Ανοικτή επιστολή προς τους Συμπολίτες μου
Κυρίες και κύριοι,
Το τελευταίο έτος παρέστην σε πολλές συναντήσεις διαφόρων :
παραγόντων της πολιτικής,
ανθρώπων του πνεύματος,
ανθρώπων της εκκλησίας,
και γενικότερα σοβαρών ανθρώπων της κοινωνίας μας,
οι οποίοι ανησυχούν για το μέλλον της πατρίδος μας. Οι κίνδυνοι πολλοί :
Η καταρράκωσις των αξιών, η περιφρόνησις των ιερών και οσίων και η υποβάθμισις της οικογενείας,
Η αντικατάστασις του γηγενούς πληθυσμού από αλλοφύλους,
Η οικονομική και νομική κατοχή της χώρας από ξένες δυνάμεις,
Η κατάρρευσις της οικονομίας και ο εκμηδενισμός του παραγωγικού της δυναμικού, με αποτέλεσμα την εξάρτηση μας για τα αναγκαία από εξωγενείς παράγοντες,
Οι σχέσεις μας με την Τουρκία και το ενδεχόμενο μικράς ή μεγάλης συρράξεως με αυτήν,
Η εμπλοκή μας στην διένεξη Ρωσίας – Ουκρανίας, η οποία διένεξις πέραν των άλλων δεινών, δύναται να καταλήξει σε πυρηνική σύρραξη,
κλπ
Και το μέλλον ;; Το μέλλον υπό τις παρούσες συνθήκες ανύπαρκτο. Οι εξασκούντες την εξουσία, από το 2010 και εντεύθεν, ουσιαστικά :
περιφρονούν πλήρως τον λαό,
περιφρονούν τις θεσμοθετημένες διαδικασίες,
έχουν πλήρως καταπατήσει το σύνταγμα,
έχουν καταλύσει το πολίτευμα και
έχουν σφετερισθεί την εξουσία,
λειτουργούντες ως μαριονέτες τρίτων δυνάμεων, αυτών οι οποίες έχουν την νομοθετική και οικονομική κατοχή της χώρας.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι τους οποίους συνάντησα, ομιλούν για την ανάγκη της ανατροπής αυτού του υπάρχοντος φαύλου πολιτικού συστήματος, ανεξαρτήτως κομμάτων. Ως φιλειρηνικός λαός που είμεθα όλοι αναγνωρίζουν ως μόνην οδόν, αυτήν των εκλογών. Όμως η οδός των εκλογών στηρίζεται εις την ύπαρξη κομμάτων και εις τον μεταξύ των ανταγωνισμό. Αυτό δημιουργεί φιλοδοξίες και την νοοτροπία για κάθε ομάδα ανθρώπων που διαφωνεί, να ιδρύσει και ένα δικό της πολιτικό φορέα, αντί να ενταχθεί σε έναν άλλον. Αυτό οδήγησε στην δημιουργία άνω των 500 πολιτικών φορέων, η οποίοι αντιπροσωπεύουν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ το 62,5% του λαού, αυτό που είπε το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα του 2015.
Βεβαίως ευκόλως γεννάται η απορία, πως θα μειώσουμε αυτήν την κατάντια της υπάρξεως των άνω των 500 πολιτικών φορέων, ώστε να συσπειρωθεί το έθνος ;; Εκτιμώ ότι το πρόβλημα δεν είναι το θέμα κυρίως του «ΕΓΩ θέλω να είμαι αρχηγός», όπως πολλοί πιστεύουν, αλλά εκτιμώ ότι το πρόβλημα είναι :
Η έλλειψις εμπιστοσύνης προς τον συνάνθρωπο, διότι μέχρι σήμερα το έθνος προδόθηκε από όλους όσους εμπιστεύθηκε, οι οποίοι λέγανε λόγια ωραία προεκλογικά, και μόλις καθίσανε στην καρέκλα της εξουσίας γίνανε υπάλληλοι των ξένων. Διαρκώς ακούω την φράση «αυτός είναι πράκτορας του κυβερνώντος πολιτικού συστήματος με στόχο την διάσπαση και αν εισέλθει στο κοινοβούλιο θα κάνει την κωλοτούμπα».
Και κατά δεύτερο λόγο, διαφορές στον δρόμο που θα πρέπει να έχει η χώρα μετά την ανάληψιν της εξουσίας, όπως π.χ.
Πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να ζήσουμε εκτός της ομπρέλας του Ευρώ ή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή και του ΝΑΤΟ ή όχι ;;
Πρέπει να διώξουμε τα εκατομμύρια των αλλοφύλων που εισήλθαν στην χώρα ή πρέπει να τους εξελληνικοποιήσουμε ή πρέπει να γίνουμε μία πολυπολιτισμική κοινωνία ;;
Πρέπει να συνεκμεταλλευθούμε τα κοιτάσματα των υδρογονανθράκων του Αιγαίου με την Τουρκία ή όχι ;;
Πρέπει να μείνουμε συνδεδεμένοι με τα πατροπαράδοτα ήθη, έθιμα και αξίες τιμώντες την ιστορία μας ή πρέπει να γίνουμε μια άχρωμη ευρωπαϊκή κοινωνία ;;
Κλπ.
Κύριες και Κύριοι,
Δεν είμαι πολιτικός και δεν ανήκω σε κανένα πολιτικό σχήμα, ούτε σε κάποια συλλογικότητα, αλλά πονώ τον τόπο μου, την ιστορία του, τις παραδόσεις του, τους προγόνους μας, έχω παιδιά και εγγόνια και θα ήθελα να ζήσουν ως Έλληνες. Εκτιμώ ότι ο μόνος τρόπος για να συμβεί αυτό, είναι να υπάρξει ομόνοια ανάμεσα στους επικεφαλής των πολιτικών συλλογικοτήτων. Όλοι μου λένε ότι αυτό είναι αδύνατον.
Διαφωνώ,
με την βοήθεια του Θεού όλα γίνονται, αρκεί να το πιστέψουμε και να προσπαθήσουμε να δουλέψουμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτό αποδεικνύεται ιστορικά. Τα τελευταία χρόνια στην ομόνοια στηρίχθηκε :
Η Φιλική Εταιρία και η επανάστασις του 1821,
Η Εθνική Εταιρία και ο Μακεδονικός Αγών του 19ΟΥ αιώνα,
Οι νικηφόροι βαλκανικοί πολέμοι,
Η απελευθέρωσις της Βορείου Ηπείρου το 1940,
Αφού τα καταφέραμε τότε μπορούμε να τα καταφέρουμε και σήμερα. Όσον αφορά :
Το θέμα του αρχηγού, πάντοτε βρίσκεται λύση, μέσω της αναγνωρίσεως προσωπικοτήτων οι οποίες λάμπουν και ξεχωρίζουν, και οι οποίες πάντοτε υπάρχουν.
Το θέμα της προδοσίας, οι προδότες ψάχνουν για χρήμα και εξουσία, και αν αντιληφθούν ότι στην ομόνοια των Ελλήνων υπάρχει χώρος για την εξυπηρέτησει των φιλοδοξιών τους, δεν θα πάνε με τους ηττημένους, δηλαδή το κυβερνόν φάυλο πολιτικό σύστημα,
Και για το θέμα των διαφορετικών απόψεων, σήμερα είναι νωρίς να μαλώνουμε. Η ροή των γεγονότων, όταν για κάθε ένα θέμα έρθει η ώρα του και εμφανισθεί, θα υπόχρεωσει στην συλλογική λήψη της σωστής αποφάσεως προς αντιμετώπιση του, φθάνει να υπάρχει ομόνοια και αγάπη ανάμεσά μας.
Αλλά για να συμβούν αυτά χρειάζεται η ζύμωσις της συνυπάρξεως όλων των επικεφαλής των πολιτικών συλλογικοτήτων, γύρω από ένα τραπέζι, ισότιμα και ισόνομα, ώστε να επέλθουν οι απαιτούμενες ισορροπίες.
Ε λοιπόν ας το κάνουμε,
Ας πιέσουμε τους επικεφαλής να συνυπάρξουν, είναι η μόνη μας ελπίδα για επιβίωση, διαφορετικά η μάχη της πατρίδος είναι σίγουρα χαμένη.
Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ.
Μετά τιμής
Δρ. Θεόδωρος Μαστιχιάδης
Ταξίαρχος Στρατού Ξηράς
Εν Aποστρατεία
