ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΕΙ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η΄ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ?
Μήπως αισθάνεστε λίγο σαν την Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων?? Τί μας συμβαίνει τελικά??
Μήπως έχουμε πέσει όλοι μέσα στην λαγότρυπα / κουνελότρυπα?? Μήπως είμαστε όλοι ζαλισμένοι
από την ΠΤΩΣΗ και από το ΒΑΘΟΣ της τρύπας?? Ποιός ήταν τελικά ο λαγός που τρέξαμε όλοι να
ακολουθήσουμε μην τυχόν και διαφοροποιηθούμε??
Το έργο αυτό του Λιούις Κάρολ έχει χαρακτηριστεί ως ένα αριστούργημα της παγκόσμιας παιδικής
λογοτεχνίας, το οποίο περιγράφει τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης, η οποία μετά την
πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο. Η ιστορία χαρακτηρίζεται
από έντονα αλληγορικά στοιχεία, μέσα από τα οποία ο Κάρολ, καυτηριάζει γεγονότα και αντιλήψεις
της εποχής του.
Ο κεντρικός χαρακτήρας του έργου, η Αλίκη, μετά την πτώση της στη λαγότρυπα, κινείται σε ένα
κόσμο όπου ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΕΣ αντιλήψεις της καθημερινότητας ανατρέπονται, ενώ κοινωνικοί
θεσμοί και πρακτικές γίνονται στόχοι χλευασμού. Το έργο ερμηνεύεται επίσης ως μια ενδελεχής
έρευνα των ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ της ΛΟΓΙΚΗΣ και της γλώσσας
και αποτελεί, μια δριμεία κριτική στην έλλειψη ανεκτικότητας απέναντι στο διαφορετικό, το
ονειρικό, το παιδικό και αιθεροβάμων, είναι μια δριμεία κριτική απέναντι σε ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ
που καθορίζουν τους ΡΟΛΟΥΣ των ανθρώπων. Είναι εν τέλει μια κριτική στο ίδιο το κοινωνικό ον,
που αναπαράγει έναν ΛΑΘΟΣ ΚΟΣΜΟ που ο ΙΔΙΟΣ? έφτιαξε μα δεν μπορεί να καταλάβει, πως
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΕΙ. Η Αλίκη αντιπροσωπεύει όλα τα ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΑ παιδιά της
βρετανικής κοινωνίας, κατά την Βικτωριανή Εποχή. (Ενώ αντίθετα στην εποχή της Ελισσάβετ
ΞΕΣΑΛΩΣΑΝ).
Ο συγγραφέας μέσω της φανταστικής εξιστόρησής του, κατακρίνει τον κόσμο των δεισιδαιμονιών
και των προλήψεων της Βικτωριανής κοινωνίας και των Αγγλισαξονικών νοοτροπιών, εξετάζοντας πώς
ΕΠΗΡΕΑΖΕΤΑΙ, η ταυτότητα του ανθρώπου όταν ΠΑΥΟΥΝ να υφίστανται οι παγιωμένοι ΚΑΝΟΝΕΣ
που την καθορίζουν. Μεταξύ των πολυάριθμων γρίφων που περιγράφονται στο έργο, το πρόβλημα
της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ αποτελεί για την Αλίκη ένα από τα κεντρικά ερωτήματα. Μετά την πτώση της στη
λαγότρυπα λοιπόν, κινείται σε ένα κόσμο όπου οι καθιερωμένες αντιλήψεις της καθημερινότητας
ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ, ενώ κοινωνικοί θεσμοί και πρακτικές ΧΛΕΥΑΖΟΝΤΑΙ….!!!!!!!!!!
Δεν έχουμε ένα ον που μπορεί να είναι οτιδήποτε, να αλλάζει, να εξελίσσεται, να καθορίζεται από
τις ΕΠΙΛΟΓΕΣ και τις πράξεις του. ΟΧΙ…!!!!
Ο άνθρωπος δεν είναι απόλυτα ελεύθερος να καθορίσει την προσωπικότητά του. Εδώ έχουμε την
Αλίκη, που προσπαθεί να βρει την ταυτότητά της, σε έναν κόσμο που ανατρέπει ότι προηγουμένως
θεωρούσε ΔΕΔΟΜΕΝΟ. Που προσπαθεί να αυτοκαθοριστεί, βάση των ΑΛΛΩΝ. Η κόλασή της
είναι οι άλλοι, με τα βλέμματά τους, την κοινωνική κριτική που ασκούν στους ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΥΣ
χαρακτήρες, περιθωριοποιώντας τους. Η Αλίκη βρίσκεται σε μια ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΦΥΛΑΚΗ,
ένα ΚΛΕΙΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που για να την αποδεχθεί, της επιφυλάσσει μια συγκεκριμένη θέση
και έναν συγκεκριμένο ρόλο. Πρέπει να ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙ στον κόσμο, άλλοτε μεγαλώνοντας
και άλλοτε μικραίνοντας, παίζοντας το παιχνίδι με τους κανόνες του.
Τους κανόνες της χώρας που επισκέπτεται. Της χώρας της ενηλικίωσης. Εδώ βρίσκεται ο
ανορθόδοξος συμβολισμός του. Ο κόσμος των θαυμάτων, των απίστευτων καταστάσεων, όπου
μπορείς να περιμένεις τα πάντα, είναι ο απαίσιος κόσμος της ενηλικίωσης. Είναι ο κόσμος που
για ένα παιδί, είναι παράλογος και η μετάβαση σε αυτόν από την παιδικότητα, οδυνηρή. Η Αλίκη,
εκπρόσωπος της παιδικής αφέλειας και ανησυχίας, ονειροπολώντας ταξίδεψε σ’ έναν τόπο,
όπου κουνέλια έτρεχαν ΠΙΕΣΜΕΝΑ από τον ΧΡΟΝΟ, ΑΟΡΑΤΟΙ γάτοι έκαναν ΜΑΓΙΚΑ, μπισκότα
και μανιτάρια (δώστε μαστούρα στον λαό και αλευροσκώληκες) ΑΛΛΑΖΑΝ τις διαστάσεις του
ΑΝΘΡΩΠΟΥ (και τώρα αλλάζουν το DNA τους) και η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ Ντάμα Κούπα ΕΚΟΒΕ και τα
κεφάλια τους, αν δεν ήταν ΥΠΑΚΟΥΟΙ και ΠΙΣΤΟΙ.
Τί θέλει να μας πει αυτό το μικρό κορίτσι; Είναι απλό. Η Αλίκη είμαστε εμείς. Η ύπαρξή μας καθορίζεται
από τα βλέμματα των άλλων. Αυτό που είμαστε, καθορίζεται από τον τρόπο που μας βλέπουν οι άλλοι.
Ο τρόπος που οι ΑΛΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΑΠΟ ΜΑΣ να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις. Όχι δεν είμαστε
ελεύθεροι να γίνουμε αυτό που θέλουμε. Η Αλίκη με τη βουτιά στη φωλιά του λαγού, κάνει μια βουτιά
στο ασυνείδητο. Κατά τη πτώση της συναντά βιβλία, γεύσεις, μυρωδιές που πιθανόν είχε γνωρίσει.
Και με αυτά τα όπλα προσγειώνεται, σε έναν κόσμο που στο όνειρό της, συμβολίζει τον παράλογο
κόσμο των μεγάλων. Εκείνων των ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΩΝ, που κατασκεύασαν μια ΠΑΡΑΛΟΓΗ
κοινωνική πραγματικότητα από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν. Μια κοινωνική πραγματικότητα
που θεωρούν ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ, και κάθε τι ξένο σε αυτήν το περιθωριοποιούν.
Στην Σημερινή Εποχή λοιπόν, πέφτοντας στην κουνελότρυπα, προσγειωνόμαστε σε ένα ΝΕΟ Κλειστό
Σύστημα, όπου όλοι οι θεσμοί, οι καθιερωμένες αντιλήψεις και οι κανόνες ανατρέπονται πάλι και μας
φέρνουν όλο και πιο κοντά, σε μια ΠΑΡΑΛΟΓΗ και ΑΝΗΘΙΚΗ πραγματικότητα και εμείς ψάχνουμε να
ορίσουμε την ΝΕΑ μας ταυτότητα προσαρμοζόμενοι, βάση στο τι θέλουν οι άλλοι (το ΣΥΣΤΗΜΑ) από
εμάς και με βάση τα δεδομένα που μας καθορίζουν, ως αποδεκτά και αρεστά. Η θαυματουργή φυλακή
που μας στήνουν, δεν θέλει Αδέσμευτους χαρακτήρες, αλλά συμβιβασμένους, άβουλους και
προσαρμοσμένους και αν τυχόν κρίνουν ότι δεν είσαι αρκετά ΥΠΑΚΟΥΟΣ θα σου κόβουν και το κεφάλι
η Βασίλισσα/Βασιλιάς, του νέου αυτού θαυμαστού χουντοκόσμου.
ΟΧΙ δεν θα είμαστε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ πάλι, ούτε σε αυτήν την ΝΕΑ κοινωνική πραγματικότητα..!!! Διότι ο
απαίσιος κόσμος της “ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗΣ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ”, οδηγεί σε καταπιεσμένους ανθρώπους
που τρέχουν, τρέχουν, αδιάκοπα γιατί τους πιέζει ο χρόνος (και το χρήμα) και οι αόρατοι που κάνουν
τα μαγικά τους, φροντίζοντας έτσι ώστε η ΜΕΤΑΒΑΣΗ στην νέα πραγματικότητα (ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ
ΧΟΥΝΤΑ) να είναι όσο γίνεται πιο οδυνηρή και επώδυνη.
Το ΣΥΣΤΗΜΑ είναι σαφές πως μέσω του λαγού (που έβγαλε από το καπέλο, σαν καλοί ΜΑΓΟΙ που
είναι από αρχαιοτάτων χρόνων), θέλει να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε ένα ΑΔΙΕΞΟΔΟ, ΥΠΟΓΕΙΟ
και ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΚΟΣΜΟ, όπου το άσπρο έγινε μαύρο και το μαύρο άσπρο, το παράλογο λογικό, το
ηθικό καθυστερημένο κ.λ.π. Και ο ΛΑΓΟΣ είναι η ΜΟΔΑ, η ΝΕΑ ΤΑΣΗ και ο ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΜΟΣ της
από τα Μέσα Πλύσης Εγκεφάλου, που οδηγούν στον ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ, στην ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΙΗΣΗ
με σκοπό την ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΑ των ΕΝΤΟΛΕΩΝ τους.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ οφείλει να αντισταθεί, να ορθώσει ανάστημα, να πει ΟΧΙ, πριν να είναι ΑΡΓΑ…!!
ΟΦΕΙΛΕΙ στον ΕΑΥΤΟ του και στα παιδιά του, να ΞΥΠΝΗΣΕΙ από τον ΥΠΝΟ, από τον ΛΗΘΑΡΓΟ
της ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και πρέπει να το κάνει μόνος του, γιατί την Αλίκη, την ξύπνησε η αδελφή
της, γιατί εκείνη έβλεπε ένα όνειρο, ενώ εμείς θα ΖΗΣΟΥΜΕ ένα ΕΦΙΑΛΤΗ, αν περιμένουμε να
ΑΥΤΟΚΑΘΟΡΙΣΤΟΥΜΕ, βάση το τι μας ΟΡΙΖΟΥΝ οι ΑΛΛΟΙ του Συστήματος ως ΑΠΟΔΕΚΤΟ
και ΣΩΣΤΟ με βάση φυσικά την ΕΞΕΛΙΞΗ και τον ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ της Νέας Κοινωνίας και
των Νέων Δεδομένων όπως μας πλασάρουν τα Νέα Ήθη.
Το πιο ωραίο δε, είναι ότι υπάρχει κι ένα “ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΔΥΣΜΕΤΡΟΨΙΑΣ”, που σπάνια
παρουσιάζεται σε ενήλικα άτομα, ενώ προσβάλλει πιο έντονα τις μικρές ηλικίες και το οποίο
λέγεται και “Σύνδρομο Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων” το οποίο είναι μια σπάνια
Νευρολογική Ασθένεια που δημιουργεί διαστρέβλωση της αντίληψης. Οι ασθενείς βιώνουν
ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ που τους δημιουργούν λανθασμένη κρίση του περιβάλλοντός τους, αφού
διαστρεβλώνεται η οπτική τους αντίληψη, με τα πράγματα γύρω τους να φαίνονται μικρότερα
ή μεγαλύτερα, πιο μακριά ή πιο κοντά τους. Οι παραισθήσεις αυτές είναι δυνατό να
προσβάλλουν όλες τις αισθήσεις.
Η αιτία πρόκλησης αυτής της νευρολογικής ασθένειας είναι ακόμα Άγνωστη. Ωστόσο, θεωρείται
ότι η ασθένεια επιδεινώνεται με την υπερβολική έκθεση σε ηλεκτρονικές συσκευές, η οποία
οδηγεί στη μη φυσιολογική ροή του αίματος στα μέρη του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα
για την επεξεργασία οπτικής αντίληψης και υφής….!!! (Πάντα τους άρεσε να παίζουν με την
αντίληψή μας, είναι βασικός κανόνας εξάλλου της ΜΑΓΕΙΑΣ..!!!)
Ο ΚΛΟΝΙΣΜΟΣ της ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ του ατόμου όλων των ηλικιών, πλάθει τις ψυχές των νέων
και ορίζει τον ΔΡΟΜΟ, που οδηγεί στα νέα ήθη και στην νέα δυστοπική κοινωνία. Γιατί μέσω
των υποδείξεων του αποδεκτού και επιτρεπόμενου κοινωνικού πλαισίου, που αφήνουν να
εννοηθεί ότι μπορούν να κινούνται οι μεγαλύτεροι, με την ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ τους, άθελά τους,
αφήνουν χώρο στο Σύστημα, να επεμβαίνει στην ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ των χαρακτήρων των νέων,
με ΟΛΕΘΡΙΑ δυστυχώς αποτελέσματα.
Ο χρόνος τελειώνει δεν χωράνε δυστυχώς πια άλλες αναβολές και στάσεις παθητικές και
ανεκτικές, έχει έρθει η ώρα της αμφισβήτησης και της ΕΠΙΛΟΓΗΣ του ΡΟΛΟΥ που θα
παίξουν όλοι, στον ΛΑΘΟΣ ΚΟΣΜΟ που μας φτιάχνουν οι “ΜΕΓΑΛΟΙ και ΤΡΑΝΟΙ”, αλλά
που μπορούμε ακόμη να ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ… αν βρούμε ξανά τον ΕΑΥΤΟ μας, την ταυτότητά μας
και τις ΑΞΙΕΣ μας ως άνθρωποι κι ως κοινωνία.
Ο ΔΡΟΜΟΣ βέβαια, είναι ΑΝΗΦΟΡΙΚΟΣ και ΔΥΣΚΟΛΟΣ, όπως είπε ο ΧΡΙΣΤΟΣ..!!!!
