Η νέα πρωθυπουργός της Βρετανίας Liz Truss έχει ορκιστεί να βοηθήσει να ξεκινήσει η “Μεγάλη Επαναφορά” εκ μέρους της παγκόσμιας ελίτ, παρά το γεγονός ότι προηγουμένως παρουσίαζε τον εαυτό της ως αντι-παγκοσμιοποιητική πολιτικό.
Όταν η Τρας έγινε πιθανή υποψήφια για να αντικαταστήσει τον Τζόνσον στη θέση του Βρετανού πρωθυπουργού, πολλά ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης προειδοποίησαν ότι οι συνεχείς σχέσεις της με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και η παρουσία της σε εκδηλώσεις του Νταβός θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια τεράστια κόκκινη σημαία.
Summit.news αναφέρει: Είναι μια συγκεκριμένη πραγματικότητα ότι ο νέος πρωθυπουργός συμμετείχε στις συναντήσεις του Νταβός που πραγματοποιούνται από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, έναν κεντρικό κόμβο της παγκοσμιοποίησης που λειτουργεί ως δεξαμενή σκέψης και μύλος προπαγάνδας όπου γεννιούνται νέες αφηγήσεις. Συγκεκριμένα, το WEF είναι περισσότερο γνωστό για το μάντρα της “Μεγάλης Επαναφοράς“, το οποίο αποτελεί μέρος της έννοιας της “4ης Βιομηχανικής Επανάστασης” του ιδρυτή του Κλάους Σβαμπ. Βασική εστίαση της Μεγάλης Επαναφοράς είναι κάτι που ονομάζεται “Κοινή Οικονομία”, η οποία περιγράφεται ως η πλήρης εξάλειψη της ατομικής ιδιοκτησίας και η εφαρμογή μιας κομμουνιστικού τύπου διακυβέρνησης επί της ατομικής οικονομικής συμμετοχής.
Η Κοινόχρηστη Οικονομία είναι η πηγή της φράσης “Δεν θα σου ανήκει τίποτα και θα είσαι ευτυχισμένος”, η οποία στην πραγματικότητα προέρχεται από ένα άρθρο που έγραψε το WEF και δημοσίευσε το περιοδικό Forbes με τίτλο “Welcome To 2030: I Own Nothing, Have No Privacy And Life Has Never Been Better” (Καλώς ήρθατε στο 2030: Δεν μου ανήκει τίποτα, δεν έχω ιδιωτική ζωή και η ζωή δεν ήταν ποτέ καλύτερη).
Μακριά από το να είναι μια “θεωρία συνωμοσίας”, η Μεγάλη Επαναφορά παρουσιάζεται συνήθως από το WEF ως το απόλυτο τελικό παιχνίδι – Μια ατζέντα, όχι απλώς μια ιδέα. Αυτό έχει προκαλέσει δικαίως ανησυχία στο κοινό, επειδή πολλές έννοιες του WEF που παρουσιάζονται στο Νταβός καταλήγουν να υιοθετούνται από μεγάλες κυβερνήσεις και να θεσμοθετούνται σε νόμους. Και, πολλοί από τους συμμετέχοντες στο Νταβός τείνουν να αναρριχηθούν στην πολιτική ιεραρχία μάλλον γρήγορα σε θέσεις σημαντικής εξουσίας.
Επομένως, κάθε νόμιμος συντηρητικός ηγέτης ή υποψήφιος θα γνώριζε την παγκοσμιοποιημένη ορολογία, όπως είναι ο όρος “Επαναφορά”, και θα προσπαθούσε να αποφύγει τη χρήση της με κάθε κόστος.
Κανένας δεξιός ηγέτης δεν θα ήθελε να συνδεθεί με μια παγκοσμιοποιητική ατζέντα εναντίον της οποίας η πλειοψηφία των συντηρητικών θα προτιμούσε να πάει σε πόλεμο.
Θα μπορούσε να εκληφθεί ως μια περιορισμένη γκάφα ή λάθος, αλλά η πρόσφατη χρήση του όρου από την Truss εγείρει φρύδια, λαμβάνοντας υπόψη τις προηγούμενες σχέσεις της με το WEF. Η ίδια δηλώνει ότι:
“Πιστεύουμε ότι πρέπει να διευκολύνουμε τους δημιουργούς του πλούτου μας, τους πράττοντες και τους δημιουργούς να κάνουν πράγματα…
Η οικονομία της Βρετανίας χρειάζεται επανεκκίνηση. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε την τρέχουσα πορεία ελεγχόμενης παρακμής. Αντίθετα, πρέπει να πάρουμε μια νέα κατεύθυνση. Θα μας οδηγήσω σε αυτό το μονοπάτι προς ένα καλύτερο μέλλον”.
.Το σχόλιο αυτό έγινε λίγο καιρό αφότου η Truss ασχολήθηκε με την πτώση της λίρας και την παρ’ ολίγον χρεοκοπία του βρετανικού συνταξιοδοτικού συστήματος.
Μια βασική προϋπόθεση που θα ενσωματωθεί σε οποιαδήποτε οικονομική “επανεκκίνηση” θα είναι η κατάρρευση του παλιού μοντέλου. Η Truss μπορεί απλώς να περιγράφει αυτό που είναι πιθανό να συμβεί και όχι αυτό που θέλει να συμβεί, αλλά παρουσιάζει την έννοια της επανεκκίνησης ως λύση και όχι ως απειλή. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά από τους συντηρητικούς.
