωυσής, τσιτάχ, Ηρακλής, σιμουλτανέ και ποιος ξέρει τι άλλο.
Όσο για τις δημοσκοπήσεις, κάποιοι γελούσανε βλέποντας τις τερατώδεις σφυγμομετρήσεις που εμφανίστηκαν με το που εξελέγη ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Όταν όμως αυτή η μαγική εικόνα μετετράπη σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία, άρχισαν να συνειδητοποιούν την δύναμη της προπαγάνδας, με πακτωλούς μαύρου και έπειτα κρατικού χρήματος να ρίχνουν νερό στο μύλο της εξαπάτησης των πολιτών.
Τα κανάλια που άλλοτε περίμεναν πότε θα φτερνιστεί ο πρόεδρος των συνταξιούχων για να κάνουν ζωντανές συνδέσεις, έθαψαν πλήρως την μεγαλειώδη συγκέντρωση υπό καταρρακτώδη βροχή της Παρασκευής. Διέγραψαν από την ειδησεογραφία την άρνηση του πρωθυπουργού να δεχτεί το συνταξιούχους στο μέγαρο Μαξίμου, με πρόφαση «φόρτο εργασίας», όταν την ίδια στιγμή αρμένιζε για τα Χανιά, για να κάνει τα μπάνια του και το ποδήλατο του.
Όλα τα ανωτέρω λοιπόν, αποτελούν πολλαπλάσια παραπτώματα, εάν υποθέσουμε ότι ο Κουρτς έκανε όντως αυτά που του καταλογίζονται. Φανταστείτε να ερχόταν στην Ελλάδα ένας Αυστριακός εισαγγελέας και να λάμβανε γνώση όλων των ανωτέρω, που αποτελούν μία απλή παρανυχίδα του τι πραγματικά συμβαίνει.
Δυστυχώς οι έντιμοι εισαγγελείς και δικαστές της Ελλάδος δεν έχουν την δύναμη να παρέμβουν αυτεπάγγελτα. Όσοι αποφασίσουν να συγκρουστούν ευθέως με την διαφθορά, συκοφαντούνται, διασύρονται, διώκονται.
Η Ελλάδα έχει μπει σε ένα σπιράλ θανάτου, με ραγδαία μείωση πληθυσμού και ασύλληπτη αύξηση του δημόσιου χρέους, όντας η πιο χρεωμένη χώρα στον κόσμο, επειδή η δικαιοσύνη φαίνεται να έχει συμβιβαστεί με την δύναμη της διαφθοράς των πολιτικών.
Η ιστορία δυστυχώς, θα είναι αμείλικτη.
