Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται «καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ ἐγγίζοντες Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἁγιασθήτωσαν, μή ποτε ἀπαλλάξῃ ἀπ᾿ αὐτῶν Κύριος» (Έξοδ.ιθ’22 ~ ακόμα και οι ιερείς που με πλησιάζουν, πρέπει να εξαγνιστούν για να μην οργιστώ εναντίον τους), ο δε Όσιος γ.Εφραίμ Κατουνακιώτης (πιθανότατα από κει ορμώμενος) έλεγε : «ο ιερέας πρέπει να μιλάει πάντα με γλυκύτητα. Να είναι προσεκτικός στα λεγόμενά του, γιατί του ιερέα πιάνονται και οι ευχές και οι κατάρες. Να μην καταράται αλλά πάντα να εύχεται. Να μιλάει με καλοσύνη στους συνανθρώπους του. Να προσέχει ακόμα όταν πρόκειται να λειτουργήσει. Να μην έχει το παραμικρό στην ψυχή του εναντίον κάποιου. Αν κάτι τον βαραίνει, πρέπει οπωσδήποτε να ζητήσει συγχώρηση. Διαφορετικά δεν μπορεί να πιάσει τα Άγια».
Ο Απόστολος Παύλος, ο ιδρυτής της Εκκλησίας έγραψε : «δεῖ οὖν τὸν ἐπίσκοπον ἀνεπίληπτον εἶναι, …, νηφάλιον, σώφρονα, κόσμιον, φιλόξενον, διδακτικόν» (Α’Τιμ.3,2 Πρέπει, λοιπόν, ο επίσκοπος να είναι άμεμπτος και ακατηγόρητος·… να είναι εγκρατής και προσεκτικός, σώφρων, σεμνός, φιλόξενος, ικανός να διδάσκη τους άλλους τον λόγον του Θεού·)
Αυτά για τους απλούς ιερείς, ΠΟΣΩ ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙ ΓΗΣ. Μόλις προχθές το έγραψα : «Ἄρατε τόν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καί μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ, καί εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν·» (Ματθ.ια’29 – Σηκώσατε επάνω σας τον ζυγόν της υπακοής σας εις εμέ και μάθετε από εμέ τον ίδιον ότι είμαι πράος και ταπεινός κατά την καρδίαν και θα εύρετε τότε ανάπαυσιν και ειρήνην εις τας ψυχάς σας).
BAS_4 : ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ ΤΟΝ ΜΙΤΡΟΦΟΡΙΤΗ
ΟΠΟΤΕ ΡΩΤΩ : ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ;;;
Τι σχέση έχει η εικόνα του μουσουλμανοταλιμπάν, που δίνει δημοσίως με την πραότητα του Χριστού;
Προχθές σε ένα καταπληκτικό άρθρο (Άρθρο ΚΟΛΑΦΟΣ, για τον Σεραφείμ Πειραιώς και την δίωξη του π. Στυλιανού Καρπαθίου, δια χειρός του δικηγόρου κ. Δημήτρη Δασκαλάκη.) του υπεδείχθη από έγκυρο νομικό ότι παραβαίνει τον αντιρατσιστικό νόμο.
Συγκεκριμένα ο δικηγόρος κ.Δημ.Δασκαλάκης γράφει : “η ανωτέρω συμπεριφορά του Μητροπολίτου Σεραφείμ συνιστά ποινικώς κολάσιμη πράξη που διώκεται και τιμωρείται σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 1 του νόμου 927/1979, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει σήμερα με τον ν. 4285/2014 (αντιρατσιστικός νόμος), διότι εκ της δημόσιας τοποθέτησής του υποκινεί, προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά ομάδας προσώπων που αρνούνται εκ λόγων προσωπικής και θρησκευτικής συνειδήσεως να εμβολιαστούν και ως εκ τούτου χαρακτηρίζεται ως ρητορική μίσους και εμπάθειας που οφείλει να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά των αρμόδιων εισαγγελικών αρχών.”
ΕΡΩΤΩ ΛΟΙΠΟΝ :
Πως είναι δυνατόν ο συγκεκριμένος μητροπολίτης να λειτουργεί ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΑΝΕΙ ΤΑ ΑΓΙΑ, όταν :
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΓΝΙΣΜΕΝΟΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΟΣ
ΔΕΝ ΜΙΛΑ ΜΕ ΓΛΥΚΥΤΗΤΑ
ΕΧΕΙ ΕΧΘΡΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΗΦΑΛΙΟΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΦΡΩΝ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΣΜΙΟΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ
για το διδακτικός “παίζεται”. Μας παραπέμπει σε μια απεχθή εικόνα “σατανισμένου”.
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΣΑΤΑΝΙΣΜΕΝΟΥΣ ΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ.
Αυτό δεν έκαναν και οι φαρισαίοι, που κατηγορούσαν για διάβολο τον Χριστό, επειδή υπέτασσε τα δαιμόνια; Καλά είπε ο Χριστός : «Ει εμέ εδίωξαν, και υμάς διώξουσιν·» (Ιω.ιε’20).
Μου προκαλεί φρίκη η εικόνα επισκόπου να χρησιμοποιεί τον διάβολο για τους πιστούς. Προηγουμένως ανέφερα τι έλεγε ο Όσιος Εφραίμ : «Να είναι προσεκτικός στα λεγόμενά του γιατί του ιερέα πιάνονται και οι ευχές και οι κατάρες».
ΔΗΛΑΔΗ ΑΝ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΠΙΑΝΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ (ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΕ ΣΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ) ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ; Πόσο ψυχική ανωμαλία να προβαίνει σε ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΛΑΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ; ΠΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΑΙΣΧΡΑ;
Αλλά τώρα θα πει κάποιος ποιόν Όσιο Εφραίμ Κατουνακιώτη μας λες ή Όσιο Παίσιο;
ΕΧΕΤΕ ΠΡΟΣΕΞΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΞΙΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ή ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΝ ΚΑΝΤΙΩΤΗ.
Κάνει τζιζζζζζ η αναφορά των ονομάτων τους.
Δόξα νάχει η εξουσία της αγιαστούρας τους και στα παλιά τους παπούτσια το πλήρωμα της Εκκλησίας.
Πάντως θα τολμήσω να προτείνω κάτι στον μητροπολίτη :
Όπως κατά το Χρυσοστομικό ρητό «Τα δημοσίως λεγόμενα και πραττόμενα δημοσίως να ελέγχονται» τολμώ να προτείνω «Οι δημοσίως πραττόμενες αμαρτίες δημοσίως να εξομολογούνται και μετανοούνται»! Πως είπατε; δεν γίνεται; Γίνεται και παραγίνεται. Ορίστε ένα απόσπασμα από το Γεροντικό :
Ο Επίσκοπος που αμάρτησε και μετάνιωσε :
«Θα περάσετε όλοι από πάνω μου και θα με φτύσετε»
Κάποτε ένας Επίσκοπος έπεσε σε μία μεγάλη αμαρτία. Την άλλη μέρα ήταν γιορτή. Πήγε λοιπόν στην εκκλησία που γιόρταζε, που πανηγύριζε, και οπωσδήποτε βέβαια ο πολύς λαός της Μητροπόλεως θα ήταν συγκεντρωμένος εκεί. Ανέβηκε στον άμβωνα, έβγαλε το ωμοφόριό του, το σύμβολο της αρχιεροσύνης, το άφησε κάτω και μπροστά σε όλους ομολόγησε το αμάρτημά του και κατέληξε :
– Παραιτούμαι. Είμαι ανάξιος. Φεύγω. Δεν μπορώ. Τα παρατάω. Δεν είμαι άξιος πλέον να σας ποιμαίνω εγώ. Να διαλέξετε έναν καινούριο και να σας ποιμαίνει και να σας λειτουργεί και να σας κηρύττει και να σας εξομολογεί κτλ.
Και έκανε να κατέβει από τον άμβωνα και να φύγει. Ο κόσμος λοιπόν επαναστάτησε. Τον εμπόδισε. Τον συγκράτησε.
– Στάσου εκεί, του λέει. Δεν σε αφήνουμε. Μείνε στη θέση σου. Τον αγαπούσαν τόσο πολύ.
– Και ας πέσει επάνω μας η αμαρτία σου.
Φοβερό. Φοβερός λαός αυτός. Πολλή μεγάλη η αγάπη.
– Εμείς σε θέλουμε για πατέρα, φώναξαν όλοι με μια φωνή.
Συγκινημένος ο Επίσκοπος από την αγάπη του λαού του είπε:
– Αν θέλετε να μείνω, αν και είμαι ανάξιος, τότε θα κάμετε ότι θα σας πω, διαφορετικά φεύγω.
– Θα κάνουμε, συμφώνησαν όλοι μαζί, ότι θέλεις. Πες μας μονάχα, αρκεί να μείνεις.
– Θα πάω και θα ξαπλώσω μπροστά στην πόρτα ανάσκελα και θα βγείτε όλοι και βγαίνοντας θα πατάτε πάνω στο στήθος μου. Και θα με φτύνετε. Και θα μου λέτε και Θεός σχωρέστον. Τότε θα μείνω. Ολοι σας μέχρι ενός.
– θα το κάνουμε, είπαν παρόλο που δεν ήθελαν γιατί ήταν και αυτό φοβερό.
Χωρίς να υπάρξει κάποτε αμαρτία όλο αυτό για να σε πράξει από ηγούμενο.
Να κάτσει στην πόρτα και είπε να περάσουν όλοι από πάνω του. Έτσι κερδίζουν οι ψυχές.
Οι χριστιανοί για να μην τον χάσουν λοιπόν το έκαναν αυτό. Πατούσαν επάνω του. Ο,τι τους είπε.
Οταν πέρασε και ο τελευταίος, ακούστηκε φωνή εξ ουρανού, την οποία άκουσε και ο Επίσκοπος και οι χριστιανοί.
– Διά την πολλήν του μετάνοια και ταπείνωση, συγχωρέθηκε η αμαρτία του. Μόνον έτσι νικιέται ο δαίμονας και ο κάθε συκοφάντης των ιερέων.
Οταν όμως ο ιερεύς είναι καλός, τίμιος και ηθικός και ελέγχει και καυτηριάζει την αμαρτία και τα διεστραμμένα έργα του λαού, τότε και μισείται και συκοφαντείται.
Διαβάλλεται οπωσδήποτε.
(www.newsnowgr.com/article/1374112/o-episkopos-pou-amartise-kai-metaniose-tha-perasete-oloi-apo-pano-mou-kai-tha-me-ftysete.html )
Για να δούμε πόσο “ορθόδοξο ανδρισμό” διαθέτει ή μόνο η αγιαστούρα του βάζει echo στη φωνή;
Για να δούμε αν μπορεί ο ίδιος να μετανοήσει όπως προτρέπει τους πιστούς;
Προσωπικά θα προτρέψω κανείς να μην παρίσταται όταν λειτουργεί. Η άποψη του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη έχει τρομακτικά περισσότερη βαρύτητα από του μητροπολίτη : «Να προσέχει ακόμα όταν πρόκειται να λειτουργήσει. Να μην έχει το παραμικρό στην ψυχή του εναντίον κάποιου. Αν κάτι τον βαραίνει, πρέπει οπωσδήποτε να ζητήσει συγχώρηση. Διαφορετικά δεν μπορεί να πιάσει τα Άγια»
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΤΑ ΑΓΙΑ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΤΑ ΑΓΙΑ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΤΑ ΑΓΙΑ… (Έξοδ.ιθ’22 ~ οι ιερείς που με πλησιάζουν, πρέπει να εξαγνιστούν για να μην οργιστώ εναντίον τους)
Θα είναι δε σκάνδαλο αν η ιεραρχία δεν πάρει θέση επί του θέματος.
Θα σημαίνει ότι συναινεί και «όμοιος ομοίω αεί πελάζει»…
Θα επαναλάβω την επωδό του προηγούμενου άρθρου :
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΜΟΙΩΝ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΚΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ ΣΑΣ. Η ΓΝΩΜΗ ΜΕΤΡΑ ΜΟΝΟΝ ΑΝ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΗΝ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΟΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ ΚΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ. «Τούτο λέγω κατά την εμήν γνώμην, ου κατ’ επιταγήν», έλεγε ο Απόστολος των εθνών, που περπάτησε στον 3ο Ουρανό! Σεις τι έχετε κάνει ανάλογο; Αν δεν μπορείτε να πέσετε στα γόνατα, να προσευχηθείτε στον Χριστό και να μας μεταφέρετε την Αλήθειά Του, απλά δεν κάνετε για το λειτούργημα.
«Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις» (Πραξ.ε’29) είπαν οι Απόστολοι ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΥΠΑΚΟΗ. Κι όπως είπε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης «πέτρα στη πέτρα να μη μείνει, ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ»
Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω αν περιμένατε χιούμορ αλλά σήμερα θρηνώ για τον επίσκοπο (και τους λοιπούς ομοίους του).
