Γράφει ὁ Σάββας Ἠλιάδης, δάσκαλος-Κιλκίς
“Τῶν ἁγίών Πατέρων ὁ χόρός, ἐκ τῶν τῆς οἰκουμένης περάτων συνδραμών, … τὸ μυστήριον τῆς θεολογίας, τρανῶς παρέδωκε τῇ Ἐκκλησίᾳ· …”. (Δοξαστικό τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων).
Ἀπό τά πέρατα τῆς οἰκουμένης συνῆλθαν οἱ ἅγιοι καί μᾶς παρέδωσαν τό μυστήριο τῆς θεολογίας “τρανῶς”, δηλαδή στήν πιό ὑψηλή, κορυφαία, ὀρθή, ἑνιαία, ἀπλανῆ καί μεγαλειώδη ἔκφρασή του, ὥστε νά μποροῦμε μέ τίς λίγες πνευματικές δυνάμεις πού διαθέτουμε, νά τό προσεγγίσουμε ἐμεῖς οἱ ἀδύναμοι, νά τό κατανοήσουμε καί νά ἀγωνιστοῦμε ὀρθῶς καί… ἀσφαλῶς γιά τήν σωτηρία μας.
Καί ποιός ὁ λόγος ἄραγε αὐτῆς τῆς, “παρά καιρόν”, εἰσαγωγῆς τοῦ ἀκολουθοῦντος κειμένου; Ποιός ἄλλος, παρά ἡ ἴδια ἡ, “ἐπί καιρόν”, αἰτιάζουσα, τουτέστιν ἡ ἐπικαιρότης! Ὦ, τῆς ἀντιφάσεως! Ἀντίφασις, ἡ ὁποία ἐγείρεται καί ἐκδηλοῦται καί καταφαίνεται ἀπό «τά πρότυπα τῆς ἐν Ἀληθείᾳ συμφωνίας», δηλαδή τῶν ἰδίων τῶν ἐπισκόπων!
Εἶπε, μεταξύ τῶν ἄλλων, ὁ ἕνας ἐπίσκοπος, ὁ ἐκ τῶν νοτίων περάτων τῆς ἑλληνικῆς γῆς, ὁ ἐκ τῆς Ἠλείας ὁρμώμενος, περί τῶν ἀνεμβολίαστων θανόντων: «Ἐγώ ὅμως , Φωτεινή,(ἡ παραλήπτρια τῆς ἐπιστολῆς) τούς πεθαμένους ἀπό τόν κορονοϊό Κληρικούς καί Λαϊκούς τούς θεωρῶ αὐτόχειρας ( αὐτοκτονοῦντας ) καί οὔτε στήν κηδεία τους πηγαίνω»! Σ` αὐτήν τήν κατηγορία ἐντάσσει ὁ σπλαγχνικός πατέρας καί ποιμένας τῶν λογικῶν προβάτων τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ἠλείας, καί τούς ἀνεμβολίαστους θανόντες! Μέ δυό λόγια, καυχιέται καί, ἐμμέσως πλήν σαφῶς, ἐννοεῖ πώς θά μποροῦσε ἀκόμη νά μήν ἐπιτρέψει καί τήν ταφή τους, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας. Ἀκόμη, προφανῶς τούς θεωρεῖ ὡς θέσαντας ἑαυτούς ἐκτός Ἐκκλησίας!
Ἀλλά τούς ἀμέτρητους κάθ` ἡμέραν αὐτοκτονοῦντες ὀρθοδόξους χριστιανούς, πού δέν μπορεῖ νά ἔλειψαν καί ἀπό τήν Μητρόπολή του, τούς κηδεύει ἐδῶ καί χρόνους πολλούς ὅλους κανονικά, ἀνεξαρτήτως τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖο αὐτοκτόνησαν! Δέν εἶναι ἔτσι; Ὅλοι παίρνουν τό συγχωροχάρτι κατά τό παπικό πρότυπο! Ἐκεῖ δείχνει ὅλη τήν «ἀγάπη» του, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τήν ἀγάπη τῶν ἁγίων, τήν ἀγάπη τῆς Ἐκκλησίας! Ἐκεῖ, κρίνει ὁ δεσπότης, πώς δέν ὑπάρχει οὔτε ἕνας πού νά αὐτοκτόνησε ἐν πλήρει ἐπιγνώσει καί νά ἔθεσε ἑαυτόν ἐνσυνειδήτως ἐκτός Ἐκκλησίας, ἀρνούμενος τό μέγιστο δῶρο τῆς ζωῆς, τό ὁποῖο μόνο Ἐκεῖνος πού τό χάρισε μπορεῖ νά τό ἀφαιρέσει! Ἐνῶ ἐδῶ ἐξαντλεῖ ὅλη τήν «αὐστηρότητά» του! Τί κρίμα! Κρίμα, τό ὁποῖο εἶναι κρεμασμένο στόν λαιμό του, στό πετραχήλι του, διά τῆς ἰδιότητος πού φέρει!
Ἔχουμε δέ καί τον ἐκ τῶν βορείων περάτων τῆς ἑλληνικῆς γῆς ἐπίσκοπο, τόν ἐκ τῆς Δράμας ὁρμώμενον. Ὁ ἐπίσκοπος αὐτός συκοφαντήθηκε μέ διάφορες ψευδεῖς κατηγορίες. Ὁ ἴδιος ἀνέφερε σχετικά: «Πρό τριῶν ἡμερῶν περίπου, περιῆλθε σέ γνώση μου ὅτι μέσῳ τοῦ διαδικτύου κάποια πρόσωπα διέσπειραν ψεύδη γιά τό πρόσωπό μου. Ὄχι αὐτά τα κατά χιλιάδες, πού διακινοῦνται τήν περίοδο αὐτή τῆς πανδημίας, γιά τά ὁποῖα καί ἀνεχόμεθα καί συγχωροῦμε τούς Χριστιανούς. «Τό ἕνα ἀπό μία κυρία ἔλεγε ὅτι ὁ Μητροπολίτης Δράμας ἀπηγόρευσε νά ἐνταφιάζονται οἱ θανόντες ἀπό τόν covid. Μέ ἀποτέλεσμα αὐτό νά δημιουργεῖ μιά ἀναστάτωση ἀρνητική γιά τό πρόσωπό μου καί νά διασπείρεται τό ψεῦδος εἰς τήν κοινωνία μέσῳ τοῦ διαδικτύου…»
Δηλαδή, ἔχουμε ἐδῶ τόν Δράμας νά διαμαρτύρεται πώς προσβάλλεται ὡς ἐπίσκοπος καί νά θεωρεῖ τήν συκοφαντία αὐτή ὡς αἰτία ἀρνητικῆς εἰκόνας γιά τό πρόσωπό του. Συνεπῶς δέ καί προφανῶς καί σαφῶς καί ὀρθῶς, θεωρεῖ καί ὡς ἀντιεκκλησιαστική καί ἀνεπίτρεπτη πράξη τήν ἀπαγόρευση τῆς ταφῆς τῶν ἀνεμβολίαστων θανόντων, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας.
Μετά ἀπό αὐτήν τήν παράθεση τῶν ἀντικρουόμενων θέσεων τῶν δύο μητροπολιτῶν, ποιό συμπέρασμα μπορεῖ νά βγάλει ἕνας ἁπλός πιστός, ὅταν φαίνεται καθαρά ἡ ἀντίφαση τῶν δύο ἐπισκόπων στό ἴδιο σοβαρό θέμα καί ἡ ἐξ αὐτῆς σύγχυση πού προκύπτει; Καί δέν εἶναι καθόλου μικρῆς σημασίας τό θέμα, ἄν διαβάσει κανείς τόν σχετικό λόγο τοῦ ἁγίου Νεκταρίου καί λάβει ὑπόψιν τίς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας! Ἡ Ἀλήθεια πάντοτε ἑδράζεται στήν ἀκρίβεια! Δέν ὑπάρχουν «λεπτομέρειες» στήν ἐφαρμογή της!
Ἄς πᾶμε τώρα σέ μιά ἄλλη ἀντίφαση, ἡ ὁποία ἐκφέρεται ἀπό ἕναν ἐπίσκοπο καί μέ τήν ὁποία ὁ ἴδιος αὐτοαναιρεῖται. Εἴδαμε καί ἀκούσαμε στό διαδίκτυο καί σέ κάποιο κανάλι, τόν πρό καιροῦ ὁμιλήσαντα μητροπολίτη Πειραιῶς! Ὁ ὡς ἄνω φύλακας τῶν δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας, παραληρῶν «ἀγαπητικῶς» καί «γλυπτικῶς», μέ γλῶσσα ὡς γλυφεῖον κινούμενη, εἶχε χαρακτηρίσει τούς ἀνθρώπους τοῦ συστήματος αὐτοῦ πού βιώνει ὁ ὀρθόδοξος ἑλληνικός λαός, «μύστας θείων ἐνεργειῶν» καί πάρ` ὀλίγον ἁγίους!
Τώρα ἔρχεται νά ἀνατρέψει τά ἀφελῆ καί παρορμητικά «γλυπτά» του, κατηγορῶντας ἐμμέσως ὅλους αὐτούς, διά τῆς ἐπιθέσεώς του κατά τοῦ ἑνός ἐξ αὐτῶν στενοῦ συνεργάτη τους, βλάσφημου καί ἀσεβοῦς ὑβριστοῦ τῆς Παναγίας! Ἰδού ἀπόσπασμα ἀπό τόν λόγο του: «Οἱ βλασφημίες τοῦ καθηγητοῦ κ. Μόσιαλου, πού δυστυχῶς ἐκπροσωπεῖ καί τή χώρα μας στούς διεθνεῖς ὀργανισμούς δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά κοάσματα δαιμόνων. Οἱ δαίμονες μόνο σκέπτονται καί καθυβρίζουν ἔτσι τό σωτηριῶδες ἔργο τοῦ Σωτῆρος καί Λυτρωτοῦ» ἐπεσήμανε στή συνέχεια ὁ Σεβασμιώτατος, τονίζοντας πώς «μόνον ἄφρονες καί μόνο δαιμονιοκατεχόμενοι μποροῦν νά ψελλίσουν τέτοιες ἀνοησίες…».
Χθές ἅγιος, σήμερα δαίμονας! «Σήμερα ἔτσι καί αὔριο γιουβέτσι», κατά τό λαϊκό ἀπόφθεγμα. Πῶς, λοιπόν, νά ἀναζητήσει ἔτσι καί νά βρεῖ ἀπάντηση καί στήριγμα ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, ἡ κάθε ψυχή, ὅταν οἱ ποιμένες σέ τέτοιους χαλεπούς καιρούς καί μέ τήν ἀφορμή τῆς ἐπιδημίας, ὄχι μόνο δέν συμφωνοῦν, ἀλλά καί ἀντιφάσκουν σέ πολλά θέματα τά ὁποῖα ἔχουν προκύψει καί ἴσως καί σέ ἄλλα πολλά, ἄδηλα πρός τό παρόν; Ποῦ ἡ «θεία παρεμβολή», τῶν «θεηγόρων ὁπλιτῶν», τῆς «παρατάξεως Κυρίου», τήν ὁποία ὀφείλουν νά στήσουν ἐν πλήρει «συνδρομῇ», ὡς Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας καί ὄχι ὡς Διαρκῆς;
Διεξάγεται, λοιπόν, τόν δύσκολο αὐτό καιρό μία ἀπροσδιόριστη, «ἄτακτη ὄρχησις» ἀνάμεσα στίς γνῶμες, ἀπόψεις καί πράξεις τῶν ἱεραρχῶν. Καί πολλοί ἐξ αὐτῶν συμφωνοῦν μέ τόν Καίσαρα, εἴτε κάθ` ὁμολογίαν εἴτε διά τῆς σιωπῆς, ὁ ὁποῖος ἀπέδειξε ἐμπράκτως ἀπό χρόνων πολλῶν καί βαθμηδόν μεταμορφούμενος, πώς δέν εἶναι φίλος τῆς «φιλτάτης» Ἀληθείας, οὔτε «φίλος» τῆς Ἐκκλησίας οὔτε δέ τοῦ Χριστοῦ!
Ἄς ὄψονται οἱ κυρίως ἐν Κυρίῳ ὑπεύθυνοι!
Σάββας Ἠλιάδης
Δάσκαλος
Κιλκίς, 29-12-2021
