Επικαλούμενοι ξανά την κοινή λογική και την καθαρή επιστημονική σκέψη και κρίση, δηλώνουμε διαρκώς έτοιμοι να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας.
Ανακοίνωση εξέδωσαν υγειονομικοί του νομού Λακωνίας που βρίσκονται σε αναστολή, σημειώνοντας τα εξής:
Από 1 Σεπτεμβρίου, μετά την επιβολή, δια νόμου, της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού στους υγειονομικούς, 50 περίπου υγειονομικοί στον νομό Λακωνίας, παραμένουμε σε επ` αόριστον αναστολή εργασίας με στέρηση μισθού και ασφάλισης.
Οι μη εμβολιασθέντες λοιπόν υγειονομικοί, μετά από 18 μήνες στην πρώτη γραμμή της μάχης με τον κορωνοϊό και μετά από αρκετά χρόνια , για τους περισσότερους, προσφοράς στην μάχη έναντι και άλλων ΄΄πανδημικών΄΄ νοσημάτων (καρδιαγγειακά, καρκίνοι κι άλλα), ανταμείβονται από την πολιτεία με αυτό το ιδιαίτερα σκληρό, άδικο και μη αναλογικό μέτρο.
Πρώτα απ΄ όλα, επιθυμούμε να επαναδιατυπώσουμε την άμεση διαθεσιμότητα και ετοιμότητά μας, προκειμένου να προσφέρουμε ξανά τις υπηρεσίες μας στο δημόσιο σύστημα υγείας του Νομού μας. Οι περισσότεροι από εμάς διαθέτουμε εμπειρία χρόνων και έχουμε αποδείξει στην πράξη, πως υπηρετούμε το λειτούργημά μας, με απόλυτη αφοσίωση στην διαφύλαξη της ασφάλειας και της υγείας των ασθενών μας.
Ο λόγος της απομάκρυνσής μας από την εργασία μας στερείται πια οιασδήποτε επιστημονικής τεκμηρίωσης και λογικής, ενώ αρχίζει πια να συγκρούεται και με την σκληρή πραγματικότητα, δεδομένων των κάτωθι στοιχείων και γεγονότων:
1) Είναι πλέον κοινά αποδεκτό στην ιατρική κοινότητα πως και οι εμβολιασθέντες συνάνθρωποί μας, μπορούν να νοσούν και βεβαίως να μεταδίδουν τον κορωνοϊό. Εκτός όλων των άλλων, το παραδέχονται σε ανακοινώσεις τους ο ΠΟΥ και το CDC.
2) Η αποτελεσματικότητα των εμβολίων φθίνει δραματικά μετά το εξάμηνο. Η ίδια η Pfizer την προσδιόρισε σε 47% και συνέστησε έντονα την χρήση 3ης αναμνηστικής δόσης, η οποία όμως δεν κατέστη υποχρεωτική για τους υγειονομικούς οι οποίοι έχουν εμβολιασθεί προ εννέα μηνών και συνεπώς είναι πια ελάχιστα προστατευόμενοι. Ελάχιστοι δε εξ αυτών έχουν υποβληθεί σε 3η δόση εμβολίου.
3) Έχουν πια γίνει πολλά τα περιστατικά επιβεβαιωμένων κρουσμάτων Covid-19 σε εμβολιασθέντες υγειονομικούς, κατόπιν κυρίως εκδήλωσης συμπτωμάτων. Με δεδομένο όμως το γεγονός ότι οι εμβολιασθέντες συνάδελφοί μας δεν υποβάλλονται σε τακτικό προληπτικό έλεγχο, ούτε καν με self test, είναι άγνωστος ο αριθμός των ασυμπτωματικώς ή ολιγοσυμπτωματικώς νοσούντων υγεινομικών, οι οποίοι εργάζονται κανονικά και θεωρούνται ασφαλείς για την δημόσια υγεία. Μεταξύ πολλών, αναφέρουμε ενδεικτικά τις περιπτώσεις που έχουν αναδειχθεί περισσότερο από τα ΜΜΕ (15 υγεινομικοί στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, 8 υγειονομικοί στο Νοσοκομείο Έδεσσας, κλείσιμο ΜΕΘ Παναρκαδικού λόγω νοσούντων εκ του προσωπικού, καθώς και επτά υγειονομικοί του ΑΧΕΠΑ).
4) Πρόσφατες δημοσιεύσεις αποδεικνύουν ότι η φυσική ανοσία είναι έως και 27 φορές ισχυρότερη της τεχνητής (γεγονός δε κοινώς αποδεκτό στην καθιερωμένη προCovid Ιατρική επιστήμη). Παρ΄ όλα αυτά, οι νοσήσαντες συνάδελφοί μας θεωρούνται ακάλυπτοι ανοσιακώς στους 6 μήνες και μια ημέρα, ενώ οι αντίστοιχοι εμβολιασθέντες, έχουν ισόβιο πιστοποιητικό ανοσίας!!!! Πάντα βέβαια με λιγότερο από 47% αποτελεσματικότητα στο 6ηνο, σύμφωνα με τον κατασκευαστή του εμβολίου!!!
Το άμεσο αποτέλεσμα των αναστολών εργασίας μας, είναι η ποσοτική και ποιοτική υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας του Νομού μας. Επιβεβαίωση των ανωτέρω αποτελούν οι δύο πρόσφατες ανακοινώσεις του Σωματείου εργαζομένων της Νοσηλευτικής Μονάδος Μολάων καθώς και η επίσης πρόσφατη κινητοποίηση των υγειονομικών στο Κέντρο Υγείας Νεάπολης.
Δεδομένων των αυξημένων αναγκών σε υπηρεσίες υγείας, λόγω της πανδημίας, σε συνδυασμό με την προϋπάρχουσα υποστελέχωση, θεωρούμε παράλογη την απομάκρυνση έστω και ενός υγεινομικού από το πεδίο της μάχης.
Σημαντικό επίσης πρόβλημα, το οποίο θα αντιμετωπίσουμε και μετά την λήξη των εκτάκτων μέτρων, είναι το γεγονός πως εκτός των προσωρινών αναστολών εργασίας, ένας σεβαστός αριθμός ικανότατων και εμπείρων συναδέλφων μας, υπό την πίεση της υποχρεωτικότητος του εμβολιασμού, επέλεξαν την πρόωρη συνταξιοδότηση ή την παραίτηση από την θέση τους.
Δηλώνουμε απερίφραστα ότι σε καμία περίπτωση δεν επιχαίρουμε για τις όποιες δυσλειτουργίες προκαλεί η απουσία από τις οργανικές μας θέσεις. Αντιθέτως αισθανόμαστε απολογούμενοι έναντι των ασθενών μας και όλων των Λακώνων, παρ΄ όλο που δεν απέχουμε με δική μας πρωτοβουλία από την εργασία μας. Εννοείται πως δεν θεωρούμε εαυτούς αναντικατάστατους, αλλά αν όχι απαραίτητους, τουλάχιστον άξιους λειτουργούς του δημοσίου συστήματος υγείας του Νομού μας.
Καθ΄ όλη την προϋπηρεσία μας εργαστήκαμε με ζήλο και ευσυνειδησία, αυτο-καταπατώντας σχεδόν διαρκώς τα εργασιακά μας δικαιώματα, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την συνεχή και ασφαλή λειτουργία των Τμημάτων και Κλινικών μας. Υποβαθμίσαμε συχνά την προσωπική μας ασφάλεια, υπέρ της αποτελεσματικής και άμεσης αντιμετώπισης των περιστατικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα επισφαλών συνθηκών εργασίας, είναι το γεγονός ότι κατά τους πρώτους μήνες της πανδημίας και ενώ αναζητούσαμε επιμόνως επαρκή μέσα ατομικής προστασίας (κυρίως μάσκες), οι σημερινοί επιστημονικοί μας τιμητές, ΄΄διώκτες΄΄ και αλάθητοι επαΐοντες, μας απαντούσαν ότι αυξημένα μέσα ατομικής προστασίας εδικαιούντο μόνο οι ιατροί και το προσωπικό του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών!!!
Επικαλούμενοι την κοινή λογική και την Ιατρική επιστήμη την οποία επιπόνως διδαχθήκαμε, υπενθυμίζουμε ότι ο υγιής μη εμβολιασμένος άνθρωπος δεν μεταδίδει, δεδομένου ότι η έως τώρα αντιμετώπισή μας, δείχνει ότι μάλλον θα πρέπει να συμπληρωθούν τα επιστημονικά μας συγγράματα με το νέο λοιμώδες-μεταδοτικό νόσημα ΄΄υγιής μη εμβολιασθείς΄΄.
Επιπροσθέτως, η επιμελής τήρηση των κανόνων υγιεινής και αποστείρωσης, σε συνδυασμό με τη σωστή εφαρμογή των μέσων ατομικής προστασίας και με τον ανά συχνά τακτά διαστήματα εργαστηριακό έλεγχο (rapid ή PCR test), καθιστούν πρακτικά αδύνατη την μετάδοση από υγεινομικό σε ασθενή.
Επικαλούμενοι ξανά την κοινή λογική και την καθαρή επιστημονική σκέψη και κρίση, δηλώνουμε διαρκώς έτοιμοι να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας και προσβλέπουμε στην καλοπροαίρετη συνδρομή όλων σας, στην προσπάθειά μας για την ηθική, επιστημονική και εργασιακή μας δικαίωση.
Μετά τιμής
