Έγκυρες πηγές από το κυβερνών κόμμα αναφέρουν ότι από τις πρώρες εκλογές Οκτωβρίου-Νοεμβρίου υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να έχουμε συγκυβέρνηση (κυβέρνηση “Εθνικής Συμφιλίωσης”). Έτσι εν μέρει εξηγείται και η παρατηρούμενη ιδιαίτερα νωθρή (σχεδόν ανύπαρκτη) προεκλογική αντιπαράθεση. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η εκτενέστατη τοποθέτηση του μέχρι προσφάτως φειδωλού Κ. Καραμανλή, αλλά και η παρέμβαση Α. Σαμαρά που προηγήθηκε. Τυχαία φυσικά και δεν μπορεί να θεωρηθεί και η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Αμερική…
Ελλείψει όμως πολιτικής παιδείας, και δεδομένης της οικονομικής, ενεργειακής και επισιτιστικής κρίσης που σοβαροί αναλυτές διαβλέπουν ότι θα κλιμακωθεί τους επόμενους μήνες, η βιωσιμότητα μιας οικουμενικής κυβέρνησης (“ιδανική λύση” για να δρομολογηθούν οι “Πρέσπες του Αιγαίου“;) τίθεται εν αμφιβόλω. Ακόμη κι αν αντέξει διάστημα κάποιων μηνών, ο νέος εκλογικός νόμος απαιτεί ποσοστό μεγαλύτερο του 38%, προκειμένου να έχει οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία 151 εδρών το πρώτο κόμμα. Ποσοστά μάλλον ανέφικτα, αφού οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ επί της παρούσης συγκεντρώνει περίπου 32% (με πτωτικές τάσεις) της πρόθεσης ψήφου ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ 24%.
Υπό αυτό πρίσμα, το σενάριο τοποθέτησης υπηρεσιακής κυβέρνησης είναι πολύ πιθανό, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα εξοπλιστικά προγράμματα και γενικότερα για την ασφάλεια της χώρας την περίοδο που διανύουμε. Ειδικά εάν λάβουμε υπόψη ότι οι προεδρικές εκλογές στην Τουρκία είναι προγραμματισμένες για τις 14 Ιουνίου 2023, τη χρονιά-ορόσημο συμπλήρωσης εκατό ετών από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας και από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, την οποία ο Ερντογάν έχει ξεκαθαρίσει ότι θέλει να επαναδιαπραγματευτεί. Βλέψεις οι οποίες είναι ξεκάθαρα αποτυπωμένες άλλωστε στο επιθετικό και ρεβιζιονιστικό δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας” που είναι εν πολλοίς γνωστό αφού οι βάσεις του τέθηκαν ήδη από τη δεκαετία του ’70.
 |
| Χάρτης Ελληνικής Υδρογραφικής Υπηρεσίας με χειρόγραφη σημείωση: «Τουρκική «γραμμή» 11 Ιαν. 79», και τη διευκρίνιση ότι η διακεκομμένη γραμμή είναι «Μέση Γραμμή μεταξύ ηπειρωτικών ακτών ≈ 41000 τ.χ.», ενώ η συνεχόμενη είναι η «επιδειχθείσα υπό Τούρκων «γραμμή» ≈ 47500 (≈51%)». Πηγή: Έρευνα Φανούλας Αργυρού δημοσιευμένη στην Ελευθερία του Λονδίνου (24/02/2011) και στη Σημερινή Κύπρου (22 και 24/02/2011, 29/05/2019) |
“Η Τουρκία ποτέ δεν θα επιτρέψει να γίνει το Αιγαίο μια ελληνική θάλασσα ούτε και σε άλλους να σφετεριστούν τα τουρκικά δικαιώματα στην περιοχή αυτή”, δήλωνε ο τούρκος ΥΠΑΜ Χασάν Ισίκ στις 1 Ιουνίου το 1974.
“Δεν θα εκχωρήσω το Αιγαίο σε κανένα. Το μισό Αιγαίο ανήκει σε μας. Αυτό θα πρέπει να το μάθει όλος ο κόσμος. Δεν έχομε την πρόθεση να νεωτερίσουμε σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Εάν η τιμή και τα ενδιαφέροντα του τουρκικού έθνους γίνουν αντικείμενο επιθέσεως θα συντρίψουμε το κεφάλι του εχθρού”, προσέθετε ο τούρκος υπηρεσιακός πρωθυπουργός Σαντί Ιρμάκ στις 18 Ιανουαρίου το 1975 στην εφημερίδα Hürriyet.
Ο σημερινός τούρκος πρόεδρος, Ρ.Τ. Ερντογάν πήγε ένα βήμα παρά πέρα, προετοιμάζοντας το έδαφος για το τι θα επακολουθήσει, δηλώνοντας: “Ελπίζω σήμερα, βήμα – βήμα να οικοδομήσουμε το όραμά μας για το 2053, υλοποιώντας τους στόχους μας για το 2023(!). Είσαστε έτοιμοι να βάλουμε τους Βυζαντινούς της εποχής μας και τις ίντριγκες που έχουν στηθεί, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας;”
Για τους λόγους που ήδη αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο στο iEpikaira, καθώς και την εκτίμηση τούρκου αναλυτή ότι προτεραιότητα του Ερντογάν είναι να πάει σε εκλογές κάτω από συνθήκες “έκτακτης ανάγκης”, υπάρχει ένα στενό παράθυρο για να κάνει πράξη τις απειλές του, από τις πρόωρες ελληνικές εκλογές (που ΔΕΝ γίνονται με γνώμονα το Εθνικό συμφέρον) μέχρι και τους πρώτους μήνες του 2023, αφού επιχειρήσει πρώτα να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι η Ελλάδα είναι υπαίτια για ότι πρόκειται να συμβεί.
Εδώ και χρόνια καλλιεργεί άλλωστε το νομιμοφανές πλαίσιο διεκδικήσεων με πρόσχημα την αποστρατικοποίηση νήσων του Αν. Αιγαίου, τη στιγμή που η Αμερική/ΝΑΤΟ και η Γερμανία κάνουν -στην καλύτερη περίπτωση- τα στραβά μάτια. Ας μην ξεχνάμε ότι μέσω επικλήσεως της αποστρατικοποίησης, σημαντικά νησιά του Αν. Αιγαίου δεν συμπεριλαμβάνονται στα επιχειρησιακά σχέδια του ΝΑΤΟ! Άρα εμμέσως οι σύμμαχοι αναγνωρίζουν στην Τουρκία την απαράδεκτη θέση της… Η σαθρότητα του επιχειρήματος περί αποστρατικοποίησης όμως ενδέχεται να συνδυαστεί και με μια καλοστημένη προβοκάτσια. Οι τούρκοι πάντοτε προειδοποιούν και ουδέποτε ενεργούν χωρίς να έχουν προηγουμένως εξασφαλίσει την “νομιμοποίηση” της επέμβασής τους, όπως για παράδειγμα στην Κύπρο το 1974 όπου επικαλέστηκαν τις πρόνοιες των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου και τα δικαιώματα που είχαν ως Εγγυήτρια Δύναμη.
Είναι προφανές επίσης, ότι η όποια αστάθεια στην Ελλάδα θα έχει άμεσες επιπτώσεις στον Ελληνισμό εν συνόλω. Υπάρχει βέβαια και η “άλλη άποψη”, η οποία μας προτρέπει για άλλη μια φορά να κλείσουμε τα μάτια μπροστά στον διαφαινόμενο σοβαρό κίνδυνο, υπνωτισμένοι από τις Σειρήνες των γνωστών κύκλων των κατευναστών, οι οποίοι -όλως τυχαίως!- αρέσκονται μόνο σε λύσεις τύπου “καζάν-καζάν”…
Πηγή: i-epikaira.blogspot.com
