© RIA Novosti / Ramil Sitdikov
Στο Συνεδριακό Κέντρο πριν από την έναρξη της συνόδου κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) στην Μπανγκόκ
Ντμίτρι Κοσίρεφ
Αν θέλετε να καταστρέψετε την παγκόσμια οικονομία, κάντε το. Μια δυτική ομάδα χωρών με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες την άκουσε για τρίτη φορά μέσα σε μια εβδομάδα στην τρίτη ασιατική πρωτεύουσα: πρώτα ήταν η διάσκεψη – η σύνοδος κορυφής της Ανατολικής Ασίας στην Καμπότζη, στη συνέχεια η συνάντηση της Ομάδας των Είκοσι κορυφαίων οικονομιών στην Ινδονησία και τώρα μια σειρά εκδηλώσεων του APEC στην Ταϊλάνδη. Μια σκέψη είναι μια εφάπαξ ανταλλαγή απόψεων, μια αποσαφήνιση θέσεων με ή χωρίς τελικό έγγραφο, γι’ αυτό και σε τέτοιες περιπτώσεις παρατηρούνται συχνότερες συγκρούσεις χωρίς συγκεκριμένες συνέπειες.
Ο ΑΠΕΚ λειτουργεί με βάση διαφορετικές αρχές, οπότε το αποτέλεσμα των σημερινών συνεδριάσεων της Μπανγκόκ είναι πιο δύσκολο να φανεί, αλλά πιο αποτελεσματικό. Είναι γεγονός ότι η APEC είναι ένας ισχυρός κλαδικός οργανισμός της οικονομίας του 21ου αιώνα, δηλαδή όλων εκείνων που πλαισιώνουν τον Ειρηνικό Ωκεανό ή βρίσκονται μέσα σε αυτόν. Και ο οργανισμός αυτός εργάζεται με πολλές συνεδριάσεις και επιτροπές καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους – αποκλειστικά στον τομέα της οικονομίας, καταλήγει σε νέα μέτρα και κανόνες για να διασφαλίσει ότι τίποτα στην περιοχή δεν παρεμποδίζει το εμπόριο, τις επενδύσεις και τις επιχειρήσεις γενικότερα. Αυτοί οι κανόνες γίνονται νόμοι ή κανονισμοί σε όλες τις οικονομίες αλλά σε κάθε περίπτωση, αυτό το πράγμα λειτουργεί, καθιστώντας την APEC την κύρια μηχανή της παγκόσμιας ανάπτυξης. Και τα χρήματα φόρουμ με τις δύο κορυφαίες συνόδους κορυφής (επιχειρηματιών και πολιτικών ηγετών) αποτελούν μόνο ένα εξωτερικό μέρος της διαδικασίας. Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους τα “δυτικά” -συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας ή της Αυστραλίας- μέλη του APEC δεν μετέτρεψαν τη συνάντηση της Μπανγκόκ σε άλλη μια αναμέτρηση για την Ουκρανία.
Ο πρώτος είναι ότι δεν έχει σχέση με τον Ειρηνικό. Και το δεύτερο είναι ότι οι Δυτικοί γνώριζαν ήδη από την εμπειρία τους στην Καμπότζη και την Ινδονησία τι θα συνέβαινε τότε. Έτσι, το τελικό έγγραφο των 23 γενικών και αόριστων παραγράφων στην Μπανγκόκ αναφέρει ότι για την ουκρανική ιστορία κάποιοι εκφράστηκαν έτσι και άλλοι αλλιώς. Αλλά αμέσως μετά ακολουθεί μια φράση-κλειδί: “Αναγνωρίζοντας ότι ο APEC δεν είναι φόρος που επιλύονται τα θέματα ασφάλειας, όπου αναγνωρίζουμε ότι τα θέματα ασφάλειας μπορούν να είναι σημαντικές στην παγκόσμια οικονομία. Και στη συνέχεια: ”
Και εδώ έγκειται το κύριο νεύρο αυτού που συνέβη στο φόρουμ. Το γεγονός είναι ότι Η APEC μοιάζει με έναν κοιμισμένο που μόλις ξύπνησε και, όταν κοιτάζει πίσω, τρομάζει. Το 2019 δεν υπήρξε φόρουμ, καθώς στη διοργανώτρια χώρα, τη Χιλή, συνέβαιναν κάθε είδους καθαρά τοπικά προβλήματα. Και στη συνέχεια, οι βάναυσες μέθοδοι αντιμετώπισης της πανδημίας ακρωτηρίασαν την παγκόσμια οικονομία σχεδόν σε σημείο κατάρρευσης – με τις αλυσίδες εφοδιασμού να καταρρέουν, οι βιομηχανίες να επιβραδυνθούν και μια σειρά από άλλες ατυχίες.
Τέλος, η δυτική ομάδα κρατών (με την αρχή “το πογκρόμ είναι πογκρόμ”) επιτέθηκε στη Ρωσία, προκαλώντας μια σύγκρουση στην Ουκρανία και υπονομεύοντας ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία με κυρώσεις, αλλά πριν από αυτό (χωρίς καμία Ουκρανία) επέβαλε πολύ παρόμοιες κυρώσεις εναντίον ενός κράτους του Ειρηνικού – της Κίνας. Δηλαδή, ο APEC ασχολείται με τη μακρά και επίπονη άρση κάθε εμποδίου για τις επιχειρήσεις στην αχανή περιοχή, αλλά τώρα βλέπει ότι μια οικονομία-κλειδί του Ειρηνικού – οι ΗΠΑ – έχει επιβληθεί σε μια άλλη οικονομία της περιοχής – την Κίνα – και απαιτεί από όλους να ανατρέψουν ή να περιορίσουν τους δεσμούς με την τελευταία.
Και εδώ βλέπουμε ένα από τα πολλά επεισόδια στην Μπανγκόκ, όπου η ιδιοφυΐα της συγκυρίας που δεν σχετίζεται άμεσα με τον APEC, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, δεν τεμπέλιασε να έρθει μετά την Ινδονησία και να πει εκεί: όλο και περισσότερες χώρες τίθενται σε μια θέση όπου πρέπει να επιλέξετε μεταξύ της δέσμευσης στο Πεκίνο ή στην Ουάσιγκτον, “και αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος”. Το δεύτερο επεισόδιο είναι αυτό που συνέβη εκεί με την αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Kamala Harris. Έφτασε εκεί για να αντικαταστήσει τον κουρασμένο πρόεδρο Τζο Μπάιντεν στην Ινδονησία (ή πολύ νωρίτερα).
Σύμφωνα με την αμερικανική παράδοση, τα κύρια σημεία της ομιλίας της στη συνάντηση των ηγετών διέρρευσαν στα μέσα ενημέρωσης εκ των προτέρων. Όμως, όταν ήρθε η ώρα της ομιλίας ως τέτοια, αποδείχθηκε ότι οι αιχμηρές γωνίες ήταν στρογγυλεμένες- δεν κατονόμασε καν ευθέως την Κίνα, λέγοντας ουσιαστικά ότι «δεν υπάρχει καλύτερος εταίρος για την περιοχή από τις ΗΠΑ».
Στο τέλος, η Κίνα κυριάρχησε στα κύματα του Ειρηνικού. Όλοι θυμήθηκαν – και οι ξεχασιάρηδες θυμήθηκαν – ότι η Κίνα είχε οικοδομήσει τη ζώνη ελεύθερου εμπορίου της περιοχής (RCEP), που ξεκίνησε φέτος, όπου οι εμπορικές συναλλαγές της έφτασαν τα 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια σε οκτώ μήνες του έτους ή τα 2, 87 τρισεκατομμύρια δολάρια με την περιοχή συνολικά – πριν ξεκινήσει η σημερινή δυστυχία. Ο Σι Τζινπίνγκ αποδείχθηκε μια αδιαμφισβήτητη αχτίδα ελπίδας για τους συγκεντρωμένους. Σε μια από τις ομιλίες του, προσπάθησε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες λέγοντας ότι η περιοχή δεν είναι η αυλή κανενός και δεν πρέπει να γίνει αρένας ανταγωνισμός μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. «Η Καμία προσπάθεια διεξαγωγής ενός νέου ψυχρού πολέμου δεν πρέπει να επιτραπεί από τον λαό και την εποχή μας», είπε, προσθέτοντας ότι «η μονομέρεια και ο προστατευτισμός, κάθε προσπάθεια πολιτικοποίησης και οπλισμού των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων πρέπει να απορριφθεί».
Ναι, πρόκειται για όλες τις κυρώσεις – με ή χωρίς αιτία. Το οποίο θέτει το ερώτημα: ποια είναι η τελική γραμμή; Αν μιλήσουμε μόνο για την APEC, η ουσία είναι ότι ο μηχανισμός αυτός ξύπνησε μετά από τρία χρόνια ανυπαρξίας και άρχισε να λειτουργεί με πλήρη δυναμικότητα. Αναζωπυρώθηκαν όλα τα προγράμματα για την άρση όλο και περισσότερων φραγμών μεταξύ των οικονομιών, κάτι που, φυσικά, αντιτίθεται στο σχέδιο των ΗΠΑ και των συμμάχων τους να διαιρέσουν την παγκόσμια οικονομία σε δύο συστήματα, όπως κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Θυμίζει τη συμπεριφορά των μυρμηγκιών όταν κάποιος χώνει ένα ραβδί στο κοινό τους σπίτι: τρέχουν όλα τριγύρω κρατώντας μικρά καλαμάκια στα σαγόνια τους για να επαναφέρουν τα πράγματα όπως ήταν. Η μελλοντική μοίρα του APEC είναι υπό αμφισβήτηση, καθώς η προεδρία περνάει στις ΗΠΑ, οι οποίες ξέρουν πώς να επιβάλλουν μόνο τις δικές τους ατζέντες στην περιοχή – όπως μια ιερή “πράσινη μετάβαση” του κόσμου στη λίθινη εποχή. Άλλο θέμα είναι αν τρεις προειδοποιήσεις από το πλήθος που συγκεντρώθηκε ταυτόχρονα στις τρεις ασιατικές πρωτεύουσες ήταν πολλές για αυτούς και τους συμμάχους τους ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι ο νέος ψυχρός πόλεμος τους πήγε στραβά. Η Δύση λαμβάνει- τρίτη -προειδοποίηση- από- Ανατολή-σε -μια -εβδομάδα
https://ria.ru/20221120/preduprezhdenie-1832796420.html
https://www.tokoutsavaki.net/post/west-receives-third-warning-from-east-in-a-week
