Εχθές 25 Φεβρουαρίου ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έκανε μια δήλωση για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Την διάβασα στην ιστοσελίδα “ Ρομφαία ”. Στη δήλωσή του αυτή, αφού δηλώνει ότι, “Είμαι βαθιά συγκλονισμένος και οι σκέψεις μου και οι προσευχές μου κατευθύνονται προς τους Ουκρανούς αδελφούς μας, καταλήγει ως εξής. “Εύχομαι και προσεύχομαι λοιπόν να σταματήσει αυτός ο πόλεμος τώρα, να πρυτανεύσει η σύνεση και η λογική και να γίνει αντιληπτό ότι όλα τα ζητήματα μπορούν να διευθετηθούν και να επιλυθούν μέσα από το διάλογο και τη συνεννόηση και ποτέ με τη βία.”
Με την δήλωσή του αυτή ο Ποιμενάρχης μας, θεωρεί ότι εκπλήρωσε το καθήκον του,την “διακονία του λόγου”, που ως Επίσκοπος οφείλει προς το ποίμνιο, που ο Κύριος του έχει εμπιστευθεί, προς την Εκκλησία του Χριστού.
Δυστυχώς η δήλωση αυτή δεν ανταποκρίνεται σε όσα ως πιστός περίμενα να ακούσω από εκείνον, για ένα τόσο σοβαρότατο γεγονός παγκόσμιας εμβέλειας. Ήταν φως μιας σπίθας στο βαθύ σκοτάδι και όχι το φως που θα έλαμπε και θα ήταν ο φωτεινός δρομοδείκτης για τον κόσμο. (Ματθ. Κεφ. Ε΄ 14-16).
Συνέστησε στους ασκούντες την πολιτική εξουσία παγκοσμίως διάλογο, συνεννόηση, και την αποφυγή βίας, μέχρι εκεί. Δεν θύμισε όμως σε Ρώσους και Ουκρανούς και στους υπολοίπους, οι περισσότεροι από τους οποίους αυτοπροσδιορίζονται και αυτοαποκαλούνται “Χριστιανοί” όφειλαν όφειλαν να λειτουργούν σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου μας και όχι ως όργανα του εωσφόρου.
Όφειλε πρωτίστως να θυμίσει σε εκείνους και σε εμάς και σε όλον τον κόσμο το τι ο Χριστός μας αποκάλυψε σχετικά με τις κοσμικές εξουσίες. Αυτό καταγράφεται στην Αγία Γραφή,στα χωρία των Ευαγγελίων (Ματθ. Κεφ. Δ 8-11), (Λουκάς Κεφ. Δ 5-8& ΚΒ 25-27) & (Μαρκ. Ι 42-45). Εκεί διαβάζουμε ότι μετά την βάπτισή Του στον Ιορδάνη ο Κύριός μας, πήγε στη έρημο, όπου νήστεψε 40 ημέρες και υπέστη τους πειρασμούς του διαβόλου. Σε αυτούς ο διάβολος περιέλαβε και τον εξής πειρασμό: Του έδειξε όλα τα βασίλεια του κόσμου και τα μεγαλεία τους και του είπε. Όλα αυτά θα σου τα δώσω αν πέσεις και με προσκυνήσεις, γιατί σε μένα (η εξουσία τους) έχει παραδοθεί και σε όποιον θέλω τη δίδω.
Επομένως από αυτήν την καταγεγραμμένη στα Ευαγγέλια αλήθεια, έχουμε τη διαπίστωση ότι, τα Κράτη όπως διαχρονικά δομήθηκαν είναι στην υπηρεσία του εωσφόρου και έχουν, ως αυτοσκοπό , ως θεσμική διάρθρωση και ως νοοτροπία εξουσίας, αντίθετη στόχευση προς την στόχευση της Εκκλησίας. Ο στόχος της Εκκλησίας, που αγωνιζόμενη οφείλει να πραγματώσει στη γη, είναι ο δοσμένος από το ίδιο το στόμα του Κυρίου μας, το “ελθέτω η Βασιλεία Σου γεννηθήτω το θέλημα Σου ως εν Ουρανώ και επί της Γης”(Ματθ. Κεφ. ΣΤ΄ 9-10) και το “και γενήσεται μια ποίμνη εις ποιμήν” (Ιωαν. Ι΄ 16). Ο στόχος αυτός προφητεύτηκε και από τους προφήτες (Μιχ. Δ. 1-8), (Δαν. Β 1-46, Ψαλμ. Νστ΄1-10, Ησαϊας Β 2-4 κ.α.). Η υλοποίησή του όμως είναι χρέος των Χριστιανών. Είναι χρέος της στρατευομένης Εκκλησίας να υλοποιηθεί η επαγγελία του Κυρίου μας σε όλη η ανθρωπότητα. Θα γίνει “όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου” και αυτό είναι συνάρτηση του αγώνα των πράγματι Χριστιανών.
Όφειλε ο Αρχιεπίσκοπος να θυμίσει στους ασκούντες την πολιτική εξουσία παγκοσμίως,( οι πλείστοι των οποίων αυτοαποκαλούνται “Χριστιανοί”) και σε όλους μας ότι:
Όταν ανέβαιναν για τα Ιεροσόλυμα ο Χριστός με τους μαθητές του τους είπε τα εξής. “Ξέρετε πως αυτοί που θεωρούν τους εαυτούς τους ηγέτες των λαών τους καταπιέζουν και οι μεγάλοι από αυτούς τους υποδουλώνουν. Αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει σε εσάς. Όποιος από εσάς θέλει να αναδειχθεί και να αναλάβει ηγετική θέση ανάμεσά σας να είναι υπηρέτης σας και όποιος θέλει να είναι ανάμεσά σας πρώτος να είναι υπηρέτης όλων. Γιατί και “ο υιός του ανθρώπου δεν ήλθε να υπηρετηθεί αλλά να υπηρετήσει και να δώσει την ζωή του λύτρα για πολλούς”.
Επομένως, εάν όντως αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως Χριστιανούς, οι ασκούντες την πολιτική εξουσία παγκοσμίως, οφείλουν να μετανοήσουν για την μέχρι σήμερα αμαρτωλή πολιτική που ασκούν σε βάρος όλων των λαών, να αλλάξουν νοοτροπία θεσμούς και πρακτικές να
αποτινάξουν τους εγωισμούς, τους φαρισαϊσμούς, ώστε να γίνουν “διάκονοι του Θεού για το καλό των ανθρώπων (κεφ. ΙΓ 1-7 της προς Ρωμαίους Επιστολής Αποστόλου Παύλου).
Να σεβαστούν την ελευθερία όλων των ανθρώπων, διότι για όλους τους άνθρωπους όπου γης ισχύουν τα “Τιμής ηγοράσθητε μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων” (Κορ. Α΄Κεφ. 7 στ.23), “Τη ελευθερία ουν η Χριστός ημας ηλευθέρωσε, στηκετε, και μη πάλιν ζυγώ δουλείας ενέχεσθε”(Γαλ. Κεφ.5 στ.1).
Αυτοί που δεν σέβονται την ελευθερία και την αξιοπρέπεια των λαών είναι τύραννοι.
Αυτά έπρεπε να περιέχονται στη δήλωση του Αρχιεπισκόπου.
Περαιτέρω ο Αρχιεπίσκοπος εύχεται και προσεύχεται να σταματήσει αυτός ο πόλεμος τώρα. Όρθά, αλλά έπρεπε να το συστήσει και σε όλους μας, γιατί όλοι έχουμε ευθύνη ως Χριστιανοί.
Έπρεπε τέλος να μας συστήσει να αγωνιστούμε ως Χριστιανοί με αγάπη για την δικαιοσύνη την ειρήνη την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τις άλλες εντολές του Ευαγγελίου. Να αγωνιστούμε γι΄αυτά , με μέσα την πειθώ, τον λόγο, την παρρησία και να αντιμαχόμαστε το μίσος, την αδικία την ανισότητα, την καταπίεση , την αυθαιρεσία, τον πόλεμο .
Ότι στον αγώνα αυτόν, οι Χριστιανοί γνωρίζουν ότι αναπόφευκτα θα υποστούν και διώξεις.
Ο Χριστός μας και ο Απόστολος Παύλος το προανήγγειλαν . «Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν, καί ὑμᾶς διώξουσιν·» (Ἰω. Κεφ.15 20), και «Πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. Κεφ. 3 12).
Πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι, για να είμαστε συνεπείς με την πίστη μας οι Χριστιανοί, οφείλουμε να αγωνιζόμαστε για όλα τα παραπάνω, που κατά τον κόσμο είναι “ουτοπία ”.
Ο Χριστιανός δεν είναι ο ρεαλιστής που επιδιώκει το κατά τον κόσμο “εφικτό καλό”.
